บทที่ 633 - ถูกล้อมรอบจากทุกทิศทาง ในขณะที่เกิดความโกลาหลขึ้นนั้น เจสันเป็นคนเดียวที่ไม่ถอยออกไปดูเหตุระเบิด สำหรับเขาแล้ว การไปหาเกรย์และพรรคพวกสำคัญกว่าสิ่งใด เขากระชากประตูเปิดออก ทว่ากลับเห็นเกรย์และเพื่อนๆ ยืนอยู่กลางอาคมที่เริ่มส่องสว่างขึ้นมาแล้ว ดวงตาของเขาเบิกกว้างเมื่อเห็นเกรย์อยู่ในสภาพสมบูรณ์ไร้รอยขีดข่วน หัวใจของเขาหล่นวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม เขารีบหันหลังกลับหมายจะหนี แต่เสียงเย็นเยียบสายหนึ่งดังขึ้นข้างหู "ในเมื่อมาถึงนี่แล้ว ทำไมไม่ไปด้วยกันล่ะ?" เจสันรีบปิดประตู แต่สีหน้าของเขากลับเปลี่ยนไปเมื่อทิวทัศน์รอบตัวแปรเปลี่ยน เขารู้สึกว่าตนถูกเกรย์จับตัวไว้ และในตอนนั้นเองเขาก็เห็นแมวดำตัวน้อยกำลังเล่นสนุกกับสิ่งที่ดูเหมือนมงกุฎของจักรพรรดิ มันคือมงกุฎใบเดียวกับที่จักรพรรดิสวมใส่อยู่ แต่มันกลับมาอยู่ในอุ้งเท้าของวอยด์เสียอย่างนั้น 'อย่าบอกนะว่าเจ้าแมวนี่เป็นต้นเหตุของปัญหาทั้งหมด?' เจสันตั้งคำถามกับตัวเองด้วยความตื่นตระหนกกับความคิดนั้น ตู้ม! หลังคาห้องถูกทำลายลงจนพังทลาย แต่ทว่าเมื่อฝาแฝดปรากฏตัวขึ้น เกรย์และพรรคพวกก็ได้เทเลพอร์ตหนีจากเงื้อมมือของพวกเขาไปแล้ว จักรพรรดิและคณะติดตามมาถึงในอีกไม่กี่วินาทีต่อมา เมื่อมาถึง สิ่งแรกที่เขาพบคือการหายตัวไปของเจสัน "เจสันอยู่ที่ไหน?" เขาหันไปถามเหล่าผู้เชี่ยวชาญระดับเซียนที่อยู่เคียงข้าง หนึ่งในนั้นกำลังจะตอบ แต่เมื่อเหลือบไปเห็นสภาพของจักรพรรดิ เขาก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก "โรเบิร์ต นี่มันหมายความว่ายังไง?" ปู่ของเจสันถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา ชายชราทั้งสามคนอยู่ที่นี่ และในตอนนี้จักรพรรดิกำลังสวมมงกุฎที่ทำจากหนังสัตว์อยู่ จะไม่ให้เขาโกรธได้อย่างไร? "อะไรนะ?" จักรพรรรถามด้วยความสับสนกับคำถามกะทันหันของบิดา กระจกน้ำแข็งปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา จักรพรรดินิ่งอึ้งก่อนจะรีบดึงมงกุฎออกจากศีรษะ "ทำไม... อะไรกัน?" เขาถามด้วยความมึนงง หากเขาเป็นเพียงคนเดียวที่ไม่สังเกตเห็นตอนที่มงกุฎถูกสับเปลี่ยน มันก็คงเป็นความประมาทของเขาเอง แต่ในตอนนี้ แม้แต่เหล่าผู้เชี่ยวชาญระดับเซียนที่อยู่ข้างกายเขาก็ยังไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อย "ใครเป็นคนทำ!" เขาบันดาลโทสะ "พวกมันหนีไปแล้ว ดูเหมือนว่าคนพวกนี้จะพาตัวเจสันไปด้วย" หนึ่งในฝาแฝดกล่าว เขาคือคนที่เคยเป็นจักรพรรดิในอดีต "พี่ชาย เราจะเอายังไงกันต่อดี?" ฝาแฝดอีกคนถาม "เราดำเนินการประหารชีวิตต่อไปไม่ได้แล้ว และในเมื่อ... เดี๋ยวสิ เจ้าสัมผัสได้ไหม?" ชายชราที่กำลังพูดอยู่ชะงักไปก่อนจะหันไปมองทางทิศใต้ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยของเขาฉายแววดีใจ ฝาแฝดของเขาพยักหน้าตอบรับ "ดูเหมือนเทพธิดาแห่งโชคลาภจะเข้าข้างเราแล้ว" เขาหัวเราะร่วนก่อนจะทะยานร่างขึ้นฟ้า "โรเบิร์ต ไปบอกพสกนิกรของเจ้าว่าสถานที่ประหารชีวิตถูกย้ายแล้ว ใครที่อยากดูก็ตามมาได้ แต่ต้องรับความเสี่ยงกันเอง" พ่อของจักรพรรดิตรัส จักรพรรดิพยักหน้ารับก่อนจะส่งคนไปยังสนามประลองเพื่อประกาศการเปลี่ยนแปลงสถานที่ …. ห่างจากเมืองหลวงของจักรวรรดิกิรินออกไปหลายกิโลเมตร รอยแยกมิติปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า ก่อนที่เกรย์และเพื่อนๆ จะถูกเหวี่ยงออกมาอย่างแรง "วอยด์ เกิดอะไรขึ้น?" เกรย์ถามอย่างรีบร้อน เขาพยายามเทเลพอร์ตทุกคนไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง แต่ทว่าอุโมงค์มิติกลับพังทลายลงกลางคัน หากไม่ใช่เพราะปฏิกิริยาตอบสนองอันรวดเร็วของวอยด์ พวกเขาคงถูกกระแสปั่นป่วนของมิติกลืนกินไปแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เกรย์ประสบปัญหาการเทเลพอร์ตขัดข้อง ซึ่งมันอันตรายมาก "เรามีแขกรับเชิญ" วอยด์ตอบด้วยน้ำเสียงหม่นหมอง พวกเขาทั้งหมดหันกลับไปพบกับร่างหกคนที่สวมผ้าคลุมสีดำ "เป็นพวกมัน!" เคลาส์และเรย์โนลด์อุทานออกมาพร้อมกัน เกรย์รีบติดต่ออาจารย์ใหญ่ในทันทีพร้อมกับจ้องมองศัตรูอย่างระมัดระวัง แต่ก่อนที่คนทั้งหกจะได้ขยับตัว ออร่าของฝาแฝดก็ถูกสัมผัสได้ว่ากำลังมุ่งตรงมาทางพวกเขาด้วยท่าทีที่ข่มขวัญ ไม่เพียงแค่นั้น ยังมีออร่าที่ทรงพลังอีกสิบสองสายที่กำลังเคลื่อนเข้ามาจากระยะไกล เจสันจ้องมองไปยังคนชุดคลุมดำเหล่านั้น ความรู้สึกหวาดหวั่นฉายชัดขึ้นบนใบหน้า ความรู้สึกแปลกประหลาดที่ได้รับจากคนพวกนั้นทำให้เขารู้สึกหนาวสั่นไปถึงกระดูกสันหลัง เกรย์รีบผนึกพลังของเจสันอย่างรวดเร็วก่อนจะออกจากสภาวะหลอมรวม เนื่องจากเขาไม่ได้ใช้สภาวะนี้นานนัก เขาจึงสามารถใช้มันได้อีกครั้งโดยไม่ทำให้ร่างกายเสียหายหนัก ในเมื่อพวกเขามีตัวประกันเป็นเจ้าชายรัชทายาทแห่งจักรวรรดิกิริน อย่างน้อยก็น่าจะสามารถต่อรองกับจักรพรรดิให้ปล่อยพวกเขาไปเพื่อความปลอดภัยของเจสันได้ ฝาแฝดมาถึงเป็นกลุ่มแรก ตามด้วยผู้ใช้พลังธาตุระดับเซียนคนอื่นๆ รวมถึงจักรพรรดิที่ตามมาในอีกไม่กี่วินาทีต่อมา พวกเขายืนเผชิญหน้ากับกลุ่มคนชุดคลุมดำ โดยมีเกรย์และพรรคพวกอยู่ตรงกลาง แต่ไม่มีใครเอ่ยปากพูดสิ่งใด เพราะทุกคนต่างสัมผัสได้ว่ามีออร่าที่ทรงพลังอีกหลายสายกำลังเคลื่อนที่เข้ามาจากหลายทิศทาง ไม่นานนักร่างเหล่านั้นก็ปรากฏตัว ซึ่งก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากจักรพรรดิของอีกสามจักรวรรดิที่เหลือ พร้อมด้วยผู้เชี่ยวชาญระดับเซียนของพวกเขา พวกเขาทั้งหมดยืนประจำตำแหน่งทั้งสี่ทิศ โดยมีเกรย์และพรรคพวกอยู่ตรงกลางวงล้อมนั้น สีหน้าของเกรย์ดูย่ำแย่ นี่ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่ดีสำหรับพวกเขาเลย แม้ว่าพวกเขาจะไม่ถูกประหารชีวิตในทันทีเหมือนที่กลุ่มจากจักรวรรดิกิรินตั้งใจไว้ในตอนแรก แต่ไม่ว่าจะมองมุมไหน สถานการณ์ของพวกเขาก็ดูไม่ดีเลยสักนิด "ไม่คิดเลยว่าพวกเจ้าทั้งสองจะยังมีชีวิตอยู่?" ชายชราจากจักรวรรดิอาซูร์ก้าวออกมาพลางเหลือบมองฝาแฝดจากจักรวรรดิกิริน "หึๆ เจ้าเฒ่าฟรอสต์ ถ้าแม้แต่เจ้ายังไม่ตาย แล้วพวกเราจะตายไปได้ยังไงกัน?" ชายชราในกลุ่มฝาแฝดซึ่งเป็นจักรพรรดิตรัสตอบพร้อมหัวเราะเบาๆ "ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ เพื่อนเก่า" ชายชราอีกคนก้าวออกมาจากฝั่งจักรวรรดิทรงพลัง เขาแต่งกายเรียบง่าย มือทั้งสองประสานกัน เพียงแค่เห็นก็นึกว่าเป็นเพียงนักปราชญ์ธรรมดา แต่ทุกคนที่รู้จักเขาต่างรู้ดีว่าเขาคือปีศาจกระหายเลือด "ในเมื่อทุกคนมากันครบแล้ว ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะถ่วงเวลาต่อไป มีเยาวชนสี่คนที่ถูกสงสัยว่าครอบครองของเหลวแก่นแท้ปฐพี บังเอิญว่าที่นี่มีอยู่สี่จักรวรรดิพอดี ทำไมเราไม่แบ่งกันไปคนละคน แล้วจบเรื่องนี้กันไปเสียล่ะ?" จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิวายุสีครามเสนอขึ้น