บทที่ 642 - สิ่งที่ฉันรอคอยพอดี "นั่นไม่ใช่ปัญหาของเรา" ออกัสตัส เกล จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิฉีหลินกล่าวอย่างใจเย็น เขามีความคิดเช่นเดียวกับพวกคนเฒ่าคนแก่เหล่านั้น เพียงแต่ในสถานการณ์ที่เขาวางแผนไว้ในหัว เขาไม่ได้รวมส่วนที่ตัวเองจะต้องกลายเป็นเครื่องสังเวยหากคริสตัดสินใจจะเอาเรื่องเขาเข้าให้ และเขาก็ไม่คิดว่าคริสจะทำแบบนั้น เพราะสิ่งที่คริสพูดมีเพียงแค่ให้ปล่อยเด็กๆ ไป หากไม่ใช่เพราะพวกคนแก่จากจักรวรรดิอื่นต้องการลองดีว่าพวกตนจะสามารถเอาชนะเขาได้หรือไม่ เขาก็คงจะปล่อยพวกเด็กๆ ไปแล้ว "หึ! คิดหรือว่าเขาจะชนะพวกเราได้? เหอะ เจ้าไม่รู้หรอกว่าอะไรเป็นอะไร" พวกคนแก่แค่นเสียงก่อนจะหันไปมองอีกสองจักรวรรดิ "พวกเจ้าทุกคนเห็นปฏิกิริยาของจักรวรรดิฉีหลินแล้วนี่ เมื่อเราจัดการไอ้ตัวโง่นี่เสร็จ เราก็สามารถร่วมมือกันเพื่อจัดการกับพวกมันได้อีกครั้ง" เหล่าผู้เชี่ยวชาญระดับเซียนจากจักรวรรดิอื่นแลกเปลี่ยนสายตากัน พวกเขารู้ดีว่าชายแก่จากจักรวรรดิอาซูร์ต้องการใช้โอกาสนี้เพื่อจัดการกับจักรวรรดิฉีหลิน แต่เอาเข้าจริง พวกเขาก็รู้สึกว่าพฤติกรรมของจักรวรรดิฉีหลินนั้นหน้าไม่อายเกินไป ดังนั้นพวกเขาจึงพยักหน้าตกลง คริสซึ่งถูกล้อมอยู่แสยะยิ้มเมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นบนใบหน้าก่อนที่เขาจะรีบซ่อนมันไว้อย่างรวดเร็ว ดูเหมือนแผนการบางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นในหัวของเขา ฟึ่บ! ตูม! กลุ่มคนเริ่มระดมโจมตีใส่เขา การที่คริสเป็นผู้ใช้ธาตุแสงนั้นถือว่ารวดเร็วมากอยู่แล้ว เมื่อบวกกับธาตุลมเข้าไปด้วย จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่การโจมตีเหล่านี้จะสัมผัสตัวเขาได้ เขาหายวับไปพร้อมกับสายลม แล้วไปปรากฏตัวห่างออกไปหลายพันเมตรภายในชั่วพริบตา ความเร็วในปัจจุบันของเขานั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าตอนที่เกรย์ใช้เคล็ดวิชาความว่างเปล่าเสียอีก แน่นอนว่านั่นเป็นเพียงเพราะเกรย์ยังมีความชำนาญต่ำกว่า รวมถึงอยู่ในระดับพลังที่ต่ำกว่าด้วย หากพวกเขาอยู่ในระดับเดียวกัน เรื่องราวคงจะออกมาคนละเรื่องอย่างสิ้นเชิง คริสยังคงหลบหลีกการโจมตีของกลุ่มคนเหล่านั้นขณะที่ใช้ธาตุไฟโต้กลับออกไป การถูกโจมตีจากหลายทิศทางทำให้เขาเริ่มลำบากอยู่บ้าง แต่เขาก็ยังสามารถหลบหลีกการโจมตีทั้งหมดที่พุ่งเข้ามาได้อย่างหมดจด โอลิเวอร์จ้องมองร่างของคริสและอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ คริสเป็นคนดุดันเสมอเวลาต่อสู้ เหตุผลเดียวที่เขาจะเน้นแต่การหลบหลีกก็คือ เขาอาจจะยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะเอาชนะคู่ต่อสู้ หรือไม่เขาก็กำลังวางแผนเพื่อจัดการกับคนพวกนี้อยู่ ทว่าในสายตาของจักรวรรดิฉีหลินและอีกสามจักรวรรดิ สิ่งที่คริสทำอยู่ในตอนนี้หมายความว่าเขาไม่มีกำลังพอที่จะต่อกรกับพวกเขาทั้งหมด นี่หมายความว่าเขาอาจจะเก่งพอจะเอาชนะคนได้หนึ่งหรือสองคน แต่พอจำนวนเพิ่มขึ้นเกินยี่สิบ เขาก็ไร้ทางสู้ แต่พวกเขาก็ไม่ได้มองว่ามันแปลกแต่อย่างใด เพราะท้ายที่สุดแล้ว จะมีใครเล่าที่สามารถรับมือกับคู่ต่อสู้กว่ายี่สิบคนในระดับเดียวกันโดยที่มีช่องว่างของขั้นพลังเพียงเล็กน้อยได้ ออกัสตัส เกลหันไปมองในทิศทางของชายแก่ทั้งสามคนและสังเกตเห็นว่าสีหน้าของคนแก่สองคนเปลี่ยนไป พวกเขาคงกำลังคิดว่าจะเอายังไงต่อ ตอนแรกดูเหมือนว่าคริสจะไม่มีปัญหาในการเอาชนะพวกเขาทั้งหมด แต่ตอนนี้สถานการณ์ดูไม่ค่อยดีสำหรับเขาเท่าไหร่นัก เขาอาจจะเร็ว แต่เขาก็ไม่สามารถหลบการโจมตีทั้งหมดได้ตลอดไป ทันทีที่เขาพลาดโดนสักครั้ง การโจมตีอื่นๆ ก็จะตามมาเป็นพรวน "ถ้าเรายืนดูเฉยๆ เมื่อพวกมันฆ่าเขาได้ พวกมันก็จะมีข้ออ้างทุกอย่างในการรุมกินโต๊ะเรา แต่ถ้าเราตัดสินใจเข้าร่วมการต่อสู้นี้ตอนนี้ เราอาจจะดึงความเกลียดชังจากเจ้านั่นมา แต่ในเมื่อเราอยู่ในพื้นที่ของเรา เราก็ยังพอจะหาวิธีเจรจากับพวกคนแก่พวกนั้นได้" ฝาแฝดของจักรพรรดิองค์ก่อนกล่าวช้าๆ "ข้าก็คิดเช่นนั้น ดูเหมือนเจ้านี่จะแค่ทำ 'อวดเก่งไปอย่างนั้น' เรามาดูต่อไปอีกสักนิดเถอะ" ฝาแฝดที่เป็นจักรพรรดิตอบกลับพี่ชายของเขา ฟึ่บ! โครม! ตูม! การโจมตีระดมใส่คริสไม่หยุดหย่อน และหลังจากหลบหลีกได้ประมาณหนึ่งนาที ในที่สุดการโจมตีหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่หลังของเขา ทำให้เขากระเด็นตกลงสู่พื้นดิน ปัง! กลุ่มฝุ่นคลุ้งกระจายขึ้นสู่ท้องฟ้าจากจุดที่เขาตกลงไป เมื่อฝุ่นจางลง ก็เห็นคริสยืนตัวตรงอยู่ แต่มีหลุมขนาดใหญ่ปรากฏบนพื้น และต้นไม้รอบรัศมีหกร้อยเมตรจากจุดที่เขาตกลงไปก็ถูกแรงกระแทกซัดจนราบเป็นหน้ากลอง เกรย์และเพื่อนๆ ของเขาตกตะลึงกับสิ่งที่ได้เห็น ไม่คาดคิดว่าคริสที่พวกเขาเคารพนับถือจะเป็นสภาพเช่นนี้หลังจากการปะทะเพียงเล็กน้อย เขาไม่มีโอกาสแม้แต่จะจัดการคู่ต่อสู้ได้สักคน เพราะถูกระดมโจมตีจากทุกทิศทุกทาง คริสไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนก เขาปัดฝุ่นออกจากตัวแล้วทะยานขึ้นสู่อากาศอีกครั้ง พุ่งเข้าสู่การต่อสู้อย่างมั่นใจ "เราจะนั่งเฉยๆ ต่อไปไม่ได้แล้ว ถ้าพวกนั้นฆ่าเขาได้ลำพัง เราคงเดือดร้อนแน่" พ่อของออกัสตัสกล่าวกับฝาแฝด พวกเขาพยักหน้าเห็นด้วยก่อนจะเรียกเหล่าผู้ใช้ธาตุระดับเซียนคนอื่นๆ ออกมา ผู้เชี่ยวชาญระดับเซียนที่กำลังต่อสู้กับคริสอยู่มีมากกว่ายี่สิบคนอยู่แล้ว ซึ่งต้องบอกว่าสามสิบห้าคนให้แม่นยำ เมื่อรวมกับคนของจักรวรรดิฉีหลินอีกกว่าสิบคน การพ่ายแพ้ของคริสก็ดูเหมือนจะอยู่แค่เอื้อม ในขณะที่กำลังต่อสู้กับคู่ต่อสู้ คริสเห็นกลุ่มคนจากจักรวรรดิฉีหลินกำลังพุ่งเข้ามาในสมรภูมิผ่านทางหางตา และรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา แต่เนื่องจากเขากำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่คนอื่นไม่สามารถมองตามได้ทัน พวกเขาจึงไม่เห็นสีหน้าของเขา 'นี่แหละสิ่งที่ฉันรอคอยพอดี ไม่นึกเลยว่าพวกมันจะไม่รอนานขนาดนี้' เขาคิดในใจ ด้วยความเร็วของเขา แม้ว่าจะหลบการโจมตีทั้งหมดไม่ได้ แต่เขาก็ไม่มีปัญหาในการหลบส่วนใหญ่และป้องกันส่วนที่เหลือด้วยการโจมตีอันทรงพลังของเขา ทว่าเขายังไม่ได้ทำแบบนั้นในทันที "คริส ยอมจำนนซะตอนนี้ แล้วเราจะปรานีเจ้า แต่ถ้าไม่เช่นนั้น เจ้าจะต้องตายที่นี่แหละ!" พ่อของออกัสตัสตะโกนขณะที่พวกเขาเข้ามาถึงสมรภูมิ