บทที่ 871 การพิพากษาของเทพสายฟ้า "นาธาน คุณยังถอยกลับไปได้นะ" อีวากล่าวพยายามห้ามไม่ให้นาธานต่อสู้กับเกรย์ เธอเคยเห็นพรสวรรค์ของเกรย์ตั้งแต่ตอนที่เขายังอยู่จุดสูงสุดของระดับขุนพล เมื่อเขานำเทคนิคพิเศษมาใช้เพิ่มพลังจนถึงจุดสูงสุดของระดับปราชญ์ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่อัจฉริยะคนอื่นที่อยู่ในระดับปราชญ์จะต่อกรกับเขาได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนที่เป็นเพียงระดับปราชญ์ขั้นที่เจ็ด สิ่งที่นาธานกำลังทำอยู่ในตอนนี้ ก็ไม่ต่างอะไรกับการหาเรื่องเจ็บตัว นาธานถลึงตามองอีวาอย่างเย็นชา เขารู้สึกหงุดหงิดที่ทั้งเกรย์และอีวากำลังดูถูกเขา เขาเคยได้ยินเรื่องการต่อสู้ของเกรย์กับคนจากฝ่ายซิฟิลิสมาบ้างและรู้สึกประทับใจเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่รู้สึกว่าเกรย์จะเป็นคู่มือของเขาได้เลย แม้ว่าในตอนนี้เกรย์จะมีระดับพลังสูงกว่าเขา แต่นั่นก็เป็นเพราะความช่วยเหลือของเทคนิคพิเศษ เขาเชื่อว่าพลังที่แท้จริงของเกรย์ไม่มีทางอยู่ในระดับนั้น "ในเมื่อเขารนหาที่เจ็บตัว ผมเองก็เต็มใจจะสงเคราะห์ให้ ในเมื่ออารมณ์ดีอยู่ ผมจะไม่ฆ่าคุณแล้วกัน" เกรย์กล่าวอย่างเย็นชา เขาไม่ได้ปิดบังความดูแคลนในแววตาขณะมองไปยังนาธาน นั่นทำให้นาธานเดือดดาลยิ่งขึ้นและพุ่งตัวเข้าโจมตีทันที เขาเป็นผู้ใช้พลังธาตุไฟแท้ๆ ซึ่งเกรย์ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าตั้งแต่การเคลื่อนไหวครั้งแรกที่แสดงออกมา นาธานก็ถือว่ามีพรสวรรค์ที่ดีทีเดียว ทว่าต่อหน้าเกรย์ในตอนนี้ เขาไม่แม้แต่จะเป็นคู่ต่อสู้ เกรย์เคยต่อสู้กับยอดฝีมือรุ่นเก่าทั้งระดับปราชญ์ขั้นที่เจ็ดและขั้นที่เก้าพร้อมๆ กันมาแล้วและยังคว้าชัยชนะมาได้อย่างเหนือชั้น ผู้ใช้พลังธาตุระดับปราชญ์ขั้นที่เจ็ดเพียงคนเดียวจึงไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึง เพียงแค่สะบัดมือ เกรย์ก็ปัดการโจมตีที่พุ่งเข้ามาจนกระจัดกระจาย นาธานไม่ปล่อยให้เรื่องนี้มาบั่นทอนกำลังใจ เขาไม่รอช้าและรีบโจมตีซ้ำอีกครั้งโดยไม่คิดชีวิต เกรย์ไม่ขยับจากจุดเดิมแม้แต่นิ้วเดียว เขายังคงปัดป้องการโจมตีเหล่านั้นอย่างไม่ใส่ใจ สีหน้าของเขาราบเรียบแสดงให้เห็นว่าเขาไม่ได้มองว่าการต่อสู้ครั้งนี้เป็นเรื่องจริงจังเลยด้วยซ้ำ อีวาอดไม่ได้ที่จะส่ายหัว เธอรู้อยู่แล้วว่าเกรย์จะต้องเอาชนะนาธานได้อย่างแน่นอน แต่เธอไม่คิดว่าช่องว่างระหว่างพลังจะห่างชั้นกันขนาดนี้ นาธานเคยต่อสู้กับผู้ใช้พลังธาตุระดับปราชญ์ขั้นที่เก้าจากเผ่าลูตราและเอาชนะมาได้ ซึ่งนั่นเป็นสิ่งหนึ่งที่สร้างความมั่นใจให้เขา ไม่เพียงแค่นั้น เขายังเป็นอัจฉริยะผู้เปี่ยมด้วยพลังมหาศาล แต่เมื่อต้องมาเจอกับอัจฉริยะระดับเกรย์ ทุกอย่างก็ดูไร้ความหมาย เกรย์สามารถปลุกเขตแดนของตนเองได้ตั้งแต่ยังอยู่ในระดับขุนพล ซึ่งเป็นสิ่งที่ยังไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน สิ่งนี้เป็นเครื่องพิสูจน์ถึงระดับความสามารถของเขาได้เป็นอย่างดี หากเรื่องแค่นี้ยังหยุดนาธานจากการต่อสู้กับเกรย์ไม่ได้ คำพูดใดๆ ของเธอก็คงไร้ผล เมื่อเห็นเกรย์ปัดป้องการโจมตีของตนได้อย่างง่ายดาย นาธานก็เริ่มคุมอารมณ์ไม่อยู่ เขาโจมตีรุนแรงขึ้นแต่เกรย์ก็ยังไม่ขยับจากจุดเดิมแม้แต่น้อย เท้าของเขายังคงอยู่ที่เดิมตั้งแต่เริ่มการต่อสู้ และเขายังไม่ได้แม้แต่จะโจมตีกลับ ทำเพียงแค่ป้องกันทุกการโจมตีของนาธานเท่านั้น นาธานรู้สึกเหมือนถูกหยาม เกรย์กำลังดูถูกเขาอย่างตั้งใจ นี่เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยเจอมาก่อนในชีวิต จู่ๆ เกรย์ก็ก้าวเท้าไปข้างหน้า "ฉันให้เวลาคุณเฉิดฉายมามากพอแล้ว ทีตาฉันบ้าง" หลังสิ้นเสียง ร่างของเกรย์ก็เลือนหายไปแล้วไปปรากฏตัวอยู่ใกล้กับนาธาน ก่อนที่นาธานจะทันได้ตอบสนอง เกรย์ก็ฝ่ามือเข้าที่หน้าอกของเขา ส่งร่างของนาธานกระเด็นออกไป ร่างของเขาอัดกระแทกเข้ากับผนังด้านข้างจนเกิดเป็นหลุมยุบขนาดใหญ่ เมื่อนาธานลืมตาขึ้น เขาก็เห็นเกรย์ยืนยิ้มอยู่ตรงหน้า เกรย์กำหมัดแน่นแล้วชกตรงมาที่เขา พลังของหมัดนี้เหนือกว่าการโจมตีครั้งก่อนหน้าอย่างมหาศาล เขาพยายามตั้งกำแพงป้องกันรอบตัวอย่างเร่งรีบ แต่เพียงชั่วพริบตา หมัดของเกรย์ก็ทำลายม่านไฟป้องกันจนแตกกระจายและเข้ากระแทกตัวเขาเต็มแรง พลังกายของเกรย์นั้นอยู่ในระดับปราชญ์อยู่แล้ว และเมื่อรวมกับพลังที่เพิ่มขึ้นจากสถานะฟิวชั่น ผสานกับการใช้ธาตุต่างๆ เสริมพลังเข้าไป พลังโจมตีของเขาในตอนนี้แทบจะอยู่ในระดับเดียวกับฟิวชั่นออร์บเลยทีเดียว นาธานเป็นเหมือนหนูทดลองคนแรกของเกรย์ และเขาก็พึงพอใจกับผลลัพธ์ของการทดสอบนี้มาก หลุมที่นาธานกระแทกเข้าไปยิ่งยุบลึกลงไปอีก ภายนอกโดม คนบางกลุ่มที่ยังพยายามบุกเข้ามาต้องหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงดังสนั่นมาจากด้านบนของโดม พวกเขามองขึ้นไปและเห็นร่างหนึ่งพุ่งออกมาจากรูที่ทะลุอยู่บนโดมนั้น ร่างนั้นลอยละลิ่วออกไปไกลกว่าสองร้อยเมตรก่อนจะกระแทกเข้ากับเนินทรายในทะเลทรายจนพังทลายลง ในบรรดาเนินทรายทั้งหมดแถบนี้ มีเพียงเนินนี้ที่มีลักษณะคล้ายทางเข้า เกรย์เดินผ่านรูนั้นออกมาและบินขึ้นไปบนอากาศ พุ่งตามนาธานที่ยังนอนจมอยู่ในหลุมที่เขาทำไว้บนพื้น อีวาและคนอื่นๆ ทำได้เพียงติดตามเกรย์ที่ไปปรากฏตัวเหนือร่างของนาธาน คนจากเผ่าลูตราก็ติดตามมาเช่นกัน ชายที่เคยคุยกับเกรย์ต่างตกตะลึงในพลังของเขา ตอนนี้เขารู้สึกขอบคุณที่ตนไม่ได้บุ่มบ่ามเข้าไปโจมตีเกรย์ หากทำเช่นนั้น เกรย์คงสังหารเขาไปแล้วโดยไม่คิดลังเล เกรย์สามารถจัดการคนที่มาจากเผ่าเดียวกับเขาได้อย่างโหดเหี้ยมเช่นนี้ ยากจะจินตนาการได้เลยว่าเขาจะทำอย่างไรกับคนอื่นๆ สิ่งที่เขาไม่รู้คือ เกรย์ไม่สนหรอกว่าคู่ต่อสู้จะมาจากเผ่าพันธุ์ไหน เขาก็จัดการทุกคนเหมือนๆ กัน เหตุผลเดียวที่เขาละเว้นไม่ฆ่านาธานก็เพราะพวกเขามาจากฝ่ายเดียวกัน และส่วนใหญ่เป็นเพราะยังมีคนอื่นๆ อยู่ที่นี่ หากพวกเขาอยู่กันตามลำพัง นาธานคงถูกฆ่าไปนานแล้ว เกรย์ยืนอยู่กลางอากาศ ก้มมองนาธานที่กำลังตะเกียกตะกายพยายามลุกขึ้นยืน "เหตุผลเดียวที่ฉันไม่ฆ่าคุณก็เพราะเรามาจากฝ่ายเดียวกัน ถ้าคุณกล้าทำตัวแบบนี้อีก ฉันจะไม่ปรานีแน่" เกรย์กล่าวอย่างเย็นชา เมื่อกล่าวจบ เขาก็ปลดปล่อยเขตแดนสายฟ้าออกมา ราวกับว่านาธานกำลังถูกเทพแห่งสายฟ้าพิพากษา เกรย์ยืนอยู่บนท้องฟ้าเบื้องบน ในขณะที่นาธานถูกปกคลุมไปด้วยทะเลสายฟ้า