บทที่ 847 การทารุณอย่างโหดเหี้ยม นักสู้ทั้งสองคนต่างนอนแผ่หลาอยู่บนพื้น ไม่มีใครขยับเขยื้อน เหล่าผู้ชมต่างรู้สึกวิตกกังวลและตื่นเต้นเล็กน้อย โดยเฉพาะฝ่ายของกลุ่มไพรมอนด์ ความสามารถของเกรย์ในการจู่โจมลีเดียได้ในตอนที่ความหวังดูเลือนลางนั้นเป็นสิ่งที่พวกเขาคาดไม่ถึง การต่อสู้ครั้งนี้มีการพลิกผันเกิดขึ้นหลายครั้ง และพวกเขาไม่คิดเลยว่าเกรย์จะมีโอกาสชนะได้อีกหลังจากโดนการโจมตีพิเศษของลีเดียเข้าไป เกรย์ลืมตาขึ้นมองไปรอบๆ เขารู้สึกหมดแรงอย่างที่สุดจากการรับมือการโจมตีของลีเดีย ต่อให้เขาจะพยายามป้องกันอย่างสุดความสามารถ แต่ก็ยังคงถูกการโจมตีของเธอเล่นงานเข้าหลายครั้ง ‘ผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดาเลย’ เขาคิดในใจก่อนจะพยายามยันตัวลุกขึ้น เขารู้สึกปวดร้าวไปทั้งร่างจากบาดแผลในการต่อสู้ คงต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะฟื้นตัว และนั่นอาจส่งผลกระทบต่อรอบการต่อสู้ถัดไป ‘ฉันยังเหลือของเหลวนั่นอยู่อีกนิดหน่อย เห็นทีคงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องใช้มันแล้ว’ เขาคิดขณะพยายามลุกขึ้นยืน ในขณะที่เขายังคุกเข่าอยู่ เขาก็เห็นลีเดียกำลังจ้องมองมาที่เขา ดวงตาของเกรย์เปล่งประกายขึ้นทันทีและลีเดียก็กรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เธอที่ยังพยายามฟื้นตัวจากการโจมตีก่อนหน้านี้กลับต้องมาถูกเกรย์เล่นงานซ้ำอีก ทำให้ความเจ็บปวดนั้นเหลือจะทานทน เกรย์รู้ดีว่าเธอยังไม่แพ้เพราะผลของทักษะพิเศษของเธอยังคงทำงานอยู่ ทันทีที่ผลนั้นหมดลง เขาถึงจะมั่นใจได้ว่าเขาเอาชนะเธอได้แล้ว เขาพยุงตัวขึ้นยืนและเดินไปหาเธอ มองลงมาที่เธอขณะที่เธอกำลังพยายามลุกขึ้นอีกครั้ง “เธอเก่งมาก แต่ยังไม่ใช่คู่มือของฉัน” เขากล่าวอย่างใจเย็น ลีเดียขบฟันแน่นขณะจ้องมองเขา เมื่อเห็นดวงตาของเกรย์เริ่มเปล่งประกายอีกครั้ง เธอก็รีบหลับตาลงทันที เกรย์ยิ้มเมื่อเห็นดังนั้นก่อนจะเตะเธอ เนื่องจากเธอยังคงอยู่บนพื้น แรงเตะของเขาจึงทำให้ร่างของเธอกระเด็นไถลไปกับพื้น แรงเตะส่งเธอจากฝั่งหนึ่งของเวทีไปอีกฝั่งหนึ่ง เธอหวีดร้องด้วยความเจ็บปวดอีกครั้ง เกรย์ไม่ได้ออมแรงเลยในจังหวะที่เตะเธอ ทำให้เธอรู้สึกถึงความเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่หน้าท้อง ผู้ชมต่างมองไปที่เกรย์ด้วยความตกตะลึงเล็กน้อย ลีเดียเป็นผู้หญิง ทว่าเกรย์กลับดูเหมือนไม่ได้ปฏิบัติต่อเธอในฐานะสุภาพสตรีเลยแม้แต่น้อย เขาเดินเข้าไปหาเธออีกครั้งและพยายามจะเตะซ้ำ เธอสร้างกำแพงป้องกันรอบตัว แต่เกรย์เตะมันสองครั้งจนมันเริ่มแตกละเอียด ความรุนแรงจากหมัดหรือเท้าของเกรย์ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะมารับมือได้ง่ายๆ ผู้ชมต่างอยู่ในอาการช็อกขณะเฝ้ามองเกรย์เตะลีเดียไปมาเหมือนตุ๊กตาเศษผ้า เขายังไม่แม้แต่จะยั้งมือเลยแม้แต่นิดเดียว บรรดาชายหนุ่มจากกลุ่มไซฟิลิสต่างลุกขึ้นด้วยความโกรธเคือง ไม่เคยคาดคิดเลยว่าเกรย์จะโหดเหี้ยมได้ถึงเพียงนี้ เหล่าหญิงสาวจากกลุ่มไพรมอนด์ต่างรู้สึกประหม่าเล็กน้อย ไม่รู้ว่าควรจะปรบมือให้เกรย์ดีหรือไม่ พวกเธอรู้สึกว่าเขาดุดันและใจดำเกินไปหน่อย “หมอนี่มันร้ายจริงๆ” อเล็กพูดพร้อมรอยยิ้มเจื่อนๆ พูดตามตรง ตัวเขาเองก็คงไม่ทำอะไรแบบนี้แน่ “เธอเป็นคู่ต่อสู้ของเขานะ นายคาดหวังให้เขาทำยังไงล่ะ?” คอนเนอร์ไม่ได้เห็นว่าสิ่งที่เกรย์ทำนั้นผิดตรงไหน เขาไม่ใช่คนเดียวที่คิดแบบนี้ เหล่าผู้อาวุโสทุกคนต่างก็รู้สึกว่าเป็นเรื่องปกติ เกรย์กับลีเดียเป็นศัตรูกัน ดังนั้นเขาไม่จำเป็นต้องออมมือให้เธอ ในตอนที่เธอเป็นฝ่ายได้เปรียบ เธอก็ยังซัดเกรย์จนน่วมเช่นกัน ในขณะที่ทุกคนกำลังวิพากษ์วิจารณ์เรื่องนี้ เกรย์ก็ยังคงโจมตีอย่างไม่หยุดยั้ง ลีเดียมีเลือดไหลออกมาจากศีรษะ ปาก จมูก และหู สภาพของเธอในตอนนี้ห่างไกลจากตอนที่ก้าวขึ้นมาบนเวทีอย่างสิ้นเชิง หลังจากถูกเตะอีกสองสามครั้ง เธอก็พยายามใช้ธาตุมิติเพื่อสร้างระยะห่างระหว่างเธอกับเกรย์ แต่ก่อนที่เธอจะหนีเข้าไปในอุโมงค์มิติได้ทัน เกรย์ก็ปล่อยหมัดพุ่งเข้าไปในนั้น หมัดเดียวที่เปี่ยมไปด้วยพลังทำลายล้าง อุโมงค์มิติเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ลีเดียถูกบีบให้ต้องปิดมันลง หากขืนเข้าไปชีวิตเธอคงตกอยู่ในอันตราย ณ จุดนี้เธอไม่รู้แล้วว่าจะต่อสู้กับเกรย์อย่างไร เธอไม่สามารถสร้างระยะห่างได้ และถ้าพยายามลืมตาขึ้นมา เกรย์ก็จะใช้การโจมตีทางจิตใส่เธออีก สำหรับการโจมตีของเกรย์ เขาจำเป็นต้องสบตาก่อนถึงจะใช้มันได้ ตราบใดที่เธอหลับตา เธอจะปลอดภัยจากการโจมตีนั้น แต่การทำเช่นนั้นก็หมายความว่าเธอไม่สามารถสู้กับเขาได้ เธอพยายามใช้สัมผัสวิญญาณแล้ว แต่มันก็ได้รับผลกระทบไปตั้งแต่ตอนที่เกรย์โจมตีเธอครั้งแรก ตอนนี้เธอจึงตาบอดสนิท “ไม่อายบ้างหรือไง? แกกำลังสู้กับคู่ต่อสู้ที่มองไม่เห็นเนี่ยนะ!” ชายหนุ่มคนหนึ่งจากกลุ่มไซฟิลิสตโกนขึ้นจากอีกฝั่ง “ตอนที่เธอสู้กับคู่ต่อสู้ที่ไม่มีทางป้องกันตัว ทำไมตอนนั้นพวกนายถึงไม่พูดบ้างล่ะ?” หญิงสาวจากกลุ่มไพรมอนด์โต้กลับพร้อมรอยยิ้ม ชายหนุ่มชะงักไปเมื่อได้ยินคำพูดนั้น สิ่งที่เธอพูดเป็นความจริง หลังจากลีเดียใช้เทคนิคพิเศษ เกรย์ก็กลายเป็นเป้านิ่ง หากไม่ใช่เพราะเกรย์มีร่างกายที่แข็งแกร่งอย่างน่าเหลือเชื่อ เขาคงพ่ายแพ้ไปนานแล้ว ตอนนี้เมื่อสถานการณ์พลิกกลับ พวกเขากลับมองว่ามันไม่ยุติธรรม พวกเขาพยายามด่าทอเกรย์ด้วยความหวังว่าเขาจะหยุดการโจมตี น่าเสียดายที่เกรย์ไม่เคยแคร์คำพูดคนอื่นอยู่แล้ว การที่เขาคลุกคลีอยู่กับเคลาส์ยิ่งทำให้เขาไร้ยางอายมากขึ้นไปอีก ลีเดียพยายามดิ้นรน แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่าการประคองตัวให้อยู่บนเวที นอกเหนือจากนั้นเธอไม่สามารถทำอะไรได้เลย “ไม่เหนื่อยหรือไงที่โดนอัดอยู่นั่นน่ะ?” เกรย์ถามอย่างเนิบๆ เขาจงใจไม่จัดการเธอให้จบเกมเพราะต้องการบั่นทอนขวัญกำลังใจของคนจากกลุ่มไซฟิลิส เหล่าผู้อาวุโสของทั้งสองกลุ่มมองเกมนี้ออก และผู้อาวุโสส่วนใหญ่จากกลุ่มไซฟิลิสต่างก็แปะป้ายให้เกรย์เป็นศัตรูที่น่าสะพรึงกลัว อเล็กไม่ได้ใจร้ายถึงขนาดนี้เวลาทำอะไร เขาฉลาดแต่ก็ยังมีความยับยั้งชั่งใจอยู่บ้าง แต่เกรย์ไม่มี “ไม่เหนื่อยหรือไงที่อัดฉันอยู่นั่นน่ะ?” ลีเดียถามพร้อมรอยยิ้มเยาะ “ฉันรู้ว่าแกเอาชนะฉันไม่ได้ แกเลยพยายามหาทางทำให้ฉันยอมแพ้สินะ” เธอเสริม “หึๆ คิดงั้นเหรอ?” เกรย์ถามพร้อมรอยยิ้มขบขัน ลีเดียรู้สึกว่าการที่เธอยังอยู่บนเวทีได้เป็นเพราะความสามารถของเธอ เธอไม่รู้เลยว่าเกรย์กำลังจงใจไม่ส่งเธอให้ตกเวทีเร็วเกินไป “เอาล่ะ เลิกเล่นได้แล้ว” สิ้นคำพูดนั้น เกรย์ก็เตรียมจะเตะเธอให้กระเด็นตกเวทีอีกครั้ง คราวนี้เขาเอาจริงถึงที่สุด ขาของเขาง้างไปด้านหลังนานกว่าปกติ ราวกับกำลังสะสมพลัง ฝุ่นละอองเริ่มก่อตัวขึ้นรอบเท้าของเขา ณ วินาทีนั้น เหล่าผู้อาวุโสจากกลุ่มไซฟิลิสก็ลุกขึ้นยืน “พวกเรายอมแพ้” ผู้อาวุโสคนหนึ่งรีบตะโกนขึ้น ปัง! เปรี้ยง! เท้าของเกรย์กระแทกเข้าที่หน้าท้องของลีเดียอีกครั้ง และเสียงกระดูกลั่นก็ดังกังวานไปทั่วทั้งพื้นที่ ร่างของลีเดียขดงอ ก่อนจะพุ่งออกไปด้วยความเร็วที่น่ากลัว เธออ้าปากจะกรีดร้อง แต่กลับมีเพียงเลือดที่ทะลักออกมา เธอตกลงบนพื้นนอกขอบเวที หมดสติไปทันที “ไอ้เจ้าเด็กปีศาจ ไม่ได้ยินที่ข้าบอกว่ายอมแพ้หรือไง!” ผู้อาวุโสคนนั้นถามด้วยความโกรธจัด “ไม่ได้ยิน” น้ำเสียงของเกรย์ปราศจากอารมณ์ใดๆ ขณะหันไปมองชายวัยกลางคนจากตระกูลดอว์สัน ชายคนนั้นประกาศให้เขาเป็นผู้ชนะแล้วหันไปมองลีเดียที่ไม่สามารถขยับตัวได้ ผู้อาวุโสจากกลุ่มไซฟิลิสรีบวิ่งเข้าไปหาเธอและพยายามป้อนยาฟื้นฟูให้ “เจ้าเดรัจฉาน แกจะต้องชดใช้เรื่องนี้!” ผู้อาวุโสตะโกนลั่นเมื่อเห็นสภาพของลีเดีย เธอยังไม่ถึงกับตาย แต่จากบาดแผลทั้งหมด เธอคงปรารถนาที่จะตายให้จบๆ ไปเพราะความเจ็บปวด สิ่งที่ทำให้เขาหงุดหงิดยิ่งกว่าคือแก่นพลังของเธอแทบจะร้าว เขาสัมผัสได้ “ผมไม่ได้ฆ่าเธอ ผมแค่เอาคืนในสิ่งที่เธอทำกับผมก็เท่านั้น แล้วก็อย่ามาขู่ผม” เกรย์กล่าวขณะเดินกลับไปที่ที่นั่งของเขา ตอนนี้เขากำลังทนทุกข์จากความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส หลังจากผลของเทคนิคของลีเดียจางลง เขาก็รู้สึกถึงพลังธาตุที่พุ่งพล่านไปทั่วร่างพร้อมกับความเจ็บปวดอันแสนสาหัส ผลของการโจมตีนั้นยังคงตกค้างอยู่ ‘เป็นวิชาที่น่ารำคาญจริงๆ’ เขาคิดอย่างหงุดหงิดก่อนจะนั่งลง “ทำได้ดีมาก” คอนเนอร์ชูนิ้วโป้งให้เขา อเล็กและคนอื่นๆ จากกลุ่มต่างก็เข้ามาแสดงความยินดีกับเขา เหล่าผู้อาวุโสต่างมองหน้ากันก่อนจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก ในเมื่อเกรย์เอาชนะลีเดียได้ พวกเขาก็มีอัจฉริยะที่แข็งแกร่งถึงสองคนในรอบสุดท้าย แม้จะไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาวางแผนไว้ตั้งแต่แรก แต่มีดีกว่าไม่มี ยังมีการต่อสู้เหลืออยู่อีกสองรอบ หากพวกเขาสามารถชนะได้ พวกเขาก็จะมีคนในรอบสุดท้ายถึงสี่คน แต่โอกาสที่จะเกิดขึ้นนั้นไม่สูงนัก คนจากกลุ่มไซฟิลิสนั้นอยู่อีกระดับหนึ่ง และทุกคนจากกลุ่มไพรมอนด์ต่างก็รับรู้ได้ มีเพียงเกรย์กับอเล็กเท่านั้นที่สามารถเอาชนะพวกเขาได้