บทที่ 857 สถานการณ์ที่ไม่คาดคิด "ก่อนอื่น ผมต้องขอขอบคุณทุกคนที่เข้าร่วมการแข่งขันประลอง รวมถึงผู้ที่มีส่วนร่วมในการแข่งขันจนทำให้เราคว้าชัยชนะมาได้..." ผู้นำสำนักกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าก้องกังวานไปทั่วบริเวณเพื่อให้ทุกคนได้ยิน เขาเอ่ยถึงประเด็นความสำคัญของดินแดนลับ เนื่องจากมันเป็นหนึ่งในสถานที่เพียงไม่กี่แห่งที่อนุญาตให้ผู้ที่อยู่ในระดับเซจเข้าถึงได้ ดินแดนลับส่วนใหญ่มักจำกัดไว้แค่ระดับโอเวอร์ลอร์ด ทำให้เหล่าอัจฉริยะที่เหนือกว่าระดับโอเวอร์ลอร์ดไม่สามารถเข้าไปได้ แต่สถานที่แห่งนี้กลับเปิดกว้างให้ผู้ที่อยู่ในระดับเซจ นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมสำนักอื่นถึงจ้องจะแย่งชิงไปเมื่อสำนักไพรมอนด์เริ่มเสื่อมถอยลง สำนักซิฟิลิสเป็นเพียงสำนักเดียวที่ทำสำเร็จ และนั่นคือหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้พวกเขาสามารถสร้างจอมเวทระดับเซจได้รวดเร็วกว่าสำนักไพรมอนด์ ถึงแม้สำนักออโรร่าจะเหนือกว่าดินแดนขนาดเล็กเหล่านี้ แต่ดินแดนเหล่านั้นก็เป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อเหล่าคนหนุ่มสาวที่กำลังเติบโต ในกรณีของเกรย์และอัจฉริยะคนอื่นๆ พวกเขาจะสามารถเติบโตได้รวดเร็วยิ่งขึ้นหากถูกส่งไปยังดินแดนพิเศษเหล่านี้ "ในเมื่อเราได้รับสิทธิ์ในการควบคุมดินแดนลับอีกครั้ง เราจะจัดการแข่งขันขึ้นสำหรับผู้ที่ต้องการเข้าไปฝึกฝน การแข่งขันจะเริ่มขึ้นในอีกสองวันข้างหน้า และเพื่อเป็นรางวัลพิเศษสำหรับความสำเร็จ สมาชิกทั้งสิบคนที่ไปร่วมการแข่งขันก่อนหน้านี้จะได้รับสิทธิ์เข้าสู่เขตแดนได้ฟรีโดยไม่ต้องผ่านการคัดเลือก" ผู้นำสำนักกล่าว ไม่มีคนหนุ่มสาวคนใดรู้สึกอิจฉาสิทธิพิเศษที่มอบให้กับผู้เข้าร่วมการแข่งขัน พวกเขาต่างพยายามแย่งชิงตำแหน่งมาโดยตลอด แต่เมื่อพ่ายแพ้ในการประลอง สิ่งเดียวที่ทำได้คือฝากความหวังไว้กับการแข่งขันที่จะเกิดขึ้นในอีกสองวันข้างหน้า ผู้นำสำนักกล่าวต่ออีกเล็กน้อยเพื่อเป็นกำลังใจให้กับผู้ที่ต้องการเข้าร่วมการแข่งขัน เมื่อเสร็จสิ้นเขาก็จากไป เพราะไม่มีประโยชน์อันใดที่จะต้องอยู่ที่นี่ต่อ เกรย์ถามอเล็กว่าเขาจะจากไปได้หรือยังเนื่องจากงานได้สิ้นสุดลงแล้ว "นายหมายความว่าไง? ช่วงที่สนุกที่สุดเพิ่งจะเริ่มขึ้นเองนะ" อเล็กกล่าวด้วยรอยยิ้มตื่นเต้น "ช่วงที่สนุก?" เกรย์เลิกคิ้วถาม "คอยดูเถอะ" อเล็กบุ้ยปากให้เขาดูทางด้านหน้า เกรย์มองไปข้างหน้าและเห็นเหล่าเยาวชนทุกคนที่อยู่ในระดับต่ำกว่าระดับจอมเวทธาตุต่างก้าวออกมา "เกิดอะไรขึ้น?" เขาถามอย่างสงสัย "มันจะมีช่วงพิเศษหลังจบพิธีของสำนักเสมอ เหล่าอัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดจากแต่ละระดับจะก้าวออกมา หรือถ้าให้พูดให้ถูกคือแต่ละขั้นของระดับนั้นๆ ตัวอย่างเช่น นายเห็นผู้ชายคนนั้นไหม?" อเล็กชี้ไปที่ชายหนุ่มวัยประมาณยี่สิบห้าปี เกรย์มองตามมือไปที่ชายหนุ่มที่มีผมสีฟ้าตั้งชี้ เขาสูงกว่าหกฟุตเล็กน้อยและมีร่างกายที่สมส่วน มีหนวดเคราสั้นๆ "นั่นคือเควิน เขาเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในระดับเซจขั้นปลาย ตอนนี้เขาอยู่ที่จุดสูงสุดมาสักพักแล้ว และว่ากันว่าเขากำลังจะเลื่อนระดับในไม่ช้านี้" อเล็กอธิบาย จากนั้นเขาก็เริ่มชี้ให้ดูอัจฉริยะคนอื่นๆ ที่ได้รับการยอมรับว่าแข็งแกร่งที่สุดในระดับเซจขั้นกลางและขั้นต้น เกรย์ตั้งใจฟังสิ่งที่อีกฝ่ายพูดพร้อมจดจำชื่อและหน้าตาของคนเหล่านั้นไว้ เผื่อต้องใช้งานในอนาคต ก่อนที่เควินจะเริ่มช่วงพิเศษ เขาหันมามองเกรย์ "ฉันได้ยินมาว่านายปลุกเขตแดนได้แล้ว ถ้าไม่รังเกียจ พวกเราทุกคนอยากจะเห็นมันหน่อย" เควินกล่าวด้วยน้ำเสียงกังวาน ทุกคนหันมามองเกรย์ มีเสียงเล่าลือว่าเขาใช้เขตแดนระหว่างการแข่งขัน ซึ่งเป็นสิ่งที่เหล่าเยาวชนคนอื่นรู้สึกตกใจ เพราะอย่างไรเสียเกรย์ก็ยังอยู่ในระดับโอเวอร์ลอร์ดเท่านั้น เควินซึ่งอยู่ในจุดสูงสุดของระดับเซจยังไม่สามารถปลุกเขตแดนของตัวเองได้ เขาไม่อาจพูดได้ว่าอิจฉาเกรย์ แต่ลึกๆ แล้วเขาก็ปรารถนาที่จะทำได้เช่นกัน "ไม่ต้องห่วงหรอก เขาไม่ได้มาหาเรื่องหรอกน่า" อเล็กบอกเกรย์ให้มั่นใจ เกรย์พยักหน้าก่อนจะลุกขึ้นและเดินไปยังแท่นที่ยกสูงขึ้นบนพื้น เมื่อถึงบนแท่น เกรย์โค้งคำนับเหล่าอัจฉริยะระดับเซจเพื่อเป็นการแสดงความเคารพ พวกเขาล้วนเป็นรุ่นพี่ของเขา ถึงแม้จะมีบางคนที่เขาอายุมากกว่า แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ สำหรับเขาแล้วมีเพียงผู้ที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่มีสิทธิ์อยู่เหนือผู้อื่น ในเมื่อตอนนี้เขายังอ่อนแอกว่า พวกเขาก็คือรุ่นพี่ของเขา เอวา ซึ่งอายุมากกว่าเขาหนึ่งปี ก็อยู่บนแท่นนั้นด้วย "ผมชื่อเกรย์" เขาแนะนำตัวก่อนจะสูดหายใจลึก ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยแสงสีฟ้าอ่อน และแท่นนั้นก็ถูกปกคลุมด้วยเปลวเพลิงสีฟ้า ทว่าเปลวไฟนี้กลับต่างจากที่เขาเคยใช้ก่อนหน้านี้ มันแผ่ไอเย็นเยือกที่รุนแรงออกมา เหล่าผู้ที่อยู่ในระดับเซจขั้นต้นรู้สึกถึงไอเย็นที่แล่นผ่านร่างกายจนต้องรีบใช้ปราณธาตุเพื่อป้องกันผลกระทบจากความหนาวนั้น "เอ๊ะ?" เกรย์อุทานด้วยความแปลกใจ เขาไม่คาดคิดถึงการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันของอุณหภูมิในเปลวเพลิงของเขา เหล่าผู้อาวุโสทุกคนที่เคยเห็นเขาใช้เขตแดนในการแข่งขันต่างลุกขึ้นด้วยความตกใจ พวกเขาสบตากัน และแม้แต่ผู้นำสำนักที่จากไปแล้วก็ปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้ง เกรย์รีบยกเลิกการใช้เขตแดนอย่างรวดเร็ว เขารู้สึกตกใจเล็กน้อยกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น เขารีบส่งกระแสสัมผัสวิญญาณเข้าไปในร่างกายและเห็นเปลวไฟสีฟ้าอ่อนภายในตัวกำลังหมุนวนอย่างช้าๆ 'บ้าเอ๊ย! เจ้าสิ่งนี้ไม่มีเวลาไหนจะแสดงปฏิกิริยาได้ดีกว่านี้แล้วหรือไง?' เขาอดไม่ได้ที่จะบ่น แต่ก็ยังคงรักษาท่าทีที่ดูผ่อนคลายเอาไว้ มีเพียงผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์การแข่งขันเท่านั้นที่พบว่าเขตแดนของเขานั้นแปลกประหลาด มันมีสีเดียวกับตอนที่เขาใช้ในคราวก่อน แต่ผลลัพธ์กลับแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง ซึ่งถือเป็นเรื่องที่ผิดปกติมาก เกรย์มองไปยังกลุ่มผู้อาวุโสและเห็นความตกใจในแววตาของพวกเขา เขาเกือบจะยกมือขึ้นกุมขมับแล้ว แต่ก็ต้องทำสีหน้าเรียบเฉยเอาไว้ "ไฟน้ำแข็ง... นายช่างพิเศษจริงๆ" เควินกล่าวชื่นชม