บทที่ 853 ชัยชนะที่ขมขื่น? เกรย์ยืนอยู่บนเวที ร่างของชายหนุ่มกระเด็นออกไปจากแท่นราวกับว่าวสายป่านขาด สภาพของเขาไม่ต่างอะไรกับหญิงสาวที่เกรย์จัดการไปในการโจมตีครั้งแรกเลย อเล็กยังคงอ้าปากค้าง เขาหยุดใช้เทคนิคพิเศษเพื่อเสริมพลังไปได้สักพักแล้ว เพราะมันแทบจะไร้ประโยชน์ ความสามารถของเกรย์ทำให้ดูเหมือนว่าเขาไม่มีปัญหาเลยในการล้มทั้งทีมตรงข้าม เอาเข้าจริงเขาก็ไม่มีปัญหาในการทำแบบนั้นอยู่แล้ว เขาสามารถจัดการทุกคนได้ง่ายๆ รวมถึงอเล็กด้วย และนี่คือสิ่งที่อเล็กยอมรับออกมาจากใจจริง เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขายอมรับความพ่ายแพ้อย่างหมดหัวใจ เขาไม่อยากแม้แต่จะสู้กับเกรย์ นับประสาอะไรกับการเป็นศัตรู เกรย์ยังคงอยู่ในสภาวะหลอมรวม (Fusion State) เขาตระหนักได้ว่าคนจากฝ่ายซิฟิลิสกำลังจ้องมองเขาด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย และความคิดของเขาก็แล่นพล่านในทันที ไม่นานเขาก็เข้าใจว่าพวกนั้นกำลังคิดอะไรอยู่ พวกเขาคิดว่าเขาทำร้ายตัวเองจนพังพินาศไปแล้ว ‘ทำไมไม่เล่นไปตามน้ำล่ะ?’ เขาครุ่นคิด ออร่าของเขาเริ่มอ่อนกำลังลง และไม่นานมันก็กลับไปสู่สภาวะระดับจ้าวเหนือหัว (Peak Overlord Plane) เหมือนก่อนหน้านี้ อย่างไรก็ตาม ทุกคนเห็นการเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัดในนั้น "ฮ่าๆ บอกแล้วไงล่ะว่าแกนพลังของเขาเสียหายแล้ว" ผู้อาวุโสจากฝ่ายซิฟิลิสที่เคยพูดเรื่องนี้มาก่อนหัวเราะร่าเมื่อเห็นดังนั้น สำหรับพวกเขา นี่คือชัยชนะที่ยิ่งใหญ่กว่าสิ่งที่ควรจะได้รับจากดินแดนลับเสียอีก ใช่แล้ว ที่นั่นอาจช่วยให้พวกเขาฟูมฟักผู้มีพรสวรรค์ได้มากขึ้น แต่มันไม่มีดินแดนลับไหนที่จะช่วยสร้างสัตว์ประหลาดอย่างเกรย์ขึ้นมาได้ ตราบใดที่เกรย์ไม่ตายหรือทำลายตัวเองอย่างโง่เขลาเหมือนที่เพิ่งทำไป พวกเขารู้ดีว่าไม่มีทางที่เขาจะไม่กลายเป็นพลังที่น่าเกรงขามในอนาคต แต่ตอนนี้ ความเสี่ยงนั้นถูกกำจัดไปแล้ว อเล็กเป็นคนแรกที่รีบวิ่งเข้าไปหาเกรย์ "นายไม่เป็นไรนะ?" เกรย์พยักหน้า ก่อนจะก้าวเดินอย่างเชื่องช้ากลับไปยังที่นั่งของตน ทุกคนต่างดูออกว่าเขาหมดแรงเต็มที วอยด์อดไม่ได้ที่จะกลอกตาเมื่อเห็นเกรย์เดินกลับไปด้วยสภาพนั้น เขารู้ดีว่าความจริงแล้วเกรย์อยู่ในสภาพสมบูรณ์พร้อม แต่กลับพยายามทำให้คนพวกนี้รู้สึกว่าการต่อสู้ครั้งนี้สูบพลังเขาไปมาก ‘ไอ้จอมละครเอ๊ย’ เขากล่าวกับเกรย์ เกรย์เกือบสะดุดเมื่อวอยด์พูดแบบนั้น เมื่ออเล็กที่อยู่ข้างหลังเห็นเข้าก็รีบเข้ามาประคองเขาไว้ เกรย์ไม่ได้ปฏิเสธ เพราะมันจะทำให้เขาดูหยิ่งผยองเกินไป ‘พวกนั้นคิดว่าฉันทำลายตัวเอง ฉันอยากให้พวกมันคิดแบบนั้นต่อไป แม้ว่าสุดท้ายวันหนึ่งความจริงจะเปิดเผย แต่ฉันเชื่อว่าวิธีนี้จะทำให้พวกมันเลิกจับตามองฉันไปได้สักพัก’ เกรย์อธิบายกับวอยด์ ‘โอ้ เข้าใจแล้ว’ วอยด์พยักหน้าอย่างกระจ่างแจ้ง ตอนแรกเขาคิดว่าเกรย์ทำแบบนี้เพื่อเรียกความสงสารจากเหล่าผู้อาวุโสของฝ่ายไพรมอนด์เพื่อหวังรางวัล แต่พอนึกดูดีๆ เขาก็จำได้ว่าได้ยินแม้กระทั่งผู้อาวุโสจากฝ่ายไพรมอนด์พูดเรื่องเกรย์ทำลายแกนพลังตัวเองเหมือนกัน ‘ไม่เลว แต่ลองรีดไถพวกนั้นด้วยสิ พวกเขามีของเงาวับๆ ที่ฉันอยากได้อยู่’ วอยด์เสนอแนะ เกรย์ไม่ได้ตอบโต้คำพูดของวอยด์ เขารู้อยู่แล้วว่าวอยด์เป็นพวกหน้าไม่อาย ดังนั้นเขาจึงไม่ได้แปลกใจกับคำพูดนั้น เมื่อเขากลับมาถึงที่นั่ง สมาชิกทุกคนในฝ่าย รวมถึงเหล่าผู้อาวุโสต่างมองมาที่เขาด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไป เหล่าคนหนุ่มสาวมองเขาด้วยแววตาเป็นประกาย สิ่งที่พวกเขามีให้เขาคือความเคารพ เขาคือคนที่นำชัยชนะมาสู่ฝ่ายได้ด้วยตัวคนเดียว หลังจากอัดลิเดียจนน่วม เขาก็ยังสามารถต่อสู้กับคู่ต่อสู้ถึงเจ็ดคนด้วยตัวคนเดียว โดยที่ยังไม่ได้นับอเล็กเข้าไปด้วย เพราะพวกเขาลืมอเล็กไปแล้วหลังจากที่เขาจัดการสมาชิกคนแรกในแปดคนของฝ่ายซิฟิลิสไป เกรย์ขโมยซีนทั้งหมด และการต่อสู้ครั้งนี้จะเป็นสิ่งที่พวกเขาพูดถึงไปอีกหลายปี คอเนอร์มองเกรย์ "นายทำเกินไปหน่อยหรือเปล่า?" "นิดหน่อยน่ะ" เกรย์ตอบอย่างอ่อนแรง "นายไม่ควรทำถึงขนาดนี้เลย" คอเนอร์กล่าวเสียงเบา พรสวรรค์ของเกรย์นั้นน่าตกใจมาก มันคงน่าเสียดายหากต้องจบลงเพียงเท่านี้ "ผมไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องห่วง" เกรย์ยืนยัน เขาไม่ได้แม้แต่จะหยิบยาฟื้นฟูขึ้นมาดื่ม เพราะมันไร้ประโยชน์ การเข้าสู่สภาวะหลอมรวมได้เยียวยาบาดแผลและความเหนื่อยล้าทั้งหมดที่เขาได้รับตั้งแต่เริ่มการต่อสู้ไปหมดสิ้นแล้ว ชายวัยกลางคนจากตระกูลดอว์สันก้าวขึ้นบนเวทีเพื่อประกาศผู้ชนะในการต่อสู้ ฝ่ายไพรมอนด์ชนะอย่างเป็นเอกฉันท์ และพวกเขาได้รับสิทธิ์ในการเข้าสู่ดินแดนลับ เหล่าผู้อาวุโสจากฝ่ายซิฟิลิสเดินเข้ามาทางฝั่งของฝ่ายไพรมอนด์ "ยินดีด้วยนะ ฝ่ายพวกท่านได้เมล็ดพันธุ์ชั้นยอดมาจริงๆ ในครั้งนี้" หญิงคนนั้นกล่าวด้วยรอยยิ้ม สีหน้าของเหล่าผู้อาวุโสฝ่ายไพรมอนด์ไม่ได้แสดงถึงรอยยิ้มที่ควรจะมีหลังจากได้รับชัยชนะครั้งนี้ แต่พวกเขากลับดูหดหู่เล็กน้อย หากเกรย์ทำลายแกนพลังของตัวเองจริงๆ นั่นถือเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับพวกเขา แม้แต่หัวหน้าฝ่ายเองก็คงรู้สึกเสียใจไม่น้อยเมื่อทราบข่าว เหล่าผู้อาวุโสฝ่ายซิฟิลิสหัวเราะและจากไปพร้อมกับรอยยิ้ม เมื่อสมาชิกฝ่ายซิฟิลิสจากไป เหลือเพียงคนจากฝ่ายไพรมอนด์ รวมถึงชายวัยกลางคนและคอเนอร์ที่มาจากตระกูลดอว์สัน "พวกเราคงต้องขอตัวลา" ชายวัยกลางคนจากตระกูลดอว์สันกล่าวทิ้งท้ายก่อนจะหายตัวไป "ลาก่อน" คอเนอร์โบกมือลาเกรย์และอเล็กก่อนที่ร่างของเขาจะเลือนหายไปเช่นกัน ตอนนี้ เหลือเพียงคนจากฝ่ายไพรมอนด์เท่านั้นที่อยู่ในสถานที่แห่งนี้ เหล่าผู้อาวุโสยังคงมีสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก "ตามเรามา" ผู้อาวุโสคนที่พาเกรย์เข้ามาในฝ่ายจับมือเขาและพวกเขาก็หายตัวไป เหล่าคนหนุ่มสาวมองหน้ากันด้วยสีหน้าสับสน พวกเขาพอจะเดาเหตุผลที่ผู้อาวุโสพาเกรย์ไปด้วยได้