Chapter 431 หมัดเดียวปิดฉาก โฮก!! ขบวนรถไฟสั่นสะเทือนอย่างกะทันหัน กรงเล็บแหลมคมโผล่พ้นรอยแตกออกมาและขย้ำหลังคาอย่างต่อเนื่อง กรงเล็บเหล่านั้นยาวและแหลมคมเป็นพิเศษ มันคืออสูรอีกตัวหนึ่ง ‘กิ้งก่าตัดศิลา’ ระดับแปด กิ้งก่าตัดศิลาเป็นอสูรตระกูลหินที่อาศัยอยู่ใต้ดิน ด้วยกรงเล็บอันคมกริบ มันสามารถบดขยี้เพชรให้แหลกละเอียดได้อย่างง่ายดาย สภาพภายในตู้โดยสารกำลังจะถูกฉีกกระชาก แม้ว่ามันจะถูกสร้างขึ้นด้วยโลหะผสมพิเศษก็ตาม ซึ่งเรื่องนี้ทำให้จีจ้านถังตกใจมาก เขาออกคำสั่งให้หนึ่งในสัตว์เลี้ยงระดับธาตุของเขาอยู่คุ้มครองหลานสาว หัวหน้าทีมเคยรับปากกับเขาว่าจะปกป้องจีชิวอวี่ แต่เขาก็ยังอดเป็นห่วงไม่ได้ หลังจากนั้น จีจ้านถังก็อัญเชิญสัตว์เลี้ยงออกมาอีกสามตัว เขาออกคำสั่งให้สัตว์เลี้ยงสายพันธุ์ย่อยตระกูลมังกรที่มีชื่อว่า ‘มังกรเขาสายฟ้า’ เรียกสายฟ้าฟาดลงมา เขาตั้งใจจะผลักดันพวกอสูรที่อยู่ข้างนอกตู้โดยสารออกไปก่อน ตูม! ลูกบอลสายฟ้าก่อตัวขึ้นกลางอากาศ และมังกรก็ใช้มันฟาดเข้ากับกรงเล็บที่โผล่มาใกล้รอยแตก เมื่อโดนสายฟ้าฟาด อสูรตัวนั้นก็ถอนกรงเล็บกลับพร้อมกับส่งเสียงคำรามต่ำอย่างโกรธเกรี้ยว มันพุ่งเข้าโจมตีตู้โดยสารอีกครั้ง ผนังและหลังคาเริ่มบุบลงมา ด้วยแรงปะทะที่รุนแรง ทำให้คนที่อยู่ภายในตู้โดยสารทรงตัวได้ยาก แต่เหล่าผู้ติดตามคอยช่วยเหลือพวกเขาอยู่จึงไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ “เธอ มานี่!” จีชิวอวี่ยืนอยู่ข้างสัตว์เลี้ยงระดับแปดของคุณปู่ ในความโกลาหลนี้ เธอสังเกตเห็นซูผิงยืนอยู่ห่างออกไปคนเดียว เธอรู้สึกโกรธที่ซูผิงดูไม่สำนึกในบุญคุณ แต่ในสถานการณ์วิกฤตเช่นนี้ เธอปล่อยให้เขาตกอยู่ในอันตรายไม่ได้ ซูผิงหันกลับมามองตามเสียงเรียก เขาประหลาดใจที่หญิงสาวคนนี้ดูร้อนรนและโกรธเกรี้ยวใส่เขา แต่เขาก็ไม่ได้มีอารมณ์จะมานั่งหาเหตุผล ในขณะที่เขาจ้องมองเหล่าอสูรที่บุกเข้ามาอย่างดุร้ายขึ้นเรื่อยๆ ซูผิงก็ตัดสินใจได้ ปัง!! ทันใดนั้น ผนังตู้ก็ถูกฉีกขาด สิ่งที่ทะลุเข้ามาคือหนวดสีดำที่ดูน่าสะพรึงกลัว ซูผิงเห็นช่องว่างนั้นจึงกระโดดออกไปข้างนอกผ่านรอยฉีกนั้นทันที “คุณ...” จีชิวอวี่เห็นภาพนั้นแล้วหน้าซีดเผือด ในระยะไกล ชายชราในชุดสูทสีดำก็เห็นเหตุการณ์นั้นเช่นกัน เขาเหยียดหยิ้มด้วยความสมน้ำหน้า หึ ช่างโง่เขลานักที่วิ่งออกไปข้างนอกทางรอยฉีกนั้น ที่ที่ปลอดภัยที่สุดคือข้างในต่างหาก ไอ้หนุ่มนั่นคงคิดว่าพวกอสูรจะไม่สังเกตเห็นถ้าวิ่งออกไปท่ามกลางความวุ่นวาย แต่ปกติแล้ว คนที่วิ่งหนีด้วยความตื่นตระหนกคือคนแรกที่จะถูกฆ่า! วูบ! ซูผิงวิ่งออกมาจากรอยฉีกและพุ่งขึ้นไปบนหลังคาตู้โดยสาร อุโมงค์ใต้ดินกว้างขวางพอที่จะให้รถไฟมากกว่าหนึ่งขบวนวิ่งสวนกันได้ อสูรขนาดมหึมาที่มีความยาวกว่าสิบเมตรหลายตัวกำลังคืบคลานอยู่บนรางรถไฟข้างๆ บางตัวมีลักษณะคล้ายตะขาบ และบางตัวก็คล้ายแมลงปีกแข็ง งูหลามลาวาที่กำลังพ่นลาวาใส่ตู้โดยสารห้อยตัวลงมาจากหลังคา เกล็ดแต่ละเกล็ดของงูหลามลาวามีขนาดเท่าฝ่ามือ กิ้งก่าตัดศิลาระดับแปดอยู่บนหลังคาเช่นกัน มันกำลังโจมตีผ่านรอยฉีกและยืนประจันหน้ากับจีจ้านถังอยู่ โฮก! ซูผิงได้ยินเสียงคำราม เขาหันไปดู มันคือแมลงเคียวระดับแปดที่มีลักษณะคล้ายเต่ายักษ์ แต่หนวดที่ยื่นออกมาจากกระดองนั้นมีคมที่แหลมกริบ อสูรตัวนี้สามารถสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงด้วยอาวุธเหล่านั้น “ไปลงนรกซะ!” แววตาเย็นชาปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา ทันทีที่แมลงเคียวพุ่งเข้ามา เขาก็ชกหมัดใส่ตรงๆ เขาไม่ได้ใช้หมัดปราบมารเพราะกลัวว่าพลังทำลายจะทำให้อุโมงค์ถล่ม ซึ่งอาจทำให้รถไฟถูกฝังกลบได้ แม้จะไม่มีหมัดปราบมาร เขาก็สามารถฆ่าอสูรระดับตำนานได้ด้วยมือเปล่า เพราะเขาบรรลุระดับแรกของกายาตะวันแล้ว! หนวดจำนวนมากที่หนาพอๆ กับถังไม้พุ่งเข้ามา แต่ทั้งหมดถูกหมัดของซูผิงบดขยี้จนแหลกละเอียด หนวดเหล่านั้นไม่อาจหยุดเขาได้ เขาปล่อยหมัดหนักหน่วงเข้าที่หัวของแมลงเคียว ปึ้ก! แมลงเคียวหยุดนิ่งกะทันหัน ในดวงตาสีเลือดของมันเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ วินาทีต่อมา ร่างของแมลงเคียวก็ระเบิดออก แรงปะทะรุนแรงราวกับมีระเบิดหลายตันซ่อนอยู่ข้างในอสูรตัวนั้น ซูผิงอัดร่างแมลงเคียวจนแหลกเป็นชิ้นๆ อวัยวะภายในกระเด็นติดผนังและเลือดไหลนอง! เขาฆ่าแมลงเคียวด้วยการชกเพียงครั้งเดียว! ซูผิงหันกลับไปจ้องเขม็งไปยังอสูรตัวอื่นๆ ที่กำลังก่อความวุ่นวาย เขาเดินตรงไปหาพวกมันอย่างรวดเร็ว โฮก! ในตอนนั้นเอง ตู้โดยสารที่เขายืนอยู่ก็ขาดออกเป็นสองส่วน จีจ้านถังพุ่งตัวออกมา เขาอยู่บนหลังของมังกรเขาสายฟ้า สัตว์เลี้ยงตัวหลักของเขา ร่างของมังกรเขาสายฟ้าถูกปกคลุมด้วยกระแสไฟฟ้าที่ก่อตัวเป็นเกราะ เกราะนั้นยังแผ่ขยายมาถึงตัวจีจ้านถังด้วย เขาและสัตว์เลี้ยงเป็นหนึ่งเดียวกัน “อะไรกัน?” จีจ้านถังอึ้งไปเมื่อเห็นว่าซูผิงยังอยู่ที่นี่และยังมีชีวิตอยู่ แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิด “กลับไปซะ! ฉันจะหยุดพวกมันเอง” เขารีบตะโกนบอกซูผิง พูดจบเขาก็หันไปสั่งการสัตว์เลี้ยงสายพันธุ์หินอีกตัว ปัง! รูขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนผนังอุโมงค์ สัตว์เลี้ยงสายพันธุ์หินสร้างทางผ่านขึ้นมาใหม่ “ฉันจะล่อพวกมันเอง!” จีจ้านถังตะโกน ภายใต้ฝ่าเท้าของเขา มังกรเขาสายฟ้าปล่อยสายฟ้าฟาดเข้าใส่เหล่าอสูร เมื่อยั่วยุสำเร็จ จีจ้านถังก็ตบที่หัวของมังกรเขาสายฟ้า สัตว์เลี้ยงของเขาพุ่งไปทางทางผ่านนั้นเพื่อพยายามล่อพวกอสูรให้ตามไป เมื่อสังเกตเห็นเจตนา ซูผิงก็อัญเชิญงูหลามม่วงออกมาทันที เขาต้องการจัดการพวกอสูรให้เร็วที่สุด หากพวกมันทั้งหมดไล่ตามจีจ้านถังไป สัตว์เลี้ยงของเขาอาจปกป้องเขาไม่ได้ ฟ่อ! งูหลามม่วงโผล่ออกมาจากวงเวทอัญเชิญ งูหลามม่วงตัวมหึมาที่มีความยาวกว่าสามสิบเมตรตกลงบนหลังคา และด้วยน้ำหนักตัวของมัน ทำให้หลังคาบุบลงไปเล็กน้อย คนที่อยู่ภายในตู้โดยสารมองไม่เห็นเหตุการณ์ภายนอก พวกเขารู้สึกได้เพียงแรงสั่นสะเทือนและความเย็นยะเยือกที่พัดเข้ามา แม้แต่คนธรรมดาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นเลือดที่ซึมเข้ามาจากรอยแตก พวกเขารู้ได้ทันทีว่ามีอสูรบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวอยู่บนหลังคา ชายชราในชุดสูทรู้สึกหวาดกลัว เขารู้สึกได้ว่าตัวใหญ่ยักษ์มาถึงแล้ว “ปกป้องคุณหนูไว้” เขาสั่งนักรบสัตว์เลี้ยงระดับสูงอีกสองคนทันที แม้จะประหม่า แต่ทั้งสองก็รับปากว่าจะทำตามนั้น ชายชราในชุดสูทพุ่งออกจากรอยแตก ในขณะเดียวกัน บนหลังคา งูหลามม่วงเริ่มไล่ตามงูหลามลาวา แม้ทั้งคู่จะเป็นตระกูลงูหลามเหมือนกัน แต่งูหลามลาวามีสายเลือดที่เหนือกว่างูหลามม่วง! อย่างไรก็ตาม งูหลามลาวาเป็นอสูรระดับแปด งูหลามลาวารู้สึกไม่สบายใจเมื่อสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของสิ่งที่เหมือนกัน และดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่น่าเกรงขามกว่า งูหลามลาวาเลิกไล่ตามจีจ้านถัง มันหันกลับมา ชูร่างส่วนบนขึ้นและส่งเสียงขู่ฟ่อใส่รังสีอำมหิตของงูหลามม่วง แต่งูหลามม่วงกลับไม่รู้สึกอะไรเลย มันเคยเผชิญหน้ากับอสูรระดับตำนานมานักต่อนัก ไม่ต้องพูดถึงอสูรที่สูงกว่าแค่สองระดับ งูหลามม่วงแทบไม่ต้องสนใจภัยคุกคามระดับนี้เลย วูบ! งูหลามม่วงเลื้อยเข้าหางูหลามลาวาอย่างรวดเร็ว งูหลามลาวาเปิดฉากโจมตีด้วยการพ่นไฟที่มีพลังทำลายล้างสูง อสูรระดับแปดตัวอื่นๆ มักจะหลีกเลี่ยงเปลวไฟนี้เพราะบาดแผลที่ได้รับนั้นรักษาได้ยาก อย่างไรก็ตาม งูหลามม่วงกลับพุ่งตัวเข้าใส่ทะเลเพลิงนั้นตรงๆ วินาทีต่อมา งูหลามม่วงก็ทะลุผ่านกองเพลิงออกมา... โดยไร้รอยขีดข่วน! ฟ่อ! มีความเย็นเยือกวูบไหวในดวงตาสีเขียวของงูหลามม่วง มันอ้าปากกว้างและงับเข้าที่หัวของงูหลามลาวา งูหลามม่วงสะบัดตัวไปมา ปากของมันเต็มไปด้วยเหยื่อแต่มันก็ยังส่งเสียงคำรามออกมาได้ งูหลามลาวาที่ดิ้นรนอยู่ก็นิ่งสนิท จากนั้นงูหลามม่วงก็กลืนกินงูหลามลาวาเข้าไปทีละนิด งูหลามลาวาเป็นอสูรระดับแปดแต่มีความยาวเพียงสิบกว่าเมตร สั้นกว่างูหลามม่วงที่ยังคงเติบโตอยู่มาก ชายชราในชุดสูทสีดำเพิ่งจะออกมาจากตู้โดยสารและต้องตกตะลึงเมื่อเห็นภาพงูหลามม่วงกลืนกินงูหลามลาวา เมื่ออสูรตัวอื่นๆ สัมผัสได้ถึงงูหลามม่วงที่น่าเกรงขาม พวกมันก็หยุดชะงักปล่อยให้ชายชราที่กำลังต่อสู้กับพวกมันหนีไปได้ เหล่าอสูรจ้องมองงูหลามม่วงด้วยความระแวง พวกมันเริ่มขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆ แต่ก็ไม่ยอมจากไปไหน ซูผิงยืนมองดูเหล่าอสูรที่ทำเช่นนั้น จีจ้านถังกลับมาจากทางผ่านแล้ว เขาประหลาดใจที่ไม่มีอสูรตัวไหนไล่ตามเขามาเลยจึงต้องย้อนกลับมา ในไม่ช้าเขาก็สังเกตเห็นงูหลามม่วงตัวมหึมาที่กำลังขดตัวอยู่บนหลังคา เขาจากไปแค่ครู่เดียว ก็มีงูหลามโผล่มาอีกตัวงั้นเหรอ? นั่นใช่งูหลามม่วงจริงๆ หรือ? จีจ้านถังมีความรู้เรื่องสัตว์เลี้ยงอย่างกว้างขวาง เขาเคยเห็นงูหลามม่วงมาก่อน พวกมันเป็นสัตว์เลี้ยงที่มีพลังต่อสู้ต่ำและไม่สามารถควบคุมพลังธาตุใดๆ ได้ แต่งูหลามม่วงมีราคาถูก มันจึงเป็นตัวเลือกของคนยากจน แต่ตัวนี้กลับดูไม่ปกติ ปกติแล้วงูหลามม่วงระดับหกจะมีความยาวประมาณสิบกว่าเมตร แต่ตัวนี้มีความยาวมากกว่าสามสิบเมตร! ใหญ่กว่างูหลามม่วงทั่วไปถึงสองเท่า! เขาเหลือบเห็นหางสีแดงในปากของงูหลามม่วงด้วยความประหลาดใจ เขาหันมองรอบๆ แล้วไม่เห็นงูหลามลาวาแล้ว หางนั่น... งูหลามม่วงเพิ่งกินงูหลามลาวาเข้าไปงั้นเหรอ? กินพวกเดียวกันเองเนี่ยนะ? จีจ้านถังไม่อยากจะเชื่อ ทันใดนั้น พื้นดินก็เริ่มสั่นสะเทือน กำแพงหินแตกร้าว เมื่อเสียงคำรามอันดุร้ายดังเข้ามาถึงหูของพวกเขา อสูรสีดำที่มีความยาวประมาณยี่สิบเมตรก็คืบคลานออกมา อสูรตัวนี้เหมือนงูหลามแต่ร่างกายเต็มไปด้วยใบมีดคมกริบและมีหนามแหลมอยู่บนหลัง ทั้งจีจ้านถังและชายชราในชุดสูทต่างหอบหายใจด้วยความกลัว นั่นคือมังกรกรงเล็บพิษระดับเก้า! สายพันธุ์ย่อยของตระกูลมังกร สัตว์ที่เป็นสายพันธุ์ย่อยของมังกรจะมีสายเลือดมังกรไหลเวียนอยู่ แม้ว่าพวกมันจะมีพลังน้อยกว่ามังกรแท้ๆ แต่พวกมันก็แข็งแกร่งกว่าอสูรระดับธาตุที่มีระดับเดียวกันมากนัก