ตอนที่ 4334: เปลี่ยนแปลงโชคชะตา ฉูเฟิงไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นสุภาพบุรุษผู้สูงส่ง ในบางครั้งเขาก็ดื้อรั้นและไม่มีเหตุผล และบ่อยครั้งเขามักจะยึดถือคติที่ว่า 'มีเพียงคนโง่เท่านั้นที่ไม่ยอมฉวยโอกาสที่ลอยมาถึงหน้าประตู' แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขารู้สึกว่ามันไม่ถูกต้องหากเขาจะทำเช่นนั้นกับหลงเสี่ยวเสี่ยว นอกจากความจริงที่ว่าหลงเสี่ยวเสี่ยวต้องทนทุกข์มาอย่างหนักในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าคือฉูเฟิงรู้สึกว่าเรื่องทั้งหมดนี้มันมีพิรุธอย่างมาก เหตุใดกันถึงมีเงื่อนไขเช่นนี้อยู่ที่นี่? เมื่อนึกถึงทุกสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ฉูเฟิงก็ได้ข้อสรุปว่าต้องมีใครบางคนกำลังเล่นตลกกับพวกเขาอยู่ อย่างไรก็ตาม แหล่งกำเนิดสายเลือดมังกรแห่งนี้มีอยู่ก่อนที่เหล่าบรรพบุรุษของตระกูลมังกรจะมาสร้างรากฐานที่นี่เสียอีก ดังนั้นดินแดนแห่งนี้จึงไม่ได้ถูกสร้างขึ้นโดยบรรพบุรุษของตระกูลมังกร มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะสืบหาตัวตนของผู้สร้างสถานที่แห่งนี้ได้อีกต่อไป ทว่าไม่ว่าจะมองอย่างไร คนที่สร้างพื้นที่แห่งนี้ก็ไม่น่าจะเป็นคนที่มีนิสัยเหลาะแหละกลับกลอก แต่ถ้าพูดถึงคนที่มีนิสัยเช่นนั้น ฉูเฟิงบังเอิญรู้จักอยู่คนหนึ่งที่อยู่ข้างกายเขาพอดี นั่นคือ นักพรตเฒ่าจมูกวัว นักพรตเฒ่าจมูกวัวมีพลังอำนาจที่ยากจะหยั่งถึง ดังนั้นฉูเฟิงจึงไม่สงสัยเลยว่าเขามีความสามารถที่จะสร้างบททดสอบเช่นนี้ขึ้นมาได้ เมื่อนึกย้อนไปถึงการกระทำก่อนหน้านี้ของนักพรตเฒ่าจมูกวัว ฉูเฟิงรู้สึกว่าเหตุผลที่อีกฝ่ายไม่ให้พวกเขาเข้ามาในทันที อาจเป็นเพราะเขากำลังใช้เวลานั้นในการดัดแปลงกลไกข้างใน และผลลัพธ์จากความพยายามของนักพรตเฒ่าจมูกวัวก็คือก่ายกองพลังที่กำลังกักขังเขากับหลงเสี่ยวเสี่ยวอยู่ในขณะนี้นั่นเอง อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเพียงการคาดเดาของฉูเฟิงเท่านั้น เขาไม่มีหลักฐานใดๆ เลย ดังนั้นเขาจึงไม่อยู่ในฐานะที่จะกล่าวโทษนักพรตเฒ่าจมูกวัวได้ ไม่ต้องพูดถึงความจริงที่ว่าอีกฝ่ายคืออาจารย์ของเขา ไม่ว่าอย่างไร ฉูเฟิงไม่มีทางบอกเรื่องนี้กับหลงเสี่ยวเสี่ยวเด็ดขาด ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ก็ตาม มิเช่นนั้น ความประทับใจที่หลงเสี่ยวเสี่ยวมีต่ออาจารย์ของเขาคงจะพังทลายลงไม่เหลือชิ้นดี "องค์หญิงเสี่ยวเสี่ยว โปรดอย่าเข้าใจข้าผิด ท่านเป็นสาวงามล่มเมืองที่มีฐานะสูงส่ง ในขณะที่ข้า ฉูเฟิง เป็นเพียงชายหนุ่มผู้ต่ำต้อย ข้าจะกล้ารังเกียจท่านได้อย่างไร?" ฉูเฟิงรีบอธิบาย "จริงหรือ? เจ้าไม่ได้รังเกียจข้าจริงๆ หรือ?" ดวงตาคู่งามของหลงเสี่ยวเสี่ยวจ้องเขม็งไปที่ฉูเฟิง มีแววแห่งความสงสัยซ่อนอยู่ในส่วนลึกของดวงตาเธอ "แน่นอน! ข้าขอสาบานต่อฟ้าดินเลยว่า หากสิ่งที่ข้าพูดมีคำเท็จแม้แต่น้อย ขอให้สายฟ้าห้าอัสนีฟาดลงมาที่ข้า!" ฉูเฟิงชูมือขึ้นสาบาน "เจ้ามีสายเลือดสวรรค์ เจ้าก็ถูกสายฟ้าฟาดทุกครั้งที่เลเวลอัพอยู่แล้วนี่!" หลงเสี่ยวเสี่ยวอุทานออกมาอย่างขัดใจ เธอคิดว่าฉูเฟิงกำลังเล่นตลกกับเธอ และนั่นทำให้เธอรู้สึกโมโห "งั้นข้าจะสาบานใหม่ ถ้าข้าโกหกท่าน ขอให้ลูกชายของข้าเกิดมาโดยไม่มีรูทวาร!" ฉูเฟิงกล่าว "เจ้าทำอะไรของเจ้า? เจ้าไม่ควรเอาภรรยาและลูกมาเกี่ยวพันกับเรื่องของตัวเองนะ! และ... เจ้ามีลูกแล้วหรือ?" หลงเสี่ยวเสี่ยวถามย้ำ ทว่าครั้งนี้ ดวงตาของเธอสั่นไหวด้วยความกังวล ราวกับว่าเธอกำลังกลัวอะไรบางอย่าง "แน่นอนว่ายังไม่มี!" ฉูเฟิงส่ายหัว เขาเคยมีความสัมพันธ์กับใครบางคนมาก่อน แต่แม้ในยามที่กำลังเคลิบเคลิ้ม เขาก็ยังคงมีความสุขุมรอบคอบหลงเหลืออยู่บ้าง สิ่งที่ฉูเฟิงกลัวที่สุดคืออะไร? มันคือการที่ญาติพี่น้องต้องมาเดือดร้อนเพราะเรื่องของเขา เขาไม่สามารถปล่อยให้มีลูกได้ในขณะที่เขายังไม่มีพละกำลังพอที่จะปกป้องตัวเอง แม้ว่าเขาจะหาความสุขในตอนนั้น แต่เขาก็ใช้วิธีพิเศษเพื่อควบคุมไม่ให้ของเหลวไหลออกมา ด้วยเหตุนี้ เขาจึงมั่นใจว่าเขายังไม่มีบุตร "ถ้าอย่างนั้นก็ยิ่งไม่ควรเอาเรื่องนี้มาสาบานเข้าไปใหญ่!" หลงเสี่ยวเสี่ยวกล่าว เธอเหลือบมองฉูเฟิงแวบหนึ่งก่อนจะยอมปล่อยวางเรื่องนี้ไป "ช่างเถอะ ข้าจะแสร้งเชื่อเจ้าสักครั้งก็ได้! แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น ทำไมเจ้าถึงยอมตายอยู่ที่นี่ดีกว่าที่จะทำตามคำแนะนำบนลวดลายพวกนั้นล่ะ?" "ผู้มีพระคุณน้อย ข้าคิดว่าวันนี้เจ้าควรให้เหตุผลที่ฟังดูสมเหตุสมผลแก่ข้า ไม่อย่างนั้นข้าคงต้องคิดว่าเจ้ารังเกียจข้าจริงๆ" หลงเสี่ยวเสี่ยวถามพลางทำปากยื่น "ข้าแค่คิดว่ามีบางอย่างผิดปกติที่นี่ มันมีความเป็นไปได้สูงว่านี่คือบททดสอบ" ฉูเฟิงตอบ "บททดสอบ?" หลงเสี่ยวเสี่ยวสับสน "ใช่ บททดสอบ" หลังจากนั้น ฉูเฟิงก็ได้เปิดเผยทัศนะของตนเอง เขาบอกหลงเสี่ยวเสี่ยวว่าเงื่อนไขประหลาดนี้มีไว้เพื่อทดสอบว่าพวกเขามีความเคารพต่อกันมากเพียงใด ตราบใดที่พวกเขาอดทนและปฏิเสธที่จะทำตามที่ลวดลายระบุไว้ พวกเขาก็จะสามารถผ่านบททดสอบนี้ไปได้ ในทางกลับกัน หากพวกเขาทำตามสิ่งที่บอกไว้ แม้ว่าจะสามารถทำลายค่ายกลวิญญาณหยินหยางได้ แต่พวกเขาก็จะถูกลงโทษในภายหลัง ฉูเฟิงพูดด้วยน้ำเสียงที่ลื่นไหลและเต็มไปด้วยความมั่นใจ นั่นทำให้คำพูดของเขาดูน่าเชื่อถืออย่างยิ่งสำหรับหลงเสี่ยวเสี่ยว "อา ที่แท้มันเป็นแบบนี้นี่เอง! ข้าเข้าใจผู้มีพระคุณน้อยผิดไปจริงๆ งั้นเรามารอกันเถอะ ต่อให้ต้องตาย ข้าก็ไม่เสียใจตราบใดที่มีผู้มีพระคุณน้อยอยู่ด้วย" หลงเสี่ยวเสี่ยวกล่าวพร้อมรอยยิ้ม ฉูเฟิงรู้สึกประหลาดใจ เขาไม่คิดว่าแม่นางน้อยคนนี้จะเชื่อใจเขาได้มากขนาดนี้ ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหูของฉูเฟิง "เจ้าเด็กไร้ประโยชน์! ตาแก่อย่างข้าอุตส่าห์มอบโอกาสดีๆ แบบนี้ให้เจ้า แล้วทำไมเจ้าถึงไม่รีบคว้ามันไว้?" การส่งกระแสจิตนี้มาจากใครที่ไหนไม่ได้ นอกจากอาจารย์ของฉูเฟิง นักพรตเฒ่าจมูกวัวนั่นเอง "ข้าว่าแล้วว่าท่านต้องอยู่เบื้องหลังเรื่องตลกนี่ อาจารย์! ท่านคิดจะทำอะไรกันแน่?" ผ่านการส่งกระแสจิต ฉูเฟิงสามารถสัมผัสได้ว่านักพรตเฒ่าจมูกวัวอยู่ที่ไหน เขาจึงสามารถโต้ตอบกลับไปได้ ครั้งนี้ฉูเฟิงรู้สึกโกรธจริงๆ นับตั้งแต่ปีนป่ายขึ้นมาจากอาณาจักรเบื้องล่าง นักพรตเฒ่าจมูกวัวไม่ใช่อาจารย์เพียงคนเดียวที่เขามีมาจนถึงตอนนี้ อย่างไรก็ตาม นี่เป็นครั้งแรกที่ฉูเฟิงต้องเผชิญหน้ากับอาจารย์ที่เจ้าเล่ห์นอกคอกเช่นนี้! อาจารย์ของเขาเคยเป็นผู้เชื่อมต่อโลกธาตุที่แข็งแกร่งที่สุดในดาราจักรแสงศักดิ์สิทธิ์จริงๆ หรือ? ผู้เชื่อมต่อโลกธาตุที่แข็งแกร่งที่สุดจะทำเรื่องไร้สาระพรรค์นี้จริงๆ หรือ? "อย่าเพิ่งใจร้อนไป อาจารย์ของเจ้าทำไปก็เพื่อตัวเจ้าเองทั้งนั้น หลงเสี่ยวเสี่ยวผู้นี้ในอนาคตย่อมต้องประสบความสำเร็จอย่างใหญ่หลวง ดังนั้นเจ้าไม่มีอะไรเสียหายเลยหากจะมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับนาง" "นอกจากนี้ แม่นางน้อยคนนั้นก็หน้าตาสะสวยไม่เบา ทำไมเจ้าถึงไม่ฉวยโอกาสนี้ทำอะไรสักอย่างล่ะ? เจ้าจะเสียใจจริงๆ นะถ้าพลาดโอกาสนี้ไป!" นักพรตเฒ่าจมูกวัวกล่าว "อาจารย์ เรื่องนี้มันไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง! ข้าไม่ได้มีความคิดเช่นนั้นต่อองค์หญิงเสี่ยวเสี่ยว แล้วข้าจะฉวยโอกาสจากนางแบบนั้นได้อย่างไร? ข้าจะเป็นศิษย์ของท่านได้อย่างไรถ้าข้าเป็นคนประเภทนั้น?" "หากเป็นเช่นนั้น ข้าต้องฉวยโอกาสกับหญิงงามทุกคนที่ข้าเจอในอนาคตเลยหรือ? แบบนั้นข้าก็ไม่ต่างอะไรกับโฉดขืนใจผู้หญิงหรอก!" ฉูเฟิงตอบโต้ เขาเลือกใช้คำพูดอย่างระมัดระวังเพื่อให้เข้าใจถึงจุดประสงค์ของเขาโดยไม่เป็นการวิพากษ์วิจารณ์นักพรตเฒ่าจมูกวัวโดยตรง "ค่อกๆ..." เสียงกระแอมเบาๆ ดังขึ้น นักพรตเฒ่าจมูกวัวดูเหมือนจะตระหนักได้ว่ามันไม่สมควรที่เขาจะทำเช่นนั้น จึงพูดว่า "สมแล้วที่เป็นศิษย์รักของข้า ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง ความจริงข้าแค่ต้องการทดสอบว่าเจ้าเป็นคนอย่างไร หากเจ้าทำตามนั้นจริงๆ ข้าคงจะดูถูกเจ้ามาก!" คำพูดเหล่านั้นจากนักพรตเฒ่าจมูกวัวทำให้ฉูเฟิงหน้าดำคร่ำเครียด เขาเริ่มรู้สึกดูแคลนอาจารย์ของเขาขึ้นมาเล็กน้อย ไม่ว่าจะมองอย่างไร นี่ไม่ใช่บททดสอบ แต่เป็นการเล่นพิเรนทร์ที่แย่มาก "ยินดีด้วย เจ้าผ่านบททดสอบของข้าแล้ว เอาล่ะ อย่าเสียเวลาไปมากกว่านี้เลย ให้แม่นางน้อยคนนั้นได้รับพลังจากสถานที่แห่งนี้เสียที!" นักพรตเฒ่าจมูกวัวกล่าว วิ้ง! ในพริบตาต่อมา โลกที่มืดมิดสนิทก็พลันสว่างไสวขึ้น โลกที่แท้จริงของแหล่งกำเนิดสายเลือดมังกรปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาของฉูเฟิงและหลงเสี่ยวเสี่ยว ในขณะเดียวกัน ช่องว่างขนาดเล็กก็ปรากฏขึ้นด้านหลังพวกเขา นี่คือทางเข้าที่พวกเขาเพิ่งเข้ามา ตราบเท่าที่ต้องการ พวกเขาจะสามารถออกไปได้ทุกเมื่อ โลกที่พวกเขาเข้ามาเป็นโลกสีน้ำเงิน มีทั้งภูเขาและแม่น้ำ แต่ทุกอย่างที่นี่เป็นสีน้ำเงินทั้งหมด มันเป็นเฉดสีน้ำเงินที่งดงามมาก ทำให้ดูราวกับว่าทุกสิ่งในนี้ถูกสร้างขึ้นจากไพลินที่เปล่งประกาย รู้สึกราวกับว่าพวกเขาทั้งสองได้เดินเข้าไปในความฝัน ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น พลังที่เคยกักขังพวกเขาไว้ก่อนหน้านี้ได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย มีกระแสพลังอันมหาศาลพุ่งตรงมาจากรอบทิศทาง และมันกำลังรวมตัวกันอย่างรวดเร็วรอบๆ ตัวของหลงเสี่ยวเสี่ยว ราวกับว่ามันเป็นเด็กน้อยที่ในที่สุดก็ได้กลับคืนสู่ที่ที่ควรอยู่ "ผู้มีพระคุณน้อย ท่านพูดถูกจริงๆ! มันคือบททดสอบจริงๆ และเราก็ผ่านมันมาได้เพราะท่าน!" หลงเสี่ยวเสี่ยวระเริงกระโดดไปรอบๆ อย่างร่าเริงขณะพูดด้วยความตื่นเต้นอย่างที่สุด "รีบนั่งลงเร็วเข้า ใช้ทักษะยุทธ์ของท่านดูดซับพลังที่นี่เข้าสู่ร่างกายซะ" ฉูเฟิงเร่งเร้า "ผู้มีพระคุณน้อย ท่านก็สัมผัสได้ถึงพลังที่กำลังพุ่งเข้าหาข้าในตอนนี้ด้วยหรือ?" หลงเสี่ยวเสี่ยวถามด้วยความประหลาดใจ ในความเป็นจริง เหตุผลที่เธอมีความสุขมากก็เพราะเธอสัมผัสได้ถึงกระแสพลังอันทรงพลังที่ไหลเข้าหาเธอ เธอไม่เคยสัมผัสถึงพลังที่กล้าแกร่งเช่นนี้มาก่อน และเธอไม่สงสัยเลยว่ามันมีพลังที่จะเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล เพียงแต่เธอคิดว่าเธอเป็นคนเดียวที่สัมผัสได้ เธอไม่คิดว่าฉูเฟิงจะสัมผัสได้เช่นกัน "เสี่ยวเสี่ยว นั่งลงและใช้ทักษะยุทธ์ที่ท่านฝึกฝนในตระกูลมังกร พยายามดูดซับพลังนี้เข้าสู่ร่างกาย อาจารย์ของข้าบอกให้ข้าเตือนท่านว่าอย่าปล่อยเวลาให้สูญเปล่า ท่านควรเห็นคุณค่าของโอกาสนี้ เพราะมันสามารถเปลี่ยนโชคชะตาของท่านได้เลย!" ฉูเฟิงไม่ได้โกหก นี่คือสิ่งที่นักพรตเฒ่าจมูกวัวบอกเขาเมื่อครู่จริงๆ "ผู้มีพระคุณน้อย ข้าเข้าใจแล้ว รอข้าอยู่ที่นี่นะ" หลงเสี่ยวเสี่ยวบอกได้ทันทีว่าพลังรอบตัวเธอนั้นมหาศาลเพียงใด และคำพูดของฉูเฟิงยิ่งทำให้เธอมองเรื่องนี้อย่างจริงจังมากขึ้น ดังนั้น เธอจึงรีบนั่งลงบนพื้น หลับตาลง และเดินทักษะยุทธ์ของเธอ พลังจากรอบข้างเริ่มพุ่งเข้าสู่ร่างกายของเธออย่างบ้าคลั่ง นำพาเธอไปสู่ระดับที่สูงยิ่งขึ้นไป