บทที่ 2213 จีโอผู้แข็งแกร่ง (ตอนที่ 2) แรงระเบิดทำให้เหล่าอัมราเริ่มมารวมตัวกันมากขึ้นและไปยืนอยู่ข้างหลังจีโอ บางส่วนอยู่ในระดับเซดิซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าอัมราทั่วไปมาก โดยมีความสูงเกือบสองเท่า นี่คือสิ่งที่ผู้ท้าชิงต้องเผชิญเพื่อที่จะผ่านชั้นที่ 50 ของหอคอยไปให้ได้ ในขณะเดียวกัน กองกำลังแวมไพร์ระดับหัวกะทิก็เริ่มมารวมตัวกันด้านหลังไฮเกลและบิอันก้า พวกเขาเพิ่งยุ่งกับการนำแวมไพร์ที่บาดเจ็บออกจากพื้นที่และย้ายไปให้พ้นทาง ในกลุ่มนี้มีแวมไพร์ระดับสูงอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว ดูเหมือนว่าสงครามขนาดใหญ่กำลังจะเกิดขึ้น การต่อสู้ที่อาจกวาดล้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งให้สิ้นซาก "ทุกคน... ถอยออกไปจากบริเวณนี้" จีโอกล่าว "ไปสนับสนุนกลุ่มอื่นและทำให้แน่ใจว่าพวกนั้นจะไม่ก้าวหน้าไปมากกว่านี้" ไฮเกลได้ยินคำสั่งของอีกฝ่ายและตัดสินใจทำแบบเดียวกัน "ทุกคน กระจายกำลังออกไป เคลียร์พื้นที่ซะ ฉันไม่อยากให้ใครต้องมาติดร่างแหในความวุ่นวายนี้" เหล่าแวมไพร์รับคำสั่งและหายตัวไปอย่างรวดเร็วด้วยความเชื่อมั่นในผู้นำของพวกเขา 'แวมไพร์สองตัวนี้มั่นใจมาก แต่ฉันเองก็ต้องมั่นใจว่าจะจัดการพวกมันได้เหมือนกัน น็อคน่าจะกำลังติดพันกับการต่อสู้อยู่เหมือนกัน แต่พวกเรามีกันไม่มากพอ เพราะฉะนั้นฉันต้องรีบจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด' จีโอคิดในใจ แขนทั้งสี่ของจีโอเริ่มเปล่งประกายสีทองอีกครั้งเมื่อพลังเซเลสเชียลไหลผ่านร่างกาย เมื่อเขาเคลื่อนที่จากตำแหน่งเดิม เศษหินดินระเบิดเบื้องหลังก็พุ่งกระจาย และเขาก็ปรากฏตัวขึ้นข้างกายไฮเกลทันที จีโอเหวี่ยงแขนทั้งสี่ออกไป เขาต้องการให้การโจมตีครั้งแรกสร้างความเสียหายอย่างหนัก แต่ไฮเกลก็กระโดดถอยหลังหนีด้วยความเร็วสูง จีโอเตรียมที่จะไล่ตามไปเพราะไม่คิดจะปล่อยให้รอดสายตา จนกระทั่งมีแสงสีแดงปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าของเขา 'เขาทำตอนไหนกัน...' มือทั้งสองข้างของไฮเกลถูกกรีดจนขาด และในขณะที่ยืนอยู่ตรงนั้น เลือดของเขาก็หยดลงสู่พื้น เขาคาดการณ์ไว้แล้วว่าจีโอจะทำอะไร จึงวางกับดักเอาไว้ แรงระเบิดขนาดใหญ่ประทุขึ้นใต้เท้าของจีโอ พื้นดินสั่นสะเทือนและฝุ่นควันจากซากปรักหักพังของอาคารที่ถล่มลงมาคละคลุ้งไปทั่ว อย่างไรก็ตาม จีโอก้าวออกมาจากควันนั้นโดยไร้รอยขีดข่วน 'นั่นเป็นการโจมตีโดยตรงด้วยความสามารถของฉัน แต่ร่างกายของเขายังไม่ได้รับบาดเจ็บเลย ทั้งฉันและบิอันก้าต่างก็ได้รับเลือดสีเขียวมาแล้ว คู่ต่อสู้คนนี้แข็งแกร่งกว่าที่พวกเราคิดไว้มาก' ไฮเกลสร้างกรงเล็บโลหิตสีแดงขึ้นมา ออร่าโลหิตเริ่มแข็งตัวรอบแขนทั้งหมดของเขา ในขณะเดียวกัน เลือดจริงๆ ของเขาก็ถูกรีดออกมาเคลือบไว้ที่ปลายนิ้วออร่าโลหิตที่แข็งตัวนั้น ไฮเกลเหวี่ยงมือออกไป ปลายนิ้วของเขาปะทะเข้ากับหมัดของจีโอและใช้พลังระเบิดโลหิต เลือดสัมผัสเข้ากับร่างกายของจีโอและเมื่อมันระเบิดออก แรงส่งนั้นก็ผลักให้จีโอกระเด็นถอยหลังไป ทว่าจีโอมีแขนมากกว่าหนึ่งข้าง และไฮเกลสามารถปะทะได้เพียงแขนเดียวเท่านั้น เขาจึงถูกแขนอีกข้างชกเข้าที่ท้องอย่างจังจนร่างปลิวไป เลือดพุ่งออกจากปากขณะที่ไฮเกลพยายามทรงตัวกลางอากาศและหยุดการไถลไปตามพื้น 'การโจมตีนั้นเริ่มได้ผลบ้างแล้ว และด้วยออร่าโลหิตที่แข็งตัว ฉันสามารถปกป้องแขนของตัวเองจากความสามารถของตัวเองได้ แต่มันก็มีขีดจำกัด พลังของฉันเองจะส่งผลกระทบต่อตัวฉันในที่สุดหากใช้แบบนั้น' 'แต่นั่นยังไม่ใช่สิ่งที่น่ากังวลที่สุด แค่โดนโจมตีเพียงครั้งเดียวจากเจ้าเอเลี่ยนนั่น ฉันก็รู้สึกเหมือนอวัยวะภายในทั้งหมดถูกกระแทกจนฉีกขาด' ร่างกายของไฮเกลกำลังซ่อมแซมตัวเองเนื่องจากเหล่าออริจินัลมีความสามารถในการรักษาที่ยอดเยี่ยม แต่มีบางอย่างเกี่ยวกับพลังงานในการโจมตีนั้นที่ทำให้ไฮเกลรักษาตัวได้ช้ากว่าปกติเมื่อเทียบกับการโจมตีอื่นๆ 'พลังงานนี่... มันยากที่จะดึงมันออกจากร่างกายด้วยซ้ำ' "บิอันก้า อย่าโดนมันโจมตีเข้าล่ะ!" ไฮเกลตะโกนพลางพยายามตั้งสมาธิเพื่อขจัดพลังงานนั้นออกไป "ฉันไม่คิดจะให้เป็นแบบนั้นอยู่แล้ว!" บิอันก้าตะโกนตอบในขณะที่งูรอบคอของเธอพ่นกรดใส่จีโอ เขายกแขนสองข้างขึ้นบังกรดนั้นไว้ แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย 'นี่คือกรดจากอสูรระดับเทพอสูรเชียวนะ และมันก็กัดทะลุผิวหนังของเอเลี่ยนตัวอื่นได้สบายๆ ทำไมตัวนี้ถึงต่างออกไปนัก?' ถึงอย่างนั้น บิอันก้ายังคงพุ่งเข้าใส่ และเมื่อแขนสองข้างของจีโอพุ่งเข้าหาเธอ เธอก็ใช้ฝ่ามือโลหิตกระแทกจากด้านล่าง ส่งผลให้แขนทั้งสองของจีโอถูกยกขึ้น หลังจากนั้นเธอใช้มือทั้งสองข้างซัดเข้าที่กลางตัวของจีโอตรงท้องอย่างจัง แต่เขากลับไม่ขยับเขยื้อนเลย จีโอกระทืบเท้าลงบนพื้น คลื่นพลังงานแผ่ออกมาจนเห็นเป็นรอยร้าวไปตามพื้น พื้นที่ที่บิอันก้ายืนอยู่สว่างวาบขึ้น พลังงานพุ่งขึ้นจากพื้นดินปกคลุมไปทั่วทั้งบริเวณซึ่งมาจากตัวจีโอ บิอันก้าหลบการโจมตีนั้นมาได้ด้วยการกระโดดออกด้านข้าง แต่เท้าของเธอถูกพุ่งชนเข้าอย่างจัง เช่นเดียวกับที่ไฮเกลบอก ขาของเธอไม่ได้รักษาตัวเร็วเหมือนปกติ เธอรู้ว่าสิ่งนี้จะทำให้เธอช้าลง และเป็นไปได้ว่าจีโอจะเผด็จศึกเธอ งูที่อยู่รอบคอของเธอถูกเหวี่ยงออกไปและขนาดของมันก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้น ในไม่ช้ามันก็กลายเป็นงูหลามยักษ์ที่มีขนาดเท่ากับบ้านห้าหลังวางซ้อนกัน มันอ้าปากกว้างและพุ่งลงไปหมายจะงับจีโอ "ฉันจัดการสัตว์ร้ายขนาดนี้มานับไม่ถ้วนแล้ว!" จีโอกล่าวพร้อมกับคว้าขากรรไกรบนและล่างของงูหลามยักษ์ไว้ แล้วยกมันขึ้นกลางอากาศก่อนจะฟาดมันลงกับพื้นเบื้องหลัง ร่างของมันกระเด้งจากพื้น มันถูกฟาดอย่างแรงแต่งูหลามตัวนี้ก็แข็งแกร่งมาก มันฟาดหางไปมาเหมือนแส้หมายจะโจมตีจีโอ แต่เขายกขาขึ้นแล้วเตะมันกลับไป หางนั้นเหวี่ยงออกไปด้านนอกและปะทะเข้ากับบิอันก้าที่กำลังดิ้นรนจะเคลื่อนที่จนกระเด็นไป "ฉันจะฆ่าไอ้ยักษ์หินนั่นให้ได้!" บิอันก้ากรีดร้องพลางลุกขึ้น ขาของเธอเริ่มดีขึ้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ตอนนี้จากสามทิศทางมีทั้งไฮเกล บิอันก้า และงูหลามยักษ์ 'แม้แต่พวกเราแวมไพร์ออริจินัลสองคนยังจัดการเอเลี่ยนตัวเดียวนี้ไม่ได้ บนดาวดวงนี้จะมีพวกที่เหมือนมันอีกกี่ตัวกัน' ไฮเกลคิด โดยที่เขาไม่รู้เลยว่ามีเพียงตัวเดียวเท่านั้น แม้ว่าจะมีอีกสองตัวที่ได้รับพลังเซเลสเชียลจากควินน์ แต่จีโอได้วิวัฒนาการในฐานะอัมราไปก่อนหน้านั้นแล้วตอนที่ได้เห็นการต่อสู้ของควินน์และซิลที่ปะทะกับอาธอส "ดูเหมือนว่าพวกเจ้าอาจจะต้องการความช่วยเหลือเพิ่มอีกสักหน่อยนะ" เสียงหนึ่งดังขึ้น พร้อมกับชายในชุดสีเขียวปรากฏตัวออกมา "ปกติฉันคงจะรังเกียจที่ได้เห็นหน้าแกนะ แต่วันนี้ถือเป็นความยินดีอย่างยิ่ง แม็กนัส" ไฮเกลกล่าว แม็กนัส มัสแคท มาถึงแล้ว ผู้นำตระกูลที่ 6 และหนึ่งในอดีตราชา นอกจากนั้น คู่หูของเขา วอลเลซ ดอว์น ผู้นำตระกูลที่ 7 ก็มาถึงด้วยเช่นกัน "จากที่เราเห็น แกคือผู้นำของพวกเอเลี่ยนพวกนี้" แม็กนัสกล่าว "ถ้าพวกเรากำจัดแกได้ ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ว่าขวัญกำลังใจของพวกพ้องแกจะเป็นยังไง" แม้ว่าจีโอจะรับมือกับผู้นำออริจินัลสองคนได้อย่างไม่ยากเย็นนัก แต่เขาก็รู้ซึ้งถึงความแข็งแกร่งของพวกมัน และการต้องสู้กับพวกมันสี่คนพร้อมกันก็นับว่าเป็นงานที่หนักหนาสาหัสทีเดียว "ฉันว่าข้อดีก็คือ ถ้าพวกแกอยู่ที่นี่ ก็หมายความว่าพวกแกไม่ได้ออกไปทำร้ายคนของฉันข้างนอกนั่น" จีโอยิ้ม ในบรรดาพวกเขาทั้งหมด สิ่งแรกที่เคลื่อนไหวคืองูหลามยักษ์ ในขณะที่จีโอต้องรับมือกับการโจมตีของมัน พวกเขาทุกคนก็จะพุ่งเข้าใส่ด้วยการโจมตีที่รุนแรงที่สุดเพื่อสร้างความเสียหายให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ จีโอรู้เรื่องนี้ดีและเขากำลังคิดว่าจะพุ่งเข้าโจมตีก่อนดีหรือไม่ จนกระทั่งมีร่างหนึ่งโฉบลงมาจากเบื้องบน และด้วยกรงเล็บขนาดใหญ่ มันก็แทงเข้าที่กลางลำตัวของงูยักษ์ งูตัวนั้นดิ้นพล่านไปมา และจากนั้นด้วยหัวขนาดใหญ่ของมัน มันก็อ้าปากที่เต็มไปด้วยฟันคมกริบกัดลงบนตัวงู การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของศัตรูอีกตัวทำให้คนอื่นๆ ต้องหยุดชะงัก และในวินาทีต่อมา มันก็ยกงูขึ้นและเหวี่ยงมันออกไปไกลลิบในทิศทางที่แวมไพร์ตัวอื่นๆ อยู่ มันจัดการกับสัตว์ร้ายเสร็จสิ้นและร่อนลงจอดข้างกายจีโอในทันที 'นั่นมันนกฮูกเหรอ? สัตว์ร้ายขนาดใหญ่ แต่นั่นทำไมมันถึงช่วยพวกนั้นล่ะ!' บิอันก้าคิด เมื่อจ้องมองไปยังสัตว์ร้ายตัวนั้น มีบางอย่างแปลกประหลาดเกี่ยวกับมัน ไฮเกลสังเกตเห็นว่ามีเงาประหลาดวนเวียนออกมาจากตัวสัตว์ร้ายตัวนั้นด้วย