บทที่ 397 - หนทางรักษาพี่ชายของเธอ เลียมมองดูหญิงสาวผมแดงที่กำลังเปลือยกายพลางน้ำลายสอใส่ไอเทมต่างๆ เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจเดินหน้าต่อ ตอนนี้เขามีเรื่องให้จัดการมากมาย และมันจะดีที่สุดหากปล่อยเรื่องนี้ให้เป็นหน้าที่ของสองพี่น้องจัดการกันเอง อย่างไรก็ตาม ทั้งคู่ต่างก็มีแรงผลักดันที่เท่าเทียมกัน หรือจะพูดให้ถูกคือพวกเธอสิ้นหวังยิ่งกว่าในการตามหายาที่จะมารักษาเรย์ ดังนั้นเขาจึงมั่นใจในความสามารถของพวกเธอว่าจะจัดการเรื่องนี้จนสำเร็จ "อเล็กซ์ อีกเรื่องหนึ่ง ฉันมีข่าวเกี่ยวกับอาการของพี่ชายเธอมาบอก" เลียมไม่อ้อมค้อมและเข้าประเด็นทันที "ฉันเจอชายสองคนที่อาจจะนำทางเธอไปสู่การรักษาอาการของพี่ชายเธอได้" เขาเล่าทุกอย่างที่แอบได้ยินมาจากสุสานให้อีกฝ่ายฟัง อเล็กซ์ถึงกับทำไอเทมในมือหลุดร่วง ไม้เท้าสีทองกระแทกกับพื้นเสียงดังลั่นขณะที่เธอนิ่งค้างจ้องมองเลียมด้วยความตกตะลึงอย่างถึงที่สุด นี่แหละ! นี่คือสิ่งที่พวกเธอเฝ้ารอและออกตามหาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยทั้งวันทั้งคืน ค้นหาไปทั่วโลกที่แสนประหลาดใบนี้ และในที่สุดพวกเธอก็ได้เบาะแสเสียที! "เลียม เรื่องจริงเหรอ?" เธอกำหมัดแน่นพลางเอ่ยถาม "อืม จริงสิ ถ้าฉันคาดการณ์ไม่ผิด ตอนนี้ชายสองคนนั้นน่าจะอยู่ที่สถานนวดของกิลด์" "ตกลง" อเล็กซ์เริ่มเดินออกจากห้องทันทีอย่างเหนือความคาดหมาย แต่เลียมรีบคว้าตัวเธอไว้และดึงกลับมาโดยวางมือไว้ที่เอวของเธอ ซึ่งดูเหมือนจะเป็นส่วนเดียวที่ปลอดภัยพอจะสัมผัสได้ "ใจเย็นก่อน อย่างแรกเลย อย่าทำอะไรบุ่มบ่าม เราอาจจะมีโอกาสแค่ครั้งเดียวเท่านั้น" "นายไม่ต้องเตือนเรื่องนั้นหรอก ฉันใจเย็นอยู่ ฉันจะไม่ยอมให้พวกมันหนีไปได้แน่" อเล็กซ์สวนกลับ "โอ้ จริงเหรอ? ใจเย็นแล้วเหรอ? เธอดูสภาพตัวเองก่อนดีไหม?" เลียมหรี่ตาลงและจ้องมองเธออย่างดุๆ ก่อนที่สายตาของเขาจะเลื่อนลงไปมองส่วนที่เหลือของร่างกายเธอ หืม? อเล็กซ์งุนงง เธอใช้เวลาครู่หนึ่งก่อนจะมองตามสายตาของเลียม และในที่สุดเธอก็ตระหนักถึงสภาพปัจจุบันของตนเอง มือของชายหนุ่มโอบรอบเอวของเธอไว้ และบั้นท้ายเปลือยเปล่าของเธอก็แนบชิดกับร่างกายของเขาอย่างถนัดถี่ เธอสัมผัสได้ถึงความรู้สึกเย็นสบายที่ซึมซาบออกมาจากสัมผัสของเขา ตรงจุดที่มือเขาสัมผัสตัวเธอ มันรู้สึกดีจนทำให้ชีพจรของเธอเต้นรัว เธอสั่นสะท้านเล็กน้อยก่อนจะสลัดความคิดทิ้งไป เธอไม่รู้ว่าทำไมร่างกายถึงมีปฏิกิริยาแบบนี้ ส่วนอื่นๆ นั้นยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ ยอดอกของเธอมองเห็นได้อย่างชัดเจน บั้นท้ายของเธอก็เช่นกัน สรุปง่ายๆ คือเธอกำลังเปลือยกายร่อนจ้อนโดยที่ทุกตารางนิ้วถูกเปิดเผยสู่สายตา! เธอสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ ดวงตาเบิกกว้างและรีบผลักเลียมออกไป ก่อนจะดึงชุดใหม่ออกมาจากช่องเก็บของเพื่อปกปิดร่างกายตัวเองเป็นอันดับแรก ในขณะที่ทำเช่นนั้น เธอก็ไม่ลืมที่จะส่งสายตาอาฆาตใส่ชายหนุ่มด้วย อย่างไรก็ตาม เลียมเพียงแค่ยักไหล่ เขาเป็นคนเลวในเรื่องนี้ได้ยังไงกัน? บางทีฉันควรจะเตือนเธอว่าทุกอย่างมันถูกโชว์ออกมาอย่างจะแจ้งงั้นเหรอ? "เอาเถอะ ช่างมัน" เขาเพิกเฉยต่อสายตาอาฆาตและกล่าวต่อ "ตอนนี้เธอคงเข้าใจแล้ว อย่างไรก็ตาม ฉันไม่คิดว่าตอนนี้เธอยังใจเย็นพอ ฉันแนะนำให้เธอเรียกเมียมาด้วย" "ฉันคิดว่าพวกเธอควรจะร่วมมือกันจัดการเรื่องนี้ และหากยังต้องการความช่วยเหลือเพิ่มเติม ก็ให้รีบส่งข้อความหาฉันทันที เรื่องนี้สำคัญเกินไป ไม่ใช่แค่สำหรับพี่ชายของเธอ แต่สำหรับอนาคตของพวกเราทุกคนด้วย" "ฉันหวังว่าเธอจะทำสำเร็จนะ หืม?" "ใช่ ฉันจะทำมันให้สำเร็จ" อเล็กซ์กัดฟันตอบ เธอไม่อยากจะยอมรับ แต่นายคนนี้พูดถูกทุกอย่าง เธอเปิดหน้าต่างระบบและส่งข้อความหาเมียในทันที "นายแน่ใจนะว่าฉันยังมีเวลา? พวกเขาจะยังอยู่ที่สถานนวดใช่ไหม?" "เหอะ แน่เสียยิ่งกว่าแน่ เธอไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นหรอก สองคนนั้นเป็นชายผู้มีรสนิยมสูงส่ง พวกเขาคงกำลังรับบริการ 'นวดแบบพิเศษ' อยู่แน่ๆ" เลียมพยักหน้าด้วยสีหน้าจริงจังราวกับว่าเขากำลังกล่าวถึงข้อเท็จจริงที่สำคัญ "รสนิยมอะไร?" "ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร" อเล็กซ์เห็นดังนั้นใบหน้าของเธอก็กระตุก แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไร "ตกลง ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ" "โชคดีนะ" เธอหยุดชะงักครู่หนึ่งตรงประตูและพึมพำว่า "อีกอย่างนะ... ฉัน... เอ่อ... ขอบคุณนะ แต่เลียม ฉันขอโทษจริงๆ ที่ต้องถาม แล้วเรื่องพวกปีศาจล่ะ?" "พวกปีศาจทำไม?" "พวกมันจะไม่ทำให้พวกเราอ่อนแอลงอย่างมหาศาลเหรอ? ฉันหมายถึง ถ้าพวกมันชนะสงครามและปีศาจทั้งหมดบุกเข้ามาในโลกนี้ หรือหากเรื่องทำนองนั้นเกิดขึ้น?" "หรือบางทีพวกมันอาจจะทำให้พวกเราแข็งแกร่งขึ้นก็ได้?" "อ่า..." "พูดตามตรง ไม่มีทางรู้หรอกว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร" เลียมถอนหายใจ แม้จะเคยผ่านเรื่องนี้มาแล้วถึงสองครั้ง แต่เขาก็ไม่สามารถคาดเดาได้ว่าเหรียญจะออกหน้าไหน "อย่ามัวแต่คิดเรื่องพวกนี้เลย ถ้าฉันเป็นเธอ... ฉันจะลองคิดถึงคำสาบานที่เธอทำไว้" "นายหมายความว่ายังไง?" อเล็กซ์เริ่มสนใจ "ลองนึกถึงเงื่อนไขที่ทำให้เควสต์นั้นเกิดขึ้นดู บางทีเธออาจจะได้รับเบาะแสสำหรับอย่างอื่นเพิ่มเติม มีคำสาบานอื่นอีกไหม?" คำพูดของเขาทำให้เอกซ์รู้สึกเหมือนถูกสายฟ้าฟาด และทันใดนั้นเธอก็ปิ๊งไอเดียบางอย่างขึ้นมา "นายพูดถูก! นายพูดถูกที่สุดเลย!" เธอกะพริบตาอย่างเหม่อลอย ความคิดในหัวเริ่มชัดเจนขึ้น "เหอะ ไม่ต้องขอบคุณหรอก เพื่อนร่วมทีม" เลียมยิ้มและตบบ่าเธอเบาๆ ขณะเดินออกจากห้องไป ที่อยู่บนหลังของเขา จิ้งจอกตัวน้อยที่ขดตัวอยู่ได้เงยหน้าขึ้นและส่งสายตาเขม่นอย่างจริงจังไปทางอเล็กซ์ ครู่หนึ่งอเล็กซ์รู้สึกตกใจมากที่เห็นสีหน้าเหมือนมนุษย์บนตัวสัตว์ที่น่ารักขนาดนี้ แต่ตอนนี้เธอมีเรื่องให้คิดมากเกินไป จึงไม่ได้เก็บเอามาใส่ใจ ด้านนอก เลียมเดินไปยังห้องที่อยู่ติดกันซึ่งซีก้าเตรียมไว้ให้เขาแล้ว ตอนนี้เขามีสูตรยาที่จำเป็นสำหรับการฝึกฝนการเล่นแร่แปรธาตุต่อไป นอกจากสิ่งที่เขาแย่งชิงมาได้แล้ว ยังมีคนอีกไม่กี่คนที่ส่งตำราสูตรยาและวัตถุดิบให้กับผู้ช่วยกิลด์หลัก ด้วยความหวังว่าจะได้รับแต้มสมทบกิลด์จำนวนมากและได้รับความเอ็นดูจากฝ่ายบริหาร สรุปแล้ว เขาได้รับประโยชน์มากมายจากความวุ่นวายเล็กๆ ที่เขาก่อขึ้นนี้ "แกคิดว่ายังไงล่ะลูน่า...? เหอะ สงครามนี่แหละคือวิธีที่ได้กำไรมากที่สุดและมีประสิทธิภาพที่สุดในการรวบรวมทรัพยากร" เขาตบหัวจิ้งจอกน้อยเบาๆ คิ้วววววว! สัตว์อสูรตัวน้อยยิ้มอย่างร่าเริงและชอบใจที่ได้รับความสนใจ "โอ้ และนั่นทำให้ฉันนึกขึ้นได้... ฉันต้องไปรับรางวัลจากทางฝั่งนั้นด้วยเหมือนกัน" ความคิดของเลียมล่องลอยไปถึงปีศาจที่เขาเผลอไปขโมยซีนเข้าโดยไม่ได้ตั้งใจ เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าสถานการณ์ในดินแดนเนเธอร์จะเป็นอย่างไรบ้าง! เขาคงจะกลายเป็นฮีโร่ที่นั่นไปแล้วใช่ไหมนะ?