บทที่ 727 ลูกศิษย์ปรุงยาคนใหม่ "คุณหมายความว่าวิหารเทพมีความเกี่ยวข้องกับทุกอย่างที่กำลังเกิดขึ้นงั้นเหรอ?" อเล็กซ์ไม่อยากจะเชื่อเลย "อย่างน้อยพวกเขาก็น่าจะเป็นคนที่จับตัวเจ้าหญิงเผ่ามังกรคนนี้ไป" เลียมมั่นใจเรื่องนี้ประมาณ 70 เปอร์เซ็นต์ "ไม่ว่ายังไง ฉันต้องการให้เธอกลับไปที่จักรวรรดิเหนือและลองสืบข่าวเรื่องนี้ดู ไม่ใช่ตอนนี้ แต่ทันทีที่ฉันส่งสัญญาณให้" "ตกลง" อเล็กซ์พยักหน้า "งั้นฉันขอตัวก่อน ฉันต้องไปจัดการเรื่องกองทหารรักษาการณ์สำหรับกิจกรรมอสูรล้อมเมืองด้วย" รถถังที่พวกเขายใช้ในสงครามกิลด์ได้รับความเสียหายเล็กน้อย ตอนนี้เธอต้องหาวิธีซ่อมแซมพวกมันโดยใช้พิมพ์เขียวของกองทหารรักษาการณ์ หรือไม่ก็ขอยืมตัวคนงานที่มีฝีมือจากที่นั่น เลียมขมวดคิ้ว เขาไม่ค่อยชอบกิจกรรมอสูรล้อมเมืองนี้เท่าไหร่ เพราะเขาไม่สามารถประเมินได้ว่ามันสำคัญแค่ไหน อย่างไรก็ตาม จากข้อมูลที่ได้รับจากมาดาน แม้แต่เขาก็ยังไม่กล้าเสี่ยงที่จะมองข้ามมัน "โชคดีนะ อย่างน้อยมันก็เป็นโอกาสดีที่จะเก็บเลเวล เพราะฉะนั้นมาพยายามให้เต็มที่กันเถอะ" "นายจะมาร่วมกับพวกเราไหม?" เลียมส่ายหัวอย่างผิดคาด "ขอโทษที ฉันยังมีเรื่องสำคัญบางอย่างที่ต้องจัดการ" "สำคัญกว่าการได้สิทธิ์ปกครองอาณาจักรอีกเหรอ?" อเล็กซ์เลิกคิ้วขึ้น เลียมทำได้เพียงยิ้มขื่นๆ เขาจะอธิบายให้เธอฟังถ้าเขารู้เรื่องนี้มากกว่านี้ แทนที่จะทำอย่างนั้น เขาขอให้เธอเปิดหน้าต่างแลกเปลี่ยน และยาชำระร่างกายอีกห้าขวดก็ปรากฏขึ้นทันที "อะไรนะ? เมื่อไหร่กัน? ฉันหมายความว่า นายจัดการเรื่องนี้ได้ยังไง?" อเล็กซ์ตกตะลึง เม่ยเม่ยและเสิ่นเยว่ได้ใช้ยาชำระร่างกายนี้ไปแล้วและก้าวเข้าสู่ขั้นต่อไปของเกม ดังนั้นเธอจึงตระหนักดีว่ายานี้มันยอดเยี่ยมแค่ไหน ทั้งเสิ่นเยว่และเม่ยเม่ยต่างก็ผ่านการเปลี่ยนร่างไปอย่างสิ้นเชิง แม้แต่เธอที่เป็นผู้หญิงด้วยกันก็ยังอดไม่ได้ที่จะจ้องมองเสิ่นเยว่ จนกระทั่งอีกฝ่ายต้องปิดโหมดเสน่ห์ของเธอลง แม้ว่าเม่ยเม่ยจะไม่มีปฏิกิริยาภายนอกที่ชัดเจนแบบนั้น แต่ค่าสถานะและความสามารถในการต่อสู้ของเธอก็ระเบิดพุ่งขึ้นอย่างทวีคูณหลังจากทานยาเข้าไป การปรุงยาที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย อันที่จริง พวกรุ่นใหญ่ที่ถูกเรียกว่าปรมาจารย์นักปรุงยาที่เดินเตร่อยู่ตามถนนในอาณาจักรเกรชคงจะฉี่ราดกางเกงแน่ๆ ถ้าพวกเขารู้ว่ามีของแบบนี้อยู่จริง พวกโง่เขลาเอาแต่โอ้อวดเสียงดังและให้สัมภาษณ์ออกทีวี ทั้งที่จริงๆ แล้วเป็นแค่กบในกะลาที่ไม่รู้อะไรเลย แต่อเล็กซ์ไม่เข้าใจอยู่อย่างหนึ่ง คือเลียมยุ่งอยู่กับเรื่องอื่นอย่างเห็นได้ชัด แล้วเขาจัดการปรุงยาเหล่านี้ขึ้นมาได้อย่างไร? "ฮัลโหล อเล็กซ์? ยังอยู่บนโลกไหม?" เลียมดีดนิ้วเพื่อเรียกสมาธิเธอ "เธอมองอะไรอยู่? รีบกดรับไปเร็วเข้า ตรวจดูให้แน่ใจว่าทุกคนเลเวลอัพถึง 50 และสร้างแกนมานาให้เสร็จก่อนกิจกรรมอสูรล้อมเมือง นั่นน่าจะช่วยให้พวกเธอชนะกิจกรรมนี้ได้" "เดี๋ยวฉันจะส่งยาไปให้พวกเธอเพิ่มอีก ฉันมีวิธีการผลิตลับแบบใหม่ เพราะฉะนั้นจากนี้ไปน่าจะมีของพวกนี้มากขึ้น" "ตกลง" อเล็กซ์พยักหน้า เธออยากจะถามว่าความลับนั้นคืออะไรแต่ก็เปลี่ยนใจ เธอไม่อยากก้าวก่ายมากเกินไป เธอหยิบม้วนคัมภีร์ออกมาจากช่องเก็บของเงียบๆ แล้วยื่นให้เลียม "ฉันซื้อคัมภีร์เทเลพอร์ตตามที่นายบอกไว้แล้วนะ" "โอ้?" เลียมรับมันมาอย่างรวดเร็ว ด้วยสิ่งนี้ เวลาในการเดินทางของเขาจะมีประสิทธิภาพมากขึ้นมาก ไม่เหมือนในอาณาจักร จักรวรรดิมีไอเทมพิเศษบางอย่างที่มีประโยชน์มาก หนึ่งในนั้นคือคัมภีร์ขากลับนี้ ผู้เล่นสามารถใช้คัมภีร์นี้เพื่อเทเลพอร์ตกลับมายังจักรวรรดิได้จากเกือบทุกที่ เขาไม่รู้ว่ามันจะใช้ได้ผลจากดินแดนเบื้องล่างไหม เพราะในชีวิตก่อนไม่มีใครมีโอกาสได้ทดสอบเรื่องนั้น แต่เขามั่นใจว่ามันจะใช้ได้ผลจากทุกที่ภายในไซออนเรล์ม อย่างน้อยเขาก็ไม่ต้องลากตัวเองผ่านดินแดนคนเถื่อนอีกรอบ "นี่จะช่วยประหยัดเวลาให้ฉันได้เยอะเลย ขอบใจนะ" หลังจากนั้นอเล็กซ์ก็กล่าวลาและรีบจากไปโดยใช้คัมภีร์ขากลับแบบเดียวกัน ส่วนเลียมก็กลับไปทำสิ่งที่เขาทำค้างไว้ก่อนที่เธอจะมาถึง เขาทำตัวตามสบายในป่าลึกที่ล้อมรอบดินแดนที่มอดไหม้ เขาทิ้งไวเวิร์น 1 ซึ่งเป็นข้ารับใช้มรณะเอาไว้เพื่อคอยจับตาดูอีกฝั่งของประตูมิติสีทอง ซึ่งกำลังจะเนืองแน่นไปด้วยผู้เล่นจากกิลด์ต่างๆ ในขณะเดียวกัน เลียมก็อัญเชิญสมาชิกใหม่ล่าสุดของทีมออกมาอย่างใจเย็น "ออกมาได้แล้ว" เอลฟ์มืดปรากฏตัวขึ้นทันที หากอเล็กซ์อยู่ที่นี่ เธอคงจะจำเอลฟ์มืดตนนี้ได้ในพริบตา เขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากดิมิทรี แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ไม่ใช่ดิมิทรีคนเดิม เอลฟ์ตนนี้ไม่มีสีหน้าเย่อหยิ่งเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป เขายืนเงียบๆ ต่อหน้าเลียม ยอมรับความจริงใหม่ของตัวเองเรียบร้อยแล้ว ความเหน็ดเหนื่อยจากการทำงานหนัก ประสบการณ์ และการฝึกฝนอย่างพิถีพิถันทั้งวันทั้งคืนมานานหลายปี บางครั้งถึงขั้นไม่หยุดพักเป็นเวลาหลายสัปดาห์ติดต่อกัน ทุกอย่างจบลงที่นี่ ในชีวิตใหม่ของเขา "นายรู้ใช่ไหมว่าต้องทำอะไร" เลียมยิ้มกว้างขณะที่เขาหยิบชุดสมุนไพรและวัตถุดิบอื่นๆ ออกมาจำนวนมาก ดิมิทรี ข้ารับใช้มรณะเผ่าเอลฟ์มืด เดินเข้ามาหาเขาอย่างเชื่อฟังและเริ่มทำงานด้วยการพยักหน้า เขาเริ่มจัดเตรียมหม้อปรุงยาและสมุนไพรทั้งหมด และไม่กี่นาทีต่อมา ยาพื้นฐานสำหรับยาชำระร่างกายก็เดือดพล่านอยู่ในหม้อ ทุกการเคลื่อนไหวและวิธีการของเขานั้นไร้ที่ติ และการปรุงยาก็ดำเนินไปโดยไม่มีอุปสรรคเลยแม้แต่นิดเดียว ดิมิทรีมีประสบการณ์ด้านการปรุงยาที่ลึกซึ้งเกินไป ซึ่งต่างจากเลียม โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อสูตรยาถูกกางแผ่ต่อหน้าเขาแล้ว การปรุงยานี้จึงเป็นเหมือนการเล่นสนุกของเด็กสำหรับเขา ไม่ว่าเลียมจะเฝ้าดูเขาสักกี่ครั้ง คอยสังเกตอย่างใกล้ชิดเพียงใด เขาก็ไม่สามารถหาข้อผิดพลาดได้แม้แต่จุดเดียว เขาทำได้เพียงปรบมือให้กับพรสวรรค์และความทุ่มเทของอีกฝ่าย ทุกอย่างสมบูรณ์แบบและผลลัพธ์ก็ออกมาไร้ที่ติ ดิมิทรีคือปรมาจารย์ด้านพิษที่แท้จริง "ถึงแม้ตอนที่มีชีวิตอยู่นายจะเป็นไอ้สวะ แต่ต้องยอมรับเลยว่านายอาจจะเป็นข้ารับใช้ที่มีประโยชน์ที่สุดของฉันเลยก็ได้" เลียมหัวเราะออกมาด้วยความทึ่ง