ด้วยความมุ่งหมายที่จะยึดครองตลาดเมชาแห่งรัฐพิทักษ์ (Protectorate) โดยเฉพาะ ‘โฮลีโซลเยอร์’ (Holy Soldier) จึงถือกำเนิดขึ้นในฐานะเงาสะท้อนที่แฝงเร้นด้วยความศรัทธาของ ‘เดโซเลตโซลเยอร์’ (Desolate Soldier) เวสได้เติมแต่งความวิจิตรบรรจงลงบนโครงสร้างที่เคยเรียบเฉยของเดโซเลตโซลเยอร์ เปลี่ยนโฉมมันด้วยสัญลักษณ์และรูปเคารพทางศาสนาอันศักดิ์สิทธิ์ แต่นั่นเป็นเพียงเปลือกนอกที่เปลี่ยนแปลงไป อีกแง่มุมหนึ่งซึ่งสำคัญยิ่งกว่า—หรืออาจจะเรียกได้ว่าเป็นหัวใจหลักที่ตัดสินความสำเร็จของโฮลีโซลเยอร์ในตลาดแห่งนี้—ก็คือ ‘แก่นแท้ทางจิตวิญญาณ’ ของมันนั่นเอง! แม้จะผ่านการตกแต่งรูปลักษณ์ใหม่ แต่หุ่นรุ่นปรับปรุงนี้ก็ยังคงเค้าโครงและกลิ่นอายของเดโซเลตโซลเยอร์เอาไว้ในหลายส่วน สิ่งหนึ่งที่เป็นเอกลักษณ์ที่สุดซึ่งเขาได้เพิ่มเข้าไปในขั้นตอนสุดท้ายก็คือ ‘เครื่องกำเนิดอนุภาคกู้ชีพ’ (Rescue Particle Generator) เวสเคยยับยั้งชั่งใจไม่ใส่ภาคนิพนธ์นี้ลงในโปรเจกต์ ‘เดวิลไทเกอร์’ (Devil Tiger) ก่อนหน้านี้ แต่คราวนี้นเขาไม่ต้องการจะละเว้นมันไป แม้เครื่องกำเนิดอนุภาคกู้ชีพจะเป็นเพียงส่วนประกอบเล็กๆ ทว่าการผนวกมันเข้ากับโครงสร้างของเดโซเลตโซลเยอร์และรุ่นปรับปรุงย่อมสร้างภาระให้กับตัว Mech ไม่มากก็น้อย โชคดีที่ภายใต้การช่วยเหลือของกลอเรียน่า เขาจึงสามารถลดทอนผลกระทบจากการเพิ่มส่วนประกอบนี้ลงจนถึงขีดสุด สิ่งที่เขาต้องขบคิดหนักกว่าคือจะแสดงออกถึงพลังทำลายล้างทางสายตาของมันออกมาอย่างไรดี “คุณมักจะเปลี่ยนการออกแบบ Mech ให้กลายเป็นงานศิลปะอยู่เสมอเลยนะ” กลอเรียน่าเปรยขึ้นขณะขยับกายเข้ามาซบไหล่เขา “พูดตามตรง ฉันไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่ การเพิ่มส่วนประกอบและของตกแต่งที่เกินความจำเป็นลงไปใน Mech มันส่งผลต่อประสิทธิภาพการรบ เหตุผลที่นักออกแบบเมชาส่วนใหญ่ไม่ทำตามคุณ ก็เพราะมันจะทำให้ตัวเลขในตารางคุณสมบัติของหุ่นดูแย่ลงยังไงล่ะ” “ประสิทธิภาพที่ลดลงนั้นเล็กน้อยมาก โดยเฉพาะถ้าผมระมัดระวังเป็นพิเศษ สำหรับผมแล้ว ประสิทธิภาพทางเทคนิคไม่ใช่ปัจจัยเดียวที่จะตัดสินว่า Mech เครื่องหนึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ที่ดีหรือไม่ ปฏิกิริยาของผู้คนที่มีต่อ Mech ของผมต่างหากคือปัจจัยสำคัญในการตัดสินความเฉียบขาดของมัน หาก Mech ดูน่าเกรงขาม มันจะช่วยยกระดับความมั่นใจของ Pilot และเพิ่มขวัญกำลังใจให้ฝ่ายพันธมิตร ถ้าศิลปะที่ผมสอดแทรกลงไปสามารถทำให้ Pilot แสดงฝีมือได้มากขึ้นห้าเปอร์เซ็นต์ โดยแลกกับประสิทธิภาพที่ลดลงเพียงหนึ่งเปอร์เซ็นต์... สำหรับผมแล้ว มันเป็นข้อแลกเปลี่ยนที่คุ้มค่าเกินบรรยาย!” แม้กลอเรียน่าจะเข้าใจในตรรกะของเขา แต่มันก็ยังขัดกับหลักการของเธออยู่ดี เธอให้ความสำคัญกับความเป็นเลิศทางเทคนิคของ Mech เป็นอันดับต้นๆ การเสียสละสมรรถนะเพื่อแลกกับความสวยงามจึงเป็นเรื่องที่เธอยอมรับได้ยากยิ่ง อย่างไรก็ตาม คำนิยามของ ‘ภาชนะที่สมบูรณ์แบบ’ ของเธอก็ไม่ได้ตึงตัวจนเกินไปอย่างที่เวสเคยคิด หลังจากที่ได้ทำงานร่วมกันมาหลายวัน เขาเรียนรู้ว่าวิธีที่ดีที่สุดที่จะทำให้เธอยอมกลืนกลืนสิ่งที่แตกต่างไปจากเดิม คือการพิสูจน์ให้เธอเห็นว่ามันจะสร้างผลลัพธ์ที่ดีกว่าในสนามรบ หลังจากนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เธอก็พยักหน้าอย่างเสียไม่ได้ “ขวัญกำลังใจและความกล้าหาญเป็นสิ่งที่วัดค่าไม่ได้ ไม่แปลกที่นักออกแบบเมชาจะละเลยผลกระทบที่หุ่นของพวกเขามีต่อสภาพจิตใจของ Pilot และพวกพ้องคนอื่นๆ... เรื่องนี้คุณรู้ดีกว่าฉันจริงๆ” “ถ้าคุณได้ลองอ่านรายงานการรบของ Mech แต่ละรุ่นของผม คุณจะเห็นว่าชัยชนะมากมายเกิดขึ้นเพราะ Pilot ที่ขับหุ่นของผมแสดงศักยภาพออกมาได้สูงกว่าที่คาดการณ์ไว้เสมอ” เมื่อเวสสามารถคลายปมในใจของกลอเรียน่าได้ ทั้งสองจึงร่วมมือกันผนวกเครื่องกำเนิดอนุภาคกู้ชีพเข้ากับแบบแปลนทั้งสองอย่างต่อเนื่อง สิ่งที่เวสถวิลหาจะเห็น คือภาพของกองพันเดโซเลตโซลเยอร์หรือโฮลีโซลเยอร์ที่เรียงแถวแผดเผาผู้รุกรานชาวทราย (Sandman) ไปพร้อมเพรียงกัน เขาต้องการเสริมอานุภาพทางสายตาจากการเห็น Mech ที่เหมือนกันนับไม่ถ้วนร่วมรบเป็นหนึ่งเดียว เพราะเขารู้ดีว่าหากภาพการรบนั้นดูตราตรึงเพียงใด ผู้ที่ได้รับชมก็จะยิ่งโหยหาและสนใจใน Mech ของเขามากขึ้นเท่านั้น เนื่องจากเวสยังคงต้องการให้เดโซเลตโซลเยอร์และรุ่นปรับปรุงมีความเรียบง่ายที่สุด เขาจึงจำกัดการติดตั้งไว้เพียงโมดูลขนาดเล็กที่ยึดติดกับแผ่นเกราะทรวงอกของ Mech โมดูลนี้สามารถติดตั้งและถอดออกได้ง่ายดาย ผลกระทบต่อตัว Mech ถูกจำกัดไว้ในระดับต่ำสุด หน้าที่เพียงอย่างเดียวของมันคือการพ่นไอหมอกออกมาจากตำแหน่งที่ตรงกับหัวใจของมนุษย์ เวสตั้งค่าสีเริ่มต้นของไอหมอกนี้เป็นสีส้ม แต่เจ้าของสามารถเลือกเปลี่ยนเป็นเฉดสีใดก็ได้ตามต้องการ เพื่อให้เข้ากับเครื่องแบบหรือสีประจำกองพล ยกตัวอย่างเช่น ในรุ่นโฮลีโซลเยอร์ เวสเปลี่ยนไอหมอกให้กลายเป็นสีขาวบริสุทธิ์ เพื่อเป็นสัญลักษณ์แทนความศรัทธาอันสะอาดปราศจากมลทินของลัทธิยิลไวนัน (Ylvainan Faith) “ฉันชอบรูปลักษณ์ของมันนะ” กลอเรียน่าพยักหน้าอย่างลังเลขณะที่ทั้งสองจ้องมองการจำลองประสิทธิภาพของเครื่องกำเนิดอนุภาคกู้ชีพในสมรภูมิทางทฤษฎี “แต่มันจะดูดีที่สุดก็ต่อเมื่อ Mech บินถอยหลังเท่านั้นแหละ” “ในการเผชิญหน้ากับพวกชาวทราย Mech ของผมส่วนใหญ่จะต้องรักษาระยะห่างและระดมยิงเข้าใส่พวกมันในขณะที่ล่าถอยอยู่แล้ว” “ฉันชอบที่ทั้งเดโซเลตโซลเยอร์และโฮลีโซลเยอร์มีส่วนที่คล้ายคลึงกันในแง่นี้ แม้จะมีความแตกต่างกัน แต่ก็ดูออกได้ทันทีว่าพวกมันมาจากตระกูลเดียวกัน” เวสให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับการเชื่อมโยงแบบแปลนทั้งสองเข้าด้วยกัน หากโฮลีโซลเยอร์ได้รับความนิยม เขาหวังว่าความสำเร็จของรุ่นปรับปรุงจะช่วยฉุดดึงให้รุ่นพื้นฐานทะยานขึ้นไปด้วย เวสใส่ใจในรุ่นพื้นฐานมากกว่าเพราะมันมีความเป็นสากลและเข้าถึงผู้คนได้กว้างขวางกว่า “การเปลี่ยนแปลงพวกนี้เป็นเพียงด้านหนึ่งของเหรียญเท่านั้น” เวสแอบกลับไปยังห้องรับรองและลอบดึงแบบแปลน ‘ทรานส์เซนเดนต์เมสเซนเจอร์’ (Transcendent Messenger) ออกมาเพื่อติดต่อกับเศษเสี้ยวจิตวิญญาณของศาสดาพยากรณ์ยิลไวน์ น่าแปลกที่เขาสัมผัสได้ว่าเศษเสี้ยวจิตวิญญาณนั้นแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมมาก! ทั้งที่เขาสร้างมันขึ้นมาจากซากเร้นลับทางจิตวิญญาณอันน้อยนิดของศาสดาองค์เดิม แต่มันกลับเติบโตอย่างรวดเร็วเกินคาด! แม้จะยังห่างไกลจากระดับของ Ace Pilot แต่เวสเชื่อมั่นว่ามันเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น! ไม่ว่าเศษเสี้ยวจิตวิญญาณนี้จะเติบโตเร็วเพียงใด เวสก็ยังมีหน้าที่ต้องทำ เขาเตรียมที่จะสื่อสารคำขอของเขาออกไป ทว่าก่อนที่เขาจะได้เอ่ยขอ เศษเสี้ยวจิตวิญญาณนั้นกลับแบ่งพลังงานจุดหนึ่งออกมาเงียบๆ และส่งตรงเข้าสู่จิตใจของเขา ราวกับว่ามันล่วงรู้ถึงความต้องการของเขาและตอบรับล่วงหน้าไว้แล้ว! “อะไรกัน?” เศษเสี้ยวจิตวิญญาณนั้นไม่ได้อยู่เพื่อคลายความสงสัยของเขา แต่มันกลับถอยร่นหายไปอย่างรวดเร็วราวกับมีสิ่งที่สำคัญกว่าต้องทำ เวสได้แต่ยืนมึนงงในขณะที่สัมผัสทางจิตวิญญาณพยายามโอบอุ้มกลุ่มก้อนพลังงานที่เศษเสี้ยวของยิลไวน์มอบให้มาโดยไร้คำพูด “ไอ้คนลึกลับ! เลิกทำเป็นทำนายอนาคตได้แล้ว!” เขาพ่นคำด่าออกมา แต่ช่างเถอะ เขาได้ในสิ่งที่ต้องการโดยไม่ต้องออกแรงอย่างที่คาดไว้ แม้เศษเสี้ยวจิตวิญญาณของยิลไวน์จะทิ้งพลังไว้เพียงหยิบมือเดียว แต่เวสก็ยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความศักดิ์สิทธิ์อันเปี่ยมล้นจากพลังงานเล็กๆ นี้ แม้ดูเหมือนจะไม่น่าประทับใจเท่าใดนัก แต่เพียงแค่ร่องรอยของแรงกดดันอันน่าเกรงขามเพียงนิดเดียว ก็น่าจะเพียงพอที่จะปลุกเร้าความศรัทธาของชาวยิลไวนันทุกคนที่อยู่ภายใต้รัศมีออร่าของมันให้ลุกโชนขึ้นมาได้! ในขณะที่ ‘โซเลมน์การ์เดียน’ (Solemn Guardian) รับบทบาทหลัก การแทรกเอาส่วนขยายเล็กๆ ของจิตวิญญาณยิลไวน์นี้ลงไป ก็น่าจะเพียงพอที่จะเติมรสชาติให้กับเครื่องดื่มที่เคยจืดชืดได้ “เหมือนกับที่ผมทำกับทรานส์เซนเดนต์เมสเซนเจอร์” เขาพยักหน้าอย่างมั่นใจ มั่นใจว่าความคิดนี้จะสำเร็จผล ในตอนนั้น เขาได้สร้างความแตกต่างในตัว Mech แต่ละเครื่องด้วยการปรับแต่งองค์ประกอบทางจิตวิญญาณ คราวนี้เวสจะขยายความคิดนั้นไปสู่หุ่นรุ่นปรับปรุงทั้งรุ่น แทนที่จะเป็นเพียงแค่หุ่นไม่กี่เครื่อง “ผมแค่ต้องมั่นใจว่าองค์ประกอบทั้งสองจะไม่หักล้างกันเอง” เขาพึมพำ เขาระบุให้โซเลมน์การ์เดียนและพลังงานส่วนเสี้ยวนั้นอยู่ร่วมในพื้นที่เดียวกันภายในแบบแปลนของโฮลีโซลเยอร์ ซึ่งเป็นสิ่งที่เวสไม่เคยทำมาก่อน และแล้วก็ถึงเวลาที่จะทำให้แบบแปลนสมบูรณ์ และหยั่งราก ‘จิตวิญญาณแห่งการออกแบบ’ (Design Spirit) ลงไป เขาเผชิญหน้ากับการตัดสินใจที่สำคัญยิ่ง เขาหันไปหา ‘นิต้า’ (Nitaa) ที่ยืนอารักขาอยู่ข้างห้องรับรอง “คุณคิดว่ากลอเรียน่าเป็นคนที่ไว้ใจได้ไหม?” องครักษ์ของเขาไม่ได้ตอบปัดๆ ไปที “ฉันไม่แน่ใจค่ะ ในมุมมองของฉัน เธอมีความจริงใจต่อคุณมาก แต่นั่นอาจจะไม่ใช่กรณีเดียวกับคนรอบข้างของเธอ เมโลดี้เลขานุการของเธอ, ลูกเรือบนยานสเตลล่าร์เชสเซอร์ และกองพันโกลรี่ที่ดูแลชีวิตของเธอ... ทั้งหมดนั้นขึ้นตรงต่อมาดามคอนสแตนซ์ โวดิน หรือไม่ก็ราชวงศ์โวดินทั้งสิ้น” คำพูดของเธอชี้ให้เห็นถึงความจริงที่น่าอึดอัดใจ กลอเรียน่านั้นเติบโตมาภายใต้การสนับสนุนอย่างเต็มกำลังจากแม่ของเธอเสมอมา ต่างจากเวสอย่างสิ้นเชิง ราชวงศ์โวดินทุ่มเททรัพยากรมากมายในการเลี้ยงดูเธอและจัดการเรื่องต่างๆ แทนเธอเสมอ สิ่งนี้ทำให้กลอเรียน่าขาดแคลนคนสนิทที่ไว้ใจได้แบบที่เวสค่อยๆ สร้างขึ้นรอบกาย เขาไม่สงสัยเลยว่าหากแม่ของเธอออกคำสั่งให้เรียกตัวกลอเรียน่ากลับไปยังระบบซิมิทาร์ในเขตน่านฟ้าเฮเจโมนี กองพันโกลรี่จะลากตัวเธอกลับไปโดยใช้กำลังอย่างแน่นอน! การที่กลอเรียน่าต้องพึ่งพาขุมกำลังที่ไม่ได้รับคำสั่งจากเธอโดยตรง เป็นหนึ่งในเหตุผลที่เวสยังคงยืนกรานที่จะสร้างกองกำลังของตัวเองขึ้นมา “ตกลง ผมว่าคุณพูดมีเหตุผล ผมคิดว่าผมจะให้กลอเรียน่าได้เห็นสิ่งที่ผมทำได้บ้าง... แต่ต้องเป็นเธอคนเดียวเท่านั้น คนอื่นห้ามเข้ามายุ่มยามเด็ดขาด” “ฉันจะคอยระวังพวกทหารยามให้เองค่ะ” เวสหันไปหาลัคกี้ที่นอนเกียจคร้านอยู่บนเตียง “แกต้องช่วยฉันด้วยนะเพื่อนยาก” “เมี๊ยว” เมื่อตัดสินใจได้แล้ว เขาจึงเรียกกลอเรียน่ามาที่ห้องรับรองแทนที่จะไปที่โรงเวิร์กช็อป เพราะที่นั่นยังมีระบบตรวจสอบที่สมบูรณ์ทำงานอยู่ เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง กลอเรียน่าและผู้ช่วยของเธอ เมโลดี้ ก็ก้าวเข้ามาในห้อง “นี่มันหมายความว่ายังไงคะ คุณลาร์คินสัน?” เมโลดี้กำดาต้าแพดทรงหกเหลี่ยมในมือแน่น เวสชูมือขึ้นอย่างบริสุทธิ์ใจ “มันไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิดหรอก ผมแค่ต้องการแสดงบางอย่างให้กลอเรียน่าเห็นเป็นการส่วนตัว คุณรออยู่ในห้องนี้ในระหว่างที่เรายุ่งก็ได้ ผมสาบานเลยว่าเราไม่ได้ทำอะไรแผลงๆ แน่นอน!” แม้จะต้องใช้การหว่านล้อมอยู่บ้าง แต่ในที่สุดเมโลดี้ก็ยอมตกลง เธอยืนนิ่งอยู่ข้างนิต้าและเฝ้ามองเวสกับกลอเรียน่าที่นั่งอยู่บนเตียง เมื่อจัดแจงที่นั่งจนเข้าที่ เวสก็เปิดใช้งานเครื่องรบกวนสัญญาณ มันเพียงพอที่จะรบกวนคลื่นรอบข้างโดยไม่ปิดกั้นการมองเห็นของเมโลดี้ เธอจึงไม่ได้คัดค้านอะไร “มีอะไรจะโชว์ให้ฉันดูเหรอคะ ถึงขนาดต้องเรียกมาที่นี่เลย?” “ผมคิดมาตลอดว่าจะให้คุณดูสิ่งที่ผมทำได้บ้าง มันอาจจะยากสำหรับคุณที่จะรับรู้ แต่นุคุณสมควรได้รับรู้ในช่วงเวลานี้ สิ่งที่ผมกำลังจะทำคือการเติมเต็มขั้นตอนสุดท้ายให้กับแบบแปลนของเรา” เธอมองเขาด้วยสายตาใคร่รู้ “ฉันนึกว่าเราทำแบบแปลนเสร็จสมบูรณ์ไปแล้วเสียอีก” “ยังไม่เชิงหรอก” เขาคลี่ยิ้ม “แม้จะเป็นความจริงที่เรากำหนดโครงสร้างทางกายภาพเสร็จสิ้นแล้ว แต่ยังเหลืออีกหนึ่งส่วนประกอบที่ขาดหายไปจากทั้งสองแบบแปลน ผมคิดว่าผมน่าจะแสดงให้ดูเลยดีกว่า” นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เวสกำลังจะเปิดเผยหนึ่งในวิธีการที่ทำให้ Mech ของเขามีความพิเศษเหนือใครให้นักออกแบบเมชาคนอื่นได้รับรู้ แม้ว่านิต้าจะเคยเห็นเขาทำงานมาก่อน แต่ความไม่รู้เรื่อง Mech ของเธอก็ทำให้เธอไม่สามารถเข้าใจอะไรได้ลึกซึ้งนัก แต่คนอย่างกลอเรียน่าจะสามารถรับรู้ได้มากกว่านั้นมาก ไม่ใช่เพียงเพราะเธอเข้าใจเรื่อง Mech ดีพอๆ กับเขา แต่เป็นเพราะเธอเป็นบุคคลที่มีพลังจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งด้วย แม้ว่าสัมผัสทางจิตวิญญาณของเธอจะเทียบไม่ได้เลยกับเขา แต่เธอก็ควรจะสัมผัสถึง ‘บางอย่าง’ ได้ เวสเปิดใช้งานอุปกรณ์สื่อสารเงียบๆ และฉายภาพแบบแปลนทั้งสองขึ้นมา ในขณะเดียวกัน เขาก็รวบรวมสมาธิจิตพร้อมกับดึงหินพีสโตน (P-stone) ก้อนหนึ่งมาไว้ข้างกาย “แร่ประหลาดนี่ไปเกี่ยวอะไรกับแบบแปลนของคุณด้วยล่ะ?” เธอถามด้วยความสงสัย ในฐานะเจ้าของยานสเตลล่าร์เชสเซอร์ เธอย่อมรู้ว่าเวสขนตู้คอนเทนเนอร์จำนวนมากขึ้นมาบนยาน แต่เธอไม่เคยเข้าใจเลยว่าแร่หายากพวกนี้มีบทบาทอย่างไร “สังเกตดูให้ดี” เวสยิ้มให้เธอ “ลองพยายามสัมผัสถึงสิ่งที่ผมทำ แทนที่จะพึ่งพาประสาทสัมผัสแบบเดิมๆ” เวสเริ่มจากการวางปลายนิ้วลงบนผิวสัมผัสของหินพีสโตนที่มีพลังงานสถิตอยู่ เขาใช้พลัง ‘จิตวิญญาณ’ ของเขาดึงเอาผลผลิตทางจิตวิญญาณที่ถูกกักขังไว้ออกมาจากคุกของมัน โซเลมน์การ์เดียนยังไม่ได้เติบโตขึ้นมากนักนับตั้งแต่เขาใส่มันลงในหินพีสโตน ซึ่งนั่นเป็นไปตามที่เวสต้องการ มันยังคงแผ่ซ่านออร่าแห่งหน้าที่อันบริสุทธิ์และไร้เดียงสาออกมา วินาทีที่เวสฉุดมันออกมา กลอเรียน่าถึงกับสะดุ้งเล็กน้อย ดูเหมือนเธอจะสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่น่าเหลือเชื่อ แต่กลับมองไม่เห็นสิ่งใดด้วยตาเปล่า! โดยไร้คำอธิบายใดๆ เวสนำพาโซเลมน์การ์เดียนเข้าสู่แบบแปลนของเดโซเลตโซลเยอร์ ราวกับสัมผัสได้ถึงความเข้ากันได้อย่างมหาศาลระหว่างทั้งสอง โซเลมน์การ์เดียนไม่ได้ขัดขืนการเคลื่อนย้ายนั้นเลย เมื่อมันเข้าที่ในพื้นที่เชิงมโนทัศน์ของแบบแปลนเดโซเลตโซลเยอร์ จิตวิญญาณแห่งการออกแบบที่เพิ่งถูกติดตั้งลงไปใหม่ก็หลอมรวมเข้ากับบ้านหลังใหม่อย่างรวดเร็ว เสริมส่งให้พลัง ‘X-Factor’ พุ่งทะยานขึ้นสู่ระดับที่สูงล้ำกว่าเดิมทันที! “เวส!” กลอเรียน่าอุทานออกมา “แบบแปลนของคุณเปลี่ยนไปกะทันหัน! มันรู้สึก... พิเศษขึ้นมาก เหมือนกับ ‘ออโรราไททัน’ (Aurora Titan) และผลงานชิ้นอื่นๆ ของคุณเลย! นี่คุณเพิ่งจะบรรจุ ‘เทวรูปศักดิ์สิทธิ์’ (proto-gods) ของคุณลงไปอย่างนั้นเหรอ?!” เวสไม่อยากจะยอมรับตรงๆ “ผมแค่เพิ่มส่วนประกอบสุดท้ายลงไปน่ะ ตั้งใจดูสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปให้ดี” เขาหยิบเอาเศษเสี้ยวพลังของยิลไวน์ขึ้นมาและบรรจุมันลงในแบบแปลนของโฮลีโซลเยอร์ ต่อมา เขาเริ่มทำสิ่งที่เขาเคยตั้งทฤษฎีไว้แต่ไม่เคยได้ลงมือทำจริงมาก่อน เขาส่งผ่านพลังจิตวิญญาณของเขาไปยังโซเลมน์การ์เดียน เพื่อสื่อสารคำขอไปยังผลผลิตทางจิตวิญญาณนั้น เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง จนกระทั่งโซเลมน์การ์เดียนพลันแผ่ขยายเงาของมันลงบนแบบแปลนของโฮลีโซลเยอร์! ความคล้ายคลึงกันอย่างยิ่งของหุ่นรุ่นปรับปรุงกับเดโซเลตโซลเยอร์ ทำให้การปฏิสัมพันธ์นี้เป็นไปได้อย่างสมบูรณ์แบบ!