1505 การต่อสู้วุ่นวาย แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth การประกาศกะทันหันขณะบินทำให้โมฟานตื่นขึ้นจากการนอนหลับลึก “ผู้โดยสารที่เคารพของเรา เราขออภัยที่ต้องแจ้งว่าเที่ยวบินนี้จะลงจอดล่วงหน้า ณ นิวซูเอซ ทุกผู้โดยสารระหว่างประเทศอาจต้องปรับเปลี่ยนกำหนดการของตน” Zhao Manyan และ Mu Bai ก็ตื่นขึ้นเช่นกัน พวกเขามองผู้โดยสารคนอื่นด้วยใบหน้าแปลก ๆ ชาวอียิปต์รอบ ๆ พวกเขาเพียงคร่ำครวญเมื่อได้ยินข่าวอัปเดต ไม่แสดงอาการใด ๆ อย่างจริงจัง ชายอาหรับวัยกลางคนบางคนก็ยังพลิกหนังสือพิมพ์ต่อหน้าเท้าโดยไม่สนใจ “เกิดอะไรขึ้นกัน?” Brianca ถาม “คาเยโร่คงจะอยู่ในสภาพต่อสู้ จึงไม่มีเที่ยวบินใด ๆ ยกเว้นเที่ยวบินของกองทัพเท่านั้น” ชายหนุ่มนั่งอยู่ข้างหลังพูด “ต่อสู้?” Mu Bai แปลกใจ ทำไมพวกเขาถึงพูดถึงการต่อสู้เหมือนเป็นข้อจำกัดปกติของเส้นทางบิน? หากเกิดการต่อสู้จริง ๆ พวกเขาไม่ควรจะกังวลมากกว่าไหม? “ฉันเดาว่าเป็นคนแมงป่องกับคนงูอีกแล้ว พวกมันโผล่ออกมาสู้กันในช่วงนี้ของปีเพื่อสะสมพลังให้ไข่ฟักได้” ชายอาหรับพูดพลิกหนังสือพิมพ์ต่อหน้า “ขอถามหน่อยครับ การต่อสู้ที่นี่บ่อยขนาดนั้นหรือ?” Heidi ถาม “แน่นอน! ถ้าไม่มีพวกออมตะอันน่ารังเกียจเหล่านั้น อียิปต์คงจะพิชิตโลกไปนานแล้ว!” ชายคนนั้นประกาศ ทุกคนหัวเราะเมื่อได้ยินคำพูดนั้น โมฟานสังเกตว่าผู้โดยสารไม่มีใครแสดงความกังวลเลยกับการต่อสู้ เมื่อคิดดูแล้ว เมืองหลวงโบราณต้องต่อสู้กับออมตะทุกคืน แต่คนยังคงออกมาทานอาหาร ไปคลับในยามค่ำคืนและพบปะกัน... ตอนนี้คาเยโร่กำลังต่อสู้ พวกเขาต้องหาวิธีอื่นเพื่อเดินทางต่อ... ประกาศใหม่ตามมาทันทีไม่กี่นาทีต่อจากนั้น “ผู้โดยสารที่เคารพของเรา เราขออภัยที่ต้องแจ้งว่าเขตตอนใต้ของนิวซูเอซได้ตกอยู่ในมือของเผ่าประสาทปีศาจ เที่ยวบินนี้จะกลับไปยังเมืองต้นทางของเรา เราขออภัยในความไม่สะดวก!” “อะไรเนี่ย! คุณล้อเล่นหรือเปล่า!” โมฟานเป็นคนแรกที่ลุกขึ้นยืน ผู้โดยสารเริ่มไม่สบายใจหลังจากได้ยินอัปเดตล่าสุด พวกเขาล้วงมองออกหน้าต่างทันที เครื่องบินได้ลงจอดที่รอบนอกของนิวซูเอซแล้ว เนินทรายล้อมรอบเมือง นิวซูเอซมองเห็นได้แต่ถูกเมฆบาง ๆ ปิดบัง พวกเขาเห็นกระแสสีดำพุ่งเข้ามาในสนามกว้างที่เป็นเมืองผ่านเมฆ ไม่ได้สง่างามเท่าไหร่เพราะความสูงของพวกเขาอยู่ที่ประมาณเจ็ดพันเมตร ทุกอย่างดูเล็กเกินไป! “ผู้โดยสารที่เคารพของเรา เราขออภัยอย่างยิ่ง เราไม่มีเชื้อเพลิงพอที่จะกลับไปยังจุดขึ้นเครื่องได้ เมืองใกล้เคียงกำลังมีการจราจรทางอากาศหนาแน่น เราไม่อาจรอจนถึงตาของเราที่จะลงจอดได้ เราจะลงจอดที่นิวซูเอซโดยบังคับทันทีเมื่อลงจอด ทหารจะพาทุกคนไปยังที่ปลอดภัย โปรดปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเคร่งครัดและอย่าทำอะไรที่เสี่ยง!” ประกาศนั้นซ้ำสองครั้ง ผู้โดยสารก็ตกใจจนไม่อาจพูดอะไรได้ พวกเขาไม่ได้โง่ นิวซูเอซแน่นอนว่ากำลังอยู่ในศูนย์กลางของการต่อสู้เช่นเดียวกับคาเยโร่ สิ่งมีชีวิตปีศาจนับไม่ถ้วนกำลังโจมตีเมืองจากด้านใต้ แต่เครื่องบินกลับวางแผนจะลงที่สนามบินซึ่งตั้งอยู่ทางใต้เช่นกัน? จะไม่ใช่การโยนตัวเองเข้าสู่ปากเสือหรือเปล่า! “คำพูดไม่อาจบรรยายความประทับใจของฉันต่ออียิปต์แอร์ได้เลย” Zhao Manyan กล่าว เครื่องบินอยู่ในความยุ่งเหยิงอย่างเต็มที่ ชายอาหรับที่อ่านหนังสือพิมพ์อยู่ก่อนหน้านี้ต่อจากนั้นก็เริ่มโต้เถียงกับพนักงานต้อนรับ เหมือนจะตีเธอในไม่ช้า ชาวอียิปต์ส่วนอื่นก็เริ่มบ่นและสาบาน พวกเขาต้องการให้กัปตันลงจอดในทะเลทรายแทน พวกเขาย่อมจะลงในทะเลทรายดีกว่าอยู่ในเขตสงครามจริง ๆ พวกเขาจริง ๆ คิดว่ากองทัพจะคอยคุ้มครองพวกเขา? พวกเขาไม่รู้ว่ากองทัพจะสามารถหยุดเผ่าประสาทปีศาจได้หรือไม่! ทั้งเที่ยวบินและกองทัพอาจถูกทำลายล้างทั้งใบ! “กรุณาปฏิบัติตามคำสั่ง เราแค่ทำตามสิ่งที่ได้รับแจ้ง” พนักงานต้อนรับพยายามทำให้ผู้โดยสารสงบ พวกเขาจัดการกับผู้โดยสารที่ก้าวร้าวและโกรธเคืองอย่างมืออาชีพ ทัศนคติการบริการของพวกเขาน่าประทับใจ “ที่นี่วุ่นวายขนาดนี้จริงหรือ?” Brianca ถามหลังจากผ่านไปสักพัก Brianca เคยอยู่ที่สถาบันอัลป์นานานจนคิดว่าโลกอยู่ในสภาพสงบสุข แต่อันดับแรกที่เธอออกจากสถาบันก็พบกับความโกลาหลเช่นนี้! “ช่วงนี้มีการต่อสู้กันเยอะมาก” โมฟานบอกเธอ สงครามไม่เคยหยุดหย่อน เผ่าประสาทปีศาจมักได้เปรียบ ดินแดนที่พวกมันครอบครองมีขนาดใหญ่กว่าที่มนุษย์ถือครองหลายร้อยหรือหลายพันเท่า เมื่อกองทัพหรืออาณาจักรของปีศาจเติบโตจนมนุษย์ไม่อาจกำจัดได้ พวกปีศาจที่ก้าวร้าวก็จะหันมามุ่งเป้าไปยังเมืองมนุษย์! ในที่สุด มนุษย์แต่ละคนยังคงอ่อนแอเกินกว่าจะต่อสู้ได้ พยายามเอาตัวรอดในช่องว่างระหว่างอาณาจักรของปีศาจ ผู้ครองอาณาจักรปีศาจคือผู้ตัดสินใจให้การต่อสู้เริ่มต้นใหม่! อียิปต์ต้องต่อสู้กับเผ่าประสาทปีศาจตลอดเวลา ความจริงคือ จีนก็อยู่ในสถานการณ์คล้ายกัน ต้องต่อสู้กับเผ่าประสาทปีศาจหลายชนิดเนื่องจากพื้นที่ของตน แม้จะยกเว้นชายฝั่งกว่า 20,000 กิโลเมตรที่เป็นภัยคุกคามใหญ่ที่สุดของประเทศแล้ว อาณาจักรปีศาจที่ลึกเข้ามาในจีนก็รวมถึงอาณาจักรออมตะ, อาณาจักรคุนลุน, ฝูงอหินขนาดใหญ่แห่งทะเลดงติง, ฝูงอหินขนาดใหญ่แห่งเทือกเขาฉินลิง, ฝูงอหินขนาดใหญ่แห่งเทือกเขานานซาน และสัตว์ร้างเวียงเบจเจียง... เผ่าประสาทปีศาจแห่งเทือกเขาคุนลุนได้อ่อนโยนต่อจีนในหลายปีที่ผ่านมา แค่ฝูงอหินจากเทือกเขาฉินลิงเท่านั้นที่ข้ามเส้นอาณาเขต อาณาจักรออมตะก็ประพฤติดีตั้งแต่เหตุการณ์มหันตภัยของเมืองหลวงโบราณ มิฉะนั้น หากเผ่าประสาทปีศาจที่อยู่ในพื้นดินบุกเข้าไปในประเทศตอนที่ชายฝั่งกำลังถูกโจมตี พื้นที่ของจีนจะหดหายไปอย่างมาก! แม้จะเป็นเช่นนั้น แผนการสร้างเมืองศูนย์กลางก็กำลังดำเนินอยู่แล้ว มีเมืองระดับสองและสาม, เที่ยวเมืองและหมู่บ้านนับไม่ถ้วนถูกยกเลิก ผู้คนย้ายเข้าไปในเมืองศูนย์กลาง สร้างป้อมปราการมนุษย์ด้วยการป้องกันที่ยากจะทะลุ พูดตรง ๆ พวกเขาถูกบังคับให้หลบซ่อนอยู่หลังกำแพงที่แข็งแรง ทิ้งภูเขา, แม่น้ำ, มหาสมุทรและท้องฟ้าให้กับเผ่าประสาทปีศาจ! ในอดีต โมฟานอ่อนแอและไม่มีความทะเยอทะยานใหญ่ แต่ตอนนี้เขากลายเป็นคนอื่น แม้ยังอ่อนแอแต่ความทะเยอทะยานทำให้เขามักพัวพันกับสถานการณ์อันตราย ทุกเหตุการณ์ที่เขาเผชิญเหมือนเรื่องราวที่คนจะไม่เชื่อ เขากำลังใช้ชีวิตอย่างแท้จริง! “โอ้แม่เจ้า! แมงบักและงูมันเยอะมาก แล้วพวกมันก็โล่งตัวด้วย!” Zhao Manyan ตะโกนขณะยืดหน้าไปใกล้หน้าต่าง เครื่องบินเอนตัวไปด้านข้าง ผู้โดยสารจึงมองเห็นพื้นดินได้ชัดขึ้น แมงบักและงูในอียิปต์ที่นี่ไม่ใช่หญิงสาวอันร้ายแรง แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีลำต้นบนแบบผู้หญิงกับลำตัวส่วนล่างเป็นแมงบักหรืองู! เมดูซายเป็นสายพันธุ์ย่อยของกอร์กอน-มนุษย์แมงบัก แต่พวกมันสามารถข้ามพันธุ์กันทำให้เกิดลูกหลานเรียกว่า ลามิอา มีลำตัวบนของยักษ์หญิง, ลำตัวล่างของงู และขาหกข้างคล้ายแมงบัก ลามิอาเป็นสายพันธุ์ที่ไม่ได้บริสุทธิ์ ทั้งเมดูซาและกอร์กอนต่างดูถูกพวกมัน พวกมันมักถูกใช้เป็นเป้าหมายยิงกระสุนในสงคราม แต่ไม่ได้หมายความว่าพลังของพวกมันอ่อนแอกว่ากอร์กอนและเมดูซาที่มีเลือดบริสุทธิ์! สามสายพันธุ์นี้เคยเป็นกำลังที่น่ากลัวในแอฟริกา!