ตอนที่ 1858: วิหคอสูรผู้ทรยศ เสียงเคาะบนแผ่นไม้ดังก้องออกมาจากเหมืองเงินหงไหล ทันใดนั้นร่างหนึ่งที่มีปีกหยักก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าท่ามกลางหมู่ตึก มันบินโฉบขึ้นไปบนฟ้าในยามค่ำคืนที่ปลอดโปร่งจากกลุ่มฝุ่นที่บดบังเอาไว้ สิ่งมีชีวิตตัวนั้นดูราวกับอาวุธล้ำค่าจากยุคโบราณ ประกายอันเย็นเยือกของผิวหนังมันดูน่าเกรงขามยิ่งนัก “วิหคอสูรคาร์เนเลียนหรือ?” ถังเย่ว์จำสิ่งมีชีวิตที่อยู่บนท้องฟ้ายามราตรีได้ในทันที “ดูเหมือนว่าจะมีคนกำลังขี่มันอยู่” มู่ฟานสังเกตเห็น — เสียงหัวเราะก้องกังวานดังสะท้อนไปทั่วท้องฟ้า เหมืองเงินหงไหลทั้งแห่งสามารถได้ยินเสียงนั้น นักวิจัยสองสามคนยืนอยู่บนลานกว้างที่ตั้งรูปปั้นของสมาชิกสภาหนาน พวกเขากำลังจ้องมองวิหคอสูรปลากระเบนคาร์เนเลียนบนท้องฟ้าด้วยความตื่นเต้น “ยี่สิบปี... ยี่สิบปีเต็มแล้ว ในที่สุดเราก็ทำสำเร็จ มันจะยอมเชื่อฟังคำสั่งของเราเสียที!” ชายในชุดกาวน์สีขาวผู้ที่มีใบหน้าคล้ายกับเฉินซั่วอุทานออกมา ชายผู้นี้คือ เฉินเหวิน พี่ชายของเฉินซั่ว เขาเป็นเพียงคนเดียวที่ไม่ยอมแพ้ต่อโครงการฝึกวิหคอสูรปลากระเบน เขาถึงกับให้พี่ชายของเขาคอยดูแลเกาะและนำวิหคอสูรปลากระเบนแซฟไฟร์กลับมา เพื่อที่เขาจะได้ทำการทดลองต่อ การทดลองทุกครั้งที่เขาทำกับวิหคอสูรปลากระเบนแซฟไฟร์ตัวนั้นจบลงด้วยความล้มเหลว แต่เมื่อกองทัพนำวิหคอสูรปลากระเบนคาร์เนเลียนกลับมา เขาจึงพยายามฝึกพวกมันในขณะที่พวกมันยังคงได้รับฤทธิ์ยาอยู่ และสิ่งที่น่าเหลือเชื่อก็คือ มันได้ผล! วิหคอสูรปลากระเบนคาร์เนเลียนที่กำลังบินอยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืนเพิ่งจะถูกฝึกสำเร็จ และคนที่ขี่มันอยู่พลางหัวเราะอย่างมีความสุขราวกับเด็กๆ ก็คือสมาชิกสภาหนานนั่นเอง! อินทรีสวรรค์นั้นเป็นเพียงของไร้ค่าเมื่อเทียบกับวิหคอสูรปลากระเบน ตอนนี้ฐานของพวกเขามีวิหคอสูรปลากระเบนจำนวนมาก และพวกเขาก็รู้วิธีขยายพันธุ์พวกมันอย่างรวดเร็วแล้ว วิหคอสูรปลากระเบนจะเข้ามาแทนที่อินทรีสวรรค์ในเวลาไม่นาน! อินทรีสวรรค์คือหัวใจสำคัญของกำลังทางอากาศของกองทัพ หากวิหคอสูรปลากระเบนเข้ามาแทนที่ สมาชิกสภาหนานก็จะสามารถควบคุมกำลังทหารได้กว่าครึ่ง! ดังนั้น หากแผนการของเขาสำเร็จ การสูญเสียตำแหน่งในการเลือกตั้งก็ไม่สำคัญอีกต่อไป ทั้งประเทศจะต้องคุกเข่าลงต่อหน้าเขา! “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ฮ่าฮ่าฮ่า พวกเจ้าทุกคนคอยดูไว้ให้ดี ฮ่าฮ่าฮ่า!” เสียงของสมาชิกสภาหนานยังคงดังก้องอยู่บนท้องฟ้า ชีวิตของเขามีขึ้นมีลงอย่างหนักหน่วง สมาชิกสภาหนานได้ปลดเปลื้องความหม่นหมองในใจออกไปจนหมดสิ้นระหว่างเที่ยวบินอันรื่นรมย์นี้ “เฉินเหวิน เจ้าทำได้ดีมาก! แล้ววิหคอสูรคาร์เนเลียนตัวอื่นๆ ล่ะ?” สมาชิกสภาหนานถาม “เรามีวิหคอสูรคาร์เนเลียนเก้าตัว ข้าฝึกพวกมันสำเร็จหมดแล้ว อย่างไรก็ตาม ฤทธิ์ยาที่ทำให้พวกวิหคน้อยไร้ขนและวิหคอสูรปลากระเบนแซฟไฟร์สงบลงกำลังจะหมดในไม่ช้า เราพยายามจะให้ยาพวกมันอีกครั้ง แต่พบว่าร่างกายของพวกมันพัฒนาภูมิต้านทานต่อยาดังกล่าวขึ้นมา ผลของมันจะอยู่ได้ไม่นาน พวกมันกำลังจะตื่นในเร็วๆ นี้” เฉินเหวินแจ้งให้เขาทราบ “แล้วมันจะเป็นไรไปเล่า? พวกวิหคน้อยไร้ขนและวิหคอสูรปลากระเบนแซฟไฟร์ต้องทำตามคำสั่งของวิหคอสูรปลากระเบนคาร์เนเลียน! พวกมันจะไม่กล้าก่อเรื่องแน่เมื่อเราฝึกวิหคอสูรปลากระเบนคาร์เนเลียนครบทั้งเก้าตัว!” สมาชิกสภาหนานประกาศกร้าว “นั่นก็จริง! เมื่อครั้งที่เราเพาะพันธุ์พวกมันในอดีต เราได้คัดเลือกสายพันธุ์ที่มีธรรมชาติในการเชื่อฟังวิหคระดับที่สูงกว่าอย่างเคร่งครัด ตอนนี้เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้นที่เราจะฝึกพวกมันทั้งหมดได้...” เฉินเหวินเห็นด้วย “ในที่สุดข้าก็นอนหลับฝันดีได้เสียทีคืนนี้ ไช่ตง ไปเรียกนายพลแห่งกองพลหงหลิงมาพรุ่งนี้เช้า บอกเขาว่าข้าจะเป็นคนดูแลกองพลของเขาเอง หากเขารู้จักที่ต่ำที่สูง เขาก็จะให้ความร่วมมือกับข้า แล้วข้าจะมอบวิหคอสูรปลากระเบนให้เขาจำนวนหนึ่งเป็นการตอบแทน แต่หากเขายังกล้าอวดดีต่อหน้าข้าอีกละก็ หึ!...” สมาชิกสภาหนานสั่ง “สมาชิกสภาหนาน เขาเป็นถึงนายพลเชียวนะ... อ้อ แต่ท่านมีวิหคอสูรปลากระเบนอยู่กับตัวแล้ว นายพลอย่างเขาก็ไม่เห็นจะมีความหมายอะไร ข้าจะไปหาเขาในวันพรุ่งนี้!” นายพลไช่ตงเห็นด้วย สมาชิกสภาหนานระเบิดหัวเราะออกมาอีกครั้ง เขาหยอกล้อวิหคอสูรคาร์เนเลียนที่กำลังแสดงท่าทางเชื่อฟังราวกับนกแก้วตัวน้อย! เสียงเคาะดังสนั่นมาจากฐาน ทุกคนหันไปมองตามทิศทางของเสียงและเห็นร่างคล้ายค้างคาวหลายตัวบินออกมา พวกมันบินวนเวียนอยู่บนฟ้า พลางส่งเสียงร้องอันไม่น่าฟัง สิ่งมีชีวิตจำนวนมากแห่ออกมาจากฐานและก่อตัวเป็นพายุสีดำเคลื่อนที่ปกคลุมภูเขา ตัวที่มีดวงตาสีแซฟไฟร์บางส่วนกำลังบินมุ่งหน้าไปยังเมือง “เกิดอะไรขึ้น!?” ไช่ตงหลุดปากอุทาน “พวกมันตื่นกันหมดแล้ว...” สีหน้าของเฉินเหวินเปลี่ยนไปเล็กน้อย “ไม่เป็นไร ไปสิ สั่งให้พวกมันทำตัวดีๆ!” สมาชิกสภาหนานตบวิหคอสูรคาร์เนเลียนข้างกายพลางสั่งอย่างใจเย็น วิหคอสูรคาร์เนเลียนกางปีกออกแล้วบินขึ้นสู่ท้องฟ้า มันมุ่งหน้าไปยังพายุแห่งวิหคอสูรปลากระเบน สมาชิกสภาหนานและคนอื่นๆ ก็ตามไปเช่นกัน แต่พวกเขาเคลื่อนที่อยู่บนพื้นดิน วิหคอสูรคาร์เนเลียนร้องตะโกนราวกับกำลังสั่งการพวกวิหคอสูร แต่ทันทีที่มันเข้าใกล้ ฝูงวิหคอสูรปลากระเบนแซฟไฟร์ขนาดมหึมาก็เข้าล้อมรอบมันอย่างกะทันหันและจู่โจมอย่างดุเดือด! วิหคอสูรคาร์เนเลียนพยายามต่อสู้ขัดขืน แต่จำนวนของวิหคอสูรปลากระเบนแซฟไฟร์ที่วนเวียนอยู่บนฟ้านั้นมีมากจนเกินรับมือ พวกมันเปรียบเสมือนใบมีดที่กำลังหมุนวนบนท้องฟ้า และฉีกร่างของวิหคอสูรคาร์เนเลียนออกเป็นชิ้นๆ ภายในเวลาเพียงไม่กี่วินาที เลือดสดๆ กระเซ็นเปรอะไปตามร่างของเหล่าวิหคอสูรปลากระเบน ทำให้พวกมันดูน่ากลัวยิ่งขึ้นไปอีก! เศษซากของสิ่งมีชีวิตและเลือดของมันร่วงหล่นลงมาจากฟ้า สมาชิกสภาหนาน, เฉินเหวิน, ไช่ตง และคนอื่นๆ ตกตะลึงจนพากันหยุดรถไว้ที่ชายขอบของเมือง พวกเขาไม่กล้าที่จะไปต่ออีกต่อไป “เป็น... เป็น... เป็นไปได้อย่างไร!?” ดวงตาของเฉินเหวินและสมาชิกสภาหนานเต็มไปด้วยความไม่เชื่อและหวาดกลัว “วิหคอสูรปลากระเบนพวกนี้ เหตุใดจึงจู่โจมวิหคระดับที่สูงกว่าตน? ไม่ใช่ว่าพวกมันเป็นเผ่าพันธุ์ที่ซื่อสัตย์ที่สุดหรอกหรือ!?” “พวกมันไม่ได้อยู่ในการควบคุม พวกมันไม่สามารถถูกควบคุมได้เลย!” “สวรรค์ช่วย! พวกมันกำลังบินมาทางข้า สมาชิกสภาหนาน, สมาชิกสภาหนาน!” พลตรีไช่ตงตะโกน “เจ้าจะตื่นตระหนกไปทำไม? เจ้าเป็นถึงพลตรีนะ จงรวมตัวจอมเวทแห่งหงไหลเดี๋ยวนี้!” สมาชิกสภาหนานคำราม “ได้ ข้าจะให้พวกเขาป้องกันเมือง” พลตรีไช่ตงเห็นด้วยอย่างรีบร้อน “ใครสั่งให้เจ้าไปป้องกันเมือง? เจ้าคิดว่าพวกเราจะต้านวิหคอสูรปลากระเบนจำนวนมากมายขนาดนี้ได้รึ? เจ้าคิดจริงๆ รึว่าพวกมันเป็นแค่ฝูงค้างคาวธรรมดา? แค่เคลื่อนย้ายวิหคอสูรคาร์เนเลียนในโกดังไปยังที่ปลอดภัยก็พอแล้ว!” สมาชิกสภาหนานตำหนิ สมาชิกสภาหนานเป็นคนเพาะพันธุ์วิหคอสูรปลากระเบนเหล่านี้ขึ้นมา เขารู้ดีกว่าใครว่าสิ่งมีชีวิตพวกนี้แข็งแกร่งเพียงใด! “เอ๊ะ? แต่ว่ามีคนงาน คนขับรถ และคนงานเหมืองจำนวนมากอยู่ในเมือง...” “เราไม่มีเวลามาเสียเปล่ากับพวกนั้นหรอก หากเราเสียวิหคอสูรคาร์เนเลียนไป เราก็จะสูญเสียทุกอย่าง!” สมาชิกสภาหนานตะโกนลั่น