บทที่ 2522 - ประกาศศึกอย่างทระนง แปลโดย XephiZ เรียบเรียงโดย Aelryinth ผิวหนังของโม่ฟานปริแตกและมีเลือดไหลออกมาอย่างรวดเร็วหลังจากที่เขาเข้าปะทะกับราชาโครงกระดูกสมุทรถึงสามครั้ง หน้าผาก หมัด และหน้าอกของเขาอาบไปด้วยเลือด ราชาโครงกระดูกสมุทรเป็นศัตรูที่น่าเกรงขาม มันถูกขนานนามว่าเป็นราชันย์ผู้ยิ่งใหญ่ด้วยเหตุผลบางอย่าง! มันกู้คืนความแข็งแกร่งกลับมาได้แม้ว่าจะถูกโม่ฟานและเพื่อนๆ ของเขาทำให้เหนื่อยล้าไปก่อนหน้านี้ โม่ฟานยังรู้สึกว่าความแข็งแกร่งของมันดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งการต่อสู้ดำเนินไปนานเท่าไหร่ โม่ฟานยืนอยู่ตัวคนเดียว เขามักจะพบว่าตัวเองเสียเปรียบอยู่ตลอดเวลาแม้ว่าจะได้รับเพลิงฟีนิกซ์มาแล้วก็ตาม อย่างไรก็ตาม ไม่มีร่องรอยของความหวาดกลัวในดวงตาของเขาเลย แม้ว่าเขาจะโชกไปด้วยเลือด แต่เจตจำนงในการต่อสู้ของเขากลับเจิดจ้าพอๆ กับเปลวเพลิงที่ห่อหุ้มร่างกายเขาไว้ ท้องฟ้าและผืนดินสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่องจากการระเบิดของภูเขาไฟเหนือเมืองซีสง ลาวาพุ่งทะยานสูงขึ้นไปบนท้องฟ้า และลูกไฟก็หลั่งไหลลงมาดั่งห่าฝนอุกกาบาต พุ่งผ่านขุนเขาและท้องทะเลพร้อมกับทิ้งกลุ่มควันหนาทึบไว้เบื้องหลัง โม่ฟานยืนอยู่ท่ามกลางห่าฝนอุกกาบาต ลาวาหยดหนึ่งที่ยังไม่ทันระเบิดเป็นเปลวเพลิงบังเอิญสัมผัสเข้ากับหน้าผากของเขา บาดแผลบนหน้าผากของเขาเริ่มสมานตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าหลังจากสัมผัสกับลาวา ในเวลาเดียวกัน หัวใจของโม่ฟานก็เต้นระรัวอย่างหนัก มันกำลังส่งพลังชีวิตที่แข็งแกร่งไปยังศีรษะของเขา! ขณะที่สายฝนแห่งไฟเทลงมาที่โม่ฟาน เลือดบนแขนของเขาก็เปรียบเสมือนเพียงสีย้อม แขนและกระดูกของเขาสมานตัวอย่างรวดเร็วขณะที่เปลวเพลิงรอบตัวเขาเจิดจ้ายิ่งขึ้น หน้าอกของเขาปะทุเป็นเปลวเพลิงในขณะที่ชุดเกราะที่สว่างไสวเริ่มก่อตัวขึ้น แต่ตัวโม่ฟานกลับสงบนิ่งอย่างน่าประหลาด สายฝนที่หนักหน่วงไม่อาจดับไฟของเขาได้! "ข้าสามารถรักษาตัวเองด้วยไฟ ในขณะที่เจ้าสูญเสียความสามารถในการรักษาด้วยน้ำไปแล้ว! เจ้ายังคิดว่าจะชนะข้าได้อีกงั้นหรือ?!" โม่ฟานฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บได้อย่างสมบูรณ์ แต่ราชาโครงกระดูกสมุทรกลับไม่สามารถใช้น้ำเติมเต็มรูโหว่ใหม่บนหน้าอกของมันได้ เขาเหยียบอากาศและพุ่งผ่านม่านหมอกราวกับลำแสง มุ่งตรงไปยังหัวใจของราชาโครงกระดูกสมุทร! ราชาโครงกระดูกสมุทรยกน้ำขึ้นและสร้างม่านที่หนาทึบขึ้นตรงหน้าตัวเอง ราชาโครงกระดูกสมุทรแทบคลั่งเมื่อเห็นโม่ฟานรักษาตัวเองด้วยไฟ มันไม่เคยคิดเลยว่าความสามารถอันล้ำค่าของมันจะตกไปอยู่ในมือของมนุษย์ที่ต่ำต้อย! นั่นควรจะเป็นพลังของมัน มนุษย์ตัวจิ๋วไม่มีสิทธิ์ที่จะขโมยมันไป! ม่านน้ำเกือบจะแบ่งโลกออกเป็นสองส่วน ฝั่งหนึ่งคือม่านเปลวเพลิงที่ปะทุออกมาจากภูเขาไฟและตกลงสู่ผืนดินและท้องทะเล ลาวาที่แผดเผาไหลลงมาจากภูเขาไฟราวกับเส้นเลือดสีแดง ก่อตัวเป็นแอ่งไฟที่งดงามริมทะเล อีกด้านหนึ่งคือลมพายุที่ทำลายล้างและสายฝนที่ชั่วร้ายของราชาโครงกระดูกสมุทร ท้องฟ้าและท้องทะเลมืดมิด โครงร่างของราชาโครงกระดูกสมุทรแทบจะมองไม่เห็นท่ามกลางพายุขณะที่มันปลุกคลื่นยักษ์ที่ดุร้ายขึ้นมา โม่ฟานบุกทะลวงผ่านม่านน้ำอย่างบ้าบิ่น ม่านเปลวเพลิงที่อยู่เบื้องหลังเขาทำหน้าที่เสมือนกองทัพของเขา การเคลื่อนไหวที่บ้าบิ่นของโม่ฟานได้ผลอย่างน่าประหลาด ม่านน้ำไม่สามารถทนทานต่อการระดมยิงของเปลวเพลิงได้ โม่ฟานทำลายการป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดของราชาโครงกระดูกสมุทรลงได้ เขาตระหนักว่าร่างกายของราชาโครงกระดูกสมุทรเต็มไปด้วยรูโหว่แล้ว! "เลือดต้องล้างด้วยเลือด!" โม่ฟานกลายเป็นขวานเทพที่ดูเหมือนถูกชักออกมาจากดวงอาทิตย์ คมขวานที่ลุกโชนฟาดฟันเข้าที่หน้าท้องของราชาโครงกระดูกสมุทรด้วยพลังที่เหลือเชื่อ รูโหว่บนหน้าท้องของราชาโครงกระดูกสมุทรคือจุดที่อ่อนแอที่สุดของมัน โม่ฟานลงมือโจมตีอย่างรุนแรงถึงตาย ไม่เพียงแต่รูโหว่บนหน้าท้องของมันจะขยายกว้างขึ้นเท่านั้น แต่รอยแยกตามส่วนอื่นๆ ของร่างกายก็กำลังลุกลามไปทั่ว! ประกายไฟปะทุไปทั่วร่างกายของราชาโครงกระดูกสมุทร น้ำสีดำของมันพยายามต้านทานเพลิงฟีนิกซ์ของโม่ฟาน แต่คราวนี้มันล้มเหลวในการต้านทานการโจมตีของเขา หากโม่ฟานไม่มีความสามารถในการรักษาตัวด้วยไฟ ราชาโครงกระดูกสมุทรคงจะฆ่าเขาไปหลายครั้งแล้ว แม้ว่าเขาจะได้รับเปลวเพลิงที่แข็งแกร่งกว่าก็ตาม นี่คือความแข็งแกร่งของเพลิงฟีนิกซ์! หยดน้ำสามารถเจาะหินได้ แม้แต่มดตัวเล็กๆ ก็สามารถทำลายเขื่อนได้ นับประสาอะไรกับเพลิงฟีนิกซ์ที่มีอานุภาพทัดเทียมกับเวทมนตร์ของราชาโครงกระดูกสมุทร โม่ฟานมุ่งมั่นที่จะฆ่าราชาโครงกระดูกสมุทรให้ได้ เจ้าสัตว์ประหลาดตัวนี้เคยบดขยี้เขาได้เพียงครั้งเดียว เขาไม่มีเหตุผลที่จะต้องกลัวมันอีกต่อไป นกสี่ตาเฝ้ารอการเกิดใหม่อยู่ที่ก้นบึ้งของทะเลอันหนาวเหน็บมานับพันปี ความยากลำบากและความมุ่งมั่นของเขาเป็นสิ่งเล็กน้อยเมื่อเทียบกับมัน ขวานที่ลุกโชนฟันเข้าใส่ราชาโครงกระดูกสมุทรอีกครั้ง แรงสะท้อนทำให้โม่ฟานเจ็บปวดอย่างมากทุกครั้งที่มันกระแทกเข้ากับกระดูกของราชาโครงกระดูกสมุทร แต่เขาได้รับมันเป็นเพียงรูปแบบหนึ่งของการขัดเกลา เขาเป็นเหมือนชิ้นโลหะ เขาต้องการมากกว่าความร้อนเพื่อที่จะได้รับการขัดเกลาให้ดียิ่งขึ้น เขาต้องถูกทุบตีซ้ำแล้วซ้ำเล่า! ประสบการณ์เฉียดตายสอนให้โม่ฟานรู้ว่าเขาต้องแข็งแกร่งกว่านี้! ห่าฝนลาวาไหลตามหลังโม่ฟานราวกับกองทัพส่วนตัวของเขา ทุกครั้งที่โม่ฟานฟันเข้าใส่ราชาโครงกระดูกสมุทร เปลวเพลิงจะกลายเป็นรูปร่างของนกสี่ตาและขนที่ลุกโชนของมัน นักข่าวชาวญี่ปุ่นบังเอิญบันทึกภาพลักษณ์ที่น่าประทับใจของโม่ฟานเอาไว้ได้ นกสี่ตานับพันตัวพุ่งดิ่งลงมาจากเถ้าภูเขาไฟที่ปกคลุมท้องฟ้า พวกมันหลั่งไหลผ่านผืนดิน ภูเขา และท้องทะเลอย่างโกรธแค้นภายใต้คำสั่งของชายผู้ถูกห่อหุ้มด้วยเกราะที่สร้างจากเปลวเพลิง ราชาโครงกระดูกสมุทรได้รับบาดเจ็บสาหัสจากขวานเพลิง และร่างกายที่สร้างขึ้นจากน้ำของมันก็ระเหยไปอย่างรวดเร็วในเปลวเพลิงของนกสี่ตา กระดูกที่แตกกระจายของมันกระจัดกระจายไปทั่วเมืองซีสงในไม่ช้า ราวกับซากปรักหักพังของภูเขาที่ถล่มลงมา ราชันย์ผู้ยิ่งใหญ่ที่ทำหน้าที่เป็นทัพหน้าของอาณาจักรปีศาจทะเลและทำให้เมืองมนตราต้องพ่ายแพ้อย่างยับเยินได้สิ้นชีพลงแล้ว! ผู้คนยังไม่รู้สึกเบาใจ เพราะพวกเขารู้ว่าราชาโครงกระดูกสมุทรมีความสามารถในการฟื้นคืนชีพ มันจะลุกขึ้นมาอีกครั้งเมื่อคลื่นน้ำทะเลสีดำหวนกลับมา คลื่นจะก่อร่างสร้างกระดูกและร่างกายของมันขึ้นมาใหม่ แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาต้องประหลาดใจก็คือ ราชาโครงกระดูกสมุทรไม่ได้ลุกขึ้นมาอีก น้ำสีดำจางหายไป โครงกระดูกขนาดมหึมาและน่าเกลียดน่ากลัวนอนนิ่งอยู่ตรงนั้น มันสงบนิ่งราวกับผืนแผ่นดิน เหล่านกเทพได้หลอมละลายแม้กระทั่งวิญญาณอันเดดของมันไปแล้ว! ผู้สื่อข่าวต่างกลั้นหายใจขณะรายงานสถานการณ์ต่อไป มีเพียงผู้ที่คุ้นเคยกับการต่อสู้ครั้งล่าสุดในเมืองมนตราเท่านั้นที่รู้ว่าราชาโครงกระดูกสมุทรน่าเกรงขามเพียงใด แต่ชายลึกลับคนนี้กลับสังหารมันได้ในเมืองซีสง! ญี่ปุ่นถูกโจมตีอย่างหนักจากปีศาจทะเลเพราะเป็นประเทศเกาะ ผู้คนต่างมีความเกลียดชังต่อปีศาจทะเลอย่างรุนแรง แต่พวกเขาไม่สามารถทำอะไรเพื่อตอบโต้พวกมันได้เลย ในที่สุดพวกเขาก็สามารถระบายความโกรธแค้นที่มีต่อปีศาจทะเลได้หลังจากได้เห็นความตายของราชาโครงกระดูกสมุทร มันมอบความมั่นใจ ความกล้าหาญ และความตื่นเต้นให้กับพวกเขา ปีศาจทะเลไม่ใช่ผู้ที่ไม่อาจเอาชนะได้! หากพวกมันบังอาจมารังแกมนุษย์ มนุษย์ก็จะทำให้พวกมันต้องชดใช้ด้วยชีวิต! —— เสียงโห่ร้องกึกก้องระเบิดขึ้นในเมืองมนตรา ราวกับการนับถอยหลังสู่ปีใหม่ มันตายแล้ว! ราชาโครงกระดูกสมุทรตายแล้วจริงๆ! มันเป็นเหมือนเงามรณะที่ปกคลุมเมือง ผู้คนต้องหายใจอย่างระมัดระวัง ในขณะที่เหล่าทหารสัมผัสได้ถึงความขื่นขมในลำคอเพียงแค่เอ่ยชื่อของมัน แต่ตอนนี้ มีใครบางคนได้สังหารมันลงแล้ว! ชายคนนั้นไล่ตามราชาโครงกระดูกสมุทรมาตลอดทางตั้งแต่ทะเลจีนตะวันออกไปจนถึงญี่ปุ่น ทุกคนต่างซาบซึ้งในความมุ่งมั่นของเขา! ที่สำคัญที่สุด เขาได้ล้างแค้นให้กับสหายร่วมรบที่ล่วงลับไปแล้วของเมืองมนตรา! พวกเขาไม่ได้ยืนหยัดอย่างสิ้นหวังอีกต่อไป พวกเขากำลังประกาศสงครามกับปีศาจทะเลด้วยความภาคภูมิใจ โดยประกาศว่าจะล่าสังหารเหล่าตัวตนระดับสูงของปีศาจทะเลทุกตัวเพื่อชดใช้ให้กับความเจ็บปวดที่พวกมันได้กระทำต่อทหารของพวกเขา!