บทที่ 1091: ไม่คาดฝัน ผู้แปล: EndlessFantasy Translation ผู้เรียบเรียง: EndlessFantasy Translation อย่างไรก็ตาม ชายวัยกลางคนผู้ลามกดูเหมือนจะไม่ได้ยินสิ่งที่เฟิงเทียนอู๋พูด เขาจ้องมองใบหน้าที่งดงามของเธออย่างไม่เกรงกลัว 'ตูม!' ในขณะที่เฟิงเทียนอู๋กำลังจะโจมตี เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวก็ดังกึกก้องขึ้นในอากาศ เฟิงเทียนอู๋เห็นเพียงบางสิ่งวูบผ่านเข้าตา ก่อนที่ชายวัยกลางคนผู้ลามกจะกระเด็นถอยหลังไป เงาดำที่เหมือนสายฟ้าสีม่วงไล่ตามมาติดๆ ในชั่วพริบตา ชายวัยกลางคนผู้ลามกก็ล้มลงบนพื้น ภาพในสายตาของเขามืดมัวทันทีขณะที่พยายามจะลุกขึ้น เขายังไม่มีโอกาสตอบสนองเลยแม้แต่น้อย เมื่อมีเท้าข้างหนึ่งเหยียบลงบนใบหน้าของเขา 'ตูม!' ต้วนหลิงเทียนเหยียบลงบนใบหน้าของชายวัยกลางคนผู้ลามก เขายืนนิ่งและมั่นคงดุจภูเขาทา่ย ไม่ว่าจะพยายามดิ้นรนแค่ไหนก็ตาม ความเย็นชาฉายชัดบนใบหน้าของต้วนหลิงเทียนเช่นเดียวกับเฟิงเทียนอู๋ ดวงตาของเขาวาวโรจน์อย่างดุร้าย ตั้งแต่ที่เฟิงเทียนอู๋พยายามสังเวยชีวิตเพื่อเขาโดยการปลดปล่อยพลังจากกายวิญญาณเพลิง (Fire Spirit Body) เขาก็ยอมรับเฟิงเทียนอู๋เป็นผู้หญิงของเขาอย่างเต็มตัวแล้ว เขาจะทนให้ใครมาดูหมิ่นผู้หญิงของเขาได้อย่างไร? หากเขาไม่มีประโยชน์อันใดกับคนผู้นี้ เขาคงทุบหัวมันไปแล้วทันที! หัวใจของเฟิงเทียนอู๋สั่นไหวเล็กน้อยขณะที่เธอมองดูสิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องหน้า เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกดีใจเล็กน้อย "บางที... ความสัมพันธ์ของเราในอดีตอาจจะไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่คิด" เฟิงเทียนอู๋พึมพำกับตัวเอง "หัวหน้า... หัวหน้าเผ่าครับ ผม... ผมต้องการให้มันตาย! ผมต้องการให้มันตาย!" ในตอนนี้ ชายวัยกลางคนผู้ลามกที่ศีรษะถูกต้วนหลิงเทียนเหยียบอยู่ ได้มองไปยังลู่รุ่ยที่อยู่ไกลออกไปทันทีที่เขารู้ตัวว่าไม่สามารถดิ้นรนหลุดพ้นจากการควบคุมของต้วนหลิงเทียนได้ "ถ้ามันไม่ตาย ผม... ผมจะไม่บอกคุณเด็ดขาดว่าหญ้าอยู่ที่ไหน!" ชายวัยกลางคนผู้ลามกตะโกนต่อไป "อาวุธวิญญาณระดับหนึ่งและยาฟื้นพลังชีวิตระดับหนึ่งสิบเม็ด... ตอนนี้จะไม่มีอาวุธวิญญาณระดับหนึ่งอีกต่อไป" ต้วนหลิงเทียนกล่าวเบาๆ ขณะที่เขากดศีรษะของชายวัยกลางคนผู้ลามกให้จมลงไปในพื้นดินบางส่วน ชายวัยกลางคนผู้ลามกงุนงงเมื่อได้ยินสิ่งที่ต้วนหลิงเทียนพูด "นี่คือท่านเอ็ลเดอร์ต้วน ตระกูลลู่เพียงแค่ช่วยเขาในการมอบรางวัล... เขาคือคนที่ให้รางวัลที่สัญญาไว้" ลู่รุ่ยกล่าวอย่างช้าๆ ขณะมองชายวัยกลางคนผู้ลามกด้วยความเห็นใจ "คุณ... คุณ... ถ้าคุณไม่ให้ผมอาวุธวิญญาณระดับหนึ่ง ผมก็ไม่พาคุณไปหาหญ้า!" ดวงตาของชายวัยกลางคนผู้ลามกวาวโรจน์อย่างดุร้ายขณะที่เขากำลังข่มขู่ หลังจากที่กินดินเข้าไปสองสามคำ "ข้าเคยเตะแตงโมจนแตกมาแล้วในการเตะครั้งเดียว... แต่ข้าไม่เคยเตะหัวมนุษย์มาก่อนเลย ไม่รู้ว่าจะแข็งกว่าแตงโมรึเปล่า" ต้วนหลิงเทียนพึมพำกับตัวเองขณะที่เขากดศีรษะของชายวัยกลางคนผู้ลามก "ไม่! ไม่!" สีหน้าของชายวัยกลางคนผู้ลามกเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเมื่อได้ยินสิ่งที่ต้วนหลิงเทียนพูด และกรีดร้องด้วยความกลัว "ผมจะพาไป! ผมจะพาไป!" เขากลัวจริงๆ ว่าชายหนุ่มผู้มีพละกำลังเหนือกว่าเขามากนัก จะเตะศีรษะของเขาเหมือนแตงโมจริงๆ ด้วยความสามารถของเขา เขาจะต้องตายอย่างแน่นอนหากต้วนหลิงเทียนเตะศีรษะของเขา "เจ้าไม่บอกว่าจะไม่พาข้าไปเหรอ?" ต้วนหลิงเทียนกล่าวอย่างใจเย็น น้ำเสียงของเขาเย็นยะเยือกถึงกระดูก "ผม... ผมแค่ล้อเล่น! ครับ! ผมแค่ล้อเล่น!" ชายวัยกลางคนผู้ลามกตื่นตระหนกและพยายามอธิบายสุดกำลังเมื่อสังเกตเห็นความเย็นชาในน้ำเสียงของต้วนหลิงเทียน "หึ! ดูให้ดีๆ... ถ้าเจ้ายังมองในสิ่งที่ไม่ควรมองอีก ข้าจะสอนให้เจ้ารู้จักคำว่า 'เสียใจ'" ต้วนหลิงเทียนเย้ยหยันขณะที่เขาดึงเท้าออก "ครับ ครับ" ชายวัยกลางคนผู้ลามกตอบรับทันที เขาไม่กล้าสบตาเฟิงเทียนอู๋อีกต่อไป แม้แต่จะเหลือบมองก็ไม่กล้า ลู่รุ่ยและลู่จือมองหน้ากันหลังจากเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มีความเข้าใจในแววตาของพวกเขา ดูเหมือนว่าพวกเขาจะคิดถูก ท่านเอ็ลเดอร์ต้วนและเฟิงเทียนอู๋มีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดา "นำทางไป!" ต้วนหลิงเทียนตะโกน ดวงตาของเขาวาวโรจน์เมื่อเขามองชายวัยกลางคนผู้ลามก "ครับ... ครับ!" ชายวัยกลางคนผู้ลามกกลัวต้วนหลิงเทียนแล้ว และเขาไม่กล้าที่จะรีรอ เขาเป็นผู้นำและบินขึ้นสู่ท้องฟ้าก่อนจะมุ่งหน้าไปทางตะวันออกด้วยความเร็วแสง ต้วนหลิงเทียนเหาะขึ้นสู่ท้องฟ้าพร้อมกับเฟิงเทียนอู๋หลังจากกล่าวลาลู่รุ่ย เขากำลังตามชายวัยกลางคนผู้ลามกไปอย่างช้าๆ และมั่นคง 'ฟิ้ว!' ในขณะนั้น ลู่จือเหาะขึ้นสู่ท้องฟ้าและตามต้วนหลิงเทียนและคนอื่นๆ ทันในพริบตา "เจ้าไปรู้ได้อย่างไรว่ามีหญ้าคงกระพันจิต (Soul Stabilizing Grass) ขึ้นอยู่ที่นั่น?" ต้วนหลิงเทียนถามอย่างใจเย็นขณะที่เขามองชายวัยกลางคนผู้ลามก "หญ้าคงกระพันจิต?" ชายวัยกลางคนผู้ลามกตะลึง "หญ้าที่ข้ากำลังตามหา" ต้วนหลิงเทียนกล่าว "ข้าเจอโดยบังเอิญตอนที่เดินผ่านที่นั่น... ข้าโชคดีที่หนีออกมาได้ทัน ไม่งั้นข้าคงถูกปีศาจตนนั้นฆ่าตายไปแล้ว" ชายวัยกลางคนผู้ลามกเล่าสิ่งที่เกิดขึ้น สีหน้าของเขามีความหวาดกลัว "จากที่นี่ไปถึงที่นั่นไกลแค่ไหน?" ต้วนหลิงเทียนถามอีกครั้ง "ด้วยความเร็วของเรา ตอนนี้ น่าจะใช้เวลามากที่สุดหนึ่งวันก็จะถึงที่นั่น" ชายวัยกลางคนผู้ลามกกล่าว หนึ่งวันถือว่าไม่นานสำหรับต้วนหลิงเทียน มันจะผ่านไปเพียงชั่วพริบตา รุ่งเช้าของวันที่สองมาถึง สาดแสงลงบนผืนดินและต้วนหลิงเทียน เขาสังเกตเห็นว่าพวกเขากำลังเข้าใกล้เทือกเขาเบื้องหน้าอย่างรวดเร็ว "อยู่ที่นั่นแล้ว!" ในขณะนี้ ชายวัยกลางคนผู้ลามกกล่าวกับต้วนหลิงเทียนและคนอื่นๆ จะให้แม่นยำกว่านั้น เขาพูดกับต้วนหลิงเทียนและลู่จือ เขาไม่กล้าสบตาเฟิงเทียนอู๋เลย เป็นที่ชัดเจนว่าเขาจำคำเตือนของต้วนหลิงเทียนได้ 'ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!' ... ด้วยความเร็วของพวกเขา พวกเขามาถึงเทือกเขาในเวลาอันสั้น พวกเขาหยุดบินเมื่อมาถึงเหนือเทือกเขานั้น "ท่านเอ็ลเดอร์ต้วน เรื่องยาฟื้นพลังชีวิตระดับหนึ่งสิบเม็ด..." ชายวัยกลางคนผู้ลามกพูดตะกุกตะกักขณะมองต้วนหลิงเทียน "หึ! ข้าจะให้ยาฟื้นพลังชีวิตระดับหนึ่งสิบเม็ดแก่เจ้าแน่ ถ้าเจ้าพาข้าไปสู่สิ่งที่ข้าต้องการ... เจ้าเห็นหญ้าที่นั่นที่ไหน? นำทางไป!" ต้วนหลิงเทียนกล่าวอย่างเยาะเย้ย "ขอบคุณครับ ท่านเอ็ลเดอร์ต้วน" ชายวัยกลางคนผู้ลามกถอนหายใจด้วยความโล่งอกหลังจากได้รับการยืนยันจากต้วนหลิงเทียน เขากล่าวขอบคุณต้วนหลิงเทียนด้วยสีหน้ายินดี "ที่นี่" จากนั้น เขาก็เป็นผู้นำและบินไปยังด้านข้างของเทือกเขา ไม่นานหลังจากนั้น พวกเขาก็มาถึงหุบเขาที่ยาวและแคบ มีหมอกปกคลุมในหุบเขาที่ส่งผลต่อทัศนวิสัยของพื้นที่ "อยู่ตรงนั้น!" ชายวัยกลางคนผู้ลามกเป็นผู้นำและเดินนำไปข้างหน้า ความเร็วของเขาเร็วราวกับว่าเขากลัวว่าจะไม่สามารถหาหญ้าคงกระพันจิตเจอหากมาช้า แม้ว่าความเร็วของชายวัยกลางคนผู้ลามกจะรวดเร็ว แต่ต้วนหลิงเทียนและคนอื่นๆ กลับไม่รู้สึกกดดันใดๆ เลยและตามเขาทันได้อย่างง่ายดาย ยิ่งพวกเขาเข้าไปในหุบเขาลึกเท่าไร หมอกก็ยิ่งหนาทึบขึ้นเท่านั้น พวกเขาไม่สามารถมองเห็นสิ่งที่อยู่ข้างหน้าได้เลย สิ่งนี้ทำให้ต้วนหลิงเทียนขมวดคิ้ว 'ฟิ้ว!' ไม่นานหลังจากนั้น บางสิ่งก็วูบผ่านหน้าต้วนหลิงเทียนไป เขาสังเกตเห็นว่าลู่จืออยู่ข้างหน้าเขา ขณะที่เขาตามติดชายวัยกลางคนผู้ลามกที่นำทางอยู่ "ท่านเอ็ลเดอร์ต้วน ได้โปรดตามข้ามาติดๆ พร้อมกับคุณหนูเทียนอู๋... ตราบใดที่พวกท่านทั้งสองอยู่ห่างจากข้าไม่เกินสิบเมตร จะไม่มีสิ่งใดที่ปีศาจระดับสูงสุดแห่งห้วง (demon at the peak of the Void) ทำอะไรพวกท่านได้ แม้ว่ามันจะโจมตีก็ตาม" ลู่จือกล่าวอย่างมั่นใจกับต้วนหลิงเทียนและเฟิงเทียนอู๋ เขามั่นใจในความสามารถของตน อย่างไรก็ตาม ต้วนหลิงเทียนไม่รู้จะตอบอย่างไรกับคำกล่าวนี้ ต้องรู้ว่าต้วนหลิงเทียนมีความสามารถที่จะยืนหยัดได้ ตราบใดที่ปีศาจระดับสูงสุดแห่งห้วงนั้นยังไม่เข้าใจแนวคิดการแปลงร่างแห่งห้วงระดับเก้า (Ninth Level Void Transformation Concepts) สามประเภท "ขอบคุณครับ ท่านเอ็ลเดอร์จือ" อย่างไรก็ตาม เขายังคงแสดงความขอบคุณอย่างจริงใจต่อลู่จือ ต้วนหลิงเทียนและเฟิงเทียนอู๋เดินเคียงข้างกันขณะที่พวกเขาตามลู่จือไปติดๆ ในขณะเดียวกัน ลู่จือก็เดินตามชายวัยกลางคนผู้ลามกไปติดๆ พวกเขาทั้งสี่มุ่งหน้าลึกเข้าไปในหุบเขาตามลำดับนั้น "หยุด!" พวกเขาไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด และลู่จือก็หายลับสายตาไปหลายครั้งก่อนหน้านี้ อย่างไรก็ตาม คราวนี้สีหน้าของต้วนหลิงเทียนก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง และเขาก็หยุดการเคลื่อนไหวทันที เฟิงเทียนอู๋ก็หยุดเคลื่อนไหวเช่นกัน "หืม?" เฟิงเทียนอู๋มองต้วนหลิงเทียนอย่างสงสัย "มีฉากลวงตาผสานกับฉากซ่อนเร้น (Illusory Formation merged with a Hidden Formation) อยู่ที่นี่!" ต้วนหลิงเทียนกล่าวด้วยสีหน้าบูดบึ้ง "ท่านเอ็ลเดอร์จือและคนผู้นั้นได้ตกเข้าสู่ฉากลวงตา พวกเขาติดอยู่ที่นั่นเนื่องจากไม่ทันตั้งตัว" ฉากลวงตา! เฟิงเทียนอู๋ยังคงดูไม่เชื่อ เธอหลงลืมไปแล้วว่าฉากลวงตาคืออะไรหลังจากสูญเสียความทรงจำ "ต้วนหลิงเทียน!" ขณะที่ต้วนหลิงเทียนกำลังสังเกตสภาพแวดล้อม เสียงที่คุ้นเคยก็ตะโกนมาจากข้างหลังเขา "ใครน่ะ?!" แม้ว่าต้วนหลิงเทียนจะรู้สึกว่าเสียงนั้นคุ้นเคย เขาก็จำไม่ได้ว่าเป็นเสียงของใคร เขาหันกลับไปทันที เขาเห็นร่างสองร่างในชั่วพริบตา เขาเห็นชายหนุ่มสวมเสื้อผ้าสีเทาที่ดูใกล้จะเข้าสู่วัยกลางคน และชายชราผมขาวคิ้วขาว เป็นชายชุดเทาคนนั้นเองที่ตะโกนมาก่อนหน้านี้ "ลู่ซ่ง!" ต้วนหลิงเทียนจำชายชุดเทาได้ทันที ใบหน้าของเขาหมองลงขณะที่ดวงตาของเขาฉายแวว "เป็นแกสินะ" "อะไร? ประหลาดใจรึ?" ชายชุดเทาคือคุณชายคนโตของตระกูลลู่ ลู่ซ่ง เขาเป็นพี่น้องร่วมสายเลือดกับคุณชายคนที่สามของตระกูลลู่ ลู่หวย ที่ต้วนหลิงเทียนสังหารไปเมื่อเขาเพิ่งมาถึงตระกูล อย่างไรก็ตาม ต้วนหลิงเทียนไม่สนใจคำถามที่เต็มไปด้วยการเยาะเย้ยของลู่ซ่ง เขามองไปยังชายชราที่อยู่ข้างลู่ซ่งและถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "คุณคือคนที่วางฉากลวงตาและผสานกับฉากซ่อนเร้นใช่ไหม?" เขายังจำได้ว่านามสกุลของชายชราคือ กวน "ถูกต้อง" ชายชราไม่ปฏิเสธ แต่เขามองต้วนหลิงเทียนด้วยแววตาเป็นประกาย "อย่างไรก็ตาม ข้าไม่คิดว่าคุณจะสังเกตเห็นฉากลวงตาที่ข้าตั้งขึ้น!" "คุณรู้ได้อย่างไรว่ามันถูกผสานกับฉากซ่อนเร้น?" ชายชราถามขณะมองต้วนหลิงเทียนด้วยความหวาดกลัว "คุณไม่ใช่ปรมาจารย์จารึกเพียงคนเดียวบนทวีปเมฆา!" ต้วนหลิงเทียนตอบกลับอย่างเย็นชา