เผ่ามหาราช (ส่วนที่ 1) ขออภัยที่ช้า ในการต่อสู้ของฉัน ฉันยังอยู่ในวันหยุดและกำลังสนุกกับการท่องเที่ยว แปลโดย – แอช แก้ไขโดย – ฟิงเกอร์ฟ็อกซ์ “เด็กน้อยตัวนี้จะสามารถทำลายความงามเช่นนั้นได้จริงหรือ? พวกเขาไม่มีศัตรูใด ๆ ไม่จำเป็นต้องใช้วิธีรุนแรงเช่นนั้น!” หลิว เมนเกอร์พยักหน้า เธอไม่ต้องการให้เฉินเซียงกลายเป็นคนโหดร้าย เธอรู้ว่าเฉินเซียงเป็นคนที่ไม่ลังเลจะฆ่า แต่จะใช้วิธีไร้ความปรานีเฉพาะเมื่อชีวิตของตนเองตกอยู่ในอันตรายเท่านั้น และยังไม่ได้กล่าวถึงยันยานรานตั้งแต่ต้นจนจบที่ไม่เคยใช้วิธีไร้ความปรานีเลย “คงเป็นแบบนั้นแหละ! ไม่รู้สักอย่างว่า ทำไมแม้ยันยานรานจะเป็นศิลปินระดับ 6 ของสภาวะศิลปะการต่อสู้แท้จริง แต่ภายใต้ฝ่ามือฟ้าช็อกเกิลของเฉินเซียงมานานหลายครั้ง เธอยังคงส่งเสียงกรีดร้องแหลมคมได้!” หว่าเซียงเยวอพูด หลิว เมนเกอร์ก็สังเกตอะไรบางอย่าง ตามด้วยเสียงหัวเราะกรีดของเสือดังกระหึ่ม ทุกคนเห็นเฉินเซียงส่งหมัดออกทันใดตามด้วยฝ่ามือ ศีรษะเสือทองขนาดใหญ่โผล่ขึ้นบนกำปั้นของเขา จากนั้นบีบตีหน้าอันอวบอ้วนของยันยานรานอย่างโหดร้าย ยันยานรานส่งเสียงกรีดร้องอันเจ็บปวด เลือดไหลออกมาจากปากเมื่อเธอถูกตีพุ่งออกจากเขตกัน แค่ขณะเธอออกมานั้น เธอกระโดดพลิกตัวอย่างคล่องแคล่ว แล้วยืนหยัดบนพื้นอย่างมั่นคง การเห็นเช่นนั้น พื้นสนามของสี่เหลี่ยมจึงระเบิดด้วยเสียงอุทานไปทั่ว แปลกใจหลายคนที่แม้จะได้รับฝ่ามือฟ้าช็อกเกิลของเฉินเซียงยันยานรานยังคงยืนหยัดได้ดี แค่สีหน้าที่อ่อนซีดลงเล็กน้อย เลือดไหลออกมาที่มุมปาก หายใจก็เร็วขึ้น ดูเหมือนว่าเธอไม่ได้บาดเจ็บสาหัส เฉินเซียงมองมือของตนเอง บนฝ่ามือมีแผลเป็นรอยแทงห้าแผล เหมือนถูกกรงเล็บแทงจนทะลุฝ่ามือ มองดูร่างสวยของผู้หญิงต่อหน้า เขากัดฟันแน่น หญิงคนนี้แข็งแกร่งกว่านักดาบหุ้มทองมาก มีสิ่งมหัศจรรย์มากมายในโลกอันกว้างใหญ่นี้ ไม่ได้มีแต่อีกหลายคนที่ได้พบเจอ เขามั่นใจว่าผู้หญิงเสน่ห์อันนี้คือหนึ่งในนั้น ร่างกายที่บรรจบกันอ่อนยืดของเธอดีกว่าร่างกายอสูรและผีระดับ 5 ของเขา “ขอยอมแพ้ อย่าต่อสู้!” ยานยานรานจัดทรงผมกระจัดกระจายของเธอแล้วตะโกนอย่างอ่อนโยน ทันที่เห็นเฉินเซียงแปลกใจเล็กน้อย เธอยิ้มอย่างเย้ายวนและพูดว่า “มั่นใจเถอะ ไม่เป็นอันตราย! แค่จำไว้ว่า ฉันไม่ได้ง่ายต่อการรังแก อย่างไรก็ตาม ขอบคุณที่ไม่ได้ตีหน้าฉัน มิฉะนั้นแล้วฉันจะ…” ขณะพูดเสร็จ เธอกระโดดหลายครั้งแล้วหายไปในสนามสี่เหลี่ยม “หญิงแสนกล้า! กรงเล็บของเธอเจาะทะลุเกราะอัคนีเต่า ดำได้ หรือว่าเธอโจมตีเร็วเกินกว่าที่เกราะอัคนีเต่า ดำจะได้ตั้งรับ ก่อนที่เธอจะเจาะฝ่ามือของฉัน!” เฉินเซียงรู้สึกในใจ “จุดอ่อนของผู้หญิงคนนี้คือตรงหัว แต่เธอไม่เคยตีที่หัวเลย” ล็องซืออี้บอก “ใช่ ท้ายที่สุดฉันอ่อนน้อมใจ ขนาดวีรชนกล้าก็ยากจะผ่านหญิงสวยอย่างเธอ!” เฉินเซียงถอนหายใจ “ฟู๋, เธอตีส่วนร่างกายของเธอ ฉันกลัวว่ามันทำให้เธอได้เปรียบอย่างคละเคล้ามากใช่ไหม? ถ้าไม่ใช่โครงสร้างของเธอจะทำให้เธอได้รับบาดเจ็บร้ายแรงตั้งแต่ตอนแรกแล้ว แต่อย่างน้อยเธอยังกล้าพูดว่าอ่อนน้อมหัวใจ!” ซู่เมี่ยาโย่หัวเราะอย่างอ่อนโยน เฉินเซียงก็ตระหนักว่าฝ่ามือฟ้าช็อกเกิลของเขาไม่มีผลกับยันยานรานแล้ว เขาต้องส่งฝ่ามือแบบพายุฝนโหดร้ายต่อไป ตอนนี้เขาตระหนักถึงปัญหาสำคัญว่าเขาใช้พลังจิตแท้ (True Qi) ครึ่งหนึ่งไปแล้ว เพราะเขาใช้พลังจิตจักรวาลห้าองค์สำหรับการโจมตีครั้งสุดท้ายนั้น แม้เฉินเซียงจะไม่ได้ตีหน้าของยันยานราน ทุกคนยังมองว่าเขารุนแรงเกินไป เขาใช้เทคนิคฝ่ามือที่น่ากลัวทำลายหญิงสาวอ่อนแอคนนี้ได้อย่างไม่คาดคิด ความกล้าหาญและความอดทนของเฉินเซียงในสองการต่อสู้ล่าสุด โดยเฉพาะการต่อสู้สุดท้ายที่เขายังคอยส่งฝ่ามือฟ้าช็อกเกิลต่อเนื่อง ทำให้ศิลปินระดับสภาวะศิลปะการต่อสู้แท้จริงหลายคนตกใจจนขูดขัง หากพวกเขาถูกปะทะโดยเฉินเซียงต่อเนื่อง ก็คงกลายเป็นครีมๆ ไปเลย ยังยิ่งพูดถึงศิลปินระดับ 1 และ 2 ของสภาวะศิลปะการต่อสู้แท้จริงว่าแม้ศิลปินระดับ 5 และ 6 ที่อยู่ในสนามก็อ้างหน้าอายอย่างหนัก “สำนักศิลปะสัตว์วดลมมีศิษย์ที่แข็งแกร่งเช่นนี้ ไม่บังเอิญเลย แต่อาจเป็นเพราะหัวหน้าสำนักศิลปะสัตว์วดลมช่างน่ารำคาญเสมอ ตอนนี้พวกเขาก็ไร้หัวหน้าแล้ว กู่ตงเฉินก็ไร้หัวใจก็เกลียดชัง หลังจากเวลาดำเนินเรื่องหลายรุ่น เขาก็ได้ฆ่าอาจารย์ใหญ่ของพวกเขาอีกครั้ง” หว่าเซียงเยวอพูด หลิว เมนเกอร์ไม่คิดเช่นนั้น เพราะเธอก็อยู่ภายในอาณาจักรลึกลับของเต่า ดำ ตอนนั้นกู่ตงเฉินและสามคนถูกศิลปินระดับ นีรวันรอบคอบรบกวนล้อมรอบ การที่กู่ตงเฉินจะฆ่าอาจารย์ใหญ่ของสำนักศิลปะสัตว์วดลมและศิลปินระดับ นีรวันของทะเลอมตะเสรี สภาวะศิลปะแท้จริง และสำนักศิลปะสัตว์วดลมต่อเนื่องเป็นเรื่องเป็นไปไม่ได้ freewebnovel.com แม้เฉินเซียงไม่ได้บอกอะไรกับเธอ เธอก็แอบคาดเดาได้บ้าง ตอนนั้นเฉินเซียงเหมือนเป็นสิ่งอัศวินอันไม่มีใครเทียบในอาณาจักรลึกลับของเต่า ดำ คนอื่นไม่สามารถใช้พลังจิตแท้ได้แต่เขายังทำได้! “น้องแท้ง ตั้งแต่ตอนนี้ถึงตานตากแห่งสำนักศิลปะแท้ของพวกเราแล้ว” เสี่ยวจี๋เหลียงเร่งกระตุ้น “เขาไม่อาจปล่อยให้เฉินเซียงฟื้นฟูได้เลย” ทันที่พูดเสร็จ เฉินเซียงกลืนเม็ดพลังธาตุห้าองค์ (Five Elements True Elemental Dan) หลายคนที่ชมอยู่ต่างอิจฉาเม็ดนั้นคุ้มค่ากว่าหนึ่งล้านคริสตัลแต่เฉินเซียงกลืนโดยไม่กระพริบตา พวกเขารับนิจดูลึกซึ้ง นิยมอิจฉาเฉินเซียงที่เป็นนักเคมีอันน่าสะพรึงกลัวและมีพลังเหนือฟ้า แทงเยี้เจ๋อ เฝ้ามองเฉินเซียงกลืนเม็ดพลังธาตุห้าองค์ คิ้วของเขาแกว่งเล็กน้อย เขาไม่ได้ถูกห้ามไม่ให้รับเม็ดเพื่อฟื้นฟู ไม่เพียงแต่พวกเขาต้องสลับต่อสู้กับเฉินเซียง ถ้าศัตรูไม่ให้ฟื้นฟูก็เป็นการไร้ศีลธรรมเกินไป หลังจากกลืนเม็ดธาตุห้าองค์เฉินเซียงดำเนินการฝึก “ไท่จิ ซับดิวไดรากอน” อย่างรวดเร็วเพื่อย่อยพลังเม็ดนั้น เขาต้องการกู้คืนพลังจิตแท้ที่เสียไปในสองการต่อสู้ก่อนหน้า เพราะเหลืออีกสองการต่อสู้ “สำนักศิลปะแท้ของเรายอม!” เตียงอี้เฉ่าวะกรีดเสียงดัง “ถ้าเขาส่งศิษย์ของตนไป แปลว่าเขากำลังส่งพวกเขาไปทนทรมาน มันไพเราะเกินไปแล้ว ตอนนี้พวกเราต่างไม่พอใจกับเสี่ยวจี๋เหลียง ทำไมถึงให้ศิษย์ของเราต่อสู้ก่อน แต่ศิษย์ของทะเลอมตะเสรีกลับต้องต่อสู้สุดท้าย นั่นแค่การใช้ประโยชน์จากพวกเราเอง” ความคิดนี้ทำให้เตียงอี้เฉ่าวะโกรธแค้นอย่างมาก ความรู้สึกเดียวกันก็มีต่อสำนักศิลปะสัตว์วดลมและศิลปะดาบอันภาคภูมิ พวกเขาทำให้พลังของเฉินเซียงอ่อนแรงลง ส่วนทะเลอมตะเสรีกลับนั่งสบายและเพลิดเพลิน ในที่สุดพวกเขาต้องจ่ายคริสตัลให้กับเฉินเซียง ถ้าทะเลอมตะเสรีชนะการต่อสู้สุดท้าย เฉินเซียงก็จะต้องผลิตเม็ดให้ตามสั่งของพวกเขา และทะเลอมตะเสรีจะได้กำไรสุดตระหง่าน เสี่ยวจี๋เหลียงรับรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในใจของเตียงอี้เฉ่าวะและคนอื่น ๆ อย่างชัดเจน เขาก็ไม่พอใจกับเหลาน้องเหล่านี้ หากไม่ได้โจมตีสองฝั่งของสำนักศิลปะศิลป์สุดขอบ เขาก็ไม่เคยต้องทำมิตรภาพกับพวกเขา “ฮึ่ม แม้ก่อนการต่อสู้คุณก็ยอมแพ้แล้วนะ เหลาน้องไม่มีความกล้าหาญเลย!” เสี่ยวจี๋เหลียงพูดด้วยเสียงเบา พร้อมกับชายชรานอกกำแพงส่งสายตาที่มีความหมาย ถึงแม้เฉินเซียงจะแสดงความเมตตาในสองการต่อสู้ล่าสุด เตียงอี้เฉ่าวะก็กลัวว่าเฉินเซียงจะใช้วิธีไร้ความปรานีต่อศิษย์ของสำนักศิลปะแท้ของเขา เพราะเฉินเซียงมีความเกลียดชังลึกซึ้งต่อสำนักศิลปะแท้ ต่อมาถัดมาฝ่ายของทะเลอมตะเสรีเริ่มต่อสู้ เฉินเซียงเคยฆ่าศิษย์ของทะเลอมตะเสรีไม่กี่คน แต่พวกเขาเป็นแต่รับใช้เท่านั้น ตอนนี้ศิษย์ของทะเลอมตะเสรีคงแข็งแรงกว่า ไม่งั้นเสี่ยวจี๋เหลียงก็ไม่อาจมั่นใจเช่นนี้ เฉินเซียงได้ฝึกเม็ดธาตุห้าองค์อย่างค่อยเป็นค่อยไป ทำให้เขารับพลังจิตแท้กลับมามากขึ้น เขารู้ว่าศัตรูจะไม่ให้โอกาสฟื้นฟูนานนัก อย่างไรก็ตาม ตอนนี้พอพอเพียงสำหรับการต่อสู้หนึ่งรอบ จู่ๆ เกิดการเปลี่ยนแปลงพลังแปลกประหลาดเฉินเซียงถอยหลังสลับไม่กี่ก้าว ก่อนที่เด็กน้อยคนหนึ่งจะโผล่ขึ้นหน้าตัวเขา พร้อมหางผมที่มัดขึ้นสูงสู่ท้องฟ้า “เผ่ามหาราชโบราณ!” ล๊องซืออี้ตะโกนพลัน