การรวมตัวของผู้เชี่ยวชาญ แปลโดย – Ash แก้ไขโดย – Fingerfox เมื่อได้สังเกตว่าอีสาวคนเล็กของเธอเปลี่ยนแปลงไปมาก, ไบ่ซือเฉียนยินดีอย่างยิ่ง แม้จะรู้ว่าทั้งหมดเป็นผลมาจากเฉินเซียง, แต่ต่อคนเล็กน้อยนี้, เธอก็เย็นชา “หยิ่ง” พูดเฉินเซียงออกมาด้วยความเงียบเย็น เธอยังรู้สึกเจ็บแสบในอกเล็กน้อย หากมีคนอื่นทำสิ่งหยาบคายแบบนั้น, เธอคงทำทรมานเขาหลายพันปีก่อนจะตายอย่างแน่นอน “อีสาวคนเล็ก, ถ้าเป็นไปได้, ขอให้เลิกฝึกการอาบายธรรมอสูรร้ายกัลป์ได้เลย!” ไบ่ซือเฉียนเช็ดน้ำตาบนหน้าของไบ่ยุยุ ทุกคนมีด้านอ่อนแอของตนเอง, แม้แต่ไบ่ยุยุที่สวยเหมือนภูเขาน้ำแข็งก็เช่นกัน เธอไม่อยากพรากจากพี่สาวของเธอ “ไม่จำเป็น, การอาบายธรรมอสูรร้ายกัลป์ไม่มีอันตรายต่อฉันในตอนนี้, ฉันอาจยังฝึกไม่ได้เลย!” ไบ่ยุยุบิดหัว ไบ่ซือเฉียนถอนหายใจเบา ๆ และพูดว่า “ถ้างั้นก็ต้องระวังนะ พี่สาวจะไปก่อนแล้ว, เราจะเจอกันใหม่ภายหลัง!” ไบ่ยุยุพยักหน้า ยิ้มให้ไบ่ซือเฉียนและบอกว่า “พี่สาว, ลาก่อน!” ไบ่ซือเฉียนจูบที่หน้าผากของเธอ, ยิ้มและโบกมือออกไป ทันใดนั้นหยดน้ำตาโผล่ขึ้นบนแก้มของเธอขณะก้าวเข้าสู่รอยฉากและจางหายไป มันแปลกที่ได้เห็นไบ่ยุยุแสดงอาการเหมือนเด็กน้อย ถือเป็นการเปิดหูให้เฉินเซียง หลังจากไบ่ซือเฉียนจากไป, เฉินเซียงเลียนแบบโทนเสียงอายของไบ่อยูยุแบบสาวธรรมดาและพูดว่า “พี่สาว, ลาก่อน!” ฟรอว์น็วบ.คอม สุเมี่ยย่าวฟังแล้วอุ้ยหายใจขึ้นเสียงหัวเราะ, ในขณะเดียวกันไบ่ยุยุโผเงี่ยหอบพร่ำและวิ่งไปปัดแก้มเฉินเซียงก่อนกลับสู่สนาม “นี่คือรอยฉากแห่ไหม?” เฉินเซียงมองรอยฉากที่ค่อย ๆ หายไปและพูดด้วยอารมณ์ “วันหนึ่งเธอก็ทำได้เช่นกัน!” ไบ่ยุยุตอบ ตอนนี้เธอดูมีชีวิตชีวามากขึ้นแม้ใบหน้าจะยังเย็นชา อยู่ดีเพราะเธออาศัยอยู่แบบนั้นมานานหลายปีและไม่เปลี่ยนแปลงเลย แต่อย่างน้อยเมื่อพูดกับเฉินเซียง โทนเสียงเธอกลับอุ่นขึ้นทำให้ไม่มีใครรู้สึกอคฤหะ แม้เธอยังคงเป็นเช่นเดิม, ใครก็ยังมองว่าเธอสวยงามและเสียงของเธอฟังดี ไม่เคยน่ารังเกียจ ปัจจุบันเฉินเซียงกำลังปรับตัวให้คุ้นเคยกับการเปลี่ยนแปลงใหม่นี้ เฉินเซียงจำได้ว่าเขาได้ใช้เวลาอยู่ที่นี่มากว่า สามเดือน แม้มีอสุรกายในช่วงสามเดือนนั้นเพิ่มขึ้นหลายตัว, แต่ทั้งหมดถูกไบ่ซือเฉียนทำลายหมดแล้ว ทำให้ความกดดันของเฉินเซียงลดลงอย่างมาก เขาแปลงร่างเป็นนกตัวเล็กแล้วหาตำแหน่งกลับเมื่อกาลครั้งหนึ่งอาจกระดิ่งร้องเพราะรู้สึกสุขใจและสนุกกับการพักเบรคขณะบิน “เมี่ยย่าวพี่สาว, ทำไมไม่ออกมาพบซือเฉียน?” เฉินเซียงถาม “มีเรื่องนิดหน่อยระหว่างเรา, เลยไม่อยากเจอเธอ!” สุเมี่ยยาวโผเงี่ยพร่ำอ่อนโยน “เรื่องอะไร? บอกฉันได้ไหม?” เฉินเซียงสงสัย “บ่ได้!” สุเมียโต้ตอบอย่างเด็ดขาด ทำให้เฉินเซียงอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น เขารู้ว่ามันจะเป็นอย่างนี้แต่ก็ยังอยากลองถามดู เฉินเซียงบินออกจากภูเขาอสูรร้อยพัน แม้ว่าหลายอสุรกายจะถูกฆ่าแล้ว, ในอนาคตอสุรกายจะมาเพิ่มขึ้นอีก นอกจากนี้การจัดเรียงใหญ่ยังคงทำงานอยู่, แต่เมื่ออสูรงูหัวคู่สองหัวตายแล้ว, ไม่มีใครควบคุมแผงนั้นต่อไป อีกทั้งบาเรียจะค่อย ๆ สูญเสียผลของมัน, เขาเริ่มเสียดายที่ไม่ได้ขอให้ไบ่ซือเฉียนทำลายมัน กลับมาที่เมืองเทียนเมิน, เฉินเซียงพบว่าเมืองเต็มไปด้วยความคึกคัก หลังจากสอบถาม เขาได้รู้ว่าเพราะงานการชุมนุมวีรบุรุษกำลังจะจัดขึ้น, ลูกศิษย์ของศาสนาต่าง ๆ และเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ มาถึงที่นี่, อีกทั้งศาสนาหลักจากแผ่นดินอื่น ๆ ก็มาถึงทีละหลายกลุ่มเพื่อหารือวิธีรับมือกับหายนะที่ใกล้เข้ามา เฉินเซียงกลับไปที่ศาสนา “อัศวบรรจบสุดขีด” (Extreme Martial Sect). เพิ่งก้าวเข้าแขวงประตูหลัก, กูงตงเฉินปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา “ยอดเยี่ยม, ฉันคิดว่าท่านตายแล้ว! ไม่งั้นลิ่วเมินเจอร์คงทำให้ฉันรบกวนจนตายแน่.” กูงตงเฉินถอนหายใจโล่งอกแล้วลากเฉินเซียงเข้าสู่ “ดินแดนลึกลับอัศวบรรจบสุดขีด” ในห้องส่วนตัว, มีแค่เฉินเซียงและกูงตงเฉินอยู่เท่านั้น เฉินเซียงจัดระเบียบผมที่ยุ่งเหยิงเพราะกูงตงเฉินบินเร็วเกินไป “แม้ทุกคนที่ถูกส่งไปสืบค้นกลับมาแล้ว, แต่ก็ไม่พบอะไร. แต่อย่างคุณ, อยู่ที่นี่มากว่า สามเดือน, หาอะไรเจอบ้าง?” กูงตงเฉินเร่งถาม, “ตัวแทนจากแผ่นดินอื่น ๆ มาเรื่อย ๆ, ถ้าเรายังไม่มีข้อมูล พวกเขาจะหัวเราะเยาะเราแน่.” เฉินเซียงกัดริมฝีปากแล้วตอบ, “ถ้าพวกเขามีกล้ามเนื้อ จะลองทำดู! สถานการณ์ที่นั่นดูไม่ค่อยรุ่งเรือง...” จากรอยฉากในอวกาศจนถึงอสุรกายเล็ก ๆ ที่มาถึงโลกราตรี, เฉินเซียงบอกรายละเอียดทั้งหมดให้กูงตงเฉิน, แต่ไม่ได้บอกเกี่ยวกับ “การอาบายธรรมอสูรสังหารศัตรู” และไบ่ซือเฉียน “คุณตั้งไฟแล้วหรือยัง?” กูงตงเฉินรู้สึกว่าสถานการณ์รุนแรงมาก แต่เมื่อเขาทราบว่าอสูรงูหัวคู่สองหัวถูกฆ่าแล้ว, เขาก็ถอนหายใจโล่งอก เพราะบาเรียจะพังเร็ว ๆ นี้ “ให้ฉันพักสักหน่อย, ฉันฆ่าอสุรกายมามากเกินไป, ไม่อย่างนั้นทำไมคุณถึงคิดว่าฉันอยู่ที่นั่นนานขนาดนั้น?” เฉินเซียงกล่าว เมื่อกูงตงเฉินได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์, เขากระตือรือร้นเต็มที่ เขารู้ว่าการส่งเฉินเซียงไปที่นั่นจะให้ผลผลิตอันมหาศาล อย่างไรก็ตาม, เพราะเหตุนี้ ลิ่วเมินเจอร์จึงมาตามหาเขาทุกวันหรือสองวัน เพื่อสอบถามตำแหน่งของเฉินเซียง “หนูน้อยอัศวบรรจบ, คุณเป็นคนดีจริง ๆ. ดูเหมือนลิ่วเมินเจอร์จะหลงรักคุณจนสุดหัวใจแล้ว. ตอนที่เธอรู้ว่าคุณยังไม่ออกมานาน, เธอกลัวจนตาย. คุณต้องรีบไปหาเธอ! เธออยู่ในร้านอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของเมืองเทียนเมิน, และยังพาพรรษา (ภรรยาของคุณ) มาด้วย. สุหึ, หนูอัศวบรรจบโชคดีเรื่องสาว ๆ จริง ๆ.” กูงตงเฉินไม่อาจเก็บอิจฉาไว้ได้ขณะมองเฉินเซียง เฉินเซียงเตะเขาแล้วรีบออกจากศาสนา “อัศวบรรจบสุดขีด” เพื่อไปที่ร้านอาวุธศักดิ์สิทธิ์ ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ร้าน, เขาเห็นหนุ่มหลายคนสวมชุดหรูหรานั่งบนเก้าอี้ พวกเขาล้วนหล่อเหลามาก ไม่ต่างจากหญิงสาวเลย; สวมใส่เรียบร้อย, มีมุกหยกประดับเอวและพัดไว้มือ “น่าเกรงขามจริง ๆ, ระดับ 7, 8 ของอัศวศิลป์แท้! อีกทั้งจิตวิญญาณแท้ของพวกเขาออุรจุริตและบริสุทธิ์, ดูเหมือนพื้นเพของพวกเขาดีมาก!” เฉินเซียงรู้สึกตะลึงในเมื่อค้นพบศักยภาพของพวกเขา นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินเซียงมาถึงร้านอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของศาสนา “อัศวบรรจบสุดขีด”. ผู้คนภายในเพียงคิดว่าตัวเขาคุ้นเคยบ้าง, แต่ไม่สามารถระบุได้ พวกเขาไม่รู้จักเขาเพราะเขาใส่ชุดชาวบ้าน, ผมยุ่งเหยิง, มีเครา ทำให้ใครจะเชื่อว่าเขาคือ “เฉินเซียง” แห่งที่ดังนั้น? ตอนนี้เขาถือว่าเป็นหนุ่มที่แข็งแกร่งที่สุดของแผ่นดินเฉินวู, นักเคมีรุ่นเยาว์ที่อายุน้อยที่สุดและดุร้ายที่สุด, เป็นไอดอลของนักอัศวรุ่นเยาว์หลายคน “ผมกำลังตามหาคนคนหนึ่ง.” เฉินเซียงพูดด้วยเสียงต่ำ เขาไม่อยากเอาโทเค็น “อาวุธศักดิ์สิทธิ์สวรรค์อาณาจักร” ไป เพราะกลัวคนเข้าใจผิดเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเขากับลิ่วเมินเจอร์ ตอนนี้เขตระหนักถึงความหายากของโทเค็นนั้นแล้ว เขาวิ่งออกจากศาสนา “อัศวบรรจบสุดขีด” โดยไม่มีเวลาปลอมแปลง ใจกลัวว่าลิ่วเมินเจอร์อาจจะไปที่ภูเขาอสุรกายร้อยพันเพื่อหาเขา เมื่อมาถึงที่นี่, เขาไม่รู้สึกถึงลิ่วเมินเจอร์หรือซือเซียนเซียน; เหมือนว่าประสาทศักดิ์ของเขาถูกกีดขวางโดยการสร้างป้อมปราการอันแข็งแกร่ง “คุณกำลังตามหาซือเซียนเซียนด้วยหรือ? ฉันแนะนำให้คุณกลับไปแต่งตัวใหม่, หรืออยากให้เธอเจอคุณแบบนี้? แล้วคุณต้องเรียงคิวด้วย.” ผู้ชายคนหนึ่งที่นั่งใกล้ๆ จ้องเฉินเซียงด้วยสีหน้าหยาบคายและหยอกล้อ เฉินเซียงจับเคราที่คาง, ยิ้มแล้วพูด, “พี่ครับ ทำไมคุณถึงตามหาซือเซียนเซียน?” “แน่นอนเพื่อแต่งงานกับเธอ, คุณไม่ได้มาที่นี่เพื่อเหตุผลเดียวกันหรือ?” คนสวมชุดม่วงหัวเราะเยาะ เฉินเซียงหัวเราะออกมาดัง, แล้วตะโกนเสียงดัง, “ซือเซียนเซียน, ลงมาสำหรับฉันเถอะ, มีคนมาหาเธอ! พวกเขารอเธอนานแล้ว!”