Chapter 186: พลังน้ำแข็งของคลอส ตู้ม! การโจมตีของนักสู้ทั้งสามปะทะกันจนเกิดการระเบิดขึ้น คลื่นกระแทกกระจายออกไปรอบทิศทาง แต่เมื่อมันเข้าใกล้เหล่านักสู้แต่ละคน มันก็ถูกสลายไปได้อย่างง่ายดาย เมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น คลอสได้เข้าปะทะกับชายหนุ่มผู้มีรอยสัก ในขณะที่เกรย์และเรย์โนลด์พุ่งเข้าหาฝาแฝด เรย์โนลด์เข้าต่อสู้กับผู้ใช้ธาตุน้ำ ส่วนเกรย์รับมือกับผู้ใช้ธาตุไฟ เดิมทีเกรย์ต้องการจะสู้กับชายหนุ่มผู้มีรอยสัก แต่คลอสเป็นฝ่ายอาสา และเนื่องจากชายคนนี้คือเป้าหมายที่คลอสตั้งใจจะใช้ ‘ท่าไม้ตาย’ ใส่ เกรย์จึงไม่ได้คัดค้านอะไร ยิ่งไปกว่านั้นเขารู้สึกว่าฝาแฝดและชายหนุ่มคนนั้นมีระดับพลังใกล้เคียงกัน ดังนั้นจึงไม่สำคัญว่าใครจะสู้กับใคร สิ่งที่สำคัญคือพวกเขาต้องเอาชนะคู่ต่อสู้ของตนให้ได้ “หึ! แกควรจะปล่อยให้เขามาสู้กับฉัน” ชายหนุ่มแค่นเสียงเย็นชา เขารู้สึกเหมือนกำลังถูกเกรย์และพวกพ้องดูถูก เพราะยังไงเสีย คนที่แข็งแกร่งที่สุดก็ควรจะสู้กับคนที่แข็งแกร่งที่สุดไม่ใช่หรือ? “ฮิฮิ นายยังไม่เก่งพอที่จะให้เขามาสู้กับนายหรอกนะ ถึงฉันจะไม่ได้ทรงพลังเท่าเขา แต่ต่อให้ฉันหลับตา นายก็ยังโดนฉันอัดจนน่วมอยู่ดี” คลอสหัวเราะ เขาไม่ได้รู้สึกหงุดหงิดกับคำพูดของชายหนุ่มเลย เขารู้ดีอยู่แล้วว่าใครแข็งแกร่งหรืออ่อนแอกว่าในกลุ่ม ถึงแม้เขาจะถูกเรียกว่าอ่อนแอที่สุด แต่นั่นก็เป็นเพราะเขามีเพื่อนที่เก่งกาจเกินจริงอยู่รอบตัว เมื่อเทียบกับอัจฉริยะคนอื่นๆ ที่เข้ามาในดินแดนทดสอบ มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถเอาชนะเขาในการต่อสู้ตัวต่อตัวได้ และคนเหล่านั้นก็ไม่ได้อยู่ในระดับสามของขั้นต้นกำเนิดเลยสักคน “ฉันอยากจะเห็นนักว่าแกจะยังพูดแบบนี้ได้ไหมหลังจากที่ฉันจัดการแกเสร็จ เอาล่ะ!” ชายหนุ่มตะโกนพร้อมกับมีพายุทอร์นาโดก่อตัวขึ้นรอบตัวเขา พายุมันค่อยๆ ขยายขนาดขึ้น สองเมตร สามเมตร สี่เมตร และเพิ่มขึ้นไปจนถึงสิบเมตรก่อนจะหยุดนิ่ง พายุทอร์นาโดดึงดูดทุกสิ่งที่อยู่รอบข้างเข้ามา ไม่ว่าจะเป็นต้นไม้ ก้อนหิน หรือเศษดิน แม้แต่ผู้คนที่อยู่แถวนั้นมันก็พยายามจะดึงเข้ามาด้วย ในขณะที่วอยด์กำลังนอนอยู่ใกล้ๆ กับอลิซ มันเงยหน้าขึ้น แรงดึงดูดของพายุก็ดูเหมือนจะหายไปจากบริเวณที่พวกเขาอยู่ ราวกับว่าพื้นที่ตรงที่อลิซนั่งอยู่นั้นถูกห่อหุ้มด้วยกำแพงที่แข็งแกร่ง ไม่มีอะไรสามารถแทรกซึมเข้าไปได้ เกรย์และผู้ใช้ธาตุไฟสามารถหลุดพ้นจากแรงดึงดูดของพายุได้อย่างง่ายดาย เช่นเดียวกับเรย์โนลด์และผู้ใช้ธาตุน้ำ “เจ้าโง่ เดี๋ยวฉันจะอัดนายให้หน้าตาเหมือนหัวหมูเลย!” คลอสสบถพร้อมสร้างโดมน้ำรัศมีสิบเมตรขึ้นล้อมรอบตัวเขาเอง ทันทีที่โดมปรากฏขึ้น คลอสก็รู้สึกได้ว่าแรงดึงดูดของพายุหายไป ถึงแม้ว่าแรงดึงดูดจะยังคงอยู่ แต่ด้วยความแข็งแกร่งของคนระดับนี้ จึงแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่ใครจะถูกดูดเข้าไปในพายุ คลอสยื่นมือออกไป แล้วลูกบอลน้ำขนาดเท่าหัวคนก็เริ่มพุ่งออกจากโดมน้ำตรงไปยังพายุทอร์นาโด ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ลูกบอลน้ำสลายหายไปในพายุทันทีที่สัมผัส ชายหนุ่มซึ่งยืนอยู่ใจกลางพายุชี้มือมาที่คลอส สิ่งของทั้งหมดที่ถูกดึงเข้ามาในพายุจึงพุ่งตรงเข้าใส่คลอสทันที คลอสยิ้มเมื่อเห็นดังนั้น เขาทำให้โดมน้ำแข็งตัวขึ้นทันที จนกลายเป็นโดมน้ำแข็งที่ปกป้องร่างของเขาอยู่ภายในได้อย่างสมบูรณ์แบบ ปัง! ปึ้ก! ตู้ม! ต้นไม้และก้อนหินกระแทกเข้ากับโดมน้ำแข็งอย่างต่อเนื่อง แต่น้ำแข็งนั้นหนาเกินกว่าที่พวกมันจะทำลายได้ ด้วยการป้องกันที่คลอสสร้างขึ้นในตอนนี้ การจะทำลายมันในระยะเวลาสั้นๆ นั้นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ โดยเฉพาะสำหรับคนในระดับเดียวกัน วิธีเดียวที่จะทำลายมันได้อย่างรวดเร็วคือผู้โจมตีต้องมีระดับพลังสูงกว่าเขาอย่างน้อยสองขั้น คลอสยืนกอดอกอยู่ในโดมน้ำแข็ง “จึ๊ คิดว่าตัวเองจะเป็นคู่ต่อสู้ของฉันซะอีก” เขาส่ายหัวพร้อมรอยยิ้ม ไม่นานนัก สิ่งของเหล่านั้นก็หยุดกระแทกเข้ากับน้ำแข็ง แต่มันก็ไม่สามารถทำลายโดมลงได้ มีเพียงบางจุดที่เกิดหลุมลึกประมาณสามนิ้ว แต่ก็เท่านั้น ด้วยรอยยิ้มที่ยังคงประดับบนใบหน้า รอยบุ๋มบนโดมน้ำแข็งก็ค่อยๆ เริ่มเต็มขึ้น และในไม่ช้า โดมน้ำแข็งก็กลับสู่สภาพเดิมโดยปราศจากรอยขีดข่วนแม้แต่น้อย “ตาฉันบ้างแล้วนะ” คลอสกล่าว แล้วลูกศรน้ำแข็งจำนวนมากก็เริ่มงอกออกมาจากโดมน้ำแข็ง ฟึ่บ! ลูกศรน้ำแข็งหลายดอกพุ่งเข้าหาใจกลางพายุทอร์นาโดพร้อมๆ กัน ชายหนุ่มพยายามใช้พายุทอร์นาโดสกัดกั้นพวกมัน แต่มีบางส่วนที่เล็ดลอดเข้ามาได้ เขาจึงรีบใช้ใบมีดลมเพื่อทำลายลูกศรที่เข้าใกล้ตัวเขาทันที ‘หึ เขาก็เก่งเหมือนกันนี่’ เขาอดไม่ได้ที่จะเปลี่ยนมุมมองที่มีต่อคลอส หากปล่อยไว้เช่นนี้ เขาไม่มีทางเจาะการป้องกันของคลอสได้แน่นอน ถึงแม้ธาตุดินจะถูกยกย่องว่าเป็นธาตุที่มีพลังป้องกันดีที่สุดเสมอมา แต่ก็ไม่ควรละเลยพลังน้ำแข็งไป ผู้ใช้ธาตุน้ำสามารถสร้างกำแพงน้ำแข็งที่หนาจนเกือบจะไม่มีอะไรผ่านเข้าไปได้ ในเรื่องของการสร้างน้ำแข็ง ไม่ใช่ผู้ใช้ธาตุน้ำทุกคนจะสร้างน้ำแข็งที่หนาได้ ความหนาของน้ำแข็งขึ้นอยู่กับตัวบุคคลและระดับของธาตุ คลอสอาจไม่ได้โดดเด่นที่สุดในด้านน้ำแข็ง แต่ก็เป็นเพียงเรื่องในอดีตเท่านั้น หลังจากเขาได้รับวิชา ‘ซับ-ซีโร่’ (Sub-Zero) พลังน้ำแข็งของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด ประกอบกับการที่ระดับพลังของเขาเพิ่มขึ้นตอนที่หลอมรวมหยดสารสกัดจากผืนดินชั้นยอด จึงมีผู้ใช้ธาตุน้ำเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถพูดได้ว่าพลังน้ำแข็งของตนแข็งแกร่งทัดเทียมกับคลอส ชายหนุ่มสลายพายุทอร์นาโดทิ้งและปรากฏตัวออกมาให้เห็นชัดๆ อีกครั้ง “แกเก่งกว่าที่ฉันคิดไว้เสียอีก” เขากล่าวอย่างจริงใจก่อนจะเสริมต่อว่า “แต่เมื่อกี้ฉันแค่เพิ่งวอร์มอัพ คราวนี้แหละ ความสนุกที่แท้จริงจะเริ่มขึ้น” เขาอาบพลังธาตุลมไปทั่วร่างแล้วพุ่งตัวออกไป พร้อมกับหน้าไม้ลมขนาดมหึมาปรากฏขึ้นกลางอากาศ ลูกศรที่พาดอยู่บนนั้นพุ่งตรงเข้าใส่โดมน้ำแข็งของคลอส เขายกยิ้มมุมปาก “การโจมตีนี้จะต้องทำลายเกราะน้ำแข็งของแกให้ย่อยยับ!” เขาตะโกนขณะที่ลูกศรกำลังพุ่งเข้าหาโดมน้ำแข็ง วูบ! คลอสไม่ได้โต้ตอบอะไร เขายืนอยู่ที่เดิม จ้องมองลูกศรนั้น เขาสัมผัสได้ถึงพลังที่แฝงอยู่ แต่ก็ยังมั่นใจว่ามันไม่สามารถทำลายน้ำแข็งของเขาได้ หากชายหนุ่มมีระดับพลังสูงกว่าเขาหนึ่งขั้น ก็อาจจะมีโอกาสทำลายมันได้บ้าง แต่ในตอนนี้ คลอสไม่รู้สึกว่าการโจมตีนี้แรงพอที่จะทำลายมันได้ในการโจมตีครั้งเดียว ตู้ม! หลังจากกระทบโดมน้ำแข็ง ลูกศรลมก็สลายไปพร้อมกับเสียง ‘ฟู่ว’ เมื่อมองดูใกล้ๆ จะพบว่าลูกศรสามารถสร้างหลุมลึกได้เพียงหนึ่งในสี่ของความหนาของโดมน้ำแข็งเท่านั้น ผลลัพธ์ของการโจมตีทำให้ชายหนุ่มยืนอ้าปากค้าง ในขณะที่คลอสพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ “การโจมตีของนายก็แค่... งั้นๆ” คลอสกล่าวพร้อมกับขยับมือในท่าทางที่ชายหนุ่มรู้สึกว่ามันน่าหมั่นไส้เป็นที่สุด “แกดูถูกการโจมตีของฉันงั้นรึ! ครั้งนี้ฉันจะจัดการแกให้จบเรื่อง!” ชายหนุ่มตะโกนด้วยความโกรธ และในจังหวะที่เขากำลังจะลงมือโจมตี... “เดี๋ยวก่อน!” คลอสตะโกนขึ้นมาทันที และด้วยเหตุผลประหลาดบางอย่าง ชายหนุ่มหยุดการโจมตีลงจริงๆ เขาจ้องมองคลอสอย่างตั้งใจ รอฟังสิ่งที่เขาจะพูด “นายโจมตีไปแล้วนะ” คลอสพูดพร้อมรอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้า “ตาฉันบ้างล่ะ” คลื่นน้ำมหาศาลพุ่งออกมาจากโดมน้ำแข็งตรงเข้าหาชายหนุ่ม คลอสตัดสินใจว่าถึงเวลาเลิกหลบอยู่ในเปลือกหอยได้แล้ว ไม่อย่างนั้นชายหนุ่มอาจจะคิดว่าเขากลัว หลังจากก้าวออกมาจากโดมน้ำแข็ง โดมน้ำแข็งก็ค่อยๆ แตกตัวก่อนจะเปลี่ยนสภาพเป็นหอกน้ำแข็งจำนวนมากที่ลอยละล่องอยู่บนฟ้า “มาดูกันว่านายจะรับมือการโจมตีของฉันได้นานแค่ไหน” คลอสยิ้มขณะที่หอกเหล่านั้นพุ่งเข้าใส่ชายหนุ่ม ตู้ม! ปึ้ก! ปัง! ชายหนุ่มโต้ตอบกลับมาเช่นกัน และก่อนที่พวกเขาจะทันรู้ตัว ทั้งคู่ก็ได้แลกเปลี่ยนกระบวนท่าไปกว่าห้าสิบครั้ง โดยที่คลอสเป็นฝ่ายกุมความได้เปรียบ ชายหนุ่มไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง เขาพอจะยอมรับได้ตอนที่สู้กับอลิซคนเดียวแล้วเอาชนะไม่ได้ เพราะเธอเป็นผู้ใช้สองธาตุ แต่คลอสก็เป็นผู้ใช้ธาตุเดี่ยวเหมือนกับเขาแท้ๆ ‘ทำไมเขาถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้? หรือว่าเป็นเพราะเราที่อ่อนแอเกินไปกันแน่?’ คำถามมากมายผุดขึ้นในหัวของชายหนุ่ม แต่เขาไม่มีคำตอบให้ตัวเอง สิ่งเดียวที่เขารู้คือหากเรื่องยังคงดำเนินไปแบบนี้ ไม่ช้าก็เร็วเขาจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน เขาหันไปมองการต่อสู้อื่นๆ ด้วยหวังว่าสหายของเขาคนใดคนหนึ่งจะสามารถเอาชนะเพื่อนของคลอสได้ แต่สีหน้าของเขากลับเปลี่ยนไปเมื่อเห็นสภาพอันน่าเวทนาของผู้ใช้ธาตุไฟที่กำลังสู้กับเกรย์ เขาบอกได้เลยว่าเกรย์ไม่ได้ต้องการฆ่าอีกฝ่ายในทันที ไม่อย่างนั้นด้วยสภาพที่ย่ำแย่ของผู้ใช้ธาตุไฟคนนั้น เกรย์ก็น่าจะปลิดชีพเขาไปได้นานแล้ว เมื่อมองไปยังฝั่งการต่อสู้ของเรย์โนลด์ เขาก็ถอนหายใจออกมา เพราะเห็นว่านักสู้ทั้งสองดูจะมีระดับเท่าๆ กัน ดูเหมือนว่าผู้ใช้ธาตุน้ำจะเป็นฝ่ายได้เปรียบด้วยซ้ำ “นายควรจะโฟกัสกับการต่อสู้ของตัวเองนะ” คลอสเดินเข้าไปหาชายหนุ่มและเริ่มโจมตีใส่อีกครั้ง พวกเขากลับมาแลกกระบวนท่ากันอีกครั้ง และหนึ่งนาทีต่อมา พวกเขาก็ได้ยินเสียงกรีดร้องที่ทำให้ทั้งคู่ต้องหยุดชะงัก เมื่อหันไปมองในทิศทางนั้น พวกเขาก็เห็นสายฟ้าในรูปของใบมีดที่แทงทะลุหลังของผู้ใช้ธาตุไฟที่กำลังต่อสู้กับเกรย์ เกรย์เหลือบมองผู้ใช้ธาตุไฟก่อนจะเบนสายตาไปยังการต่อสู้อื่นๆ เขาส่ายหัวแล้วเดินไปนั่งพักที่มุมหนึ่ง เขาไม่มีแผนที่จะเข้าไปยุ่งกับการต่อสู้ของเพื่อนๆ เลย