บทที่ 988 ความช่วยเหลือจากภายนอก "เขายังสามารถไปได้ไกลกว่านี้อีกงั้นหรือ?" ทุกคนต่างตกตะลึงกับการเพิ่มขึ้นของพลังอย่างกะทันหันของเกรย์ แน่นอนว่าพวกเขาเห็นราคาที่เขาต้องจ่าย แต่การที่เขาสามารถเพิ่มพลังของตัวเองให้เหนือกว่าที่พวกเขาคาดการณ์ไว้จากการต่อสู้ก่อนหน้านี้ได้นั้นเป็นเรื่องที่น่าตื่นตะลึงจริงๆ "ทำไมเขาถึงต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงเพื่อคนที่ไม่เกี่ยวข้องกับตัวเองขนาดนั้นด้วย?" คนจากเนเธอร์แฟกชันต่างรู้สึกโกรธแค้นและชิงชังเกรย์ หากเกรย์ยังคงรุกคืบด้วยอัตราเร่งเช่นนี้ เขากำลังจะเอาชนะพวกเขาทั้งหมดด้วยตัวคนเดียว ถึงแม้ว่าหลังจบการต่อสู้ครั้งนี้เขาจะไม่สามารถสู้ต่อได้อีกต่อไป แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ เพราะเขาได้จัดการกับบรรดาคนเก่งทั้งหมดในกลุ่มของพวกมันไปหมดแล้ว สกอตต์และอีกสองคนที่เหลือควรจะสามารถจัดการกับอีกสองคนที่เหลือได้ จากสถานะที่เป็นต่ออย่างชัดเจน กลับกลายเป็นฝ่ายที่มีโอกาสพ่ายแพ้สูงมาก 'ไม่เป็นไร ร่างกายของเขาทนได้ไม่เกินห้านาทีหรอก ตราบใดที่บิลยังสามารถดึงดันยื้อเวลาในช่วงนั้นเอาไว้ได้ เขาก็จะเป็นฝ่ายชนะ' เหล่ายอดฝีมือในที่นั้นต่างดูออกว่าพลังงานนี้มันมหาศาลเกินกว่าร่างกายของเกรย์จะรับไหว และมันกำลังสร้างความเสียหายอย่างหนักหนาสาหัสอยู่ภายใน บางคนถึงกับดูออกด้วยซ้ำว่าแก่นพลังของเกรย์ก็กำลังถูกพลังงานส่วนเกินนี้ทำลายเช่นกัน ทางด้านตระกูลเบอร์ชาร์ด "ไอ้เด็กนี่มันโง่หรือเปล่า? มันต้องการทำลายอนาคตของตัวเองเพื่อเรื่องแค่นี้งั้นหรือ?" ผู้อาวุโสคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะถามขึ้น พวกเขาต่างรู้สึกว่าเกรย์ดูเหมือนจะทำอะไรที่เกินขอบเขตไปมาก แทนที่จะรู้สึกยินดี แต่บางคนกลับรู้สึกโกรธที่เห็นว่าเกรย์กำลังจะทำลายตัวเองเพราะเหตุนี้ "เขาควรจะยอมแพ้ในขณะที่ยังมีโอกาส ถ้าทำมากกว่านี้ ข้าเกรงว่าเขาคงต้องกลายเป็นคนพิการแน่" ผู้อาวุโสอีกคนกล่าว ดูเหมือนเขาจะไม่พอใจกับผลงานของเกรย์เท่าไรนัก ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขาไม่ชอบเกรย์ และเมื่อได้เห็นสภาพของเกรย์ในตอนนี้ เขากลับรู้สึกยินดีเล็กน้อย ซิลเวียอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เธอกลับไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี ดูเหมือนเกรย์จะทำทุกอย่างเกินเลยไปจริงๆ ความรู้สึกเดียวที่เธอมีในขณะนี้คือความสำนึกผิด หากเธอรู้ว่าเขาบ้าบิ่นถึงเพียงนี้ เธอคงไม่ชวนเขามาเข้าร่วมการแข่งขันนี้แต่แรก อันที่จริง เขาไม่ได้มาเพราะคำชวนของเธอ แต่เขามาเพราะต้องการแก้แค้นต่างหาก แม้จะแก้แค้นสำเร็จแล้ว แต่เขาก็ยังไม่ยอมที่จะพ่ายแพ้ เธอกำหมัดแน่นในขณะที่เฝ้าดูการต่อสู้ กลับมาที่ลานประลอง บิลถูกซัดกระเด็นไปทั่วสนาม ไม่ใช่เพราะเขาต้องการเช่นนั้น แต่เพราะเกรย์ได้กดดันเขาไว้อย่างสมบูรณ์จนเขาไม่สามารถโต้กลับได้อีกต่อไป เขาแทบจะไม่สามารถป้องกันการโจมตีใดๆ ของเกรย์ได้เลย เลือดไหลออกมาจากทวารทั้งเจ็ดในขณะที่เสื้อผ้าของเขากลายเป็นเศษผ้า ปัง! ร่างของเขาฟาดลงกับพื้นเวที ก่อนที่เขาจะทันได้ตั้งตัว เกรย์ก็ยืนประชิดตัวเขาแล้วพร้อมกับยกเท้าขึ้นเตรียมจะกระทืบลงบนหน้าอกของเขา บิลปล่อยหมัดที่มีสายฟ้าห่อหุ้มออกมา หมัดของเขาปะทะเข้ากับเท้าของเกรย์ แต่เกรย์กลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย ในขณะที่บิลกลับรู้สึกว่ากระดูกมือของเขากำลังจะแตกสลาย 'มันยังเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่า?' บิลยิ่งตื่นตระหนกมากขึ้นไปอีก เขารู้ดีว่าเขากำลังต่อสู้แข่งกับเวลากับเกรย์ แต่จากสิ่งที่เกิดขึ้นภายในหนึ่งนาทีที่ผ่านมา เขารู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะชนะการต่อสู้นี้ เกรย์เตะออกไป บิลยกแขนขึ้นกอดอกเพื่อป้องกันลูกเตะของเกรย์ แรงปะทะส่งร่างของเขาไถลไปกับพื้น ร่างของเขาหยุดลงที่ขอบเวทีประลอง เปรี้ยง! สายฟ้าแลบแปลบปลาบอยู่บนท้องฟ้า ก่อนที่สายฟ้าสายใหญ่จะฟาดลงมาจากเบื้องบนครอบคลุมร่างของเกรย์เอาไว้ ภายในสายฟ้านั้น ร่างขนาดใหญ่ร่างหนึ่งก่อตัวขึ้นและพุ่งเข้าโจมตีเกรย์ ในที่สุดบิลก็สามารถฝืนเรียกซัมมอนของเขาออกมาได้อีกครั้ง เขาใช้เขตแดนของตนเพื่อเพิ่มพลังให้กับการโจมตีด้วยสายฟ้า รวมถึงเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับซัมมอนของเขาด้วย ตึง! ปัง! โครม! เกรย์เริ่มต่อสู้กับซัมมอนด้วยหมัดเปล่า ในขณะที่อาคมต่างๆ เริ่มพุ่งเข้าโจมตีบิลที่อยู่ด้านข้าง ร่างขนาดใหญ่ของซัมมอนถูกหมัดของเกรย์ซัดจนกระเด็นออกไปนอกเวที รูขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนหัวของซัมมอนในขณะที่มันร่วงกระแทกพื้น ด้วยการที่มีชายชราและผู้นำของทั้งสองกลุ่มอยู่ที่นั่น การจัดการกับซัมมอนจึงเป็นเรื่องง่ายดาย ผู้นำเนเธอร์แฟกชันกักตัวมันไว้และส่งมันกลับขึ้นเวทีอย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ผู้นำตระกูลเบอร์ชาร์ดเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง แต่เขาก็แสร้งทำเป็นมองไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น เกรย์กำลังจะโจมตีบิลในตอนที่ซัมมอนกลับขึ้นมาบนเวที มันได้รับการรักษาจนหายดีและดูเหมือนจะได้รับพลังเพิ่มขึ้นอีกด้วย เกรย์พยายามชกมัน แต่ซัมมอนหลบได้และสวนกลับด้วยการเตะ ลูกเตะของซัมมอนทะลุผ่านร่างของเกรย์ไป เกรย์จึงโจมตีใส่มันอีกครั้ง ลูกศรสายฟ้าพุ่งเข้าใส่เกรย์ด้วยความเร็วสูงจากมุมที่คาดเดาไม่ได้ เกรย์สังเกตเห็นการโจมตีช้าไปนิด หลังจากที่ใช้พลังธาตุมิติเพื่อให้การโจมตีของซัมมอนทะลุผ่านไปได้แล้ว เขาก็ไม่สามารถใช้มันซ้ำได้ทันท่วงที เขาหันกลับมาและบล็อกการโจมตีของบิล แต่ซัมมอนซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมโดยสมบูรณ์ของบิลได้ฉวยโอกาสนั้นโจมตีใส่แผ่นหลังของเกรย์ ดาบสายฟ้าก่อตัวขึ้นในมือของมันและมันก็ตวัดเข้าใส่แผ่นหลังที่ไร้การป้องกันของเกรย์ การโจมตีกำลังจะถึงแผ่นหลังของเกรย์อยู่แล้ว ทันใดนั้นแสงสีน้ำตาลก็ปรากฏขึ้น การโจมตีด้วยดาบดูเหมือนจะช้าลงอย่างเห็นได้ชัด ทำให้เกรย์มีเวลาพอที่จะบล็อกการโจมตีทั้งจากด้านหน้าและด้านหลัง หลังจากบล็อกการโจมตีของบิลได้ เขาก็พุ่งตัวไปข้างหน้าเพื่อหลบการโจมตีจากด้านหลัง เขารู้ดีว่าเขาไม่สามารถทำให้การโจมตีนั้นช้าลงไปได้มากกว่านี้อีกแล้ว บิลโจมตีเข้ามาอีกครั้ง เขาสามารถสัมผัสได้ถึงพลังที่เพิ่มขึ้นของซัมมอน จึงต้องการจะเป็นฝ่ายรุกเข้าใส่ก่อน ท้ายที่สุดแล้ว สำหรับคนเช่นเขา การป้องกันที่ดีที่สุดคือการโจมตี และหากเขาปล่อยให้คนอย่างเกรย์ได้รับโอกาสมากเกินไป สุดท้ายตัวเขาเองนั่นแหละที่จะต้องถูกเกรย์เล่นงานจนยับเยิน