บทที่ 1392: 287: นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน! 2 เมื่อได้ยินเช่นนี้ เซี่ยว่านชิวก็คลายความระแวดระวังลง เจิ้งหว่านยินนั้นทั้งมีความสามารถและหน้าตาสะสวย หากเธอได้ใกล้ชิดกับเซินเส้าชิงทั้งวันทั้งคืน เซินเส้าชิงจะต้องถูกเจิ้งหว่านยินพิชิตใจได้อย่างแน่นอน เหมือนกับที่โจวจั่วหลงเคยเป็นในตอนนั้น ในตอนนั้นโจวจั่วหลงกับอู๋หลานเองก็เคยเป็นคู่รักที่หวานชื่น แล้วหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นล่ะ? ต่อมา โจวจั่วหลงก็ถูกเธอพิชิตใจได้เช่นกัน! อะไรก็ตามที่เธอทำได้ เจิ้งหว่านยินก็ย่อมทำได้เหมือนกัน! เซี่ยว่านชิวระบายยิ้มพลางเอ่ยว่า "เซียงเซียงช่างรู้ความที่สุด ตาเฒ่า ทำตามที่เซียงเซียงบอกเถอะ" โจวจั่วหลงมักจะเชื่อฟังเซี่ยว่านชิวมากที่สุดเสมอ "ตกลง" หลังจากพูดจบ โจวจั่วหลงก็หันไปมองเจิ้งหว่านยิน "หว่านยิน เดี๋ยวหลานอย่าลืมกลับไปกับอาสะใภ้รองนะ" เจิ้งหว่านยินพยักหน้ารับ โจวจั่วหลงมองไปที่โจวเซียงแล้วถามต่อว่า "จริงด้วย หลังจากเข้าภาคเหนือแล้ว จินเป่ยมาที่เมืองหลวงด้วยหรือเปล่า?" "ค่ะ" โจวเซียงตอบ "คุณพ่อคะ ช่วงนี้เขาค่อนข้างยุ่งอยู่ที่ภาคเหนือ เมื่อไหร่ที่มีเวลา เขาจะมาเยี่ยมคุณพ่อแน่นอนค่ะ" โจวจั่วหลงแค่นเสียงเหอะอย่างเย็นชา "ยุ่งเหรอ? ยุ่งกับการเอาเพชรสีชมพูไปประเคนให้คนนอกน่ะสิ? หว่านยินเป็นหลานสาวแท้ๆ ของเขา แล้วเขาทำกับหว่านยินยังไง?" โจวเซียงเกือบจะโพล่งออกไปว่าเย่จั๋วไม่ใช่คนนอก แต่เธอก็กลืนคำพูดนั้นลงไป โจวจั่วหลงเกลียดเย่จั๋วเข้ากระดูกดำ หากเธอยังขืนพูดว่าเย่จั๋วไม่ใช่คนนอกอีก ก็เท่ากับเป็นการเติมเชื้อไฟให้โหมหนักขึ้นไปอีก โจวจั่วหลงกล่าวต่อว่า "ไปบอกเจ้าลูกอกตัญญูนั่นซะ ถ้าเขายังไม่มาที่โรงพยาบาลเพื่อเยี่ยมแม่กับพ่อคนนี้ ในอนาคตฉันจะถือว่าไม่มีลูกอย่างเขา! ถึงตอนนั้นก็อย่ามาโทษว่าฉันไม่เห็นแก่ความสัมพันธ์พ่อลูก!" โจวจินเป่ยเป็นนักธุรกิจ และในขณะเดียวกันเขาก็เป็นบุคคลสาธารณะที่ทรงอิทธิพลของจีน หากเขาเกิดเรื่องอื้อฉาวขึ้นมาจริงๆ ทุกอย่างที่เขามีในตอนนี้ย่อมพังทลายลง "คุณพ่อคะ จินเป่ยเขายังเด็ก ยังมีหลายเรื่องที่เขาอาจจะยังคิดได้ไม่รอบคอบนัก หนูขอโทษแทนเขาด้วยนะคะ โปรดอย่าถือสาเขาเลย" เธอชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเสริมว่า "จินเป่ยเป็นลูกชายแท้ๆ ของคุณพ่อ คุณพ่อน่าจะรู้ดีที่สุดว่าเขาเป็นคนยังไง เขาไม่ใช่คนอกตัญญูหรอกค่ะ เพียงแต่เขายังมองไม่เห็นความทุ่มเทที่คุณพ่อมีให้เท่านั้น หนูเชื่อว่าวันหนึ่งเขาจะเข้าใจคุณพ่อค่ะ" ความสัมพันธ์พ่อลูกระหว่างโจวจั่วหลงกับโจวจินเป่ยที่ร้าวฉานเช่นนี้ ทำให้โจวเซียงทำได้เพียงพูดจาโน้มน้าวทั้งสองฝ่ายเพื่อคลี่คลายความเข้าใจผิดต่อกัน อันที่จริง สาเหตุทั้งหมดก็มาจากพฤติกรรมอกตัญญูของโจวจินเป่ย โจวจินเป่ยรู้สึกว่าการตายของแม่เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับโจวจั่วหลง เขาจึงฝังใจเจ็บแค้นโจวจั่วหลงมาโดยตลอด ในขณะที่โจวจั่วหลงเองก็ทนไม่ได้ที่ลูกชายแท้ๆ ของตัวเองเป็นเช่นนี้ โจวเซียงเชื่อว่าตราบใดที่จดหมายลาตายได้รับการซ่อมแซม โจวจินเป่ยก็จะยอมละทิ้งความเข้าใจผิดที่มีต่อโจวจั่วหลง พ่อกับลูกจะได้เลิกราต่อกันเสียที อีกหนึ่งสัปดาห์ อย่างมากที่สุดก็เพียงหนึ่งสัปดาห์ โจวจินเป่ยบอกว่าผู้เชี่ยวชาญจะซ่อมแซมจดหมายลาตายของอู๋หลานให้เสร็จภายในหนึ่งสัปดาห์ เมื่อถึงตอนนั้น เขาจะได้เห็นภาพเหตุการณ์ที่โจวเซียงปรารถนาจะเห็น เซี่ยว่านชิวกล่าวเสริมว่า "ตาเฒ่า เซียงเซียงพูดถูกแล้วล่ะ ยังไงเสียจินเป่ยก็เป็นลูกในไส้ของคุณ เลือดของคุณไหลเวียนอยู่ในกายเขา วันหนึ่งเขาจะต้องมองเห็นความปรารถนาดีที่คุณมีให้เขาแน่ๆ ส่วนตัวเด็กคนนี้ การทำผิดพลาดบ้างก็เป็นเรื่องธรรมดา ในฐานะพ่อแม่ เราควรเรียนรู้ที่จะอดทนและเข้าใจ ไม่ใช่เอาแต่ตำหนิเขาเพียงอย่างเดียว ยิ่งไปกว่านั้น ในตำราปราชญ์ยังกล่าวไว้ไม่ใช่หรือว่าใครเล่าจะไม่เคยทำผิด? ยิ่งจินเป่ยยังเป็นเด็กอยู่อย่างนี้ด้วย!" เมื่อได้ยินเช่นนั้น โจวเซียงก็มองไปที่เซี่ยว่านชิวด้วยความตกตะลึงแวบหนึ่งในดวงตา เธอไม่คาดคิดว่าเซี่ยว่านชิวจะช่วยพูดแก้ต่างให้โจวจินเป่ย โจวจินเป่ยควรจะได้มาเห็นภาพนี้จริงๆ โจวจินเป่ยมีความเข้าใจผิดอย่างลึกซึ้งต่อเซี่ยว่านชิว อันที่จริง เซี่ยว่านชิวดีกับโจวจินเป่ยมาก โจวจินเป่ยอยู่ในปักกิ่งและรู้ว่าเซี่ยว่านชิวอยู่โรงพยาบาล แต่เขากลับไม่ยอมมาเยี่ยมเธอที่โรงพยาบาลเลย หากเป็นคนอื่น ย่อมต้องโกรธมากอย่างแน่นอน ทว่าเซี่ยว่านชิวไม่เพียงแต่จะไม่โกรธ แต่เธอยังช่วยพูดแทนโจวจินเป่ยอีกด้วย อย่าว่าแต่แม่เลี้ยงเลย แม้แต่แม่แท้ๆ หลายคนก็อาจจะทำไม่ได้ถึงขนาดนี้ แต่เซี่ยว่านชิวกลับทำได้ ในเวลานี้โจวเซียงรู้สึกซาบซึ้งใจต่อเซี่ยว่านชิวเป็นอย่างมาก ขณะเดียวกันเธอก็รู้สึกผิดอยู่ลึกๆ เพราะก่อนหน้านี้เธอไม่ได้ปฏิบัติต่อเซี่ยว่านชิวดีนัก โจวเซียงเงยหน้าขึ้นมองเซี่ยว่านชิว "คุณแม่คะ ขอบคุณนะคะ" เซี่ยว่านชิวหัวเราะเยาะอยู่ในใจ คนโง่ก็คือคนโง่จริงๆ แม้แต่เรื่องที่เธอกำลังแสดงอยู่ก็ยังดูไม่ออก เธอไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไมในตอนนั้นเซินไห่เฟิงถึงได้แต่งงานกับคนปัญญาอ่อนแบบนี้ คนโง่ที่คิดจะตอบแทนบุญคุณ! หากเซินไห่เฟิงแต่งงานกับเซี่ยอิงแต่แรก เรื่องราวคงไม่ลงเอยเช่นนี้แน่ ในเมื่อโจวเซียงชอบดูการแสดงของเธอนัก เธอก็จะจัดให้ตามที่ปรารถนา เซี่ยว่านชิวคลี่ยิ้มพลางเอ่ยว่า "เด็กโง่ จะมาขอบคุณแม่อีกทำไม! ตอนนี้แม่ก็มีแค่ลูกๆ สองคนนี้เท่านั้นแหละ การที่แม่ดีกับลูกมันก็เป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้ว!"