บทที่ 1504: 319: ถูกเย่จั๋วมองทะลุปรุโปร่ง นี่มันคือการตบหน้าชัดๆ! 1 แพทย์แผนจีนมันทำไมเหรอ? แพทย์แผนจีนมันน่าทึ่งขนาดนั้นเลยหรือไง? “ถ้าทักษะการแพทย์ของเย่จั๋วเก่งกาจขนาดนั้นจริง ทำไมเธอถึงดูไม่ออกล่ะว่าเซี่ยเสี่ยวหมานกินยาคุมกำเนิดเข้าไป?” “ขนาดเรื่องแค่นี้เธอยังดูไม่ออกเลย ก็แค่ทำเป็นดมกลิ่นไปอย่างนั้นเอง จะมีเหตุผลอื่นอะไรได้อีก?” ซุนเจียอี้เกาะแขนป้าซุนแล้วกระซิบเสียงเบา “แม่คะ ไม่เป็นไรหรอก! ไม่ต้องกังวลไป! คุณหนูหลินตัวจริงคนนั้นไม่มีทางตรวจเจอความผิดปกติในตัวยาแน่นอน” ป้าซุนยังคงมีความกังวลอยู่บ้างและพูดต่อว่า “เซี่ยเสี่ยวหมานกินยาคุมกำเนิดมาตั้งนานแล้ว นี่เพิ่งหยุดไปได้แค่เพียงวันเดียวเอง ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรหรอกใช่ไหม?” เซี่ยเสี่ยวหมานก็อายุมากแล้ว แถมปกติก็ไม่ใช่คนที่จะตั้งท้องได้ง่ายๆ ยิ่งกินยาคุมกำเนิดสะสมมาเป็นเวลานานขนาดนี้ เธอจะตั้งท้องง่ายๆ ได้ยังไงกัน? “แม่คะ แล้วถ้าเกิดเธอท้องขึ้นมาจริงๆ ล่ะ?” ซุนเจียอี้กังวลมาก “แม่คงไม่อยากเอาอนาคตของลูกสาวมาล้อเล่นใช่ไหมคะ?” เมื่อไหร่ก็ตามที่เซี่ยเสี่ยวหมานตั้งท้องลูกของหลินชิงเสวียนขึ้นมา เธอคงจะหมดหวังอย่างสิ้นเชิง ถึงแม้เซี่ยเสี่ยวหมานจะเข้าสู่วัยกลางคนแล้ว หน้าตารูปร่างก็ไม่ได้โดดเด่นอะไร แต่หลินชิงเสวียนกลับรักและเอ็นดูเธอมาก อย่างที่เขาว่ากันว่า แม่จะสูงส่งได้ก็เพราะมีลูกชาย หากเธอต้องการจะเขี่ยเซี่ยเสี่ยวหมานออกไปจากตระกูลหลินอย่างถาวร เธอเองต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายมีลูก ดังนั้น เธอจะต้องตั้งท้องลูกของหลินจิ่นเฉิงให้ได้ และจะยอมให้เซี่ยเสี่ยวหมานมีโอกาสตั้งท้องแม้เพียงนิดเดียวไม่ได้เด็ดขาด ป้าซุนขมวดคิ้ว “แต่ถ้าครั้งนี้เราถูกจับได้ เราจะรับผิดชอบผลที่ตามมาไม่ไหวนะ!” ป้าซุนเป็นคนที่มีความระมัดระวังและรอบคอบมากเป็นทุนเดิม เมื่อเห็นท่าทางของป้าซุนเช่นนี้ ซุนเจียอี้ก็แทบจะพูดไม่ออก “แม่คะ สบายใจได้เลย! ไม่มีอะไรเกิดขึ้นแน่นอน!” “ไม่หรอก” ป้าซุนส่ายหัว “แม่ยังรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ อยู่” ซุนเจียอี้พูดกล่อมต่อว่า “แม่ลองคิดดูสิว่าเย่จั๋วอายุเท่าไหร่กันเชียว? แม่ก็พูดเองไม่ใช่เหรอว่าปีนี้เธอเพิ่งจะอายุ 20 เท่านั้น! เด็กสาวอายุแค่ 20 จะไปรู้อะไร? หนูว่าเธอไม่รู้เรื่องการแพทย์เลยสักนิดด้วยซ้ำ! ถ้าเธอรู้เรื่องยาจริง เธอจะไม่รู้เลยเหรอว่าเซี่ยเสี่ยวหมานแอบกินยาคุมกำเนิดเข้าไป? แม่ลองคิดดูสิ ถ้าเซี่ยเสี่ยวหมานท้องขึ้นมา หนูจะทำยังไง? หนูไม่ต้องกลายเป็นตัวตลกไปเลยเหรอคะ?” พอได้ฟังคำพูดนี้ ป้าซุนก็เริ่มรู้สึกว่าสิ่งที่ซุนเจียอี้พูดมานั้นมีเหตุผล เย่จั๋วยังเด็กนัก ทักษะการแพทย์จะไปสูงส่งสักแค่ไหนกันเชียว? และถ้าหากครั้งนี้เซี่ยเสี่ยวหมานตั้งท้องขึ้นมาจริงๆ สองแม่ลูกอย่างพวกเธอจะมีที่ยืนได้อย่างไร? เธอยังคงคาดหวังให้ซุนเจียอี้ได้ขึ้นครองตำแหน่งคุณนายหลิน เพื่อนำความภาคภูมิใจมาสู่บรรพบุรุษ! ดังนั้น เธอจะยอมให้เซี่ยเสี่ยวหมานมีโอกาสตั้งครรภ์ไม่ได้เป็นอันขาด! เมื่อคิดได้ดังนี้ ป้าซุนก็หรี่ตาลง “ตกลง แม่เข้าใจแล้ว” “งั้นแม่ก็อย่าลืมนะคะ!” ซุนเจียอี้กำชับ “ไม่ต้องห่วงหรอก” ในจังหวะนั้นเอง พ่อบ้านก็เดินตรงเข้ามา ป้าซุนจึงรีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มแย้มแล้วพูดว่า “เจียอี้ วันนี้เป็นวันเกิดของคุณหนู มีแขกผู้มีเกียรติมาที่วิลล่ามากมาย ลูกต้องระวังตัวให้ดี อย่าไปทำอะไรให้แขกเคืองใจเชียวล่ะ” ซุนเจียอี้ชะงักไปครู่หนึ่ง ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ ป้าซุนถึงพูดแบบนั้น แต่พอหันไปเห็นพ่อบ้านเดินเข้ามา ก็รีบพยักหน้ารับทันที “ค่ะแม่ หนูเข้าใจแล้ว” “เอาล่ะ งั้นก็รีบไปทำงานเถอะ! ไปดูว่าคุณหนูมีอะไรจะสั่งไหม!” ป้าซุนกล่าว “ค่ะ” ซุนเจียอี้ตอบรับ “งั้นหนูไปก่อนนะคะ!” “ไปเถอะ” ซุนเจียอี้หันหลังเดินมุ่งหน้าไปทางห้องโถงด้านหน้า และเดินสวนกับพ่อบ้านพอดี “สวัสดีค่ะ ลุงหวัง” พ่อบ้านพยักหน้าและยิ้มตอบ “อื้ม ไปเถอะ” ในสายตาของพ่อบ้าน ซุนเจียอี้เป็นเด็กที่ป้าซุนอบรมสั่งสอนมาอย่างดี เมื่อเจอผู้ใหญ่ก็รู้จักทักทาย ขยันขันแข็งในการทำงาน ไม่เหมือนกับคนอื่นๆ ที่จ้องแต่จะอู้งาน! ซุนเจียอี้ไม่เพียงแต่ไม่อู้งานเท่านั้น แต่เธอยังอาสาช่วยงานคนรับใช้คนอื่นๆ ในบ้านด้วย ดังนั้นพ่อบ้านจึงยังคงรู้สึกชื่นชมเด็กสาวคนนี้ไม่น้อย “พ่อบ้านคะ” ป้าซุนเอ่ยทักทายพ่อบ้านเช่นกัน พ่อบ้านเดินเข้ามาหาแล้วพูดว่า “ป้าซุน เจียอี้เด็กคนนี้ดีจริงๆ นะ” ป้าซุนยิ้มถ่อมตัว “ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ คุณชมเธอเกินไปแล้ว” “นี่กำลังจะไปต้มยาให้คุณผู้หญิงใช่ไหม?” พ่อบ้านถามต่อ “ใช่ค่ะ” ป้าซุนพยักหน้า พ่อบ้านกล่าวว่า “พอดีเลย ผมมีธุระที่ห้องครัวเหมือนกัน ไปด้วยกันเลยสิ” “ได้ค่ะ” ป้าซุนเดินตามพ่อบ้านไป พ่อบ้านชวนคุยต่อ “อ้อจริงสิ ป้าซุน เจียอี้เขามีแฟนที่มหาวิทยาลัยหรือยังล่ะ?” ป้าซุนส่ายหัว “เธอไม่ได้บอกฉันเลยค่ะ ฉันเองก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน! ตอนนี้เธออยู่มหาวิทยาลัยแล้ว จะมีแฟนหรือไม่มีก็เป็นอิสระของเธอ ในฐานะพ่อแม่ เราก็ไม่อยากเข้าไปก้าวก่ายมากนัก” “ก็ถูกของคุณ เด็กสมัยนี้ต่างก็มีความคิดเป็นของตัวเองกันทั้งนั้น” พ่อบ้านครุ่นคิดคำพูดในใจก่อนจะเอ่ยต่อ “คืออย่างนี้ครับ คุณก็น่าจะรู้จักอาจารย์เฟิง เชฟขนมหวานใช่ไหม?” “รู้จักค่ะ” ป้าซุนพยักหน้าตอบรับ