บทที่ 452: 124: ตบหน้าอย่างแรง, พบพ่อแม่ คุณเคยได้ยินชื่อหมอกู้ไหม? 6 ผู้แปล: 549690339 เซินเส้าชิงปฏิเสธทันควัน “แน่นอนว่าไม่!” “แต่ฉันเห็นว่านายมีแววจะเป็นพวกกลัวเมียนะ” เซินเยว่หยาหรี่ตาลง สีหน้าของเซินเส้าชิงยังคงราบเรียบเช่นปกติ “คุณเข้าใจผิดแล้ว” “เหอะๆ” เซินเยว่หยายิ้มอย่างมีเลศนัย “เมื่อก่อน ใครบางคนยังเคยพูดเองเลยว่าไม่อยากแต่งงาน!” เซินเส้าชิง: “...” เพียงพริบตาเดียว วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการฝึกทหาร วันสุดท้ายคือการเดินสวนสนามแสดงความยินดีที่จบการฝึกทหาร หลังจากผ่านการฝึกฝนราวกับปีศาจมาสิบห้าวัน ผิวของทุกคนก็เข้มขึ้นหลายระดับ โดยเฉพาะหลี่เยว่เยว่ แม้ว่าเธอจะทาครีมกันแดดแล้ว ผิวหน้าและคอของเธอก็ยังคล้ำลงไปหลายเฉด หลี่เยว่เยว่มองเย่จาวด้วยความอิจฉา “จาวจาวคนสวย ทำไมเธอถึงไม่ดำเลยล่ะ?” เย่จาวเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “อาจเป็นเพราะฉันสวยมาตั้งแต่เกิดมั้ง?” หลี่เยว่เยว่ครางอืออาแล้วโผเข้ากอดเย่จาว “ฉันก็อยากสวยมาตั้งแต่เกิดเหมือนกัน อ้อ จริงด้วย ฉันได้ยินมาว่าพรุ่งนี้จะมีการคัดเลือกดาวมหาวิทยาลัยคนใหม่ เธออยากลงสมัครไหม?” เย่จาวส่ายหน้าเบาๆ “ไม่ล่ะ” หลี่เยว่เยว่พูดอย่างเสียดาย “ทำไมล่ะ? ด้วยรูปลักษณ์ของเย่จาว ถ้าเธอลงสมัครดาวมหาวิทยาลัย เธอต้องโดดเด่นท่ามกลางนักศึกษาใหม่ทั้ง 5,000 คนแน่นอน” เย่จาวเปิดคอมพิวเตอร์ของเธอแล้วพูดว่า “ฉันไม่สนใจน่ะ” คอมพิวเตอร์ของเธอเปิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เย่จาวกดปุ่มลัดและล็อกอินเข้าสู่เว็บไซต์หนึ่ง หลี่เยว่เยว่มองไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์และอดไม่ได้ที่จะถามว่า “จาวจาว คอมพิวเตอร์ของเธอเป็นรุ่นไหนเหรอ? ทำไมฉันถึงอ่านตัวหนังสือบนนั้นไม่ออกเลยสักคำ?” น้ำเสียงของเย่จาวดูราบเรียบ “อ๋อ นี่เป็นอินเทอร์เน็ตนอกประเทศของประเทศ C น่ะ” “อินเทอร์เน็ตนอกประเทศเหรอ?” หลี่เยว่เยว่พูดด้วยความประหลาดใจ “เธอล็อกอินเข้าไปได้ยังไง?” “มุดข้ามกำแพงเอา” เย่จาวตอบสั้นๆ อย่างไรก็ตาม หลี่เยว่เยว่รู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง ต้องรู้ก่อนว่าเพราะมันเกี่ยวข้องกับปัญหาลิขสิทธิ์ เว็บไซต์ในประเทศต่างพยายามอย่างหนักที่จะเข้าถึงเว็บไซต์ต่างประเทศให้ได้ แล้วเย่จาวสลับไปมาอย่างอิสระขนาดนี้ได้ยังไง? ในขณะนั้นเอง ประตูหอพักก็ถูกผลักเปิดออกหลังจากข้างนอก หลี่เยว่เยว่หันไปมอง เป็นเฟิ่งเซียนเซียนนั่นเอง เพราะเหตุการณ์เรื่องเครื่องปรับอากาศคราวก่อน เฟิ่งเซียนเซียนและไป๋เสี่ยวหมานจึงหายหน้าไปนานกว่าสิบวัน พวกเธอไม่ได้เข้าร่วมการฝึกทหารด้วยซ้ำ หลี่เยว่เยว่คิดว่าทั้งคู่ลาออกไปแล้วเสียอีก ไม่นึกเลยว่าวันนี้พวกเธอจะกลับมาจริงๆ เมื่อเห็นหลี่เยว่เยว่ที่มีผิวคล้ำลงไปหลายเฉด ไป๋เสี่ยวหมานก็หัวเราะออกมาดังลั่น เธอมองไปที่เฟิ่งเซียนเซียนแล้วพูดว่า “เซียนเซียน โชคดีจริงๆ ที่คุณย่าของเธอช่วยแจ้งผู้นำโรงเรียนให้ ฉันเลยไม่ต้องเข้าร่วมการฝึกทหาร ไม่อย่างนั้นฉันคงจะเป็นเหมือนใครบางคน ดำจนแม่ตัวเองยังจำไม่ได้แน่! ขอบคุณเธอมากจริงๆ นะ!” เฟิ่งเซียนเซียนมองหลี่เยว่เยว่ที่ยืนอยู่ข้างหน้าเย่จาวด้วยความพึงพอใจ ถ้าแม้แต่หลี่เยว่เยว่ยังดำได้ขนาดนี้ เย่จาวที่ไม่ปัญญาซื้อครีมกันแดดด้วยซ้ำ ก็คงจะยิ่งดำกว่านี้ใช่ไหม? “ผิวคล้ำแดดยังดีกว่าพวกใจดำไม่ใช่เหรอ?” หลี่เยว่เยว่สวนกลับทันที เธอก้มหน้าลงมองเย่จาว “จาวจาว เธอเห็นด้วยไหม?” น้ำเสียงของเย่จาวราบเรียบ “อืม” นั่นเองเฟิ่งเซียนเซียนถึงเพิ่งสังเกตเห็นเย่จาว คิ้วของเธอเรียวงามราวกับภาพวาด ผิวของเธอขาวผ่องราวกับหยก เย่จาว เย่จาวกลับไม่คล้ำแดดเลยแม้แต่นิดเดียว! ไม่เพียงแต่ไม่ดำลง แต่เธอกลับดูขาวกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ นี่มันเกิดอะไรขึ้น? สีหน้าของเฟิ่งเซียนเซียนทรุดฮวบลงทันที เดิมทีเธอตั้งใจจะกลับมาดูสภาพอันน่าอับอายของเย่จาวที่ตัวดำปี๋ เธอไม่คาดคิดเลย! เธอไม่คิดว่าเย่จาวจะไม่คล้ำแดดเลยสักนิด มันเป็นไปได้ยังไง? “เย่จาว เธอก็ไม่ได้เข้าร่วมการฝึกทหารเหมือนกันเหรอ?” เฟิ่งเซียนเซียนอดไม่ได้ที่จะถามออกมา เย่จาวยังคงจดจ่ออยู่กับคอมพิวเตอร์ นิ้วของเธอรัวพิมพ์บนคีย์บอร์ดอย่างรวดเร็ว “ขอโทษทีนะ ฉันเกรงว่าจะทำให้เธอผิดหวัง พอดีฉันเป็นพวกผิวไม่คล้ำแดดน่ะ” เฟิ่งเซียนเซียนโกรธจนอยากจะกัดลิ้นตัวเองตาย เธอหลบแดดมาสิบวัน แต่ผิวเธอยังไม่ขาวเท่าเย่จาวเลยด้วยซ้ำ เย่จาวก็แค่เด็กบ้านนอกแท้ๆ แทนที่จะมีชีวิตแบบเจ้าหญิง เธอกลับมีคุณสมบัติร่างกายที่เลิศเลอราวกับเจ้าหญิง มันช่างน่าหงุดหงิดจริงๆ ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของเย่จาวก็ดังขึ้น เธอรับสายด้วยมือข้างหนึ่งและปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์ด้วยมืออีกข้าง ก่อนจะเดินไปที่ระเบียงเพื่อคุยโทรศัพท์ “ฮัลโหล” เฟิ่งเซียนเซียนหรี่ตาลง หรือจะเป็นแฟนหนุ่มจอมขี้เกียจของเย่จาว? ดูเหมือนว่าแฟนของเย่จาวจะไม่เพียงแต่ไม่ได้ความ แต่ยังเป็นคนที่ไม่กล้าสู้หน้าคนอื่นด้วย ไม่อย่างนั้นเย่จาวคงไม่เสียความมั่นใจจนไม่กล้ารับสายในหอพักแล้วต้องแอบไปรับที่ระเบียงแบบนี้หรอก! ... หลินเจ๋อยุ่งอยู่กับการถอดรหัสตู้เซฟในช่วงหลายวันนี้ อย่างไรก็ตาม ผ่านมาครึ่งเดือนแล้ว ก็ยังไม่มีความคืบหน้าใดๆ ในขณะนั้น โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น หลินเจ๋อรับสายทันที “ฮัลโหล เป็นยังไงบ้าง?” เสียงที่ฟังดูตื่นเต้นดังมาจากปลายสาย “ผมติดต่อผู้เชี่ยวชาญด้านการถอดรหัสจากประเทศไทยได้แล้ว รีบออนไลน์แล้วเข้าห้องมาเดี๋ยวนี้เลย เรามาคุยกับผู้เชี่ยวชาญแบบต่อหน้ากัน”