บทที่ 445: 123: ขยะ! หลินเจ๋อพบข้อมูลของแม่ผู้ให้กำเนิดแล้ว! 6 “เย่จ่าว” กู้จั้วเฉิงพยักหน้า “ไปพักข้างๆ ก่อนเถอะ” หลังจากพูดจบ เขาก็หันไปบอกนักเรียนคนอื่นๆ “เรามาต่อกัน!” ซ่งหรูเสวี่ยตกตะลึง คนอื่นๆ ที่เฝ้ารอดูเรื่องตลกของเย่จ่าวก็ตกตะลึงเช่นกัน เดิมทีพวกเขาคิดว่าเย่จ่าวเป็นเพียงเศษเหล็กที่ไร้ค่า ใครจะไปคาดคิดว่าจริงๆ แล้วคนผู้นี้คือราชา! จนกระทั่งถึงเวลาห้าโมงเย็น การฝึกทหารของวันนั้นก็สิ้นสุดลง หลี่เยว่เยว่จูงมือเย่จ่าวกลับหอพัก “จ่าวจ่าว! วันนี้เธอเท่มากจริงๆ! เธอไม่รู้หรอกว่าตอนนั้นสีหน้าของครูกู้น่ะดูยอดเยี่ยมขนาดไหน!” “ก็แค่ระดับทั่วๆ ไป อันดับสามของโลกน่ะนะ” ทั้งสองคุยกันพลางเดินกลับหอพัก เฟิงเสียนเสียนและไป๋เสี่ยวหม่านไม่ได้อยู่ในห้องพัก หลี่เยว่เยว่เริ่มเช็ดเครื่องสำอาง “จ่าวจ่าว อาบน้ำเสร็จแล้วเราออกไปหาอะไรกินข้างนอกกันเถอะ ฉันยังไม่เคยไปกินข้าวข้างนอกโรงเรียนเลย!” เย่จ่าวพยักหน้าเล็กน้อย “ตกลง ฉันขอไปอาบน้ำก่อนนะ” หลังจากหลี่เยว่เยว่เช็ดเครื่องสำอางเสร็จ เธอก็เดินไปล้างหน้าในห้องน้ำ ในจังหวะนั้นเอง เธอเผลอไปเตะถังขยะส่วนตัวของเฟิงเสียนเสียนล้มลง เพื่อที่จะแสดงให้เห็นว่าเธอแตกต่างจากคนอื่น ถังขยะที่เฟิงเสียนเสียนใช้นั้นเป็นแบรนด์หรูชื่อดัง แม้แต่ด้านนอกถังขยะยังมีแผ่นทองคำเปลวปิดอยู่ชั้นหนึ่งด้วย มันดูสูงส่งและสง่างามมาก หลี่เยว่เยว่รีบคุกเข่าลงบนพื้นเพื่อเก็บขยะ แต่ในขณะที่เธอกำลังทิ้งขยะกลับไป หลี่เยว่เยว่ก็เหลือบไปเห็นสิ่งที่คุ้นตาอยู่ที่ก้นบึ้งของถังขยะ นั่นคือ— นมอัดเม็ดที่เธอให้เฟิงเสียนเสียนไปนั่นเอง! หลี่เยว่เยว่ไม่สนความสกปรก เธอเอื้อมมือลงไปในถังขยะแล้วหยิบถุงนั้นออกมา เป็นอย่างที่คิดจริงๆ ทั้งถุงนั้นเต็มไปด้วยนมอัดเม็ดที่เธอให้เฟิงเสียนเสียนไป ในพริบตาเดียว รอยยิ้มบนใบหน้าของหลี่เยว่เยว่ก็มลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย และความโกรธก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทุกทิศทาง! นมอัดเม็ดเหล่านี้แม่ของหลี่เยว่เยว่เป็นคนทำด้วยตัวเอง มันเป็นของจากธรรมชาติและไม่มีสารเติมแต่งใดๆ ในสายตาของหลี่เยว่เยว่ สิ่งเหล่านี้คือสมบัติที่ประเมินค่าไม่ได้ เพราะโดยปกติแล้ว แม่ของเธอจะไม่ทำของพวกนี้ให้ใครกินง่ายๆ เฟิงเสียนเสียนอาจจะไม่รับของของเธอ หรืออาจจะดูถูกเธอก็ได้ แต่เธอไม่ควรรับมันไปแล้วโยนมันทิ้งถังขยะในพริบตาเดียวหลังจากรับไปแบบนี้ นี่คือการไม่ให้เกียรติกันอย่างที่สุด! หลี่เยว่เยว่กอดถุงนมอัดเม็ดไว้และโกรธจนร่างกายสั่นเทาไปทั้งตัว หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ เธอก็ลุกขึ้นจากพื้น แกะนมอัดเม็ดเข้าปากชิ้นหนึ่ง จากนั้นก็เก็บส่วนที่เหลือเข้าตู้ของตัวเอง ตู้ของเย่จ่าวอยู่ติดกับตู้ของเธอ ผ่านกระจกใส จะเห็นได้ว่าเย่จ้าวกินนมอัดเม็ดไปมากกว่าครึ่งแล้ว ไม่นานนัก เย่จ่าวก็เดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากอาบน้ำเสร็จ “เยว่เยว่ เธอจะไปอาบน้ำเลยไหม?” “ไปเดี๋ยวนี้แหละ!” หลี่เยว่เยว่คว้าชุดนอนแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป ในขณะที่หลี่เยว่เยว่อาบน้ำอยู่ เย่จ่าวก็เปิดคอมพิวเตอร์และตรวจสอบสถานการณ์ของจางต้าไห่ ตามเครื่องมือสอดแนม จางต้าไห่ยังไม่ล้มเลิกความพยายามที่จะสืบเรื่องของเธอและเย่ซู เย่จ่าวเลิกคิ้วเล็กน้อยและตรวจสอบบันทึกการแชทในเครื่องมือสื่อสารหลักของจางต้าไห่ผ่านหน้าจอ ในตอนนั้นเอง เย่จ่าวพบคนคนหนึ่งชื่อ ‘รอคอยเมืองหนึ่ง’ ในรายชื่อวีแชทของจางต้าไห่ บางอย่างดูไม่ชอบมาพากล รอคอยเมืองหนึ่ง? คนคนนี้คือใครกัน? ในเวลาเดียวกัน ประตูหอพักก็ถูกเปิดออกจากด้านนอก เฟิงเสียนเสียนและไป๋เสี่ยวหม่านเดินเข้ามาข้างใน “เสียนเสียน ฝีมือการทำอาหารของเชฟร้านอาหารมิชลินสามดาวนี่สุดยอดจริงๆ! ฉันไม่เคยได้กินฟัวกราส์ที่อร่อยขนาดนี้มาก่อนเลย! แล้วก็ซาซิมินั่นก็ไม่เลวเหมือนกันนะ!” เฟิงเสียนเสียนยิ้มแล้วพูดว่า “ถ้าเธอชอบ คราวหน้าฉันจะพาไปอีกนะ” ไป๋เสี่ยวหม่านไม่คิดว่าจะได้รับเซอร์ไพรส์ “จริงเหรอ?” “แน่นอนว่าจริงสิ” ขณะที่พูด สายตาของเฟิงเสียนเสียนก็กวาดผ่านเย่จ่าวไป เธอเห็นเย่จ่าวนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ นิ้วเรียวรัวพิมพ์ลงบนหน้าจอสีดำอย่างต่อเนื่อง เย่จ่าวทำเป็นหูทวนลมต่อคำพูดของพวกเธอ เฟิงเสียนเสียนเบ้ปาก เย่จ่าวคงกำลังเสแสร้งแกล้งทำอยู่สินะ? ยัยบ้านนอกที่มาจากชนบทคงไม่เคยเข้าเมืองไปกินร้านอาหารมิชลินสามดาวหรอก ตอนนี้เย่จ่าวคงจะอิจฉาเธอมากแน่ๆ น่าเสียดายที่สถานะบางอย่างมันอิจฉากันไม่ได้ เธอเกิดมาเพื่อเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลหลิน ครู่ต่อมา หลี่เยว่เยว่ก็เดินออกมาจากห้องน้ำ “จ่าวจ่าว เราไปหาอะไรกินกันเถอะ” เฟิงเสียนเสียนถือกระเป๋าถือพลางเดินมาหยุดข้างหลี่เยว่เยว่ด้วยรอยยิ้ม “เยว่เยว่ ขอบใจสำหรับนมอัดเม็ดนะจ๊ะ นี่คือของขวัญตอบแทนที่ฉันเตรียมไว้ให้เธอ! เครื่องปรับอากาศแบบปรับอุณหภูมิได้รุ่นล่าสุดของ ZY” เฟิงเสียนเสียนไม่ได้อยากเป็นเพื่อนกับหลี่เยว่เยว่จริงๆ หรอก เธอแค่ต้องการติดสินบนหลี่เยว่เยว่ เพื่อให้หลี่เยว่เยว่และไป๋เสี่ยวหม่านมาอยู่ฝั่งเดียวกับเธอ และช่วยกันโดดเดี่ยวเย่จ่าว! การโดดเดี่ยวคือความรุนแรงที่เยือกเย็นที่น่ากลัวที่สุด! เธอต้องทำให้เย่จ่าวได้รู้ว่าการเป็นชนชั้นสูงในเมืองหลวงนั้นเป็นอย่างไร! คนที่กล้าล่วงเกินเธอจะไม่มีจุดจบที่ดีแน่นอน