Chapter 445
353 / 2066
5 min read
Chapter 445
Published Mar 9, 2026, 05:11 PM
บทที่ 445: 123: ขยะ! หลินเจ๋อพบข้อมูลของแม่ผู้ให้กำเนิดแล้ว! 6
“เย่จ่าว”
กู้จั้วเฉิงพยักหน้า “ไปพักข้างๆ ก่อนเถอะ” หลังจากพูดจบ เขาก็หันไปบอกนักเรียนคนอื่นๆ “เรามาต่อกัน!”
ซ่งหรูเสวี่ยตกตะลึง
คนอื่นๆ ที่เฝ้ารอดูเรื่องตลกของเย่จ่าวก็ตกตะลึงเช่นกัน
เดิมทีพวกเขาคิดว่าเย่จ่าวเป็นเพียงเศษเหล็กที่ไร้ค่า
ใครจะไปคาดคิดว่าจริงๆ แล้วคนผู้นี้คือราชา!
จนกระทั่งถึงเวลาห้าโมงเย็น การฝึกทหารของวันนั้นก็สิ้นสุดลง
หลี่เยว่เยว่จูงมือเย่จ่าวกลับหอพัก “จ่าวจ่าว! วันนี้เธอเท่มากจริงๆ! เธอไม่รู้หรอกว่าตอนนั้นสีหน้าของครูกู้น่ะดูยอดเยี่ยมขนาดไหน!”
“ก็แค่ระดับทั่วๆ ไป อันดับสามของโลกน่ะนะ”
ทั้งสองคุยกันพลางเดินกลับหอพัก
เฟิงเสียนเสียนและไป๋เสี่ยวหม่านไม่ได้อยู่ในห้องพัก
หลี่เยว่เยว่เริ่มเช็ดเครื่องสำอาง “จ่าวจ่าว อาบน้ำเสร็จแล้วเราออกไปหาอะไรกินข้างนอกกันเถอะ ฉันยังไม่เคยไปกินข้าวข้างนอกโรงเรียนเลย!”
เย่จ่าวพยักหน้าเล็กน้อย “ตกลง ฉันขอไปอาบน้ำก่อนนะ”
หลังจากหลี่เยว่เยว่เช็ดเครื่องสำอางเสร็จ เธอก็เดินไปล้างหน้าในห้องน้ำ ในจังหวะนั้นเอง เธอเผลอไปเตะถังขยะส่วนตัวของเฟิงเสียนเสียนล้มลง
เพื่อที่จะแสดงให้เห็นว่าเธอแตกต่างจากคนอื่น ถังขยะที่เฟิงเสียนเสียนใช้นั้นเป็นแบรนด์หรูชื่อดัง แม้แต่ด้านนอกถังขยะยังมีแผ่นทองคำเปลวปิดอยู่ชั้นหนึ่งด้วย
มันดูสูงส่งและสง่างามมาก
หลี่เยว่เยว่รีบคุกเข่าลงบนพื้นเพื่อเก็บขยะ
แต่ในขณะที่เธอกำลังทิ้งขยะกลับไป หลี่เยว่เยว่ก็เหลือบไปเห็นสิ่งที่คุ้นตาอยู่ที่ก้นบึ้งของถังขยะ
นั่นคือ—
นมอัดเม็ดที่เธอให้เฟิงเสียนเสียนไปนั่นเอง!
หลี่เยว่เยว่ไม่สนความสกปรก เธอเอื้อมมือลงไปในถังขยะแล้วหยิบถุงนั้นออกมา
เป็นอย่างที่คิดจริงๆ
ทั้งถุงนั้นเต็มไปด้วยนมอัดเม็ดที่เธอให้เฟิงเสียนเสียนไป
ในพริบตาเดียว รอยยิ้มบนใบหน้าของหลี่เยว่เยว่ก็มลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย และความโกรธก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทุกทิศทาง!
นมอัดเม็ดเหล่านี้แม่ของหลี่เยว่เยว่เป็นคนทำด้วยตัวเอง
มันเป็นของจากธรรมชาติและไม่มีสารเติมแต่งใดๆ
ในสายตาของหลี่เยว่เยว่ สิ่งเหล่านี้คือสมบัติที่ประเมินค่าไม่ได้
เพราะโดยปกติแล้ว แม่ของเธอจะไม่ทำของพวกนี้ให้ใครกินง่ายๆ
เฟิงเสียนเสียนอาจจะไม่รับของของเธอ หรืออาจจะดูถูกเธอก็ได้ แต่เธอไม่ควรรับมันไปแล้วโยนมันทิ้งถังขยะในพริบตาเดียวหลังจากรับไปแบบนี้
นี่คือการไม่ให้เกียรติกันอย่างที่สุด!
หลี่เยว่เยว่กอดถุงนมอัดเม็ดไว้และโกรธจนร่างกายสั่นเทาไปทั้งตัว หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ เธอก็ลุกขึ้นจากพื้น แกะนมอัดเม็ดเข้าปากชิ้นหนึ่ง จากนั้นก็เก็บส่วนที่เหลือเข้าตู้ของตัวเอง
ตู้ของเย่จ่าวอยู่ติดกับตู้ของเธอ
ผ่านกระจกใส จะเห็นได้ว่าเย่จ้าวกินนมอัดเม็ดไปมากกว่าครึ่งแล้ว
ไม่นานนัก เย่จ่าวก็เดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากอาบน้ำเสร็จ “เยว่เยว่ เธอจะไปอาบน้ำเลยไหม?”
“ไปเดี๋ยวนี้แหละ!” หลี่เยว่เยว่คว้าชุดนอนแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป
ในขณะที่หลี่เยว่เยว่อาบน้ำอยู่ เย่จ่าวก็เปิดคอมพิวเตอร์และตรวจสอบสถานการณ์ของจางต้าไห่
ตามเครื่องมือสอดแนม จางต้าไห่ยังไม่ล้มเลิกความพยายามที่จะสืบเรื่องของเธอและเย่ซู
เย่จ่าวเลิกคิ้วเล็กน้อยและตรวจสอบบันทึกการแชทในเครื่องมือสื่อสารหลักของจางต้าไห่ผ่านหน้าจอ
ในตอนนั้นเอง เย่จ่าวพบคนคนหนึ่งชื่อ ‘รอคอยเมืองหนึ่ง’ ในรายชื่อวีแชทของจางต้าไห่ บางอย่างดูไม่ชอบมาพากล
รอคอยเมืองหนึ่ง?
คนคนนี้คือใครกัน?
ในเวลาเดียวกัน ประตูหอพักก็ถูกเปิดออกจากด้านนอก
เฟิงเสียนเสียนและไป๋เสี่ยวหม่านเดินเข้ามาข้างใน
“เสียนเสียน ฝีมือการทำอาหารของเชฟร้านอาหารมิชลินสามดาวนี่สุดยอดจริงๆ! ฉันไม่เคยได้กินฟัวกราส์ที่อร่อยขนาดนี้มาก่อนเลย! แล้วก็ซาซิมินั่นก็ไม่เลวเหมือนกันนะ!”
เฟิงเสียนเสียนยิ้มแล้วพูดว่า “ถ้าเธอชอบ คราวหน้าฉันจะพาไปอีกนะ”
ไป๋เสี่ยวหม่านไม่คิดว่าจะได้รับเซอร์ไพรส์ “จริงเหรอ?”
“แน่นอนว่าจริงสิ”
ขณะที่พูด สายตาของเฟิงเสียนเสียนก็กวาดผ่านเย่จ่าวไป
เธอเห็นเย่จ่าวนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ นิ้วเรียวรัวพิมพ์ลงบนหน้าจอสีดำอย่างต่อเนื่อง
เย่จ่าวทำเป็นหูทวนลมต่อคำพูดของพวกเธอ
เฟิงเสียนเสียนเบ้ปาก
เย่จ่าวคงกำลังเสแสร้งแกล้งทำอยู่สินะ?
ยัยบ้านนอกที่มาจากชนบทคงไม่เคยเข้าเมืองไปกินร้านอาหารมิชลินสามดาวหรอก ตอนนี้เย่จ่าวคงจะอิจฉาเธอมากแน่ๆ
น่าเสียดายที่สถานะบางอย่างมันอิจฉากันไม่ได้
เธอเกิดมาเพื่อเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลหลิน
ครู่ต่อมา หลี่เยว่เยว่ก็เดินออกมาจากห้องน้ำ “จ่าวจ่าว เราไปหาอะไรกินกันเถอะ”
เฟิงเสียนเสียนถือกระเป๋าถือพลางเดินมาหยุดข้างหลี่เยว่เยว่ด้วยรอยยิ้ม “เยว่เยว่ ขอบใจสำหรับนมอัดเม็ดนะจ๊ะ นี่คือของขวัญตอบแทนที่ฉันเตรียมไว้ให้เธอ! เครื่องปรับอากาศแบบปรับอุณหภูมิได้รุ่นล่าสุดของ ZY”
เฟิงเสียนเสียนไม่ได้อยากเป็นเพื่อนกับหลี่เยว่เยว่จริงๆ หรอก
เธอแค่ต้องการติดสินบนหลี่เยว่เยว่ เพื่อให้หลี่เยว่เยว่และไป๋เสี่ยวหม่านมาอยู่ฝั่งเดียวกับเธอ และช่วยกันโดดเดี่ยวเย่จ่าว!
การโดดเดี่ยวคือความรุนแรงที่เยือกเย็นที่น่ากลัวที่สุด!
เธอต้องทำให้เย่จ่าวได้รู้ว่าการเป็นชนชั้นสูงในเมืองหลวงนั้นเป็นอย่างไร!
คนที่กล้าล่วงเกินเธอจะไม่มีจุดจบที่ดีแน่นอน
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.