บทที่ 444: 123: ขยะ! หลินเจ๋อพบข้อมูลของแม่ผู้ให้กำเนิดแล้ว! 5 “เงียบหน่อย ผมคือกู้จั่วเฉิง ครูฝึกของพวกคุณ” ครูฝึกถือรายชื่ออยู่ในมือ “ตอนนี้เราจะเริ่มขานชื่อ ใครถูกเรียกชื่อให้ขานรับ” “ซ่งหรูเสวี่ย” “มาค่ะ!” “จ้าวเหวินจวิน” “มาค่ะ!” “หลี่เหวินปิน” “มาครับ!” “หลี่เยว่เยว่” “มาค่ะ!” “...” “เย่จ่าว” “มาค่ะ” ที่แท้เธอก็คือเย่จ่าว ซ่งหรูเสวี่ยปรายตาไปทางเย่จ่าวพร้อมกับหรี่ตาลง ซ่งหรูเสวี่ยเป็นเพื่อนสนิทของเฟิงเซี่ยนเซี่ยน เมื่อคืนนี้ เธอได้รับข้อความวีแชทจากเฟิงเซี่ยนเซี่ยน โดยเฟิงเซี่ยนเซี่ยนขอให้เธอช่วยสั่งสอนและทำให้เย่จ่าวลำบากในช่วงการฝึกทหารนี้หน่อย ตอนแรกเธอคิดว่าเย่จ่าวคงเป็นแค่เด็กสาวธรรมดาๆ คนหนึ่ง เธอไม่คาดคิดเลยว่าเย่จ่าวจะสวยขนาดนี้ ไม่น่าแปลกใจเลยที่เฟิงเซี่ยนเซี่ยนจะรู้สึกหวาดกลัวเธอ หลังจากขานชื่อเสร็จ ครูฝึกก็ได้จัดระเบียบท่าทางทางทหารให้กับทุกคน เขาฝึกทั้งการเดินตัวตรง การยืนตรง การพักแถว และการกลับตัวอยู่กับที่... กู้จั่วเฉิงเป็นครูฝึกที่เข้มงวดมาก เขาไม่อนุญาตให้มีความผิดพลาดแม้เพียงเล็กน้อย หลังจากผ่านไปสองชั่วโมง ทุกคนต่างก็ตกอยู่ในสภาพที่ดูไม่ได้ ต้องเข้าใจว่านักศึกษามหาวิทยาลัยกลุ่มนี้ปกติแล้วจะได้รับการประคบประหงมมาอย่างดีจากที่บ้าน พวกเขาเคยต้องมาตกระกำลำบากแบบนี้ที่ไหนกัน? ขณะที่กำลังพักอยู่กับที่ หลี่เยว่เยว่มองไปที่เย่จ่าวด้วยความอยากรู้อยากเห็น “จ่าวจ่าว ทำไมเธอถึงดูไม่เหนื่อยเลยล่ะ?” ส่วนตัวเธอนั้นเหนื่อยหอบจนแทบจะเหมือนสุนัขตัวหนึ่งอยู่แล้ว แต่เมื่อเธอมองไปที่เย่จ่าวอีกครั้ง อีกฝ่ายกลับไม่มีแม้แต่เสียงหอบหายใจหนักๆ เลยด้วยซ้ำ น้ำเสียงของเย่จ่าวดูราบเรียบ “อาจเป็นเพราะฉันเคยฝึกมาก่อนน่ะ” ในช่วงบ่าย เมื่อเย่จ่าวไปเข้าห้องน้ำ เธอก็ต้องพบกับความเศร้าเมื่อเห็นว่าประจำเดือนของเธอมาเร็วกว่ากำหนด! เนื่องจากเป็นวันแรก เย่จ่าวจึงมีอาการปวดประจำเดือนเรื้อรังอยู่บ้าง เมื่อเธอต้องฝึกในช่วงบ่าย เธอจึงดูเหมือนจะใจลอยไปนิดหน่อย “นักศึกษาหญิงคนที่ห้าในแถวที่สาม ก้าวออกมา!” เย่จ่าวที่ถูกเรียกตัวกะทันหัน ก้าวออกมาข้างหน้า กู้จั่วเฉิงกล่าวด้วยใบหน้ามืดมน “เกิดอะไรขึ้น? ไม่ได้กินข้าวมาหรือไง? หรือว่าคุณรู้สิ่งที่ผมสอนหมดแล้ว?” เย่จ่าวยืนตัวตรง “ใช่ค่ะ! ฉันรู้แล้ว!” เมื่อได้ยินเช่นนั้น นักศึกษาคนอื่นๆ ต่างก็มองไปที่เย่จ่าวด้วยความประหลาดใจ ต้องรู้ก่อนว่ากู้จั่วเฉิงเพิ่งจะสาธิตมวยทหารที่เขาเพิ่งสอนทุกคนไปเมื่อครู่นี้เอง เย่จ่าวรู้แล้วงั้นเหรอ? เธอต้องขี้จุ๊แน่ๆ! พวกผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงกลางแถวต่างพากันซุบซิบวิพากษ์วิจารณ์อย่างเผ็ดร้อน “เย่จ่าวเป็นอะไรไปน่ะ? เธอจงใจทำแบบนั้นใช่ไหม?” “ฉันว่าเธอแค่อยากดึงดูดความสนใจจากครูฝึกมากกว่า ก็แหม เธอสวยขนาดนั้นนี่นา พอครูฝึกสนใจเข้าหน่อย เธอก็คงจะได้รับการดูแลเป็นพิเศษล่ะสิ” ซ่งหรูเสวี่ยกำลังกังวลอยู่ว่าจะหาทางทรมานเย่จ่าวได้อย่างไร แต่เธอก็ไม่คิดว่าเย่จ่าวจะเดินมาหาที่ตายเองถึงที่แบบนี้ เธอจึงพูดด้วยน้ำเสียงดูแคลนว่า “บางคนก็ชอบใช้ความสวยหลอกล่อให้ครูฝึกมองเธอต่างไปจากคนอื่น แต่น่าเสียดายนะที่ครูฝึกของเราเป็นพวกคนหยาบกระด้าง เป็นชายแท้แท่งเหล็ก ฉันเกรงว่าแผนของเธอจะผิดพลาดซะแล้วล่ะ” เมื่อได้ยินดังนั้น ฝูงชนก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันที ซ่งหรูเสวี่ยพูดถูก กู้จั่วเฉิงเป็นชายที่หยาบกระด้าง เขาไม่เคยมีความรู้สึกอ่อนไหวต่อความสวยงาม และไม่รู้วิธีที่จะอ่อนโยนกับผู้หญิงเลยสักนิด เมื่อเห็นว่าเย่จ่าวอวดดีขนาดนี้ กู้จั่วเฉิงจึงกล่าวด้วยใบหน้าที่เย็นชา “คุณรู้แล้วใช่ไหม? งั้นก็แสดงมวยทหารที่ผมเพิ่งสอนไปให้ดูหน่อย! ถ้าคุณทำไม่ได้ ไปวิ่งรอบสนามยี่สิบรอบ! ไม่อย่างนั้น เย็นนี้คุณก็ไม่ต้องกินข้าว!” ทันทีที่เขากล่าวจบ พวกผู้หญิงต่างก็มองดูเหมือนกำลังรอดูเรื่องสนุกๆ วิ่งยี่สิบรอบสนาม! มันช่างน่าเวทนาจริงๆ เย่จ่าวหรี่ตาลงและเดินออกไปข้างหน้า กู้จั่วเฉิงหันหน้าเข้าหาฝูงชน พร้อมกับกล่าวด้วยใบหน้าเคร่งขรึมว่า “ในช่วงการฝึกทหาร ผมจะฝึกพวกคุณอย่างเข้มงวดตามระบบกองทัพ! ไม่ว่าชายหรือหญิงก็เหมือนกัน! เพราะกระสุนของศัตรูในสนามรบจะไม่พลาดเป้าเพียงเพราะคุณเป็นผู้หญิงหรอก! อย่าคิดว่าบางคนจะได้รับสิทธิพิเศษเพียงเพราะเป็นผู้หญิง! พวกคุณทุกคน จงติดดินให้มากกว่านี้!” หลังจากพูดจบ นักศึกษาทุกคนต่างก็จ้องมองไปข้างหน้าด้วยปากที่อ้าค้าง กู้จั่วเฉิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ตอนที่เขาสอนมวยทหารให้ ไอเด็กพวกนี้ไม่เห็นจะตั้งใจขนาดนี้เลย แต่พอได้มองผู้หญิงสวยๆ กลับดูคึกคักกันขึ้นมาเชียว! น่าโดนตีจริงๆ! กู้จั่วเฉิงเอียงศีรษะแล้วมองไปที่เย่จ่าว แต่พอเขามองไป กู้จั่วเฉิงก็ถึงกับอึ้ง เย่จ่าวร่ายรำมวยทหารไปได้ครึ่งทางแล้ว ไม่ว่าจะเป็นการเตะหรือการต่อย ทุกท่วงท่าล้วนได้มาตรฐานอย่างยิ่ง การเคลื่อนไหวของเธอลื่นไหล และมีบรรยากาศบางอย่างที่ไม่สามารถเลียนแบบได้ ทั้งที่มีเพียงเธอคนเดียวที่ยืนอยู่ข้างหน้า แต่เธอกลับให้บรรยากาศราวกับกองทัพทั้งกอง! กู้จั่วเฉิงเกิดมาเป็นทหาร โดยธรรมชาติแล้วเขาจึงรู้ดีว่าแม้แต่ทหารหญิงมืออาชีพหลายคนก็ยังไม่สามารถทำได้อย่างที่เธอทำ ถ้าบอกว่าเขาไม่ประหลาดใจเลยก็คงจะเป็นการโกหก! กู้จั่วเฉิงไม่คาดคิดเลยว่าเย่จ่าวจะรู้จักมวยทหารจริงๆ และมันยังทรงพลังมากขนาดนี้! หลังจากจบชุดมวยทหาร กู้จั่วเฉิงก็ถามขึ้นว่า “คุณชื่ออะไร?”