Chapter 1097 Well-Laid Plans Part 1

Published Apr 9, 2026, 11:48 AM

บทที่ 1106: แผนการที่วางไว้อย่างดี ภาค 1 ด้วยขนาดที่เล็กจ้อยเกินกว่าจะประดับผลึกมานาได้ ลูกธนูและกระสุนปืนจึงมีข้อจำกัดที่น่ารุ่มร้อน การจะลงอาคมลงบนอาวุธลับเหล่านี้ต้องแลกมาด้วยทองคำหลายสิบเหรียญ ทว่าความพยายามนั้นกลับคงอยู่ได้เพียงไม่กี่ชั่วโมง ก่อนที่มันจะพังทลายและระเบิดออกภายใต้แรงกดดันมหาศาลจากอักขระเวทที่อัดแน่นอยู่ภายใน และที่แย่ไปกว่านั้น การสร้างกระสุนจากแร่ดัฟรอสหรืออดามันต์ไม่เพียงแต่จะมีราคาสูงลิ่วจนน่าใจหาย แต่มันยังไร้ประโยชน์อย่างสิ้นเชิง แม้แต่อักขระรูนชุดที่เรียบง่ายที่สุดซึ่งถูกย่อส่วนลงมาจนเล็กที่สุดเท่าที่จะยังทำงานได้ ก็ยังต้องการพื้นที่ผิวจำนวนมากในการสลักลงไป ลูกธนูที่ลิธปัดป้องไว้ได้ก่อนหน้านี้ถูกสลักอักขระไว้ตั้งแต่หัวจรดขนหาง เพียงเพื่อให้มันทรงอานุภาพพอที่จะเจาะทะลวงชุดเกราะได้เท่านั้น ลิธเหวี่ยงคามิล่าขึ้นพาดบ่าซ้ายราวกับเธอเป็นเพียงกระสอบมันฝรั่ง แล้วออกตัววิ่งทะยานไปข้างหน้าขณะที่สมองหมุนวนด้วยความเร็วสูงสุด 'ทางรอดมีเพียงสองทาง... ไม่โยนคามิล่าออกไปนอกข่ายอาคมเพื่อให้เธอเรียกกำลังเสริมและเปิดทางให้ฉันสู้ได้เต็มที่ ก็ต้องสู้ไปพร้อมกับปกป้องเธอไว้ ทั้งสองกลยุทธ์ล้วนเสี่ยงอันตรายอย่างยิ่ง' 'หากเป้าหมายไม่ใช่ฉัน การแยกเธอออกไปก็เท่ากับส่งเธอเข้าสู่กับดักของศัตรู แต่การรั้งเธอไว้ข้างกายเธอก็จะเป็นภาระอันยิ่งใหญ่ เห็นทีฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหลอมรวมทั้งสองแผนเข้าด้วยกัน!' การชิงลงมือก่อนเปิดโอกาสให้ลิธร่าย 'ฟูลการ์ด' และหลบหนีออกมาได้ก่อนที่ศัตรูจะตระหนักว่าแผนการของพวกมันล้มเหลวเพียงใด ออร่าสีฟ้าที่แผ่ซ่านปกคลุมรัศมี 10 เมตรรอบตัวลิธ ช่วยให้เขารับรู้ถึงความเคลื่อนไหวในสนามรบได้อย่างสมบูรณ์แบบ ชดเชยการหายไปของโซลัสได้อย่างไร้ที่ติ เขามุ่งหน้าไปยังทิศทางที่มี 'แกนโลหิต' เบาบางที่สุด เพื่อสลัดให้หลุดจากข่ายอาคมปิดกั้นมิติก่อนที่จะถูกศัตรูล้อมกรอบ มีเพียงอันเดดสายเลือดแท้เท่านั้นที่พอจะทำให้ลิธกังวลได้ เขาหาได้มีความเกรงกลัวต่อกองทัพทาสอสูรแม้เพียงนิด เขาเคลื่อนที่ประหนึ่งสายลม พละกำลังจากทุกย่างก้าวพุ่งส่งแรงกระแทกไปยังหน้าท้องของคามิล่าที่เพิ่งจะอิ่มหนำมาจากการดินเนอร์มื้อหรู จนเธอต้องใช้พลังใจอย่างมหาศาลเพื่อไม่ให้ขย้อนสิ่งที่กินเข้าไปออกมา ทาสอสูรสองตนในคราบคู่รักก้าวออกมาขวางหน้าลิธ พวกมันกวัดแกว่งดาบสั้นที่ส่งกลิ่นฉุนกึกอันคุ้นเคย ลิธสังเกตเห็นเล็บของฝ่ายหญิงที่มีสีสันประหลาดแม้จะพยายามปกปิดด้วยน้ำยาทาเล็บ แต่กลิ่นสาบจางๆ ก็ไม่อาจซ่อนเร้นความชั่วร้ายไว้ได้ 'บ้าเอ๊ย! พวกอันเดดรู้ดีว่าฉันคือผู้ตื่นรู้ การใช้ยาพิษกับฉันจึงเป็นเรื่องไร้สาระ เช่นเดียวกับความพยายามจะ "บังเอิญ" ข่วนผิวหนังของฉัน ผิวของฉันแข็งแกร่งจนเผลอๆ เล็บของยัยนั่นจะหักจนพิษย้อนเข้าตัวเองเสียมากกว่า' 'พวกมันไม่ได้เล็งมาที่ฉัน... แต่มันจ้องจะเล่นงานคามิล่า!' เขาครุ่นคิดขณะวาดดาบ 'วอร์' เป็นวงสวิงกว้าง ทาสอสูรแค่นยิ้มเยาะและเตรียมหลบหลีก ทว่าดาบยักษ์เล่มนั้นกลับเร่งความเร็วขึ้นจนเกินกว่าที่ดวงตาจะมองทัน ด้วยการขัดเกลาร่างกายอันสมบูรณ์แบบและเวทมนตร์ผสาน รัศมีดาบนั้นรวดเร็วและทรงพลังจนตัดร่างของพวกมันขาดสะบั้นเป็นสองท่อนพร้อมกับอาวุธในมืออย่างง่ายดาย ทว่าการเสียสละของพวกมันก็ซื้อเวลาให้ชายรูปงามผู้หนึ่งเข้าประชิดตัวลิธได้ เขาชูแหวนกักเก็บเวทมนตร์ระดับห้าขึ้นในระดับสายตา เตรียมปลดปล่อย 'อัสดงนิรันดร์' (Final Sunset) ทันทีที่ศัตรูขยับตัว แต่ทว่า... ชายผู้นั้นคือ 'แบนชี' มันไม่จำเป็นต้องเข้าใกล้ และการโจมตีของมันก็ไม่อาจถูกขวางกั้นด้วยเพลิงทมิฬ ผีร้ายแผดเสียงหวีดร้องด้วยความทุกข์ระทมสุดขีดเยี่ยงเผ่าพันธุ์ของมัน ก่อเกิดเป็นคลื่นกระแทกอันกัมปนาทที่ฉีกกระชากพื้นถนนจนแตกละเอียดและถอนรากถอนโคนเสาไฟกิ่งรอบกาย แบนชีคือวิญญาณแค้นที่ถือกำเนิดจากผู้ที่ถูกทรยศโดยคนรักเพียงหนึ่งเดียว พวกเขาต้องสังหารคนที่เปลี่ยนความรักเป็นความเกลียดชังด้วยน้ำมือตนเองก่อนจะปลิดชีพตามไป และนั่นคือตอนที่ผู้เป็นนายจะเปลี่ยนทาสอสูรให้กลายเป็นแบนชีที่สมบูรณ์ 'บัดซบ! แบนชีงั้นเหรอ! ทำไมมันไม่เหมือนในเกมที่แค่ใช้ที่อุดหูก็เอาอยู่ล่ะเนี่ย!' ลิธไร้ทางป้องกันในมือ เขาจึงกระโดดถอยหลังพร้อมกับขดตัวเพื่อใช้ร่างกายเป็นกำบังปกป้องคามิล่า ด้วยแรงกระโดดบวกกับพลังทำลายล้างของคลื่นเสียง ส่งร่างของลิธให้พุ่งทะยานจนเกือบจะหลุดพ้นจากข่ายอาคมปิดกั้นเวทมนตร์ เมื่อเห็นเหยื่อกำลังจะหลุดมือ เหล่าอันเดดจึงพากันก่นด่าแบนชีและถาโถมเข้าใส่ลิธจากทุกทิศทุ่ง เกราะสกินวอล์คเกอร์ที่ได้รับการเสริมพลังช่วยปกป้องลิธจากอาการบาดเจ็บและอุดหูของเขาเพื่อลดเสียงรบกวน ทว่าแรงสั่นสะท้านนั้นก็ทำให้เขาสูญเสียสมาธิไปชั่วขณะ ลิธรู้สึกวิงเวียนก่อนจะรีบใช้เวทมนตร์ผสานธาตุแสงเพื่อขจัดแรงสั่นสะเทือนที่ยังคงรบกวนร่างกาย "อยู่ใกล้ๆ ฉันไว้ เตรียมตัวถอย... ถ้าเราหนีออกจากข่ายอาคมนี้ไม่ได้ เราจบเห่แน่" ลิธเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า เขาต้องการเวลาเพียงไม่กี่วินาทีเพื่อร่ายฟูลการ์ดอีกครั้งและถักทออาคมชุดใหม่ ทว่าคามิล่าไม่ได้มีร่างกายที่แข็งแกร่งเกินมนุษย์หรือเวทผสานธาตุแสง แม้จะมีเกราะสกินวอล์คเกอร์คอยคุ้มกัน แต่เธอก็ไม่อาจได้ยินคำพูดของเขาแม้เพียงคำเดียว หูของเธออื้ออึงและกระดูกสั่นสะท้านจากเสียงกรีดร้องของแบนชี จนแทบจะทรงตัวยืนไม่อยู่ กระนั้นเธอก็หาได้ยอมแพ้ คามิล่าใช้นิ้วที่สั่นเทากดรหัสอักขระบนเครื่องรางกองทัพ พร้อมกับหยิบผลึกมานาสีม่วงก้อนเล็กออกมาจากกระเป๋า เธอเสียบผลึกนั้นลงในช่องของเครื่องรางก่อนจะขว้างมันออกไปสุดแรงเกิดเท่าที่ร่างกายจะเอื้ออำนวย ในวินาทีที่เหล่าอันเดดเข้าถึงตัวลิธ เวทผสานธาตุแสงและพลังงานเพียงครึ่งอึดใจจาก 'อินวิกโกเรชัน' ก็ช่วยให้จิตใจของเขาแจ่มใสขึ้น โดมเพลิงทมิฬพุ่งทะยานขึ้นสกัดกั้นศัตรูระลอกแรกจนมอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา แบนชีหวีดร้องอีกครั้ง แต่คราวนี้ลิธเตรียมพร้อมแล้ว แหวนบาเรียส่องแสงเจิดจ้าจนเกือบจะรับภาระเกินขีดจำกัดเพื่อต้านทานแรงกดดันจากคลื่นเสียงและเวทมนตร์ธาตุมืดที่ถาโถมเข้าใส่ ทว่ามันยังคงยืนหยัดอยู่ได้ 'อัสดงนิรันดร์' ที่ยังคงทำงานอยู่แปรเปลี่ยนเป็นสายธารเพลิงสีดำสนิท พุ่งตรงเข้าสู่ปากที่อ้าค้างของแบนชี มอบความตายอันแสนทุกข์ทรมานให้แก่ผีร้ายตนนั้นทันที จากนั้น ห่าธนูลงอาคมก็พุ่งเข้าทำลายบาเรียจนแตกกระจาย บังคับให้ลิธต้องตัดสินใจเปิดใช้งาน 'อัสดงนิรันดร์' วงสุดท้ายที่เก็บไว้ในแหวน เวทมนตร์นั้นสร้างโดมเพลิงทมิฬขึ้นเผาผลาญหัวธนูโอริคัลคุมจนมลายสิ้น ทว่าศัตรูระลอกที่สองกลับปลดปล่อยห่าฝนหอกน้ำแข็งเข้าสะเทือนบาเรียใหม่จนสลายไปทันทีที่มันก่อตัวขึ้น 'บ้าจริง พวกนี้มันระดับมืออาชีพชัดๆ' ลิธสบถในใจขณะวิเคราะห์รูปแบบการจัดทัพผ่านฟูลการ์ด 'พวกมันไม่เพียงแต่จะไม่เสี่ยงโดยไม่จำเป็น แต่ดูเหมือนจะรู้ทันกลยุทธ์ที่ฉันชอบใช้ด้วย' ชายสองคนและหญิงหนึ่งคนแปรสภาพเข้าสู่ร่าง 'ไคโรเทอแรน' ร่างค้างคาวปีศาจยักษ์ที่แผ่ซ่านความกระหายเลือดและเสริมสร้างพละกำลังที่โดดเด่นอยู่แล้วให้พุ่งสูงขึ้น ร่างกายมหึมาของพวกมันบดบังทัศนวิสัยของลิธจนมิด แต่ด้วยฟูลการ์ด... เขาไม่จำเป็นต้องใช้ดวงตามองด้วยซ้ำ พวกไคโรเทอแรนจ้องมองดาบวอร์ด้วยสายตาหวาดหวั่นและประหลาดใจ พวกมันนึกไม่ถึงว่าลิธจะชักดาบเล่มนั้นออกมาได้ทั้งที่มีข่ายอาคมปิดกั้นอยู่ ทว่าพวกมันก็รู้จักอานุภาพของดาบเล่มนี้ดีและเตรียมแผนรับมือมาเรียบร้อยแล้ว หนึ่งในพันธมิตรของพวกมันคือ 'กูล' และด้วยความสามารถในการฟื้นฟูอันเป็นเลิศ เธอจึงหาได้เกรงกลัวคมดาบไม่ แม้แต่ดาบพิโรธเล่มนั้นก็ตาม ลิธผนึกเวทมนตร์ธาตุมืดลงในดาบวอร์ ขณะที่กูลสาวก็ผนึกธาตุมืดลงในร่างกายของเธอเช่นกัน ดังนั้นเมื่อเธอเข้าปะทะและกักขังอาวุธของลิธไว้ในทรวงอก พลังงานทั้งสองสายจึงหักล้างกันเองจนหมดสิ้น!

React

Discussion