Chapter 647 นักปรุงยาเดวิส? ไซธ์? นาตาลยกระพริบตาถี่ๆ แล้วมองไปยังปู่ของเธอซึ่งดูเหมือนจะเผยความตื่นเต้นออกมาเล็กน้อย ‘นี่คือเหตุผลที่ปู่คอยถามถึงภาพวาดใบนั้นหรือ?’ นาตาลยามิใช่หญิงสาวไร้เดียงสาเหมือนในอดีตอีกต่อไป เธอเคยเห็นวิธีที่นักปรุงยาไซธ์เปิดโปงเรื่องราวที่คอยกัดกินใจเธอในเวลานั้น ที่เธอเคยคิดว่าพ่อแม่ทอดทิ้งเธอไป ด้วยข้อมูลเพียงน้อยนิดในมือ นักปรุงยาไซธ์สามารถสืบจนพบว่าแผนการทั้งหมดถูกวางไว้เพื่อกับดักน้องสาวตัวน้อยของเธออย่างฟิโอรา ในขณะที่ตัวเธอเองเป็นเพียงเหยื่อล่อและหมากที่ถูกสังเวยเพื่อนำไปขายเป็นทาสกาม โชคดีที่นักปรุงยาไซธ์ผู้ใจดีได้เลือกที่จะช่วยเธอจากจุดจบอันน่าอนาถและสามารถกู้คืนศักดิ์ศรีของเธอกลับมาได้ ด้วยเหตุนี้ นาตาลยาจึงตั้งใจว่าจะไม่ทำอะไรโดยประมาทอีกต่อไป เธอคอยสังเกตผู้คนรอบข้าง วิเคราะห์ความคิดของพวกเขา และสรุปคำตอบโดยอิงจากข้อเท็จจริงและหลักฐานแวดล้อม ยามนี้ เธอไม่พลาดที่จะสังเกตเห็นว่าปู่ของเธอจดจ่ออยู่กับปฏิกิริยาของเธอที่มีต่อบุคคลผู้สวมชุดนักปรุงยาระดับฟ้าขั้นสูงสุด ทันทีที่เธอหลุดออกจากภวังค์ เธอจึงหันไปมองปู่ของเธอโดยสัญชาตญาณ และเมื่อพิจารณาจากน้ำเสียงของนักปรุงยาระดับฟ้าขั้นสูงสุดผู้นี้ มันก็ชัดเจนกระจ่างแจ้งในใจเธอ ความทรงจำอันอ้างว้างถาโถมเข้ามาในหัวเมื่อเธอตระหนักว่าคนผู้นี้คือร่างที่เติบโตขึ้นของนักปรุงยาไซธ์อย่างไม่ต้องสงสัย! จากใบหน้าอันหล่อเหลาที่ดูเหมือนวัยรุ่นไปจนถึงเสน่ห์อันตรายที่ตราตรึงหัวใจของเธอ หัวใจของนาตาลยาเต้นรัว แต่เธอก็ระงับอารมณ์ทั้งหมดไว้แล้วถามว่า “ท่านปู่คะ นักปรุงยาผู้สูงส่งท่านนี้คือใครหรือคะ? เขาดูคล้ายกับ...” เนื่องจากท่านปู่เคยเห็นภาพวาดที่เธอวาดมาก่อน เธอจึงรู้สึกว่าคงไร้ประโยชน์ที่จะแสร้งทำเป็นจำคนตรงหน้าไม่ได้ อากิส สเตอร์แลนเดอร์ กำลังจะตอบเพื่อดึงผู้มีพระคุณของหลานสาวเข้าสู่บทสนทนา แต่ก็ถูกขัดจังหวะขึ้นมาเสียก่อน “คล้ายงั้นหรือ? เราเคยเจอกันมาก่อนหรือแม่หนู?” เดวิสถามพลางมองมาที่นาตาลยา คิ้วของนาตาลยากระตุกเมื่อตระหนักถึงเจตนาของนักปรุงยาไซธ์ ไม่มีทางที่เขาจะจำเธอไม่ได้ พวกเขามีปฏิสัมพันธ์กันมาเกือบหนึ่งปี ไม่ว่าจะเรื่องตลกขบขัน เรื่องน่าอาย การแสดงความนอบน้อม หรือการได้รับการปฏิบัติเหมือนคนเสมอกัน สิ่งเหล่านั้นเป็นสิ่งที่เธอไม่มีวันลืม แล้วเขาจะจำได้อย่างไร? ‘คุณไซธ์ไม่อยากให้คนอื่นรู้เรื่องความสัมพันธ์ของเรางั้นหรือ?’ เธอยิ้มเจื่อนๆ แล้วประสานมือตอบ “ข้าเสียมารยาทที่ไม่ได้แนะนำตัวอย่างเป็นทางการค่ะ ข้าชื่อนาตาลยา สเตอร์แลนเดอร์ และในอดีตข้าเคยมีผู้มีพระคุณท่านหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายกับท่านผู้สูงส่งในที่นี้มากค่ะ” จากนั้นเธอก็หน้าแดงราวกับเขินอายและดูเหมือนพยายามจะอธิบายตัวเอง “ข้าไม่ได้พูดเพื่อหลอกลวงท่านนะคะ เรื่องนี้เกิดขึ้นจริงๆ... ท่านสามารถถามน้องสาวของข้า ฟิโอราได้...” เดวิสทำท่าเหมือนเข้าใจและสายตาของเขากวาดผ่านฟิโอราที่พยักหน้าหงึกหงักก่อนจะไปตกที่บิดาของนาง “โอ้... นั่นใช่ผู้มีพระคุณที่เจ้าพูดถึงหรือเปล่า อิกอร์?” “อา ใช่! ใช่... ถูกต้องแล้วครับ” ฟิโอราไม่ได้สงสัยอะไรเลย นักปรุงยาไซธ์ที่เธอเคยพบมีเสียงเหมือนชายวัยกลางคนและมีกิริยาอาการแบบผู้อาวุโสในขณะที่สวมหน้ากาก อย่างไรก็ตาม เธอรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่พี่สาวจำใบหน้าของคนคนนี้ได้บ้างและถึงกับบอกว่าคล้ายกับผู้มีพระคุณของพวกเขา ถึงกระนั้น เธอก็ไม่ได้เชื่อมโยงสองคนนี้เข้าด้วยกันเลย! เธอทำเพียงมองเดวิสด้วยความเขินอาย... รู้สึกดึงดูดใจเล็กน้อย จึงนิ่งเงียบไปพร้อมกับความรู้สึกแบบเด็กสาว ในขณะเดียวกัน อากิส สเตอร์แลนเดอร์ ก็แอบเดาะลิ้นในใจ รู้สึกเสียดายที่พลาดโอกาสอันดีนี้ไป นอกจากนี้ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่ได้รู้จักกันจริงๆ นอกจากที่นาตาลยาสามารถจำใบหน้าได้เพราะดูคล้ายกัน เขาไม่ได้รู้สึกสงสัยเรื่องนี้ แต่มองว่าเป็นเรื่องปกติ ‘จะเป็นไปได้ไหมว่านักปรุงยาเดวิส ลอเร็ต ไม่ใช่นักปรุงยาไซธ์อย่างที่ข้าสงสัยในตอนแรก?’ อากิส สเตอร์แลนเดอร์ กังขาในจุดนี้อย่างยิ่ง เขาไม่รู้ว่าคนทั้งสองได้สร้างความเข้าใจโดยนัยต่อกันไปแล้วจากการอาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกันมานานกว่าหนึ่งปี เดวิสกระพริบตาคล้ายเพิ่งรู้ตัวว่าเสียมารยาทต่อสุภาพสตรี เขาจึงยืนขึ้นและประสานมือ “ต้องขออภัยด้วยครับ ผมชื่อเดวิส ลอเร็ต...” ‘นั่นเป็นชื่อที่เขาใช้ในปัจจุบันหรือ? หรือว่าเป็นชื่อจริงของนักปรุงยาไซธ์กันนะ?’ ดวงตาของนาตาลยาเป็นประกาย เธอรู้สึกหลงใหลในโอกาสที่จะได้รู้ชื่อจริงของผู้มีพระคุณ ไม่รู้ทำไม มันทำให้เธอรู้สึกอิ่มเอมใจอย่างบอกไม่ถูก อากิส สเตอร์แลนเดอร์ นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่เขาก็ยังคงยิ้มแย้มไปพร้อมกับคนอื่นๆ เขารู้ดีว่าหลานสาวคนโตของเขาหลงใหลในตัวผู้มีพระคุณจนถึงขั้นวาดภาพวาดของผู้มีพระคุณคนนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอไม่เคยสนใจแม้แต่จะวาดภาพครอบครัวของตัวเองด้วยซ้ำ! หรือแม้แต่ภาพตัวเอง! ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจตรวจสอบ อากิส สเตอร์แลนเดอร์ ถอนหายใจเฮือกใหญ่ “น่าเสียดายที่นักปรุงยาเดวิสแต่งงานแล้ว ไม่อย่างนั้น...” เขาหัวเราะพลางเหลือบมองหลานสาวทั้งสอง ความหมายของเขาชัดเจนแต่อ้อมค้อมว่า พวกเขาอาจจะสร้างพันธมิตรทางการสมรสกับนักปรุงยาเดวิส ลอเร็ตได้ เดวิสหัวเราะโดยไม่ได้ปฏิเสธเรื่องที่ตนแต่งงานแล้ว อิกอร์ สเตอร์แลนเดอร์ และโรซาเลีย สเตอร์แลนเดอร์ ต่างหัวเราะเพราะคิดว่าเป็นเพียงเรื่องล้อเล่นของหัวหน้าครอบครัว แต่หลานสาวทั้งสองกลับมีปฏิกิริยาต่างกัน ฟิโอราดูหงอยลงอย่างเห็นได้ชัดและก้มหน้าลงด้วยความหมดความสนใจ ในขณะที่ดวงตาของนาตาลยาค่อยๆ เบิกกว้างก่อนจะสั่นระริก แม้แต่ริมฝีปากของเธอก็สั่น แต่เธอก็พยายามควบคุมตัวเอง แต่มันไม่ได้ผล... เธอทำไม่ได้จริงๆ! มาดนิ่งของเธอพังทลายลงจนแทบจะสติแตก แต่เมื่อตระหนักว่าตนอาจเผยพิรุธออกมาหมด เธอจึงหันไปมองอากิส สเตอร์แลนเดอร์ด้วยความโกรธ “ท่านปู่คะ โปรดอย่าล้อเล่นเรื่องแบบนี้... เรื่องการแต่งงานของเราเอามาล้อเล่นไม่ได้นะคะ...” นาตาลยาหันหลังกลับพร้อมกับเสียงชายเสื้อที่สะบัดตามแรงเหวี่ยง เธอเดินจากไปอย่างรวดเร็วด้วยความโกรธจนลับสายตา ทิ้งให้ทุกคนอยู่ในความเงียบงัน ‘จะเป็นไปได้ไหมว่าข้าเข้าใจผิด? และนักปรุงยาเดวิสไม่ใช่ผู้มีพระคุณของนาง?’ อากิส สเตอร์แลนเดอร์ เริ่มสับสนและมึนงง หากนักปรุงยาเดวิสคือผู้มีพระคุณของนาตาลยา นางไม่ควรจะใจสลายหรือที่รู้ว่าผู้มีพระคุณแต่งงานแล้ว? เพราะเขารู้อยู่เต็มอกว่านาตาลยาหลงใหลในตัวผู้มีพระคุณคนนั้นอย่างหนัก แต่ในทางกลับกัน นาตาลยากลับมีปฏิกิริยาโกรธเคือง ซึ่งหมายความว่านักปรุงยาเดวิสไม่ใช่ผู้มีพระคุณของนาง “!!!” เดวิสทำท่าเหมือนถูกหยามโดยเปลี่ยนสีหน้าเป็นความอัปยศ เขาทำเหมือนกับว่าตนสูญเสียหน้าไปจนหมดสิ้นและมองไปยังร่างที่กำลังเดินจากไปอย่างโกรธเคือง อากิส อิกอร์ และโรซาเลีย สเตอร์แลนเดอร์ ต่างสนทนากันเพื่อพยายามแก้ต่างว่านาตาลยาเพียงแค่ไม่ชอบให้ใครจับคู่กับคนแปลกหน้าเท่านั้น แน่นอนว่าเดวิสรู้อยู่แล้ว และเขาก็อยากจะปรบมือให้กับการแสดงของเธอ การทำเช่นนี้ทำให้เธอดึงตัวเองออกจากสถานการณ์ได้ และนั่นช่วยเขาได้มากเพราะเขาจะรอดพ้นจากดราม่าเหล่านี้ ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกอบอุ่นใจที่เห็นว่าเธอยังคงเป็นนาตาลยาคนเดิมที่ไม่ยอมประนีประนอมในเรื่องการแต่งงาน เขารู้ดีว่าเธอไม่ชอบถูกจับคู่กับชายที่เธอไม่ได้อยากใช้ชีวิตร่วมด้วย... ‘นางช่างเป็นผู้หญิงที่หัวแข็งจริงๆ...’ เดวิสครุ่นคิดและเผยสีหน้าเป็นมิตรต่อคนอื่นๆ ในที่สุดหลังจากผ่านไปไม่กี่นาที ราวกับว่าเขาเชื่อแล้วว่านาตาลยาไม่ได้ทำไปเพื่อหยามเขา ในขณะเดียวกัน นาตาลยาที่เดินออกมาและมุ่งหน้าไปยังห้องพักของตนมีสีหน้าที่ว่างเปล่า ทว่าน้ำตากลับไหลอาบแก้มอย่างไม่ขาดสายในขณะที่รู้สึกว่าความคิดของตนสับสนวุ่นวาย เธรู้สึกราวกับว่าหัวใจของเธอกำลังหนักอึ้ง เธอเดินอย่างไร้จุดหมายจนกระทั่งใบหน้าของเธอพุ่งชนเข้ากับประตูอย่างจัง!