ตอนที่ 5201: มีเพียงเหล่าวายร้ายเท่านั้นที่อยู่ยงคงกระพัน หลี่ชีเย่กลับมายังลานบ้านของชายชรา หมีสวรรค์นอนเหยียดยาวอยู่บนขั้นบันไดด้านนอก ส่วนคนรับใช้ชราก็ยืนประจำการอยู่ที่มุมห้อง หลี่ชีเย่เปิดประตูแล้ววางดอกบัวสูงศักดิ์ลงในสระน้ำ กฎเกณฑ์เล็กจิ๋วสั่นไหวจากกลีบดอกและหยั่งรากลงในสระ ส่งผลให้เกิดระลอกคลื่นจังหวะสม่ำเสมอ ระลอกคลื่นเหล่านั้นดูเหมือนจะก่อตัวเป็นภาพร่างของศพที่ถูกฝังอยู่ มันเริ่มแสดงสัญญาณของชีวิตเมื่อวิญญาณหวนคืน อย่างไรก็ตาม กระบวนการนี้ไม่ได้เกิดขึ้นในชั่วพริบตา ผนึกที่อยู่หน้าอกค่อย ๆ หลอมละลายลงไปในทุกตารางนิ้วของศพนั้น ราวกับเป็นการสร้างเนื้อแท้ทางกายภาพขึ้นมาใหม่ ก่อนหน้านี้ ผนึกคือสิ่งเดียวที่กักเก็บเศษเสี้ยวของชีวิตเอาไว้ มันสามารถคงอยู่ได้ชั่วกัลปาวสาน แต่บัดนี้ มันกำลังคืนชีวิตให้กับร่างนั้น นี่เปรียบเสมือนเมล็ดพันธุ์ที่ได้รับน้ำและแสงแดดเพียงพอ แม้ว่าต้นเดิมจะตายไปแล้ว แต่มันก็ย่อมเติบโตได้อีกครั้งภายใต้สภาวะที่เหมาะสม นี่คือเหตุผลที่หลี่ชีเย่ทิ้งผนึกนั้นเอาไว้ในอดีต ในขณะเดียวกัน ดอกบัวสูงศักดิ์ก็ส่งอิทธิพลของตัวมันลงสู่สระน้ำ “ป๊อป! ป๊อป! ป๊อป!” มีเพียงผู้บำเพ็ญเพียรระดับสูงสุดเท่านั้นที่จะสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงอันละเอียดอ่อนนี้ สามพันโลกที่เต็มไปด้วยชีวิตดูเหมือนจะเปิดออกพร้อมกับดอกบัวและเปลี่ยนบรรยากาศภายในลานบ้าน “อืม กลิ่นไม่เลวเลย พลังงานอัปมงคลกำลังถูกขับไล่ออกไป” ชายชราที่กำลังพักผ่อนอยู่บนเก้าอี้สูดดมกลิ่นอายนั้น “ถ้าท่านต้องการ ข้าสามารถโปรยแก่นแท้นี้ลงบนศพของท่านแล้วฝังลึก ๆ ไว้ ในความคิดของข้า มันจะถูกรักษาไว้อย่างดีและมีกลิ่นหอมไปอีกนานหลายปี” “ไม่ต้องเลย เก็บไว้ใช้กับตัวเองเถอะ” ชายชราเริ่มหงุดหงิด “ข้าคงไม่มีโอกาสนั้น เพราะเมื่อข้าตาย ข้าไม่คิดว่าแม้แต่ฝุ่นผงจะเหลือทิ้งไว้เลยด้วยซ้ำ” หลี่ชีเย่กล่าว “ไม่ได้ตายเพราะความแก่ชรา มีเพียงเหล่าวายร้ายเท่านั้นที่ทำได้” ชายชราลืมตาขึ้นแล้วเอ่ย “นั่นเป็นคำนิยามที่เหมาะกับท่านที่สุดแล้ว” หลี่ชีเย่กล่าว “ไม่หรอก มีเพียงสามคนที่คู่ควรกับคำนิยามนี้ เจ้า เขานั่น และสวรรค์วายร้าย” ชายชรากล่าว “ข้าคงปฏิเสธไม่ได้ว่าท่านพูดผิด ดูเหมือนพวกเราทั้งสามคนจะถูกผู้อื่นสาปแช่งอยู่ไม่น้อยเลย” หลี่ชีเย่ครุ่นคิดก่อนจะพยักหน้า “เจ้านี่น่าสมเพช” ชายชรายิ้ม “เจ้ารู้ว่าเจ้ากำลังทำอะไรอยู่ แต่จะมีสักกี่คนที่สนใจ? คนส่วนใหญ่หวาดกลัวเจ้า บางคนก็ประณามและดูแคลนเจ้า ผู้กอบกู้ที่ระเบิดตัวเองตาย เจ้าไม่ได้รับอะไรเลยจากการเสียสละนั้น” “อย่าสมเพชข้าเลย ข้าทำเพื่อตัวข้าเองเท่านั้น พุทธะและเต๋า สิ่งที่ข้าแสวงหาคือเต๋า หากข้าบรรลุเป็นพุทธะ นั่นก็เป็นเพียงผลพลอยได้ อีกอย่าง ข้าไม่เคยอ้างตัวว่าเป็นผู้กอบกู้ พวกที่ทำแบบนั้นมักจะทำลายโลกของตัวเองในท้ายที่สุด” หลี่ชีเย่จ้องมองชายชรา “เชื่อในสิ่งที่เจ้าอยากเชื่อเถอะ” ชายชราตอบ “ต่อให้เจ้ากำจัดสวรรค์วายร้ายไปได้ ผู้คนในโลกนี้ก็จะเปลี่ยนมาหวาดกลัวเจ้าแทน” “เหมือนกับที่ทุกคนหวาดกลัวสวรรค์วายร้ายในตอนนี้ ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่” หลี่ชีเย่หัวเราะเบา ๆ “ในแง่หนึ่ง สวรรค์วายร้ายก็น่าสมเพชไม่แพ้กัน ยืนหยัดอยู่บนจุดสูงสุดผ่านยุคสมัยนับไม่ถ้วนโดยที่ไม่มีใครเข้าใจ” ชายชราพยักหน้า “อย่างนั้นรึ?” หลี่ชีเย่เงยหน้ามองผืนฟ้าสีครามไร้ที่สิ้นสุด พลางนึกถึงการดำรงอยู่ที่นิรันดร์ซึ่งคอยเฝ้ามองนับหมื่นโลก *** ทันใดนั้น เรือลำหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเหนือเมืองบริวารจักรพรรดิ รูปร่างของมันดูราวกับป้อมปราการขนาดยักษ์ “นั่นมันอะไรกัน?!” ชาวเมืองเบื้องล่างต่างตกตะลึง “หอยสังข์ทะเล!” ผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่งจำมันได้ทันที “ไม่หรอก ตอนนี้มันคือ เอ็มโพเรียมตระกูลถัง ต่างหาก” บุคคลสำคัญจากยุคก่อนหน้ากล่าว ในลานบ้าน หลี่ชีเย่เองก็เงยหน้ามองเรือลำนั้นเช่นกัน “หอยสังข์ทะเล เป็นชื่อเก่าแก่ของมัน บอสถังซื้อไปแล้วเปลี่ยนชื่อใหม่” ผู้อาวุโสคนหนึ่งให้ความเห็น “เอ็มโพเรียมตระกูลถัง? เป็นชื่อที่แปลกประหลาดสำหรับเรือจริง ๆ” ชายหนุ่มคนหนึ่งพูด “บอสถังมีบุคลิกที่พิลึกพิลั่น” ชายชราส่ายหัว “ครืน!” บัลลังก์ประดับอัญมณีสิบสามตัวปรากฏขึ้นและลอยเป็นเส้นโค้งอยู่หน้าเรือ “การประมูลจะเริ่มขึ้นในอีกสามวัน” เสียงที่ฟังดูขี้เกียจดังออกมาจากตัวเรือ “มีการประมูลอีกแล้วรึ?!” ข่าวนี้สร้างความโกลาหลไปทั่วทั้งเมือง “บอสถังกำลังจะจัดงานประมูลในเร็ว ๆ นี้!” ข่าวนี้แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วทั่วทั้งสี่พันธมิตร ไม่ว่าจะเป็น ท้องนภาเบื้องล่าง, ยอดเขาคราม และแดนบริสุทธิ์... “ข้ารอคอยวันนี้มานานแสนนาน กว่าหมื่นปีแล้ว” ผู้บำเพ็ญเพียรทรงพลังคนหนึ่งกล่าว ในขณะเดียวกัน ยิ่งใหญ่ในอำนาจเหล่านี้ต่างลุกขึ้นและลืมตาขึ้น “พ่อค้าผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดเคลื่อนไหวอีกครั้งแล้ว รางวัลใหญ่ครั้งนี้คืออะไรกัน?” ตัวตนระดับสูงสุดคนหนึ่งตื่นจากการหลับใหลและพึมพำ “เราต้องได้บัลลังก์มาครอบครองสักตัว” ทุกสายตาต่างจดจ้องไปที่บัลลังก์ทั้งสิบสามตัวนั้น