บทที่ 412: ออกจากสไลม์พาราไดซ์ [ตอนที่ 1] หลังจากบทสนทนาจบลง ลูเธอร์และอเล็กซ์ต่างตกอยู่ในความเงียบครู่หนึ่งเพื่อเรียบเรียงเรื่องราวที่เพิ่งรับรู้มา หลังจากผ่านไปได้สักพัก ชายหนุ่มก็ลุกขึ้นยืน ตัดสินใจว่าถึงเวลาที่เขาต้องกลับไปหาพวกพ้องเสียที อเล็กซ์ได้บอกทุกอย่างที่เขารู้แก่ลูเธอร์ไปหมดแล้ว แม้จะยังมีส่วนที่ขาดหายไปอีกมาก แต่อย่างน้อยข้อมูลเพียงน้อยนิดที่เขาครอบครองอยู่ในตอนนี้ก็หนักหนาสาหัสเกินพอ เขารู้ดีว่าตนเองคงต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองสามวันในการครุ่นคิดถึงเรื่องนี้ เมื่อพิจารณาจากชิ้นส่วนที่ขาดหายไปมากมายเพื่อปะติดปะต่อความจริง เขาเข้าใจดีว่าคงต้องใช้เวลาอีกสักพักกว่าจะทำความเข้าใจรายละเอียดที่ได้รับรู้มาเกี่ยวกับเจ้าชายเอเธเรียสได้ทั้งหมด ในขณะที่เขากำลังจะขอตัวลา อัศวินเฒ่าก็ยื่นคำร้องที่คาดไม่ถึงออกมา "ข้าขอติดตามเจ้าไปที่สถาบันฟรีเดนด้วยได้หรือไม่?" อเล็กซ์กะพริบตาปริบๆ นึกสงสัยว่าตนฟังผิดไปหรือเปล่า แต่หลังจากยืนยันได้ว่าลูเธอร์ต้องการจะไปด้วยจริงๆ ชายหนุ่มจึงตัดสินใจตกลง โดยมีเงื่อนไขพ่วงท้าย ประการแรก ลูเธอร์ต้องไม่บอกใครเรื่องที่พวกเขาปรึกษากัน แม้เงื่อนไขนี้แทบไม่ต้องเอ่ยปากบอกเพราะเป็นสิ่งที่เข้าใจกันได้อยู่แล้ว แต่อเล็กซ์ก็ยังรู้สึกระแวงอยู่ลึกๆ ท้ายที่สุดแล้ว พวกกลุ่มผู้บูชาปีศาจก็คงเป็นปัญหาที่เล็กน้อยที่สุด หากเจ้าชายผู้ล่วงลับของจักรวรรดิยังมีชีวิตอยู่จริงๆ ประการที่สอง ชายชราต้องเล่าเรื่องอดีตของเจ้าชายเอเธเรียสให้อเล็กซ์ฟังเพิ่มขึ้น ซึ่งลูเธอร์ก็ตอบตกลงในทันที ถึงแม้ลูเธอร์จะค่อนข้างมั่นใจเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าอเล็กซ์คือเจ้าชายที่เขาปกป้องไว้ไม่ได้ แต่ลึกๆ ในใจเขาก็ยังคงกังขา หากเขาได้เล่ารายละเอียดให้อเล็กซ์ฟังมากขึ้น บางทีผนึกความทรงจำอาจจะคลายออกและยืนยันตัวตนที่แท้จริงของเขาได้ และข้อสุดท้าย... "หากท่านต้องการอยู่ในสถาบัน ท่านควรไปคุยกับอาจารย์ใหญ่เพื่อขอรับงานทำ ไม่ว่าจะเป็นคนสวนหรือภารโรงก็ตาม" ตราบใดที่ลูเธอร์กลายเป็นเจ้าหน้าที่ของสถาบัน อเล็กซ์ก็จะสามารถพูดคุยกับเขาได้ง่ายขึ้น หรือในกรณีจำเป็น ก็สามารถขอความช่วยเหลือในยามฉุกเฉินได้ ชายชราไม่ได้ติดใจเงื่อนไขนี้และตอบตกลง อย่างไรเสีย จุดประสงค์ในการอยู่สถาบันของเขาก็เพื่อคอยเฝ้าดูอเล็กซ์จนกว่าตัวตนของอีกฝ่ายจะได้รับการยืนยัน และเขาก็เข้าใจถึงความสะดวกสบายของการได้รับการว่าจ้างในฐานะพนักงานเช่นกัน ในฐานะอดีตผู้พิทักษ์แห่งแดนเหนือ ลูเธอร์ย่อมไม่มีปัญหาในการทำงานจิปาถะเหล่านั้นแน่นอน ทว่า... ลูเธอร์ในตอนนี้ผอมแห้งจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก อเล็กซ์รู้สึกเป็นกังวล แต่ดิมดิมยืนยันกับเขาว่าระหว่างทางกลับสถาบัน ชายชราจะได้รับอาหารเพียงพอที่จะฟื้นฟูพละกำลังเดิมกลับคืนมา ด้วยการที่เทพแห่งติ่มซำอาสาเป็นผู้ดูแลการฟื้นตัวของลูเธอร์ อเล็กซ์ก็ได้ผู้ช่วยอีกคนสำหรับแผนการในอนาคต พูดตามตรง การที่มีลูเธอร์อยู่ข้างกายนั้นเหมือนกับการถูกรางวัลใหญ่ เปรียบเสมือนการสุ่มกาชาแล้วได้ตัวละครระดับ SSR+ ที่แรร์ที่สุดและโกงที่สุดในการหมุนสิบครั้งแรก แทนที่จะต้องรอจนถึงระดับการันตีสองร้อยครั้ง ‘คิดถูกจริงๆ ที่ยอมตายแทบแย่’ อเล็กซ์รำพึงในใจขณะจับมือกับลูเธอร์ เมื่อตกลงกันได้ ทั้งคู่ก็เดินออกจากถ้ำไปด้วยกัน ลูมิพยายามหาทางเข้ามาในเขตแดนอยู่สักพักแล้ว ดังนั้นเธอจึงสังเกตเห็นอเล็กซ์และลูเธอร์เดินออกจากถ้ำใต้ดินได้ทันที เหล่าสไลม์น้ำยังสร้างฟองอากาศครอบหัวของอเล็กซ์และลูเธอร์ไว้ ทำให้พวกเขาหายใจใต้น้ำได้ชั่วคราว "กลับมาแล้วสินะ" ลาวินียาดูโล่งใจหลังจากเห็นอเล็กซ์ในที่สุด ทว่าเมื่อสายตาของเธอเหลือบไปมองท่อนบนที่เปลือยเปล่าของชายหนุ่ม ความโล่งใจก็จางหายไป เธอเผลอกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว ลาวินียาไม่ใช่คนเดียวที่ได้รับผลกระทบ มือของชัคเลื่อนขึ้นไปที่หน้าอกของตัวเองแล้วตบเบาๆ สองสามครั้งเพื่อคลำหาล้ามเนื้อที่เขารู้ดีอยู่แล้วว่ามันไม่มี ต่างจากรูมเมทของเขาที่มีร่างกายกำยำล่ำสัน ร่างกายของชัคนั้นขาดความชัดเจนของกล้ามเนื้อ สิ่งเดียวที่เขามีดีก็คือใบหน้าหล่อเหลา กับความหน้าไม่อายที่หาตัวจับยาก "อิจฉาเหรอ?" วานเอ่ยถาม "นายควรเริ่มออกกำลังกายบ้างนะชัค ฉันมั่นใจว่าถ้านายขยันมากพอ ร่างกายของนายคงดูดีได้เหมือนอเล็กซ์" "นายควรเอาคำแนะนำนั้นไปใช้กับตัวเองนะ วาน" ชัคตอบโต้ พยายามเบี่ยงเบนความสนใจออกจากตัวเอง "หมายถึง... ลองดูตัวเองสิ แม้แต่แม่ของฉันยังคิดว่านายเป็นผู้หญิงเลยถ้าฉันพานายไปแนะนำให้รู้จัก ท่านอาจจะคิดว่านายเป็นเมียน้อยของฉันด้วยซ้ำ" วานหัวเราะคิกคัก ไม่รู้สึกสะทกสะท้านแม้แต่น้อย เห็นได้ชัดว่าเขาถือว่าคำพูดของชัคเป็นคำชม ในทางกลับกัน ชาร์ลส์เดินเข้าไปแทรกกลางระหว่างเนสเซียกับอเล็กซ์ เมื่อเห็นชาร์ลส์โผล่เข้ามาในสายตาและบดบังอเล็กซ์ไปเสียมิด หญิงสาวก็เลิกคิ้ว ยิ้มกริ่ม ก่อนจะกระซิบอะไรบางอย่างข้างหูเด็กหนุ่มผู้น่าสงสารจนใบหน้าของเขาแดงก่ำ แต่ไม่นานนักพวกเขาก็สังเกตเห็นชายชราผมเผ้ารุงรังที่อยู่ข้างหลังอเล็กซ์ "อเล็กซ์ เขาคือใครหรือ?" ลาวินียาถามหลังจากเสพสุขทางสายตาจนพอใจ "เขาชื่อท่านเล็กซ์" อเล็กซ์ตอบ "เขาเพิ่งออกมาจากการฝึกตนแบบปิดตายเพื่อบรรลุธรรม" ก่อนออกจากถ้ำ อเล็กซ์ได้ขอให้ชายชราสร้างประวัติเบื้องหลังสำหรับตัวตนชั่วคราวของเขา ลูเธอร์ซึ่งขบขันกับแผนการของอเล็กซ์ตอบกลับมาว่า หากมีคนถาม อเล็กซ์แค่บอกพวกเขาไปว่าเป็นนักสู้ที่ปลีกวิเวกจากโลกภายนอกเพื่อแสวงหาการตรัสรู้ เมื่อมองดูสภาพปัจจุบันของเขา ก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะเชื่อเช่นนั้น ผมสีขาวของเขายาวระพื้นและเคราก็ยาวจนถึงเอว ไม่มีใครสงสัยเลยว่าเขาคือปรมาจารย์ผู้บรรลุธรรม ภาพตรงหน้าคงดูน่าเกรงขามสมบูรณ์แบบ หากไม่ใช่เพราะเหล่าสไลม์ตัวจิ๋วใช้เคราของเขาเป็นชิงช้าแกว่งไปมาพร้อมเสียงหัวเราะอย่างมีความสุขเหมือนเด็กได้ของเล่นใหม่ "เจ้าหญิง เขาต้องการไปที่สถาบันฟรีเดน" อเล็กซ์บอกกับซีเนีย "เราพอจะขอติดเรือเหาะของท่านไปได้ไหม?" "ฉันไม่มีปัญหาค่ะ" เจ้าหญิงซีเนียตอบขณะมองดูเหล่าสไลม์ที่กำลังหยอกล้อกับเคราของชายชรา "ในเมื่อพวกสไลม์ชอบเขาขนาดนี้ แสดงว่าเขาไม่ใช่คนไม่ดีหรอก ใช่ไหมคะ?" อเล็กซ์ไม่ได้ตอบในทันที นึกถึงเหตุการณ์เฉียดตายหลังจากถูกลูเธอร์จับเหวี่ยงอย่างรุนแรงเมื่อครู่ "ก-ก็ใช่ครับ เขาเป็นคนดี" อเล็กซ์ตอบ ลูมิขมวดคิ้ว แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา ลาทิฟ่าและลอตเต้เองก็นิ่งเงียบเช่นกัน เพราะไม่อยากขัดขวางทางของชายหนุ่ม "แต่ว่า... ดูเหมือนจะไม่เหมาะนักหากให้เขาไปที่สถาบันในสภาพนี้" เจ้าหญิงซีเนียตั้งข้อสังเกตพลางทำสีหน้าลำบากใจ เธอสังเกตเห็นแววตาที่ขุ่นมัวของชายชราและตระหนักได้ว่าเขาตาบอด ไม่น่าแปลกใจที่เขาจะดูมอมแมมเหมือนขอทาน การรักษาภาพลักษณ์นั้นคงเป็นเรื่องยากอย่างยิ่ง แม้ว่าเขาจะไม่ได้ติดอยู่ในถ้ำลับห่างไกลจากผู้คนก็ตาม เมื่อรับรู้ถึงความคิดของเธอ อเล็กซ์จึงเป็นฝ่ายริเริ่มถามอัศวินเฒ่า "ท่านเล็กซ์ ท่านต้องการจะเล็มผมและเคราให้ดู... เรียบร้อยขึ้นไหมครับ?" อเล็กซ์เอ่ยถาม "โอ้... รูปลักษณ์ภายนอกนั้นสำคัญจริงๆ" ลูเธอร์ตอบ "ใครพอจะให้ข้ายืมดาบได้บ้าง? ข้าจะตัดผมและเคราด้วยตัวเอง" "ไม่จำเป็นต้องทำขนาดนั้นหรอกครับ ท่านเล็กซ์" อเล็กซ์กล่าว "เรามีสุภาพสตรีที่มีความสามารถมากคนหนึ่งที่ช่วยเรื่องนี้ได้ ถ้าท่านตกลง ผมมั่นใจว่าเธอจะทำให้ท่านดูเด็กลงไปยี่สิบปีเลยทีเดียว" ลูเธอร์ยิ้ม "หากไม่เป็นการรบกวนจนเกินไป ข้าก็ขอรบกวนด้วย แม้ข้าจะตัดผมให้สั้นลงได้ แต่ข้าก็รับปากไม่ได้ว่าจะทำให้มันดูดีขึ้นมาได้" อเล็กซ์เหลือบมองแมรี่ที่กำลังจ้องมองเจ้าหญิงของเธออย่างรอคอย เธอรับคำสั่งจากเจ้าหญิงของเธอเท่านั้น "แมรี่ ช่วยดูแลท่านเล็กซ์และตัดผมให้เขาด้วยนะ" เจ้าหญิงซีเนียสั่ง "เพคะ เจ้าหญิง" แมรี่ก้มศีรษะเคารพ อเล็กซ์เฝ้ามองดูขณะที่สาวใช้ไปหยิบเก้าอี้มาให้ลูเธอร์นั่ง จากนั้นเธอก็หยิบกรรไกรและแปรงออกจากแหวนเก็บของ แล้วเริ่มลงมือตัดผมให้ชายชรา