Chapter 2730: การหลอมอย่างต่อเนื่อง วิสเกอร์นำหม้อใบใหญ่ 3 ใบที่เต็มไปด้วยโคลนจากใต้พื้นดินขึ้นมา และเมื่อเขาใช้โคลนเหล่านั้นจนหมด เขาก็สร้างได้เพียงน้ำอมฤตที่ช่วยยกระดับพลังของเขาให้ถึงขอบเขตกำเนิดอมตะขั้นที่ 4 เท่านั้น เขาใช้เวลาถึง 4 วันในการจัดการกับโคลนทั้งหมด ดังนั้นถึงตอนนี้เขาจึงต้องกลับไปหามาเพิ่มอีก อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านั้นวิสเกอร์จำเป็นต้องดูดซับพลังทั้งหมดเสียก่อน และเมื่อพิจารณาจากปริมาณน้ำอมฤตในร่างกายของเขาแล้ว มันต้องใช้เวลาสักพักใหญ่เลยทีเดียว วิสเกอร์ต้องการฝึกฝนในที่ที่ปลอดภัย เขาจึงกลับไปหาอเล็กซ์ อเล็กซ์ยังคงฝึกฝนอยู่กับแผ่นค่ายกลที่เพิ่งซื้อมาใหม่ วิสเกอร์จึงไม่ได้รบกวนเขาขณะเดินเข้าไป เขาเพียงแต่นั่งลงข้างๆ แล้วเริ่มฝึกฝน อาจเป็นเพราะเคล็ดวิชาการฝึกฝนของเขาไม่ได้เลิศเลอนัก เขาจึงใช้เวลามากกว่าหนึ่งสัปดาห์ในการดูดซับน้ำอมฤตปริมาณน้อยนิดในร่างกายจนหมด หลังจากผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ วิสเกอร์ก็ออกเดินทางไปหามาเพิ่มอีก สองเดือนถัดมาผ่านไปในลักษณะเดิม วิสเกอร์พบอสูรตัวหนึ่งและลงไปยังชั้นน้ำบาดาลที่เต็มไปด้วยโคลน ก่อนจะกอบโกยมันออกมาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ คราวนี้เขาไม่ได้พกมาแค่หม้อที่เต็มไปด้วยโคลนเท่านั้น แต่ยังเก็บมันไว้อีกจำนวนมากในห้วงจิตวิญญาณของเขาด้วย เมื่อรวบรวมสิ่งที่ต้องการได้ครบถ้วน วิสเกอร์ก็จากมา เขากลับไปที่แม่น้ำเพื่อใช้น้ำจากที่นั่นและเริ่มหลอมน้ำอมฤตอีกครั้ง การหลอมน้ำอมฤตยังคงใช้เวลานาน สิ่งที่กินเวลามากที่สุดในกระบวนการทั้งหมดคือขั้นตอนการต้ม เนื่องจากวิสเกอร์มีหม้อเพียง 3 ใบ และเขาต้องรอให้น้ำระเหยออกจนหมดก่อนจึงจะใช้หม้อเหล่านั้นล้างโคลนรอบใหม่ได้ ในช่วง 2 เดือนนี้ พลังกายของวิสเกอร์พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด ทำให้เขาเข้าใกล้ขอบเขตผู้เหนือล้ำอมตะเข้าไปทุกที เขายังคงไม่รู้ว่าต้องแข็งแกร่งระดับไหนถึงจะอยู่ในขอบเขตนั้นได้ มีเพียงอเล็กซ์เท่านั้นที่สามารถให้ความเข้าใจเกี่ยวกับขอบเขตพลังต่างๆ ได้ดีกว่านี้ หลังจากทำแบบเดิมติดต่อกันนาน 2 เดือนโดยไม่หยุดพัก วิสเกอร์ก็เริ่มรู้สึกเบื่อหน่าย การที่เขาแข็งแกร่งขึ้นน่ะมันก็ดีอยู่หรอก แต่เขาอยากทำมันให้เร็วขึ้นและไม่ต้องทำอะไรซ้ำซากจำเจแบบนี้ เขาคงคาดหวังมากเกินไปหน่อย ซึ่งเขาก็เข้าใจเรื่องนั้นดี ในกรณีนี้ สิ่งที่เขาต้องการคือปริมาณน้ำอมฤตในโคลนที่มากขึ้น ณ จุดนี้ วิสเกอร์กล้าพูดได้อย่างมั่นใจว่าพลังหยินคือสิ่งที่สร้างน้ำอมฤตขึ้นมา แม้เขาจะไม่รู้กระบวนการเบื้องหลังก็ตาม ดังนั้นสำหรับเขาแล้วมันจึงเป็นความคิดที่ชัดเจนมากว่า หากต้องการน้ำอมฤตมากขึ้น เขาก็ต้องลงไปยังส่วนที่ลึกกว่าเดิม วิสเกอร์เคยลงไปลึกที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้แล้ว แต่บางที ตอนนี้เขาอาจจะลงไปได้ลึกกว่านั้นอีก เขาจะลงไปได้ลึกแค่ไหนกันเชียว? 'ฉันไม่ควรต้องกังวลขนาดนั้น' วิสเกอร์คิด 'กรณีที่เลวร้ายที่สุดก็แค่ตาย ถ้าไม่ไหวก็แค่กลับไปหาพี่ชาย' เนื่องจากเขาต้องการไปในช่วงที่พลังหยินเบาบางที่สุด เขาจึงตัดสินใจลงไปใต้ดินในช่วงพระอาทิตย์ตกดินพอดี พลังหยางตลอดทั้งวันจะช่วยลดระดับพลังหยินลงจนถึงจุดต่ำสุด นั่นคือโอกาสที่วิสเกอร์รอคอย นับจากนั้น ทุกครั้งที่วิสเกอร์จำเป็นต้องลงไปใต้ดิน เขาจะลงไปในช่วงเวลาดึกมาก เขาแบกโคลนขึ้นมาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่โคลนที่นั่นมีปริมาณมหาศาลดั่งมหาสมุทร ไม่ว่าเขาจะตักออกมามากแค่ไหน ในระยะยาวมันก็แทบไม่มีผลอะไรเลย จากนั้นวิสเกอร์ก็เริ่มหลอมน้ำอมฤตจากโคลนเหล่านั้นเป็นเวลาหลายเดือน ซึ่งในช่วงเวลาดังกล่าว พลังกายของเขาก็พัฒนาไปจนถึงจุดที่วิสเกอร์เองก็ไม่แน่ใจว่าเขาแข็งแกร่งกว่าอเล็กซ์หรือยัง การตัดสินใจไปเอาโคลนจากชั้นที่ลึกกว่าเดิมถือเป็นทางเลือกที่ถูกต้องอย่างไม่ต้องสงสัย หากไม่ทำเช่นนั้น เขาคงต้องใช้เวลาถึงหนึ่งปีเต็มกว่าจะมาถึงจุดนี้ วิสเกอร์กลับไปหาอเล็กซ์สองสามครั้งในช่วงระหว่างนั้นเพื่อดูว่าเขาต้องการอะไรหรือไม่ รวมถึงเพื่อฝึกฝนพลังจากน้ำอมฤตที่เขาดื่มกินเข้าไป ทุกครั้งที่ไปหา อเล็กซ์ดูเหมือนจะเจ็บปวดทรมานมากกว่าครั้งก่อน ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่เข้าใจเอาเสียเลย เท่าที่เขาเข้าใจ สิ่งที่อเล็กซ์พยายามทำคือการลดความเจ็บปวดลง วิสเกอร์ไม่ได้พูดอะไรเพราะเขาสนิทใจที่จะปล่อยให้พี่ชายทำในสิ่งที่เขารู้ดีที่สุด เขาเพียงแค่จดจ่ออยู่กับสิ่งที่ตัวเองต้องทำ วิสเกอร์กลับลงไปยังส่วนลึกของนรกเพื่อตักโคลนสีดำขึ้นมา ช่วงเวลานั้นเป็นยามโพล้เพล้ ดังนั้นสภาพแวดล้อมแม้จะหนาวเหน็บแต่ก็ยังพออุ่นพอที่จะทำให้เขาอาจจะลงไปได้ลึกกว่าเดิม วิสเกอร์ไม่แน่ใจว่าเขาเพียงแค่เริ่มชินกับพลังหยินที่อยู่รอบตัว หรือเป็นเพราะร่างกายที่พัฒนาขึ้นทำให้เขาสามารถทนอยู่ในนั้นได้นานขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเพราะเหตุผลใดก็ตาม มันถือเป็นข่าวดีสำหรับเขา เพราะตอนนี้เขาสามารถลงไปลึกขึ้นได้อีกชั้นหนึ่งแล้ว วิสเกอร์ดำดิ่งลงไปลึกอีกไม่กี่เมตรและมาถึงจุดที่ไม่เคยไปถึงมาก่อน ความหนาวเย็น ณ ที่แห่งนี้รุนแรงมากจนวิสเกอร์รู้ดีว่าเขาไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้นานเกินไป ร่างกายของเขารู้สึกเชื่องช้า ประสาทสัมผัสส่วนใหญ่ถูกครอบงำด้วยพลังหยินอันมหาศาลที่ล้อมรอบตัว กลิ่นหอมเหมือน 'เนื้อ' ที่เขาได้รับจากน้ำอมฤตควรจะชัดเจนที่สุดในบริเวณนี้ ทว่าด้วยปริมาณพลังหยินที่หนาแน่น เขากลับไม่ได้กลิ่นมันเลยแม้แต่น้อย วิสเกอร์ไม่เสียเวลาอีกต่อไปและตักโคลนรอบตัวขึ้นมาจำนวนมาก เมื่อพิจารณาถึงปริมาณน้ำอมฤตที่จะอยู่ในนี้ เขาจึงตื่นเต้นมากที่จะได้เก็บโคลนกลับไปมากกว่าที่เคย วิสเกอร์กลืนโคลนจำนวนมหาศาลเข้าไปในห้วงจิตวิญญาณ อย่างไรก็ตาม ในขณะที่เขาทำเช่นนั้น โคลนส่วนที่เหลือก็เคลื่อนตัวเข้ามาแทนที่ช่องว่างที่เขาสร้างขึ้น และผลักเขาให้จมลึกลงไปในขณะที่เขายังไม่ทันได้ตั้งตัว ทันใดนั้น วิสเกอร์ก็ถูกผลักลงไปยังส่วนที่เขาไม่เคยต้องการจะไป ส่วนที่ซึ่งพลังหยินหนาแน่นมากจนวิสเกอร์เริ่มหมดสติจากความหนาวเย็นสุดขั้ว เมื่อสิ่งนั้นเกิดขึ้น วิสเกอร์จึงตระหนักถึงความผิดพลาดที่เขาได้ทำลงไป หากเขาต้องแข็งตายอยู่ที่นี่โดยที่ยังไม่ทันตายจริงๆ อเล็กซ์ก็จะไม่มีวันหาเขาพบอีกตลอดกาล