บทที่ 2734: การแยกที่เจ็บปวด อเล็กซ์ผลักดันตัวเองให้ก้าวข้ามขีดจำกัดไปเรื่อย ๆ ในทุกวันที่ผ่านไป ไม่ใช่แค่เพียงการพัฒนาความอดทนต่อความเจ็บปวดเท่านั้น แต่เขายังพัฒนาเจตจำนงของตนเองขึ้นอีกด้วย เขามาถึงจุดที่สามารถทำให้ผนึกขยับได้เพียงเล็กน้อยแล้ว ดังนั้นหากมีเวลาอีกสักหน่อย เขาก็น่าจะสามารถทำลายผนึกนั้นได้เช่นกัน อย่างไรก็ตาม กว่าจะมาถึงจุดนี้เขาก็ต้องใช้เวลาไปถึงหนึ่งปีเต็ม ดังนั้นเขาจึงจำเป็นต้องฝึกฝนต่อไปอีกหลายเดือน อเล็กซ์ไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากการฝึกฝนในช่วงเวลานี้ ยกเว้นแต่เพียงการบริโภคโอสถไม่กี่เม็ดที่วิสเกอร์นำมาให้เพื่อฟื้นฟูพลังปราณของเขา เท่าที่เขาทราบ หัวใจสุริยัน (Sunhearts) คือต้นเหตุของทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในพื้นที่จิตวิญญาณของเขา อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถมองข้ามความเป็นไปได้ที่ว่าภูตสุริยัน (Sun Wraiths) อาจจะมีส่วนรับผิดชอบพอๆ กัน ดังนั้น เขาจึงไม่สามารถดูดซับพลังปราณใดๆ ที่ไม่เป็นกลางได้ แม้แต่พลังแบบนั้น เขาก็ยังทำเพียงแค่ไม่กี่เดือนครั้งเมื่อมีความจำเป็นเท่านั้น มิฉะนั้นแล้ว เขาไม่ต้องการทำสิ่งใดที่จะส่งผลกระทบต่อสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นภายในร่างกายของเขา หลายเดือนหลังจากนั้น อเล็กซ์ก็มาถึงจุดที่การฝึกฝนของเขา ความเจ็บปวดทางจิตที่เกิดจากค่ายกลที่เขาซื้อมาไม่สามารถมอบความเจ็บปวดที่ยากจะรับมือให้กับเขาได้อีกต่อไป ค่ายกลกำลังทำงานอย่างเต็มประสิทธิภาพสูงสุด ดังนั้นอเล็กซ์จึงต้องการวิธีอื่นในการเพิ่มภาระทางจิตใจเพื่อให้การฝึกฝนมีประสิทธิผลยิ่งขึ้น เขาอยากจะขอให้วิสเกอร์ช่วยโจมตีเขาด้วย ‘แรงกระแทกจากสวรรค์’ (Heaven’s Impact) และการโจมตีทางจิตอื่นๆ เขาไม่แน่ใจว่าสิ่งเหล่านั้นจะใช้ได้ผลกับเขาในตอนนี้หรือไม่ แต่อย่างน้อยเขาก็อยากลอง ทว่า วิสเกอร์ไม่อยู่ในตอนที่เขาต้องการตัว วิสเกอร์เริ่มปรากฏตัวน้อยลงเรื่อยๆ ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะจดจ่ออยู่กับเรื่องอื่นอย่างเต็มที่ อเล็กซ์อยากจะถามว่าวิสเกอร์กำลังทำอะไรอยู่ แต่เขาก็ตัดสินใจที่จะไม่ถามออกไป ไม่ใช่ทุกวันที่วิสเกอร์จะทุ่มเททำธุระส่วนตัวอย่างจริงจังขนาดนี้ และเขาไม่อยากทำลายบรรยากาศโดยการไปเซ้าซี้ถามไถ่ อีกอย่าง เขายังมีปัญหาของตัวเองที่ต้องจัดการในตอนนี้ เมื่อไม่มีวิสเกอร์ อเล็กซ์จึงถูกบีบให้ต้องหาวิธีอื่นเพื่อเพิ่มความเจ็บปวดทางจิต ความคิดแรกของเขาคือการไปซื้อค่ายกลอีกอันมาเสริมเข้ากับอันเดิม แต่ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัว ทำให้เขานึกถึงวิธีอื่นขึ้นมาได้ ทุกครั้งที่อเล็กซ์แยกแก่นแท้ (Origin) ของเขา มันจะก่อให้เกิดความเจ็บปวดทางจิตอย่างมหาศาล ถ้าแยกออกเป็นสองส่วน ความเจ็บปวดแทบจะสัมผัสไม่ได้ ถ้าแยกออกเป็นสี่ส่วน ความเจ็บปวดจะเริ่มรู้สึกไม่สบายตัว หากแยกออกเป็นแปดส่วน ความเจ็บปวดจะกลายเป็นสิ่งที่เหลือทน ในขณะที่ฐานการฝึกฝนของอเล็กซ์เติบโตขึ้น แก่นแท้ของเขาก็เติบโตไปพร้อมกับเขาด้วย ยิ่งมันมีขนาดใหญ่เท่าไร ความเจ็บปวดเวลาที่แยกมันออกก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น อเล็กซ์รู้ดีว่านี่จะเป็นเช่นนี้ไปจนถึงจุดสิ้นสุดของขอบเขตแก่นแท้อมตะ (Immortal Origin realm) ซึ่งเป็นจุดที่เขาจะพัฒนาทางจิตต่อไปในขณะที่แก่นแท้ของเขาจะคงที่ เขาเกลียดการต้องฝึกฝนแก่นแท้มาโดยตลอด ดังนั้นเมื่อเร็วๆ นี้เขาจึงทำเพียงครั้งละไม่กี่ส่วน แต่ในตอนนี้ เนื่องจากเขาต้องการความเจ็บปวดเพื่อใช้ในการฝึกฝน เขาจึงตัดสินใจแยกมันทั้งหมดเสียเลย อเล็กซ์นั่งนิ่งอยู่ในจุดเดียวและแยกแก่นแท้ชิ้นเดียวของเขาออกเป็นสองส่วน จากนั้นสองส่วนถูกแยกเป็นสี่ส่วน ทำให้เกิดความปั่นป่วนในจิตใจ แล้วจากสี่ส่วนก็แยกเป็นแปดส่วน ก่อให้เกิดความเจ็บปวดรุนแรงขึ้นมาในหัวของเขาอย่างฉับพลัน ด้วยการที่เขาได้ฝึกความอดทนต่อความเจ็บปวดทางจิตมาตลอดปีที่ผ่านมา ทำให้อเล็กซ์สามารถรับมือกับความเจ็บปวดนี้ได้อย่างง่ายดาย อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ใช่เหตุผลที่เขาทำเช่นนี้ตั้งแต่แรก อเล็กซ์ค่อยๆ กระตุ้นการทำงานของค่ายกลอีกครั้ง โดยเพิ่มประสิทธิภาพขึ้นทีละน้อย ด้วยความที่แก่นแท้ของเขาเป็นภาระหนักหน่วงต่อจิตใจอยู่แล้ว ภาระที่เพิ่มขึ้นจากค่ายกลจึงส่งผลได้มากกว่าการใช้ค่ายกลเพียงอย่างเดียวอย่างมหาศาล แม้จะทำงานเพียงแค่ 40% ของประสิทธิภาพ อเล็กซ์ก็รู้สึกถึงระดับความเจ็บปวดเท่ากับตอนที่ค่ายกลทำงาน 100% ในก่อนหน้านี้ เมื่อตระหนักถึงความแตกต่าง อเล็กซ์จึงตัดสินใจแยกแก่นแท้ของเขาค้างไว้ตลอดนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นไป โดยไม่ปล่อยให้มันกลับมารวมกัน เพื่อใช้ฝึกฝนตนเองอย่างต่อเนื่อง และนั่นทำให้การฝึกฝนของเขาดำเนินต่อไปอีกนานหลังจากนั้น อเล็กซ์ฝึกฝนอย่างไม่หยุดหย่อนโดยไม่สนวันคืน สมาธิทั้งหมดถูกทุ่มเทให้กับการฝึกฝนและแทบไม่มีเวลาพักผ่อนเลย แม้แต่ตอนที่หยุดพัก อเล็กซ์ก็ยังพยายามแยกแก่นแท้ของเขาไว้ตลอดเวลาเพื่อฝึกฝนต่อไป เขาใช้เวลาสองเดือนกว่าจะพัฒนาจนสามารถรับมือกับระดับความเจ็บปวดในปัจจุบันได้ จากนั้นเขาจึงเพิ่มประสิทธิภาพของค่ายกลเป็น 50% ในระหว่างที่เขาฝึกฝน ประสิทธิภาพของค่ายกลก็จะถูกเพิ่มขึ้น 10% ทุกๆ สองสามเดือน จนกระทั่งถึงเวลาที่เขาได้ใช้ค่ายกลเต็ม 100% ประสิทธิภาพนั้น เวลาได้ล่วงเลยไปอีกเกือบปีครึ่ง จนถึงตอนนี้เป็นเวลาเกือบ 3 ปีแล้วที่วิสเกอร์ออกมาจากพื้นที่จิตวิญญาณของเขาพร้อมกับตะโกนบอกถึงหายนะของคนอื่นๆ ที่อยู่ภายใน ถ้าไม่ใช่เพราะวิสเกอร์ ทุกคนในพื้นที่จิตวิญญาณของเขาคงตกอยู่ในปัญหาใหญ่ไปนานแล้ว อเล็กซ์คงจะยังคงอยู่ในทะเลทราย คอยกินหัวใจสุริยันเพิ่มขึ้นในขณะที่เตรียมจะซื้อโอสถมาเพิ่มอีกสองสามโหล นั่นคงจะนำหายนะมาสู่ทุกคนอย่างแท้จริง เขาหวังว่ามันจะยังไม่สายเกินไป อเล็กซ์ฝึกฝนต่อไปอีกสองสามเดือนจนกระทั่งขีดจำกัดความเจ็บปวดของเขาไปถึงจุดที่แม้แต่ผลรวมของค่ายกลและแก่นแท้ที่แยกออกมาก็ไม่สามารถทำให้เขาหมดสภาพได้ อเล็กซ์รู้ว่าเขาต้องแข็งแกร่งกว่านี้ เขาจึงพัฒนาเจตจำนงของเขาให้ดียิ่งขึ้นไปอีก ในขณะที่ถูกกดดันจากทุกสิ่ง เขาก็เริ่มฝึกฝนเจตจำนงของเขาเพื่อควบคุมสิ่งของอีกครั้ง ยิ่งเขาฝึกฝนภายใต้สภาวะกดดันเช่นนี้มากเท่าไร เขาก็ยิ่งหวังว่าเจตจำนงของเขาจะแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น ในช่วงแรก อเล็กซ์ลำบากมากกับการย้ายก้อนกรวดเพียงก้อนเดียวจากมือข้างหนึ่งไปอีกข้างหนึ่ง จากนั้นเขาก็ค่อยๆ พัฒนาขึ้น เขาสามารถเคลื่อนย้ายก้อนหินได้อย่างง่ายดายและเริ่มทำพร้อมกันสองก้อน หลังจากนั้นเขาก็เคลื่อนย้ายหินหลายก้อน และขยับขยายไปสู่สิ่งที่ใหญ่ขึ้น และหลังจากฝึกฝนด้วยวิธีนี้มาเกือบ 6 เดือน อเล็กซ์ก็รู้สึกพร้อมที่จะหยุดการฝึกฝนเสียที ในที่สุด เขาก็พร้อมที่จะโจมตีผนึกนั้นอีกครั้ง