บทที่ 2723: ปริมาณมหาศาล วิสเกอร์รู้สึกทึ่งกับสถานที่ที่เขาเดินทางมาถึงไม่น้อย ชั้นหินอุ้มน้ำคือแหล่งรวมตัวของน้ำที่กักเก็บอยู่ในโพรงหินขนาดใหญ่ใต้ดิน ซึ่งเป็นที่ที่พวกสัตว์ร้ายต่างพากันมาพักอาศัย เจ้าเม่นตัวนั้นอยู่ในโพรงหินขนาดมหึมาแห่งหนึ่ง นอนขดตัวอยู่ราวกับทารกที่อยู่ในครรภ์มารดา วิสเกอร์มองไม่เห็นอะไรเลย เขาจึงทำได้เพียงใช้ประสาทสัมผัสในการรับรู้สิ่งต่างๆ น้ำรอบตัวเขาไม่ใสสะอาดเลยสักนิด แต่มันกลับขุ่นคล้ำเหมือนโคลนตมตามแบบฉบับของแหล่งน้ำที่อยู่ลึกลงไปใต้ดินเช่นนี้ บรรยากาศค่อนข้างเย็นเยียบ เนื่องจากบริเวณนี้ได้กักเก็บพลังหยินเอาไว้ตลอดช่วงคืนที่ผ่านมา เขาคาดคะเนว่าเมื่อดวงอาทิตย์ค่อยๆ เคลื่อนสูงขึ้นบนท้องฟ้าตลอดทั้งวัน พลังหยินทั่วทั้งบริเวณนี้ก็จะค่อยๆ ลดระดับลงไปทีละน้อย มีคำถามมากมายผุดขึ้นในหัวของเขา แต่คำถามที่เด่นชัดที่สุดคือ สัตว์ร้ายพวกนี้มาทำอะไรที่นี่กันแน่? ทำไมพวกมันถึงยอมลงมาลึกขนาดนี้เพียงเพื่อขดตัวอยู่ในแอ่งน้ำโคลนเหล่านี้? แล้วที่สำคัญไปกว่านั้น น้ำพวกนี้มาจากไหนกัน? วิสเกอร์เรียนรู้เรื่องราวเกี่ยวกับนรกมาจากอเล็กซ์มากมาย และหนึ่งในสิ่งที่สำคัญที่สุดที่เขาได้รับรู้คือ อเล็กซ์ไม่เคยเห็นฝนตกลงมาเลยแม้แต่ครั้งเดียว ทะเลทรายแห่งนี้ร้อนระอุทั้งกลางวันและกลางคืน ปราศจากเมฆหมอกบนท้องฟ้า เป็นเรื่องยากที่จะหาความชื้นในอากาศ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องฝนเลย แต่ผู้คนที่อาศัยอยู่รอบทะเลทรายกลับสามารถขุดหาน้ำขึ้นมาจากใต้ดินได้ ที่นี่มีน้ำมากมายเหลือเฟือให้พวกเขาได้อุปโภคบริโภค วิสเกอร์สงสัยว่ามันเป็นไปได้อย่างไร น้ำพวกนี้มาจากไหนกัน? วิสเกอร์ละทิ้งเจ้าเม่นตัวนั้นไว้แล้วออกสำรวจไปรอบๆ โดยพยายามทำตัวให้เร้นลับที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาเสาะหาที่มาของสายน้ำและมุ่งหน้าไปยังอีกพื้นที่หนึ่ง เขาพบสัตว์ร้ายอีกมากมาย ซึ่งทั้งหมดอยู่ในสภาวะเกือบหลับใหล ทำพฤติกรรมไม่ต่างจากเจ้าเม่นตัวก่อนหน้านี้ มีสัตว์ร้ายหลากหลายสายพันธุ์อยู่ที่นี่ ตั้งแต่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม สัตว์เลื้อยคลาน ไปจนถึงนก ความหลากหลายของสัตว์เหล่านี้ช่างน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก และพวกมันยังมีจำนวนมหาศาลเหลือเกิน เพียงแค่ใช้เวลา 15 นาทีในการตระเวนไปทั่ว วิสเกอร์ก็พบสัตว์ร้ายเหล่านี้หลายร้อยตัว บางตัวอยู่ใกล้กันจนน่าแปลกใจว่าทำไมพวกมันถึงไม่เริ่มต่อสู้กันเอง ยิ่งวิสเกอร์เดินทางลึกเข้าไปเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งตระหนักได้ว่าชั้นหินอุ้มน้ำนี้กว้างใหญ่เพียงใด เขาเดินทางมานานถึงหนึ่งชั่วโมงจนต้องหยุดพัก เพราะดูเหมือนว่าชั้นหินอุ้มน้ำแห่งนี้จะไม่มีจุดสิ้นสุดเท่าที่เขาจะมองเห็นได้ และสัตว์ร้ายทุกตัวต่างก็มุ่งหน้ามายังพื้นที่แห่งนี้เพื่อมานอนหลับเช่นเดียวกัน วิสเกอร์ใช้เวลาครู่หนึ่งในการครุ่นคิดถึงเรื่องสัตว์ร้าย โดยจำสิ่งที่อเล็กซ์เคยบอกเขาไว้ นอกเหนือจากสถานที่ที่มีซันฮาร์ท (Sunhearts) จำนวนมาก เช่น เมืองหรือแหล่งชุมชนขนาดใหญ่ของมนุษย์ สัตว์ร้ายสามารถพบได้ในทุกจุดของทะเลทราย ในทะเลทรายมีสัตว์ร้ายมากกว่ามนุษย์หลายเท่า และจากสิ่งที่อเล็กซ์เรียนรู้มา สัตว์ร้ายทุกชนิดจะพากันลงไปใต้ดินเมื่อสิ้นสุดยามค่ำคืน ‘หรือนั่นหมายความว่าสัตว์ร้ายตัวอื่นๆ ทั้งหมดก็ลงมายังสถานที่แบบนี้เหมือนกัน?’ วิสเกอร์คิด ‘มีชั้นหินอุ้มน้ำขนาดใหญ่อยู่รอบทะเลทรายที่พวกสัตว์ร้ายชอบมาหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจของพวกมันหรือเปล่า?’ ด้วยเหตุผลบางอย่าง ความเหมือนกันในพฤติกรรมของสัตว์ร้ายทำให้วิสเกอร์เชื่อว่าต้องเป็นเช่นนั้นแน่ หากไม่ใช่ชั้นหินอุ้มน้ำ อย่างน้อยพวกมันก็ต้องลงมาในพื้นที่ที่มีพลังหยินตกค้างอยู่บ้าง เช่นเดียวกับสถานที่แห่งนี้ เขาเดาว่านี่คงเป็นวิธีที่พวกสัตว์ร้ายใช้เอาชีวิตรอดจากความไม่สมดุลของพลังหยางในช่วงกลางวัน ‘แต่ทำไมสัตว์ร้ายทุกตัวต้องลงมาที่ชั้นหินอุ้มน้ำ?’ วิสเกอร์ตั้งคำถาม หากพวกมันเพียงแค่ต้องการพลังหยิน พวกมันก็น่าจะซ่อนตัวอยู่สูงขึ้นไปกว่านี้ได้ ไม่จำเป็นต้องดั้นด้นลงมาไกลขนาดนี้ แตพวกมันก็ยังทำ ‘สัตว์ร้ายทุกตัวลงมาที่ชั้นหินอุ้มน้ำจริงๆ หรือเปล่า?’ เขาคิด ขณะที่เขากำลังคิดอยู่นั้น ความเป็นไปได้อีกอย่างก็ผุดขึ้นมาในใจ จะเป็นไปได้ไหมว่ามีชั้นหินอุ้มน้ำอยู่ทั่วทั้งทะเลทราย? ‘หินที่มีรูพรุนพวกนี้ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของทะเลทราย แทนที่จะแยกตัวอยู่อย่างโดดเดี่ยวในที่แห่งเดียวหรือเปล่า?’ วิสเกอร์วิเคราะห์ หากเป็นเช่นนั้นจริง เขาก็พอจะมองเห็นภาพว่าน้ำไหลจากที่หนึ่งในทะเลทรายไปยังอีกที่หนึ่งได้อย่างไร ก่อให้เกิดชั้นหินอุ้มน้ำในพื้นที่ที่ไม่มีฝนตก วิสเกอร์ตัดสินใจเชื่อสมมติฐานของตนเองว่ามีชั้นหินอุ้มน้ำอยู่ทั่วทั้งทะเลทราย อย่างน้อยก็มีหลักฐานหลายอย่างที่บ่งชี้ว่าเรื่องนี้อาจเป็นความจริง ในกรณีนั้น คำถามสำคัญอีกข้อที่เขาต้องการคำตอบคือ ทำไมพวกสัตว์ร้ายถึงต้องลงมาที่ชั้นหินอุ้มน้ำ อย่างที่เขาคิดไว้ก่อนหน้านี้ พวกมันสามารถอยู่ในพื้นที่ด้านบนได้ แต่สัตว์ร้ายทั้งหมดนี้กลับหยุดลงเมื่อมาถึงชั้นหินอุ้มน้ำเท่านั้น อาจเป็นเพราะที่นี่เป็นที่ที่เหมาะแก่การพักผ่อนมากกว่า หรือพวกมันรู้สึกปลอดภัยกว่าเมื่ออยู่ที่นี่ แต่วิสเกอร์เชื่อว่าต้องมีเหตุผลที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น เขาจึงรีบตรงไปหาสัตว์ร้ายที่กำลังหลับอยู่ตัวหนึ่งเพื่อดูให้แน่ชัดว่าพวกมันกำลังทำอะไรกันอยู่ สัตว์ร้ายที่เขาพบเป็นสัตว์ขนาดใหญ่รูปร่างคล้ายแกะที่มีปีก เขาร่อนลงบนหลังของมันอย่างแผ่วเบาและปักหลักอยู่ตรงนั้นโดยที่มันไม่รู้ตัว เมื่อมั่นใจว่าเจ้าแกะตัวนั้นไม่รับรู้ถึงการมีอยู่ของเขาแล้ว วิสเกอร์ก็หลับตาลงและใช้เพียงประสาทสัมผัสพยายามตรวจสอบว่าสัตว์ร้ายตัวนี้กำลังทำอะไรกันแน่ เพียงครู่เดียวเขาก็ได้คำตอบ วิสเกอร์สัมผัสได้ถึงกระแสปราณที่ไหลจากสภาพแวดล้อมเข้าสู่ตัวสัตว์ร้ายและค่อยๆ ไหลวนกลับออกมา ‘มันกำลังบ่มเพาะพลังงั้นเหรอ?’ เขาคิด วิสเกอร์รู้สึกประหลาดใจ มันไม่สมเหตุสมผลเลยที่สัตว์ร้ายเหล่านี้จะมานั่งบ่มเพาะพลัง ไม่เพียงแต่ระดับการบ่มเพาะจะไม่สำคัญอะไรเมื่อเทียบกับการฝึกฝนร่างกายอันทรงพลังของพวกมัน แต่พวกมันยังอยู่ในจุดสูงสุดของสิ่งที่สามารถบรรลุได้ในขอบเขตนี้แล้วด้วย วิสเกอร์จะเข้าใจได้หากพวกมันลงมาบ่มเพาะพลังอย่างสงบทุกๆ สองสามสัปดาห์เพื่อรวบรวมปราณที่ขาดหายไปในร่างกาย แต่นี่เพิ่งผ่านไปเพียงครึ่งวันเท่านั้น และปริมาณปราณที่พวกมันใช้ไปมากที่สุดก็คือตอนที่เดินทางมาที่นี่นี่เอง ‘แล้วทำไปทำไม?’ วิสเกอร์สงสัย คำตอบคงไม่เรียบง่ายเพียงแค่นั้นแน่ มันต้องมีอะไรที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้อย่างแน่นอน