บทที่ 4635 – อาณาเขตวิวัฒน์ยิ่ง ผู้แปล: Silavin & Jon ผู้ตรวจสอบคำแปล: PewPewLazerGun บรรณาธิการและผู้พิสูจน์อักษร: Leo of Zion Mountain & Dhael Ligerkeys ทุกสิบวันถึงครึ่งเดือน จะมีดาวแร่ดวงหนึ่งซึ่งเดิมทีอยู่ในส่วนลึกของแดนทมิฬ ถูกเคลื่อนย้ายออกมายังบริเวณรอบนอก เพียงหนึ่งปีให้หลัง บริเวณรอบนอกที่เคยว่างเปล่า บัดนี้กลับอัดแน่นไปด้วยดาวแร่กว่าสามสิบดวงในขนาดที่แตกต่างกัน ปริมาณเท่านี้อาจเป็นเพียงหยดน้ำในมหาสมุทรเมื่อเทียบกับทรัพยากรสำรองทั้งหมดในแดนทมิฬ ทว่า... หามีผู้ใดกล้าดูแคลนปริมาณทรัพยากรที่ดาวแร่กว่าสามสิบดวงนี้จะมอบให้ได้ไม่ แต่เดิมพวกมันสถิตอยู่ในส่วนลึกของคุกทมิฬ ทำให้การขุดค้นเป็นไปอย่างยากลำบากยิ่ง แม้แต่ทาสเหมืองขอบเขตโอเพ่นเฮเว่นระดับหกก็ยังไม่อาจไปถึงที่ตั้งของมันได้อย่างปลอดภัย กระนั้น หยางไค่ก็ได้ใช้วิธีการอันน่าตะลึงพรึงเพริดในการเคลื่อนย้ายพวกมันมายังเขตปลอดภัยเช่นบริเวณรอบนอกนี้ได้สำเร็จ คราวก่อนที่หยางไค่ได้นำดาวแร่ซึ่งมีขนาดเพียงครึ่งเดียวของปกติกลับมา ก็เพียงพอให้ทาสเหมืองในแดนทมิฬสามารถขุดต่อไปได้นานหลายปี บัดนี้เมื่อมีดาวแร่มากกว่าสามสิบดวง ก็เพียงพอให้พวกเขาขุดค้นต่อไปได้อีกนับร้อยปี หากกระจกสุญญะหยินหยางไม่เริ่มปรากฏร่องรอยของการแตกหัก หยางไค่คงจะนำดาวแร่กลับมาได้มากกว่านี้อีก อย่างไรก็ตาม ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา กระจกสุญญะหยินหยางที่ถูกสร้างขึ้นอย่างเร่งรีบต้องแบกรับแรงกดดันมหาศาลจากการเคลื่อนย้ายดาวแร่อันมหึมาจำนวนมาก รอยแตกขนาดต่างๆ เริ่มปรากฏขึ้นบนแผ่นค่ายกลทั้งสิบหกชิ้น และหากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป พวกมันอาจแตกสลายได้ทุกเมื่อ ของสิ่งนี้มีราคาสูงลิบลิ่ว แต่ละชิ้นมีมูลค่าถึงสามพันล้านเม็ดโอเพ่นเฮเว่น หยางไค่ไม่อาจทำใจให้เห็นพวกมันพังทลายลงไปต่อหน้าต่อตาได้ แม้จะยังไม่พอใจกับสิ่งที่ได้มาในปัจจุบัน แต่เขาก็ทำได้เพียงออกจากส่วนลึกของแดนทมิฬเท่านั้น เมื่อกลับมา เขาก็ได้เห็นดาวแร่มหึมาลอยอยู่เต็มบริเวณรอบนอก เมื่อตระหนักว่าทาสเหมืองขอบเขตโอเพ่นเฮเว่นหลายร้อยคนกำลังทำงานอยู่บนดาวแร่ดวงแรกที่เขานำกลับมา เขาก็รู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง "ดาวแร่ที่ท่านส่งกลับมานั้นอุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรยิ่งนัก จนถึงตอนนี้เราพบวัสดุระดับหกมากกว่าสามสิบชนิดแล้ว ยังมีวัสดุธาตุหยางระดับหกสองชิ้นและวัสดุธาตุหยินอีกสามชิ้น นอกจากนี้ยังมีวัสดุที่ต่ำกว่าระดับหกอีกหลายพันชนิด" หลวนไป๋เฟิ่งรายงานขณะติดตามหยางไค่ไปสำรวจดาวแร่ดวงแรก หยางไค่พยักหน้า "ความพยายามทั้งหมดไม่สูญเปล่า" หลวนไป๋เฟิ่งยิ้มตอบ "ถึงกระนั้น ก็ยังต้องใช้เวลาอีกยี่สิบปีกว่าเราจะสามารถคืนทุนค่าใช้จ่ายในการหลอมกระจกสุญญะหยินหยางได้" "ตราบใดที่ยังหาคืนได้ ก็ไม่เป็นไร" ขณะที่พวกเขาเคลื่อนไปข้างหน้า เหล่าทาสเหมืองต่างแสดงความเคารพต่อหยางไค่และหลวนไป๋เฟิ่งอย่างนอบน้อม ครึ่งวันต่อมา หยางไค่หยุดฝีเท้าและกล่าวว่า "ข้าจะฝากที่นี่ไว้กับเจ้า จำไว้ว่าให้ส่งวัสดุที่ขุดได้ไปยังแดนสุญญะทุกสองถึงสามปี" "เข้าใจแล้ว" หลวนไป๋เฟิ่งตอบกลับ พลางเหลือบมองเขา "ท่านจะไปที่ใด?" ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หยางไค่ตัดสินใจไม่ปิดบังนาง "ข้าจะไปขอให้ผู้อาวุโสท่านหนึ่งสร้างของบางอย่างให้ จากนั้นจะไปยังแดนสวรรค์แหลกสลาย หากมีคนจากแดนสุญญะถามถึง ก็บอกความจริงไปได้เลย" "แดนสวรรค์แหลกสลายไม่ใช่สถานที่เปี่ยมเมตตา อย่าได้ไปตายที่นั่นแล้วลากข้าเข้าไปพัวพันด้วยเล่า" หลวนไป๋เฟิ่งขมวดคิ้ว หยางไค่ยิ้มและก้าวไปข้างหน้า ร่างของเขาจางหายไปอย่างรวดเร็ว ในสามพันโลกหล้านั้นมีอาณาเขตใหญ่นับไม่ถ้วน ทุกอาณาเขตใหญ่ล้วนตั้งชื่อตามขุมกำลังที่ทรงอิทธิพลที่สุดในสถานที่นั้น ยกเว้นอาณาเขตใหญ่ที่ห่างไกลบางแห่งซึ่งมีเพียงชื่อเรียกทั่วไป นอกนั้นไม่มีข้อยกเว้น ทว่า ทุกขุมกำลังล้วนมีวันรุ่งโรจน์และร่วงหล่น เฉกเช่นเดียวกับมนุษย์ที่ต้องเจ็บป่วยและตายจากไปตามวัย อาณาเขตใหญ่อาจถูกตั้งชื่อตามขุมกำลังหนึ่งเพราะความยิ่งใหญ่ของมัน แต่เมื่อขุมกำลังนั้นถูกทำลายและมีผู้มาแทนที่ อาณาเขตใหญ่ก็จะถูกเปลี่ยนชื่อไปตามนั้น เฉกเช่นเมื่อครั้งที่แดนสุญญะเข้ามาแทนที่แดนเจ็ดมหัศจรรย์ในอดีต อาณาเขตเจ็ดมหัศจรรย์ก็ได้กลายเป็นอาณาเขตสุญญะ ดังนั้น ชื่อในแผนภูมิจักรวาลฉบับล่าสุดจะถูกเปลี่ยนแปลงไป ในขณะที่เจ้าของแผนภูมิจักรวาลฉบับเก่าสามารถนำไปปรับปรุงข้อมูลหรือเพียงแค่แก้ไขด้วยตนเองก็ได้ กระนั้น ที่จริงแล้วยังมีข้อยกเว้นอยู่หนึ่งแห่ง ในอาณาเขตวิวัฒน์ยิ่ง ขุมกำลังที่ทรงอิทธิพลที่สุดควรจะเป็นตำหนักยุทธ์สวรรค์ ขุมกำลังนี้แข็งแกร่งกว่าแดนเจ็ดมหัศจรรย์ดั้งเดิมมากนัก เนื่องจากมีจอมยุทธ์ขอบเขตโอเพ่นเฮเว่นระดับหกคอยบัญชาการอยู่ ตามหลักการแล้ว อาณาเขตใหญ่ที่ตำหนักยุทธ์สวรรค์ตั้งอยู่ควรมีชื่อว่าอาณาเขตยุทธ์สวรรค์ ทว่า... นับตั้งแต่โบราณกาล ชื่อของอาณาเขตใหญ่นี้ไม่เคยเปลี่ยนแปลงในแผนภูมิจักรวาลเลยแม้แต่ครั้งเดียว มันยังคงเป็นอาณาเขตวิวัฒน์ยิ่งเสมอมา! ผู้คนจากตำหนักยุทธ์สวรรค์ย่อมไม่พอใจกับเรื่องนี้ การตั้งชื่ออาณาเขตใหญ่ตามนิกายของตนย่อมเป็นหนทางอันยอดเยี่ยมในการสร้างชื่อเสียง สามพันโลกหล้านั้นกว้างใหญ่ไพศาล และถึงแม้ตำหนักยุทธ์สวรรค์จะไม่ใช่ขุมกำลังที่อ่อนแอ แต่ก็ยังเทียบไม่ได้กับอสุรกายที่แท้จริง แม้พวกเขาจะมีโอกาสทองในการสร้างชื่อให้ตนเอง แต่ความปรารถนานั้นกลับไม่เคยเป็นจริง ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงรู้สึกขุ่นเคืองใจ ดังนั้น ผู้ฝึกยุทธ์ของตำหนักยุทธ์สวรรค์จึงเดินทางไปเยือนสหพันธ์สี่ทะเลอยู่บ่อยครั้งและโต้เถียงกับพวกเขาด้วยความหวังว่าจะสามารถเปลี่ยนชื่ออาณาเขตวิวัฒน์ยิ่งเป็นอาณาเขตยุทธ์สวรรค์ได้เมื่อมีการจัดทำแผนภูมิจักรวาล แผนภูมิจักรวาลทั้งหมดในสามพันโลกหล้าล้วนจัดทำโดยสหพันธ์สี่ทะเล ซึ่งได้รับการหนุนหลังจากหนึ่งในสามสิบหกถ้ำสวรรค์ ร้านค้าของพวกเขาสามารถพบได้ในเมืองดาราใหญ่ทุกแห่ง รวมถึงเมืองดาราสุญญะและเมืองดาราสวรรค์สูงที่สร้างขึ้นใหม่ ท้ายที่สุดแล้ว การเดินทางไปมาในสามพันโลกหล้านั้นไม่สะดวกอย่างยิ่งหากไม่มีแผนภูมิจักรวาล ดังนั้น ตราบใดที่ผู้ฝึกยุทธ์มีเงิน พวกเขาก็จะซื้อแผนภูมิจักรวาล สหพันธ์สี่ทะเลได้สร้างความมั่งคั่งมหาศาลจากธุรกิจนี้ การเข้าพบสหพันธ์สี่ทะเลไม่ใช่เรื่องยาก เพราะท้ายที่สุดแล้วมันก็เป็นองค์กรธุรกิจ ผู้คนจากตำหนักยุทธ์สวรรค์ได้ไปเยือนสหพันธ์สี่ทะเลนับครั้งไม่ถ้วน แต่ชื่ออาณาเขตวิวัฒน์ยิ่งยังคงปรากฏอยู่ในแผนภูมิจักรวาลฉบับใหม่เสมอ ไม่เคยมีการเปลี่ยนแปลงใดๆ สิ่งนี้ทำให้ผู้คนจากตำหนักยุทธ์สวรรค์รู้สึกขุ่นข้องหมองใจอย่างยิ่ง ทว่า... พวกเขาอ่อนแอกว่าอีกฝ่าย จึงไม่สามารถทำอะไรได้ อย่างไรก็ตาม มีสิ่งหนึ่งที่พวกเขาไม่เข้าใจ ในอาณาเขตวิวัฒน์ยิ่งนั้นไม่มีขุมกำลังใดที่เกี่ยวข้องกับชื่อ 'วิวัฒน์ยิ่ง' อีกต่อไปแล้ว แล้วเหตุใดจึงเป็นการยากเย็นแสนเข็ญนักที่จะเปลี่ยนชื่อ? หลายร้อยปีก่อน ตำหนักยุทธ์สวรรค์เกือบจะเปลี่ยนชื่อเป็นนิกายวิวัฒน์ยิ่งเพื่อฉวยโอกาสจากชื่ออาณาเขตวิวัฒน์ยิ่งแล้ว ทว่า พวกเขาก็ไม่อาจลืมเลือนความยากลำบากของบรรพชนที่ได้ทุ่มเทสร้างนิกายขึ้นมาได้ ในที่สุดจึงตัดสินใจล้มเลิกการเปลี่ยนชื่อนี้ไป กระนั้น พวกเขาก็ได้สร้างสาขาวิวัฒน์ยิ่งของตำหนักยุทธ์สวรรค์ขึ้นมาอย่างสร้างสรรค์ เพื่อเป็นการประท้วงต่อสหพันธ์สี่ทะเลอย่างเงียบๆ แม้สาขาวิวัฒน์ยิ่งจะถูกก่อตั้งขึ้น แต่โดยพื้นฐานแล้วมันก็ถูกทิ้งร้างไปกว่าครึ่ง ผู้คนจากตำหนักยุทธ์สวรรค์ได้ทุ่มเทกำลังคนและทรัพยากรจำนวนมหาศาลให้กับโครงการนี้ แต่พวกเขาก็สามารถบ่มเพาะจอมยุทธ์ขอบเขตโอเพ่นเฮเว่นระดับสี่ได้เพียงไม่กี่คนเท่านั้น เหล่าผู้อาวุโสที่เคยมีความหวังสูงกับสาขาวิวัฒน์ยิ่งก็ค่อยๆ หมดความสนใจไป ขณะที่หยางไค่ไล่เรียงเส้นทางในใจ เขาก็เดินทางจากแดนทมิฬไปยังอาณาเขตวิวัฒน์ยิ่ง และมาถึงจุดหนึ่งในห้วงสุญญากาศ เขาเคยมาที่นี่ครั้งหนึ่งแล้ว แต่เป็นเถ้าแก่เนี้ยที่พาเขามา แม้ครั้งนี้จะมาเพียงลำพัง เขาก็ไม่ได้หลงทาง หลังจากปรับสีหน้าให้จริงจัง เขาก็ประสานมือคารวะและตะโกนขึ้นว่า "หยางไค่แห่งแดนสุญญะ ขอคารวะผู้อาวุโสหม่าฟาน โปรดอภัยที่ข้าผู้เยาว์มารบกวน" ไม่มีผู้ใดตอบกลับจากห้วงสุญญากาศ ขณะที่เขายังคงรอคอยอย่างอดทน หลังจากรอไปหนึ่งชั่วยาม สองชั่วยาม และแล้วก็ตลอดทั้งวัน ก็ยังไม่มีผู้ใดตอบกลับ หยางไค่เผยรอยยิ้มอย่างจนใจ แม้ว่าเขาจะเคยได้ประจักษ์ถึงอารมณ์ร้ายของผู้อาวุโสหม่าฟานเมื่อครั้งที่ติดตามเถ้าแก่เนี้ยมา และเขาก็รู้สึกได้ว่าครั้งนี้คงจะถูกปฏิเสธเช่นกัน แต่เขาก็ยังคงรู้สึกผิดหวังเมื่อมันเกิดขึ้นจริง ในเมื่อคาดการณ์ไว้แล้ว เขาจึงไม่กล่าวอะไรอีก เพียงแค่นั่งลงขัดสมาธิ เขาเชื่อว่าผู้อาวุโสหม่าฟานจะต้องใจอ่อนเพราะความจริงใจของตนเป็นแน่ ไม่ว่าจะอย่างไร เขาก็ต้องได้พบกับปรมาจารย์หลอมศาสตราท่านนี้ให้ได้ อันที่จริง เขารู้สึกอิจฉาสหพันธ์กระบี่สวรรค์ที่ครอบครองปราสาทกระบี่สวรรค์ ไม่เพียงแต่สามารถโจมตีและป้องกันได้เท่านั้น แต่มันยังทำหน้าที่เป็นศาสตราประเภทบินได้อีกด้วย มันเปรียบเสมือนวังที่เคลื่อนที่ได้ หากเขาไม่ได้ใช้พลังโลกของแดนดาราและเลื่อนขึ้นสู่ระดับเจ็ดชั่วคราว และด้วยจอมยุทธ์ขอบเขตโอเพ่นเฮเว่นกว่าพันคนที่ระดมยิงโจมตีปราสาทกระบี่สวรรค์อย่างต่อเนื่อง พวกเขาก็คงไม่สามารถหยุดยั้งป้อมปราการเคลื่อนที่นี้จากการรุกคืบไปข้างหน้าได้ หากปราสาทกระบี่สวรรค์ไปถึงแดนดาราได้ สถานการณ์คงจะพลิกกลับตาลปัตร และจั่วฉวนฮุ่ยคงจะเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ โชคดีที่ปราสาทกระบี่สวรรค์ระเบิดออกห่างจากแดนดาราไม่ถึงห้าล้านกิโลเมตรหลังจากการต่อสู้ที่ยาวนานและนองเลือด กล่าวได้ว่าจั่วฉวนฮุ่ยอยู่ห่างจากความสำเร็จเพียงก้าวเดียว ในตอนนั้น หยางไค่ได้สาบานไว้ว่าหากมีโอกาสในอนาคต เขาจะสร้างศาสตราประเภทวังที่คล้ายกันนี้ให้แดนสุญญะเช่นกัน ด้วยวิธีนี้ เมื่อพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับบางอย่างเช่นปราสาทกระบี่สวรรค์อีกครั้ง อย่างน้อยที่สุดพวกเขาก็สามารถป้องกันตัวเองได้ เมื่อครั้งที่เขาเจรจากับเหล่าถ้ำสวรรค์และแดนสุขาวดีก่อนหน้านี้ เขาได้เข้าพบจอมยุทธ์ระดับสูงบางคนเป็นการส่วนตัวและสอบถามว่าปรมาจารย์หลอมศาสตราของนิกายพวกเขาสามารถช่วยแดนสุญญะสร้างศาสตราประเภทวังเช่นนี้ได้หรือไม่ แน่นอนว่าแดนสุญญะสามารถจัดหาวัสดุและเสนอค่าตอบแทนที่เหมาะสมได้ หยางไค่ถึงกับเสนอที่จะยกเว้นค่าวัสดุระดับหกที่จำเป็นสำหรับการรับศิษย์จากแดนดาราให้แก่ผู้ที่ช่วยเหลือเขา ทว่า... พวกเขาทุกคนล้วนปฏิเสธ หงเซียงหลิงจากถ้ำสวรรค์ห้วงคราม ผู้ซึ่งต้องการให้ศิษย์ของตนแต่งงานกับหยางไค่ ได้กรุณาอธิบายว่า การหลอมของเช่นนี้ต้องใช้เวลาและพลังงานมากเกินไป และแม้ว่าถ้ำสวรรค์และแดนสุขาวดีจะมีความสามารถในการทำเช่นนั้น พวกเขาก็จะทำเพื่อประโยชน์ของนิกายตนเองเท่านั้น พวกเขาไม่สามารถแม้แต่จะตอบสนองความต้องการศาสตราเช่นนี้ของตนเองได้ ดังนั้นจึงไม่คิดที่จะเสนอความช่วยเหลือแก่ผู้อื่น ไม่ว่าหยางไค่จะเสนอค่าตอบแทนใดๆ ก็ไร้ประโยชน์ หยางไค่จึงไปถามสวีหลิงกงเกี่ยวกับเรื่องนี้ และฝ่ายหลังก็ให้คำอธิบายที่คล้ายคลึงกัน ในกรณีนั้น เขาก็ทำได้เพียงล้มเลิกความตั้งใจที่จะขอความช่วยเหลือจากถ้ำสวรรค์และแดนสุขาวดี แต่กลับจับตามองปรมาจารย์หม่าฟานแทน หยางไค่ยังคงมีความทรงจำที่ชัดเจนเกี่ยวกับปรมาจารย์หลอมศาสตราท่านนี้ ในอดีต เพื่อที่จะจัดวางค่ายกลมหึมาเก้าชั้นฟ้า พวกเขาต้องการของบางอย่างเพื่อใช้เป็นแกนค่ายกล เถ้าแก่เนี้ยได้พาเขามาที่นี่และอ้อนวอนปรมาจารย์หลอมศาสตราท่านนี้ ผลก็คือ กระบี่เพชฌฆาตสวรรค์และร่มตาข่ายสวรรค์ที่ถูกวางไว้ในค่ายกลมหึมาเก้าชั้นฟ้าล้วนเป็นผลงานของปรมาจารย์หม่าฟานทั้งสิ้น เถ้าแก่เนี้ยเคยกล่าวว่าปรมาจารย์หม่าฟานมาจากหนึ่งในแดนสุขาวดีโบราณ ทว่า... นิกายของเขาไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว เขาเป็นเพียงผู้เดียวที่ยังมีชีวิตอยู่ โดยใช้ชีวิตอย่างสันโดษในซากปรักหักพังอันกว้างใหญ่ของมัน ในตอนนั้น หยางไค่เป็นเพียงผู้เยาว์ขอบเขตจักรพรรดิที่เพิ่งมาถึงสามพันโลกหล้า จึงรู้เรื่องราวเกี่ยวกับจักรวาลภายนอกเพียงน้อยนิด เขาตกใจมากที่หนึ่งในแดนสุขาวดีได้ล่มสลายไปในอดีต เมื่อหวนคิดถึงเรื่องนี้ในตอนนี้ เขาก็เริ่มตระหนักถึงหลายสิ่งที่เขาไม่เคยเข้าใจมาก่อน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าความเชี่ยวชาญในการหลอมศาสตราของปรมาจารย์หม่าฟานนั้นไร้เทียมทาน ด้วยความช่วยเหลือของค่ายกลมหึมาเก้าชั้นฟ้า หยางไค่สามารถกระตุ้นพลังของกระบี่เพชฌฆาตสวรรค์และเอาชนะประมุขสหพันธ์กระบี่สวรรค์คงเฟิงได้ แม้ว่าในตอนนั้นเขาจะเป็นเพียงผู้เยาว์ขอบเขตจักรพรรดิ ซึ่งแสดงให้เห็นว่ากระบี่เพชฌฆาตสวรรค์นั้นน่าทึ่งอย่างแท้จริง ในเมื่อไม่มีถ้ำสวรรค์และแดนสุขาวดีแห่งใดยินดีให้ความช่วยเหลือ หยางไค่จึงได้แต่หวังว่าปรมาจารย์หม่าฟานจะยอมหลอมศาสตราประเภทวังให้แก่เขา อย่างไรก็ตาม ปรมาจารย์หม่าฟานกลับไม่ตอบสนองเขา ในเมื่อหยางไค่ได้ตัดสินใจแล้ว เขาก็ไม่รีบร้อน ขณะที่นั่งอยู่ในห้วงสุญญากาศ เขาก็หยิบกระจกสุญญะหยินหยางที่เสียหายเล็กน้อยออกมาบานหนึ่ง ของสิ่งนี้ใหญ่โตราวกับบ้าน ไม่ใช่ว่าหยางไค่ไม่ต้องการทำให้มันเล็กลงและสะดวกกว่านี้ แต่เป็นเพราะเขาทำไม่ได้ เขากับหลวนไป๋เฟิ่งรู้เรื่องการหลอมศาสตราเพียงน้อยนิด ในขณะที่มีเพียงจอมยุทธ์ระดับห้าไม่กี่คนเท่านั้นที่มีทักษะในด้านนี้ พวกเขาได้พยายามอย่างสุดความสามารถแล้วในการหลอมกระจกสุญญะหยินหยางในปัจจุบัน โชคดีที่สิ่งสำคัญที่สุดคือค่ายกลมิติ ไม่ใช่ตัวกระจกสุญญะหยินหยางเอง มิฉะนั้น พวกเขาก็คงไม่ประสบความสำเร็จในการเคลื่อนย้ายดาวแร่ในแดนทมิฬ