Chapter 42
42 / 89
9 min read
Chapter 42 Killing the Bulls
Published Apr 9, 2026, 03:24 PM
ฉันไม่มีเวลาแม้แต่อึดใจเดียวที่จะมาชื่นชมผลงานการปลิดชีพควายวารีตัวแรก ในจังหวะที่ร่ายพยุงร่างอสูรที่เพิ่งสิ้นลมกำลังถล่มลงพื้น กระแสน้ำแรงดันสูงจากอสูรตัวถัดไปก็พุ่งทะยานมาถึงกลางอากาศเรียบร้อยแล้ว
ใจจริงฉันอยากจะเบี่ยงหลบกระแสน้ำนั่นใจแทบขาด ทว่าร่างกายกลับขยับได้ออย่างเชื่องช้าเหลือเกิน ทำได้เพียงแค่พยายามเบี่ยงองศาร่างกายไปได้เพียงเศษเสี้ยวแรงเท่านั้น
'ตูม!' 'โครม!' 'เคร้ง!' หลายเหตุการณ์เกิดขึ้นพร้อมกันเพียงในเวลาไม่กี่วินาที ดูเหมือนเวลาจะถูกเร่งสปีดขึ้นกะทันหัน ร่างของอสูรตัวแรกกระแทกพื้นดินเสียงดังสนั่น ในขณะเดียวกับที่กระแสน้ำแรงดันสูงปะทะเข้าใส่ร่างฉันอย่างจัง
ฉันเกือบจะหลบพ้นจุดตายที่หัวใจได้หวุดหวิด ทว่าน้ำนั่นกลับซัดเข้าที่บริเวณไหล่ของฉันอย่างรุนแรงจนรู้สึกได้ถึงเสียงกระดูกแตกแผ่วๆ และความเจ็บปวดที่แผดเผาไปทั่วไหล่ ทว่าความเจ็บนี้มันยังเทียบไม่ได้เลยกับความทรมานที่ฉันกำลังเผชิญจากการหมุนเวียนวิชาขั้นที่สามอยู่ในตอนนี้
แรงปะทะที่ไหล่ทำให้ฉันต้องถอยหลังกรูดไปหลายก้าวเพื่อสลายแรงปะทะ ทว่าภัยร้ายยังไม่สิ้นสุดลงแค่นั้น
อสูรตัวที่สองออกวิ่งพุ่งนอเข้าใส่ฉันด้วยความเร็วสูงสุด ในขณะที่ตัวที่สามก็เตรียมพ่นน้ำซ้ำเติม แถมแอชลินก็ยังสร้างลูกไฟลูกใหม่ไม่เสร็จเสียที!
'วูบ...' กระแสน้ำระลอกที่สองพุ่งออกมามจากปากมัน คราวนี้ฉันอยู่ในสถานะที่พร้อมจะหลบเลี่ยงได้ดียิ่งขึ้น ทว่าก็ต้องเผชิญกับเงาอันแหลมคมขของคู่หูมันที่กำลังพุ่งเข้าใส่หน้าอกฉันอยู่
'เคร้ง!' 'ตึก...' ฉันใช้ดาบต้านรับนอควายไว้ได้ทัน ทว่าแรงส่งขของมันมหาศาลจนทำให้ฉันต้องถอยกรูดไปอีกหลายก้าวเพื่อรักษาสมดุล
'บึ้ม!' "มออออ!" เสียงระเบิดดังขึ้นพริบตาพร้อมกับเสียงร้องโหยหวนของควายวารี ดูเหมือนว่าในจังหวะที่ตัวที่สามกำลังเตรียมพ่นน้ำใส่ฉันรอบใหม่ แอชลินก็จัดการซัดลูกไฟเข้าที่หน้ามันจังๆ จนน้ำในปากมันระเบิดย้อนศรเข้าไปข้างในร่างมันเอง
เลือดอสุรเริ่มไหลซึมออกมาจากปากของมัน อาการบาดเจ็บอาจจะไม่ได้รุนแรงถึงตายทว่ามันคงไม่สามารถพ่นน้ำใส่ฉันได้อีกพักใหญ่
'เคร้ง เคร้ง เคร้ง...' ฉันพยายามหาจังหวะจวกเข้าที่กะโหลกของมันหลายต่อหลายครั้ง ทว่ามันก็ใช้เงาปัดป้องได้อย่างยอดเยี่ยม และที่แย่กว่านั้นคือกควายอีกตัวก็มกำลังพุ่งเข้ามาหาด้วยนัยน์ตาที่แดงก่ำด้วยความบ้าคลั่ง
ฉันรู้สึกแปลกใจนิดหน่อยที่การโจมตีของแอชลินไม่ได้เรียกความสนใจขของมันไปเลย ทีแรกนึกว่ามันจะเปลี่ยนเป้าหมายไปรหาเธอมแต่ที่ไหนได้ มันกลับจงใจพุ่งเป้าสังหารมาที่ฉันด้วยความอาฆาตแค้นเสียอย่างนั้น
'วูบ' 'เคร้ง!' ฉันเบี่ยงตัวหลบการพุ่งชนของตัวหนึ่งพร้อมกับปัดป้องการขย้ำของอีกตัว อสูรควายพวกนี้เริ่มจะสติแตกและเปิดฉากรุกไล่ฉันอย่างระห่ำ ทุกดาบที่ฉันต้านรับมันสร้างแรงสะเทือนจนฉันต้องถอยไปตั้งหลักใหม่ทุกครั้ง
'บึ้ม!' แอชลินยังคงทำหน้าที่ได้ดีด้วยการระดมลูกไฟใส่เพื่อเพิ่มระดับความโกรธให้พวกมัน ซึ่งนั่นนับเป็นดาบสองคม เพราะความโกรธจะทำให้ประสาทสัมผัสในการระวังตัวของมันลดต่ำลง และนั่นแหละคือจังหวะที่ฉันจะมอบดาบสังหารให้แก่มัน
'ซู่ววว! ฉับ!' "มอ!" ดาบเพลิงของฉันกรีดผ่านแผ่นหลังอสูรจนเกิดเสียงไหม้เกรียมพร้อมเลือดที่พุ่งกระฉูด ทว่ารางวัลความสำเร็จนี้ไม่ได้มาฟรีๆ เพราะนอของควายอีกตัวก็กรีดผ่านแผ่นหลังฉันจนเกิดแผลลึกเกือบหนึ่งเซนติเมตรเหมือนกัน
ควายวารีในสภาวะบ้าคลั่งนั้้นอันตรายมหาศาล แม้พวกมันจะดูโง่เขลาขเบาปัญญาแต่ความบ้าคั่งกลับช่วยทดแทนจุดบกพร่องนั้นด้วยพละกำลังและความเร็วที่เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว
ข้อดีเดียวที่มีอยู่ในตอนนี้คือการที่พวกมันเอาแต่วิ่งไล่กวดฉันจนไม่มีจังหวะได้ง้างปากพ่นน้ำ ส่วนตัวที่โดนแอชลินโจมตีก็น่าจะยังปวดแสบปวดร้อนอยู่ในปากจนพ่นน้ำไม่ออกไปอีกนาน
'เคร้ง!' ดาบของฉันปะทะเข้ากับนอแข็งแกร่งในขณะที่พยายามเล็งไปรที่ลำคอของมัน 'วูบ!' ฉันหลบการพุ่งชนของอสูรที่บ้าคลั่งได้หวุดหวิดอีกครั้ง บอกเลยว่าถ้าโดนเข้าไปทีเดียวจังๆ ป่านนี้ฉันคงไส้แตกและต้องทิ้งคลังสมบัตินี่หนีเอาตัวรอดไปแล้ว
หากสถานการณ์ยังยืดเยื้อแบบนี้ ฉันคงจัดการพวกมันไม่เสร็จก่อนเวลาพิกัดเรียกกลับแน่ๆ ฉันจึงตัดสินใจกัดฟันเริ่มหมุนเวียนพลังไปจนถึงขั้นที่สี่ของวิชาบรรลัยนั่น ความเจ็บปวดมันมหาศาลจนแทบจะบรรยายออกมามเป็นคำพูดไม่ได้เลยจริงๆ
ในขณะที่ความทรมานกัดกินใจ ฉันก็นึกถึงอุปกรณ์การแพทย์ระดับสูงพของรัฐบาลและองค์กรใหญ่ที่ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดในการฝึกวิชาขึ้นมา อยากรู้เหลือเกินว่ามันจะช่วยได้ขนาดไหน ต่อให้ช่วยได้แค่ 20% ก็นับว่าเป็นสวรรค์สำหรับผู้ฝึกวิชาอย่างเราแล้วล่ะ
พละกำลังภายในร่างขของฉันพุ่งทยานขึ้นสู่จุดสูงสุดจนแรงกดดันรอบตัวเริ่มจางหายไป ทว่าการรับมืออสูรที่บ้าคลั่งสองตัวพร้อมกันในเวลาที่พวกมันโหมบุกออย่างดุดันเช่นนี้ก็นับว่ายังสาหัสอยู่ดี
'เคร้ง!' 'โครม! ตูม!' ฉันพยายามจะปลิดชีพไอ้ตัวที่บ้ามั่งทว่าในจังหวะที่เล็งไปรที่แผ่นหลังขของมัน เจ้านั่นกลับสะบัดหัวเอาเขามาต้านรับดาบของฉันไว้ได้อย่างแม่นยำ
แรงปะทะนั่นส่งผลกระทบอย่างรุนแรงจนร่างฉันปลิวไปรระแทกกับต้นไม้ใหญ่ข้างหลัง 'โครม!' ขอบคุณพระเจ้าที่ฉันรวบรวมสติให้ขยับตัวหลบหมัดสังหารของควายตัวนั้นได้ทันทีที่มันพุ่งเข้าชนต้นไม้เดิมซ้ำอีกรอบ
'กึก!' "อึก.." ฉันรีบเรียกขวัญและกำลังใจกลับมาพริบตาเดียว แล้วเหวี่ยงดาบเพลิงสุดวงสวิงมุ่งตรงไปที่ลำคอของอสูร ในจังหวะที่มันกำลังงุ่มง่ามพยายามถอนนอออกจากต้นไม้ที่มันพุ่งชนพพลาดไปเมื่อครู่ ระยะเวลาเพียงชั่วอึดใจนั้นเพียงพอแล้วสำหรับการมอบความตายให้แก่มัน
นี่คือแผนการที่เสี่ยงตายที่สุดครั้งหนึ่ง เพราะในขณะที่ฉันกำลังจะจัดการเป้าหมาย แอชลินก็เพิ่งจู่โจมควายอีกตัวเสร็จและเจ้านั่นก็กำลังพุ่งเป้าหมายมาที่ฉันด้วยโทสะที่พองโต ฉันคงต้องยอมรับบาดแผลแลกกับการจัดการเหยื่อตรงหน้าให้สิ้นซาก
"มออออ!" 'ฉึบ! ฉับ!' "โครม!" เหตุการณ์นับสิบอย่างเกิดขึ้นในชั่วพริบตาเดียว เริ่มจากดาบเพลิงของฉันเฉือนเข้าที่ลำคออสูรตัวนั้นจนเกิดเสียงไหม้เกียวกรอบแดงพริบตาเดียวคออสูรก็ขาดหายไปกว่าครึ่ง และในเสี้ยววินาทีต่อมาอสูรอีกตัวก็พุ่งชนฉันออย่างจัง ดีที่ฉันหลบเขาของมันพ้นทำให้โดนแค่แรงกระแทกจากหัวของมันเท่านั้น
ร่างของฉันปลิวว่อนไปตามแรงกระแทกจนดาบคู่ใจยังปักคาอยู่บนคออสูรที่ตายไปแล้ว ในขณะที่ตัวลอยอยู่กลางอากาศ อสูรอีกตัวก็ซ้ำเติมด้วยพ่นน้ำแรงดันสูงซัดเข้าที่ต้นขาของฉันเต็มเหนี่ยว สุดท้ายร่างของฉันก็กระแทกเข้ากับต้นไม้ใหญ่อีกครั้งจนได้ยินเสียงกระดูกหักระเนระนาดไปหมด
ฉันไม่มีโอกาสได้พักหายใจเลยพริบตาที่ร่วงลงพื้น เนื่องจากตอนนี้ไร้อาวุธในมือและอสูรที่ยังรอดชีวิตก็กำลังพุ่งเข้ามาหา "ดีมาก!" แอชลินซัดลูกไฟเข้าใส่เพื่อชะลอความเร็วของมัน ทำให้ฉันมีโอกาสได้ขยับร่างหลบพ้นการจู่โจมนั้นมาได้อ่างหวุดหวิด
โดยไม่มัวรอให้ร่างกายได้พัก ฉันรีบพุ่งไปรที่ดาบซึ่งยังคงเสียบคาอยู่ที่ลำคอของศพควายวารี "มอออ!" เจ้ายักษ์คำรามลั่นและพุ่งเป้ามาที่ฉัน ฉันจึงรีบสร้างลูกไฟเล็กๆ ขึ้นที่มือทั้งสองข้างแล้วซัดใส่หน้ามันเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ
ถึงมันจะไม่ได้สร้างบาดแผลใหญ่อะไรแต่ก็ถ่วงเวลาได้พอให้ฉันเอื้อมมือไปถึงด้ามดาบ ทุกก้าวที่วิ่งมันปวดร้าวไปรถึงกระดูกที่เพิ่งแตกละเอียด ทว่าฉันไม่มีเวลามานั่งคร่ำครวญได้ในตอนนี้
'ฉึบ!' "เคร้ง!" ทันทีที่ถอนดาบออกมาจากศพได้ ฉันก็ต้องยกมันขึ้นต้านรับการจู่โจมของควายที่พุ่งเข้ามา แรงปะทะนั่นรุนแรงจนฉันต้องกระอักเลือดออกมาคำโต
"แอชลิน จู่โจมมันตอนที่มันเข้ามาใกล้ฉันที่สุดนะ!" ฉันตะโกนบอกเธอ ซึ่งเธอก็เตรียมพร้อมพร้อมด้วยลูกไฟขนาดยักษ์ที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
ฉันกำลังวางเดิมพันครั้งสำคัญ ร่างกายในตอนนี้สะบักสะบอมจนก้าวเดินแทบไม่ไหวแล้ว ทางเดียวที่จะจบศึกนี้ได้คือการเผด็จศึกในดาบเดียวเท่านั้น
อสูรควายอยู่ห่างออกไปเจ็ดแปดเมตรและกำลังเริ่มพุ่งชนรอบสุดท้าย ตอนนี้ทุกอย่างขึ้นอยู่กับจังหวะการลงมือขขของแอชลินแล้วล่ะ
แววตาของอสูรเต็มไปด้วยเพลิงแค้นตามร่างกายมันอาบไปด้วยเลือดและบาดแผล มันพ่นควันจางๆ ออกมาจากปากเตรียมพร้อมสำหรับพ่นน้ำชุดใหญ่ใส่ฉันตามแบบที่มันเคยทำก่อนหน้านี้ไม่ผิดเพี้ยน
มันกะจะใช้หัวพุ่งชนตามด้วยกระแสน้ำปิดท้ายพริบตาทุกอย่างขยับใกล้เข้ามาเหลือเพียงหนึ่งเมตรถัดไป และนั่นคือวินาทีที่แอชลินจัดการซัดลูกไฟมหาศาลเข้าใส่หน้ามันจังๆ
'ตูม!' เสียงระเบิดดังสนั่นพร้อมคลื่นความร้อนระอุลูกใหญ่ที่แผ่ซ่านออกมาจากลูกไฟของเธอ นี่คือลูกไฟที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่แอชลินเคยสร้างมา มีขนาดใหญ่กว่าตัวเธอเองถึงสองเท่าตัว
"มอออ!" เสียงร้องโหยหวนดังแว่วมาพกลางวงระเบิด แรงปะทะทำให้อสูรเสียหลักชะงักงันไปและน้ำในปากของมันก็น่าจะระเบิดอัดย้อนกลับเข้าไปข้างในเพราะเปลวเพลิงขของแอชลิน
"ย้ากกกกกก!" ฉันรวบรวมเรี่ยวแรงทุกหยาดหยดในร่างโถมกายเข้าจู่โจม วินาทีที่ศัตรูเห็นฉันพุ่งเข้าไปมันก็รวบรวมลมหายใจเฮือกสุดท้ายหันนอเข้าสู้หวังจะตายตกไปพร้อมกัน
วินาทีที่นอแหลมกับคมดาบกำลังจะปะทะกัน ฉันก็บิดองศาดาบเพียงแผ่วเบาเพื่อให้มันพุ่งเข้าเจาะลึกเข้าไปในกะโหลกของมันแทนที่จะปะทะกับนอโดยตรง
สายตาของมันเริ่มกลายเป็นความสิ้นหวัง แต่มันก็ยังดิ้นรนครั้งสุดท้ายด้วยการพุ่งหัวเข้าใส่ดาบขของฉันอย่างไม่คิดชีวิต
"บ้าเอ๊ย!" ฉันสบถเมื่อเห็นการตัดสินใจของมันทว่าไม่สามารถหยุดยั้งอะไรได้อีกแล้ว
'ฉึก!' 'ตูม!' พริบตาที่ดาบพุ่งทะลุหัวใจ เอเนอจี้เฮือกสุดท้ายของมันก็ถูกส่งออกมามเป็นกระแสน้ำพุ่งเข้าอัดใส่หน้าอกฉันเต็มๆ ก่อนที่ชีวิตขของมันจะมอดไหม้ไป
ร่างของฉันปลิวว่อนไปตามแรงส่งขของน้ำแรงดันสูงที่ซัดมาในระยะเผาขนขนาดนั้น
'ตูม!' "อึก.. อ่อก!" ฉันกระแทกพื้นดินอย่างแรงและนอนจมกองเลือดขคของตัวเองโดยที่ตายังคงเบิกกว้าง ข้อดีเพียงอย่างเดียวในตอนนี้คือบริเวณชายป่าทะเลสาบออสตินแบบนี้ไม่ค่อยมีอสูรระดับสูงป้วนเปี้ยนอยู่ และพละกำลังขของสัตว์บริเวณนี้ก็น่าจะยำเกรงต่อความโกลาหลที่ฉันเพิ่งสร้างขึ้นจนไม่กล้าเข้ามายุ่งกับฉันไปสักพักล่ะนะ
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.