บทที่ 44: การขาดวิสัยทัศน์ ตู้เหิงเซิ่งพลันนึกถึงฉินอวี้ขึ้นมาได้ เขารีบก้าวเข้าไปหาฉินอวี้พลางประสานมือแล้วกล่าวว่า "คุณฉิน ท่านต้องช่วยผมด้วย..." ฉินอวี้มองไปที่ลู่หนิงแล้วยิ้ม "บางทีผู้อาวุโสลู่อาจจะมีความเป็นมืออาชีพในเรื่องแบบนี้มากกว่านะครับ" ลู่หนิงอดไม่ได้ที่จะยิ้มเจื่อนแล้วกล่าวว่า "คุณฉิน โปรดยกโทษให้ในความเขลาของผมด้วยเถอะ" "ผู้อาวุโสลู่ ท่านเกรงใจเกินไปแล้ว ผมก็แค่โชคดีเท่านั้น หากพูดถึงความรู้เฉพาะทางแล้ว ผมไม่อาจเทียบกับผู้อาวุโสลู่ได้เลย" ฉินอวี้กล่าวอย่างสุภาพ คำพูดนี้ทำให้ผู้อาวุโสลู่ลอบทอดถอนใจ การที่มีความอ่อนน้อมถ่อมตนตั้งแต่อายุยังน้อยเช่นนี้เป็นเรื่องที่น่าเลื่อมใสยิ่งนัก "อนาคตของเด็กหนุ่มคนนี้ต้องเต็มไปด้วยศักยภาพอย่างแน่นอน" ลู่หนิงคิดในใจ จากนั้นลู่หนิงก็เดินมาข้างกายฉินอวี้ โค้งคำนับแล้วกล่าวว่า "ผมเคยพูดไว้ว่าถ้าขุดเจออะไรขึ้นมาจริงๆ ผม ลู่หนิง ยินดีที่จะกราบท่านเป็นอาจารย์" เมื่อได้ยินดังนั้น ฉินอวี้ก็รีบกล่าวด้วยความตกใจเล็กน้อย "ผู้อาวุโสลู่ ผมรับไว้ไม่ได้หรอกครับ ทุกคนต่างเรียนรู้จากกันและกัน ไม่มีใครสูงส่งกว่ากันหรอก" สิ่งนี้ทำให้ลู่หนิงรู้สึกซาบซึ้งใจในทันที เขาอายุเกือบเจ็ดสิบปีแล้ว มันคงไม่เหมาะสมจริงๆ ที่จะเรียกฉินอวี้ว่าอาจารย์ ดังนั้น ลู่หนิงจึงโค้งคำนับและกล่าวว่า "คุณฉิน หากมีอะไรที่ต้องการให้ผมช่วยเหลือ ก็บอกมาได้เลยนะครับ!" "ตกลงครับ" ฉินอวี้พยักหน้าตอบรับ ลู่หนิงใช้เวลาครึ่งชั่วโมงในการปัดเป่ามนต์ดำ เขาไม่ได้รั้งอยู่นานนักและรีบออกจากตระกูลตู้ไปอย่างรวดเร็ว ฉินอวี้ ตู้เหิงเซิ่ง และตู้หยวนกลับมาที่ห้องนั่งเล่น ตู้เหิงเซิ่งกล่าวด้วยความซาบซึ้งว่า "คุณฉิน ท่านช่วยชีวิตผมไว้ ผม ตู้เหิงเซิ่ง จะจดจำบุญคุณนี้ไว้ตลอดไป!" หลังจากพูดจบ ตู้เหิงเซิ่งก็นำบัตรธนาคารใบหนึ่งออกมาส่งให้ฉินอวี้ "ในนี้มีเงินอยู่หนึ่งล้าน ถึงมันจะไม่มากนัก แต่นี่ก็คือสินน้ำใจจากผม โปรดรับไว้เถอะครับคุณฉิน" ตู้เหิงเซิ่งกล่าวพร้อมรอยยิ้ม ฉินอวี้ไม่ได้ทำตัวเกรงใจและเก็บบัตรธนาคารเข้ากระเป๋าไปในทันที "คุณตู้ ครั้งนี้คุณเชิญผมมาที่นี่เพราะเรื่องอะไรหรือครับ?" ฉินอวี้เป็นฝ่ายเอ่ยถามก่อน ตู้เหิงเซิ่งยิ้มเจื่อนแล้วกล่าวว่า "บอกตามตรง ผมมีเรื่องอยากจะขอความช่วยเหลือจากคุณจริงๆ" "ภายใต้การกดดันของตระกูลเสิ่น พันธมิตรทางธุรกิจของบริษัทเราหลายรายได้ประกาศยกเลิกสัญญาฝ่ายเดียว โครงการหลายอย่างของตระกูลตู้ต้องถูกยุติลง" ตู้เหิงเซิ่งถอนหายใจ "ผ่านไปเพียงวันเดียว ตระกูลตู้ก็ตกที่นั่งลำบากแล้ว และตระกูลเสิ่นก็ไม่มีท่าทีว่าจะหยุดมือ ผมเกรงว่าตระกูลตู้จะยิ่งลำบากมากกว่านี้" ฉินอวี้อดไม่ได้ที่จะรำพึงถึงความแข็งแกร่งของตระกูลเสิ่น แม้แต่เศรษฐีอันดับหนึ่งของเมืองเจียงเฉิงยังไม่อาจตอบโต้ได้ แล้วคนอื่นๆ จะเหลืออะไร? ฉินอวีนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า "แม้ผมจะเห็นใจคุณ แต่ผมก็ไม่คิดว่าผมจะช่วยอะไรในเรื่องนี้ได้มากนัก" ตู้หยวนที่อยู่ข้างๆ ยิ้มแล้วพูดว่า "คุณฉิน ขอเพียงแค่คุณแบ่งส่วนแบ่งโครงการในมือของคุณให้เรา ตระกูลของเราก็จะสามารถฟื้นตัวได้" ฉินอวี้อึ้งไป เขาพูดอย่างเก้อเขินว่า "โครงการ? ผมมีโครงการตั้งแต่เมื่อไหร่กัน..." ตู้หยวนกล่าวด้วยความประหลาดใจ "คุณฉิน คุณไม่รู้หรือ? คุณหนูเหยียนบอกว่า การลงทุนทั้งหมดของตระกูลเหยียนในเมืองเจียงเฉิงจะขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของคุณ" "ใช่ครับ ขอเพียงแค่คุณตกลง ตระกูลของเราก็จะสามารถได้รับโครงการของตระกูลเหยียน" ตู้เหิงเซิ่งพยักหน้าเสริม "แม้ตระกูลเสิ่นจะแข็งแกร่ง แต่พวกเขาไม่กล้าสอดมือเข้ามายุ่งกับโครงการของตระกูลเหยียนอย่างแน่นอน" หลังจากพูดจบ ตู้เหิงเซิ่งก็ลุกขึ้นและโค้งคำนับให้ฉินอวี้ เขากล่าวด้วยน้ำเสียงอ้อนวอนเล็กน้อยว่า "คุณฉิน ตอนนี้คุณเป็นคนเดียวที่ช่วยเราได้ ไม่อย่างนั้นตระกูลของเราต้องล้มละลายแน่ๆ..." ฉินอวี้รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่เคยคิดเลยว่าเหยียนรั่วเสวี่ยจะมอบอำนาจการตัดสินใจลงทุนของตระกูลเหยียนมาไว้ที่เขา ยิ่งไปกว่านั้น เห็นได้ชัดว่าข่าวนี้มีคนรู้ไม่มากนัก ไม่อย่างนั้นคงมีคนจำนวนมหาศาลมาเคาะประตูบ้านเขาแล้ว ฉินอวี้ไม่ได้พูดอะไรในทันที เขานั่งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ผมมีธุรกิจที่ดีกว่านั้น" ฉินอวี้กล่าวออกมาในที่สุด ตู้เหิงเซิ่งอึ้งไป เขาถามด้วยความประหลาดใจว่า "ธุรกิจที่ดีกว่างั้นหรือ?" ฉินอวี้พยักหน้าแล้วกล่าวว่า "ใช่ครับ ตระกูลเสิ่นสร้างฐานะขึ้นมาจากผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพ และผมก็มีผลิตภัณฑ์ที่ยอดเยี่ยมกว่าอยู่ในมือ" ในตอนนี้ ยาบำรุงวิญญาณต้องการบริษัทที่แข็งแกร่งมาเป็นตัวแทนจำหน่าย ซึ่งเหลยหู่ไม่มีความสามารถขนาดนั้น ในฐานะตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในเจียงเฉิง ตระกูลตู้คือตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุด ฉินอวี้หยิบยาบำรุงวิญญาณเม็ดหนึ่งออกมาจากกระเป๋าแล้ววางลงบนโต๊ะ "ผมสามารถมอบยานี้ให้ตระกูลของคุณเป็นตัวแทนจำหน่ายได้ และผมบอกคุณได้เลยว่ายานี้จะโด่งดังเป็นพลุแตกแน่นอน การใช้มันเพื่อจัดการกับตระกูลเสิ่น หรือแม้แต่ก้าวข้ามตระกูลเสิ่นไปก็ไม่ใช่เรื่องยาก!" น้ำเสียงของฉินอวี้เต็มไปด้วยความมั่นใจ ขอเพียงแค่ควบคุมราคาให้ต่ำลงและผลิตขายในปริมาณมาก ตระกูลเสิ่นก็ย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้อย่างแน่นอน อย่างไรก็ตาม ตู้เหิงเซิ่งไม่ได้คิดเช่นนั้น ในสายตาของเขา ยานี้ดูไม่น่าเชื่อถือเลยสักนิด ดังนั้น ตู้เหิงเซิ่งจึงกล่าวอย่างแบ่งรับแบ่งสู้ว่า "คุณฉิน ถ้าเป็นไปได้... คุณให้โครงการเราเถอะครับ... พวกเราคงไม่มีวาสนาพอที่จะรับยานี้เอาไว้ได้จริงๆ..." แม้ตู้เหิงเซิ่งจะไม่ได้พูดออกมาตรงๆ แต่ความหมายของเขาก็ชัดเจนมาก ตู้เหิงเซิ่งไม่ได้สนใจยาบำรุงวิญญาณเลยแม้แต่น้อย ฉินอวี้ถอนหายใจเบาๆ เขาเก็บยาบำรุงวิญญาณคืนมาแล้วกล่าวว่า "ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ตกลงครับ พรุ่งนี้เอาสัญญามาให้ผมที่บ้านแล้วกัน" "ดีครับ ดีมาก ขอบคุณครับคุณฉิน!" ใบหน้าของตู้เหิงเซิ่งเต็มไปด้วยความตื่นเต้นในทันที เขาไม่รู้เลยว่าตัวเองได้พลาดโอกาสทางธุรกิจที่ยอดเยี่ยมไปอย่างน่าเสียดาย สิ่งนี้ทำให้ฉินอวี้รู้สึกเสียดายแทนตู้เหิงเซิ่งเช่นกัน "ถ้าอย่างนั้น ยาบำรุงวิญญาณฉันจะยกให้เหลยหู่จัดการไปก่อนก็แล้วกัน" ฉินอวี้คิดในใจ