บทที่ 102 ตลาดมืด ควินน์เริ่มครุ่นคิดถึงคำถามที่ลีโอทิ้งไว้ให้ เห็นได้ชัดว่าลีโอรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับตัวเขาผ่านความสามารถของเขา และนั่นคือเหตุผลที่เขาถามคำถามนั้นตั้งแต่แรก แต่แทนที่จะแฉเขากับพวกระดับสูง หรือพยายามจัดการกับเขาด้วยตัวเอง เขากลับเลือกที่จะถามคำถามง่ายๆ เพียงข้อเดียว ‘ถ้าฉันตอบผิด เขาจะโจมตีฉันไหม? หรือบางทีเขาอาจจะจับฉันส่งทางการ?’ ควินน์คิด แต่ถ้าตัดสินจากสิ่งที่ลีโอพูดมาก่อนหน้านี้ หากควินน์โกหก ลีโอก็คงจะจับได้อยู่ดี ทุกสิ่งทุกอย่างในสังคมมนุษย์ปัจจุบันทำให้ควินน์รู้สึกสะอิดสะเอียนจนถึงแก่นแท้ ไม่ใช่แค่รัฐบาลหรือกองทัพ แต่รวมถึงพวกออริจินัลด้วยเช่นกัน ในตอนที่พ่อแม่ของเขากำลังต่อสู้ในสงคราม ทำไมพวกเขาถึงเลือกที่จะเปิดเผยตัวตนในช่วงท้ายและแบ่งปันพลังออกมาในตอนนั้นเท่านั้น? ทำไมกองทัพถึงออกแบบระบบชนชั้นที่แบ่งทุกคนออกเป็นหมวดหมู่แบบนี้? ในแง่หนึ่ง เขาอยากเห็นสังคมปัจจุบันล่มสลายลง แต่เขาอยากให้ทุกคนตายงั้นหรือ? ไม่ เขาไม่ได้อยากให้ดาลกี้ชนะสงคราม เขาก็ไม่อยากให้เป็นแบบนั้นเช่นกัน เมื่อลองคิดดูให้ดี ตอนนี้เขากำลังอยู่ในจุดที่น่าสนใจ เขาไม่สามารถเรียกตัวเองว่าเป็นมนุษย์ได้เต็มปากอีกต่อไป ถ้าพวกเขาพบว่าเขาเป็นอะไร พวกเขาจะยอมรับเขาเข้าพวกไหม? คงไม่หรอก มนุษย์มักจะหวาดกลัวในสิ่งที่ตนไม่รู้จัก ทว่ามีสองคนที่ยอมรับเขาไปแล้ว เลย์ล่าและวอร์เดนรู้ว่าเขาเป็นอะไร และไม่ได้เลิกคุยกับเขาหรือปฏิบัติกับเขาต่างไปจากเดิมเลย ควินน์รู้แล้วว่าคำตอบของเขาคืออะไร “ผมอยู่ข้างตัวเอง แต่ในฝั่งนี้ก็ยังมีคนที่ผมอยากปกป้องอยู่เหมือนกัน” ลีโอยืนนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เขามองเปลวเพลิงสีม่วงที่ลุกโชนอยู่รอบตัวควินน์อย่างต่อเนื่อง ก่อนจะหันหลังเดินจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ ‘เดาว่าคำตอบของฉันคงผ่านสินะ’ ควินน์กล่าวพร้อมกับพ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เขารู้สึกราวกับว่ากำลังจะมีอาการสติแตกได้ทุกเมื่อ “ไปหาอาวุธใหม่มาซะเจ้าหนู!” ลีโอตะโกนไล่หลัง “แกจะต้องใช้มันสำหรับการสำรวจประตูมิติ และข้อเสนอของฉันยังคงเหมือนเดิมนะ ถ้าอยากประลองกับฉันเมื่อไหร่ก็เข้ามาได้เลย” คลาสต่อสู้สิ้นสุดลงแล้ว และควินน์ไม่ได้ทำอะไรมากนักในวันนี้ เนื่องจากไม่มีอุปกรณ์เป็นของตัวเอง เขาจึงต้องหยิบอย่างอื่นจากบนผนังมาใช้ แต่เมื่อลองใช้ดาบ เขาก็ได้รู้ว่าต้องฝึกฝนมากแค่ไหนกว่าจะใช้มันได้ดีถึงครึ่งหนึ่งของคนทั่วไป การใช้หมัดให้ความรู้สึกที่เป็นธรรมชาติมากกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อทักษะเกือบทั้งหมดของเขาจำเป็นต้องใช้มือ นั่นหมายความว่าสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดคือถนัดมือคู่ใหม่ ก่อนจะออกจากห้องฝึกศิลปะการต่อสู้ เขาขอยืมร่มที่เลย์ล่ามีติดตัวไว้และตัดสินใจมุ่งหน้าไปยังห้องสมุดในช่วงบ่ายที่เหลือ ที่นั่นเขาจะสามารถใช้คอมพิวเตอร์สาธารณะได้ ระหว่างทาง เขาเปิดระบบขึ้นมาเพื่อตรวจสอบบางอย่าง อย่างแรกคือคลังคริสตัล ตอนนี้เขามีคริสตัลระดับพื้นฐาน 16 ก้อน, คริสตัลระดับกลาง 1 ก้อน และคริสตัลระดับสูงอีก 1 ก้อน ร้านค้าระบบมีสนับมือระดับกลางเตรียมไว้ให้เขา และสิ่งที่เขาต้องใช้มีเพียงคริสตัลระดับกลางสามก้อนเท่านั้น โดยไม่กำหนดประเภท จากนั้นก็มีคริสตัลระดับสูงซึ่งสามารถนำไปทำเป็นแหวนได้เท่านั้น ในที่สุดเขาก็นั่งลงหน้าคอมพิวเตอร์และเข้าไปในตลาดมืด เขาเริ่มค้นหาเพื่อดูว่าราคามาตรฐานในการขายคริสตัลอยู่ที่เท่าไหร่ ตอนนี้คริสตัลระดับพื้นฐานไม่มีประโยชน์อะไรกับเขาเลย ก่อนจะล็อกอินเข้าสู่ส่วนอาวุธของตลาดมืด เขาต้องกรอกหมายเลขประจำตัวทหาร ข้อมูลนี้ไม่ได้ถูกบันทึกโดยระบบ แต่เพียงเพื่อพิสูจน์ว่าเขาได้รับอนุญาตให้ซื้อขายอาวุธได้ ตลาดมืดรับประกันว่าจะปิดบังข้อมูลทั้งหมดทันทีที่มีการยืนยันและเข้าใช้งาน หากผู้คนสามารถรู้ได้ว่าใครเป็นคนขายไอเทมเหล่านี้ มันก็จะกลายเป็นปัญหาใหญ่สำหรับผู้ขาย [กรอกชื่อผู้ใช้ ID] “งั้นใช้ชื่อเดียวกับในเกมเลยแล้วกัน” [Blood evolver] คริสตัลระดับพื้นฐานทั่วไปสามารถขายได้ในราคา 100 เครดิต, คริสตัลระดับกลาง 1,000 เครดิต และคริสตัลระดับสูง 10,000 เครดิต ตอนนี้เขากำลังนั่งอยู่บนกองทองคำ คริสตัลบางชนิดขายได้ราคามากกว่านั้น ขึ้นอยู่กับความหายากหรือสิ่งที่สามารถนำไปแปรรูปเป็นอาวุธได้ จากนั้นเขาก็เริ่มค้นหาสนับมือ ซึ่งมีให้เลือกไม่มากนักในช่องทางออนไลน์เมื่อเทียบกับอาวุธประเภทอื่น แต่ก็ยังพอมีให้เลือกอยู่พอสมควร เขาสังเกตเห็นว่าเมื่อเลื่อนระดับจากอาวุธพื้นฐาน รายละเอียดของไอเทมแต่ละชิ้นจะมีความสำคัญมาก มันจะบอกคุณว่าใช้คริสตัลประเภทไหนในการสร้างอาวุธ ซึ่งบ่งบอกว่ามันอาจมีคุณสมบัติอื่นนอกเหนือจากพลังโจมตี ตัวอย่างเช่น บางชิ้นอาจมีคุณสมบัติต้านทานไฟหากทำมาจากสัตว์อสูรจากดาวเคราะห์ที่ร้อนจัด หรือต้านทานน้ำแข็งหากมาจากดาวที่หนาวเหน็บ “ให้ฉันแนะนำอะไรสักอย่างนะ” ระบบกล่าว “วางมือลงบนคอมพิวเตอร์แล้วใช้ทักษะตรวจสอบในขณะที่ดูไอเทมชิ้นนั้น” ควินน์ทำตามที่ระบบบอกและรู้สึกประหลาดใจกับผลลัพธ์ที่ได้ ทันใดนั้น เขาก็สามารถมองเห็นค่าสถานะของอาวุธทั้งหมดที่อยู่ตรงหน้าเขาได้ “แต่ว่าทำได้ยังไง?” ควินน์ถาม “ตัวระบบที่คุณใช้อยู่เองก็เปรียบเสมือนระบบคอมพิวเตอร์ มันสแกนข้อมูลที่คอมพิวเตอร์ส่งมาให้และเปลี่ยนเป็นตัวเลขเพื่อให้คุณเข้าใจได้ง่าย แม้ว่ามันจะบอกได้เฉพาะกรณีที่คริสตัลสัตว์อสูรนั้นมีอยู่ในฐานข้อมูลเท่านั้น ฉันพยายามเต็มที่แล้วที่จะรวบรวมสัตว์อสูรให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่มันก็อาจจะมีบางตัวที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน” ควินน์ยังคงค้นหาไอเทมไปเรื่อยๆ แต่มีบางอย่างที่ทำให้เขาประหลาดใจ ไม่มีชิ้นไหนเลยที่ให้ค่าสถานะเท่ากับชิ้นที่มีอยู่ในร้านค้าระบบ อย่างมากที่สุดพลังโจมตีที่มอบให้ก็แค่ +5 ในขณะที่อาวุธระดับกลางในระบบของเขามีค่าพลัง +6 ถึงจะต่างกันแค่หนึ่งแต้ม แต่สำหรับตอนนี้มันถือว่าเยอะมาก สิ่งที่สองคือราคาของสนับมือ ซึ่งมีตั้งแต่ 6,000 ถึง 8,000 เครดิต นี่เป็นเพราะมันรวมค่าใช้จ่ายในการตามหาคริสตัลทั้งหมดและค่าจ้างช่างตีเหล็กในการสร้างอาวุธขึ้นมา แม้อาวุธระดับพื้นฐานก็มีราคาประมาณ 2,000 เครดิต ควินน์จึงไม่คิดจะดูอาวุธระดับสูงเลย เขานั่งครุ่นคิดอยู่สักพักว่าจะทำอย่างไรและอะไรคือทางเลือกที่ดีที่สุด ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาจำเป็นต้องมีอาวุธก่อนสัปดาห์หน้า ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจได้ว่า สิ่งที่ดีที่สุดที่ควรทำคือขายคริสตัลระดับสูง แม้ว่าเขาจะสามารถใช้มันสร้างแหวนที่ปกป้องเขาจากแสงแดดได้ แต่เขากลับต้องการถึงสิบก้อน แถมยังต้องเป็นคริสตัลจากสัตว์อสูรเฉพาะถิ่นของดาวเคราะห์ที่มีประตูมิติสีแดงอีก สถานที่ที่นักเรียนไม่ได้รับอนุญาตให้ไปได้ตามใจชอบ มันแทบไม่มีประโยชน์สำหรับเขาในตอนนี้ และเครดิตจะมีประโยชน์มากกว่า ควินน์เริ่มค้นหาคริสตัลเดธแบตในตลาดมืดด้วยหวังว่าจะรู้ราคาที่จะขายได้ แต่เขาก็ต้องประหลาดใจที่ไม่มีคริสตัลเดธแบตวางขายเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ด้วยความที่ไม่รู้ว่าจะตั้งราคาขายเท่าไหร่ ควินน์จึงตัดสินใจดูคริสตัลชนิดอื่นเทียบเคียงแล้วตั้งราคาไว้แถวๆ นั้น เขาใช้ราคาฐานของคริสตัลบวกเพิ่มอีกประมาณ 2,000 เครดิต ขายไปในราคารวม 12,000 เครดิต “เรียบร้อย ตอนนี้ก็แค่รอให้มันขายออก แล้วฉันก็จะได้ซื้อคริสตัลระดับกลางสองก้อนมาทำอาวุธจากระบบ” *ติ๊ง ผ่านไปเพียงไม่กี่วินาที ก็มีคนจ่ายเงินซื้อคริสตัลนั้นไปแล้ว พร้อมกับเลขยืนยันประตูมิติ สิ่งที่ควินน์ต้องทำก็แค่ไปที่หน่วยเก็บของแล้ววางคริสตัลไว้ในเครื่องเทเลพอร์ต เมื่อกรอกหมายเลขยืนยัน ระบบจะเทเลพอร์ตไอเทมไปยังผู้ใช้อีกฝั่งหนึ่งทันที **** ในห้องมืดที่ไหนสักแห่ง เด็กหนุ่มผมเซตเสยไปด้านหลังที่ดูมีอายุรุ่นราวคราวเดียวกับควินน์กำลังนั่งดูหน้าจอคอมพิวเตอร์ในตลาดมืด “เอาสิ เกิดอะไรขึ้นกับหมอนั่นกันนะ ฉันจ่ายเงินไปตั้งเยอะเพื่อให้หาคริสตัลนั่นมาให้ฉัน ขาดอีกแค่ก้อนเดียวแท้ๆ” เด็กหนุ่มบ่น เขาไม่เคยคาดหวังว่าจะเจออะไรในตลาดมืดเลย แต่เขาก็จะคอยเช็กทุกวันเพื่อให้แน่ใจ ทว่าคริสตัลที่เขากำลังตามหาอยู่กลับโผล่ขึ้นมาจริงๆ “เป็นไปไม่ได้! แถมราคาแค่ 12,000 เครดิต ต้องรีบซื้อเดี๋ยวนี้!” โดยไม่ลังเล เด็กหนุ่มรูดบัตรผ่านคอมพิวเตอร์ที่อยู่ข้างๆ เพื่อยืนยันการซื้อไอเทมทันที ชายคนหนึ่งปรากฏตัวออกมาจากเงามืดและมายืนข้างๆ เด็กหนุ่ม “คุณชายน้อย ถ้าท่านพ่อของคุณรู้ว่าคุณไม่ได้คริสตัลมาด้วยความพยายามของตัวเอง ท่านจะต้องโกรธมากแน่ๆ พวกเราทุกคนต้องออกไปล่าสัตว์อสูรเหล่านั้นเพื่อเป็นบททดสอบของตัวเอง” ชายคนนั้นกล่าว “ฮ่าๆ ท่านพ่อคิดว่าจะหยุดฉันได้งั้นเหรอ คราวนี้ด้วยแหวนวงนี้ ในที่สุดฉันก็จะหนีออกจากที่นี่ได้สักที!” เขามองดูหน้าจอคอมพิวเตอร์อีกครั้ง “ขอบใจนะ Blood evolver นายทำวันของฉันให้มีความหมายจริงๆ ถ้าวันหนึ่งฉันได้พบนายในชีวิตจริง ฉันสัญญาว่าจะตอบแทนหนี้บุญคุณนี้ให้” **** อย่าลืมโหวตคะแนนของพวกคุณเพื่อรอรับตอนพิเศษแบบจัดหนัก 20,000 คะแนน = 2 ตอนพิเศษ 22,000 คะแนน = 4 ตอนพิเศษ อันดับ 1 ในการจัดอันดับ Power Stone = เว็บตูน