Chapter 1038 - The Bow of the Contract

Published May 5, 2026, 03:34 AM

บทที่ 1038 - ธนูแห่งสัญญา แปลโดย XephiZ บรรณาธิการโดย Exodus Tales —— ลานฝึกซ้อมแห่งหนึ่งที่ซ่อนตัวอยู่ในคลองเวนิส… “ของชุดนี้จะทำให้เจ้าไม่พ่ายแพ้ง่ายๆ ในศึกชิงแชม์วิทยาลัยโลก จงจำไว้ว่าผู้อาวุโสของเผ่าต่างได้ลงมือจัดหาอาวุธเวทมนตร์ชุดนี้ด้วยตนเอง เจ้าต้องไม่ทำให้พวกเราผิดหวัง” โจว หยวนหลิน กล่าวด้วยนัยแห่งความหวังพร้อมลูบผมของลูกสาวเบาๆ “ไม่หรอก ฝ่าบาท ด้วยกำลังของหม่อมฉันในปัจจุบัน คงไม่มีใครสามารถเอาชนะหม่อมฉันได้ง่ายๆ” มู่ ติงหยิง ตอบอย่างมั่นใจ “พูดถึงเรื่องนี้สิ… หญิงสาวคนนั้น มู่ หนิงซวิน ยังอยู่ในทีมหรือไม่?” โจว หยวนหลิน ถาม “ยังอยู่ ทว่ามันน่ารำคาญเหลือเกินที่ต้องเห็นหน้าหล่อนโผล่มาเรื่อยๆ หม่อมฉันไม่เคยพบหญิงผู้น่าอับอายเช่นหล่อนมาก่อน ยังจะมาโฉบเฉี่ยวให้ใครได้เห็นหน้าอีกละหรือ? ไม่รู้ว่าจะสร้างความขายหน้าแก่วงศ์วานเราเพียงใด?” มู่ ติงหยิง กล่าว “หากย้อนเวลากลับไป หล่อนเคยแข่งขันกับเจ้า แต่ตอนนี้หล่อนยังมีอะไรเหลือให้แข่งขันกับเจ้าอีกเล่า?” โจว หยวนหลิน กล่าว เมื่อได้ยินดังนี้ มู่ ติงหยิง ก็ยิ้มกว้าง นี่คือสิ่งที่หล่อนปรารถนาจะได้ยินมากที่สุดในตอนนี้ ในวงศ์วาน มู่ หนิงซวิน ได้กลายเป็นเงาของความกดดันมหาศาลแก่มู่ ติงหยิงมาหลายปี เนื่องจากพรสวรรค์ที่โดดเด่นของหล่อน ทว่าตอนนี้ มู่ ติงหยิง ได้โอกาสที่จะเอาคืนแล้ว ชีวิตที่ถูกล้อมรอบและเงยหน้าขึ้นไปมองด้วยสายตาที่เคารพนับถือรู้สึกดีกว่าที่จินตนาการไว้เสียอีก เธอได้กลืนกินทุกทรัพยากรที่มีอยู่เกือบทั้งหมด! “ดังนั้นข้าจะครองทุกสิ่งที่เป็นของหล่อนให้หมด!” มู่ ติงหยิง ยิ้มเยาะ เมื่อเทียบกับรอยยิ้มปลอมๆ ที่เธอเคยแสดงมาโดยตลอด นี่คือครั้งแรกที่รอยยิ้มนี้ดูจริงใจเสียที! —— สายลมของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนพัดผ่าน ลมพัดผมของมู่ หนิงซวินราวกับมืออันอ่อนโยน เส้นผมสีเงินของเธอพลิ้วไหวตามสายลมอันเบาๆ มู่ หนิงซวินเหลือบมองผมที่ถูกลมพัดขึ้น… ผมของเธอไม่ได้ขาวโพลนเหมือนหิมะอีกต่อไป ดูเหมือนจะมีเส้นสีดำปนอยู่ซึ่งไม่เคยมีมาก่อน เธอสามารถมองเห็นเส้นผมสีดำหลายเส้นปะปนอยู่ในระหว่างเส้นผมสีขาวโพลน ผมของเธอเคยเป็นสีดำ มีสีเดียวกับแม่ของเธอ ผมสีดำที่งดงามเรียบเนียน ไม่เหมือนกับสีขาวโพลนที่ดึงดูดความสนใจที่ไม่พึงประสงค์มาโดยตลอด บางครั้งเธอก็รู้สึกเศร้าหมองเมื่อเห็นผมสีขาวของตนเอง เมื่อสีของผมคืนสภาพเดิม เธอจะไม่ต้องทุกข์ทรมานจากภูติน้ำแข็งอีกต่อไป เสียงสะท้อนในใจของมู่ หนิงซวิน การเปลี่ยนสีของเส้นผมเป็นสัญญาณว่าเธอเริ่มจะควบคุมพลังได้แล้ว! —— “มู่ หนิงซวิน ที่นี่เอง ข้าได้ตามหาเจ้าทั่ว” เสียงของผู้ชายลอยมาจากด้านหลัง มู่ หนิงซวิน หันกลับมามองชายผู้นั้น เขายิ้มอย่างอ่อนโยน ดูเหมือนจะมีอายุราวๆ สามสิบปี สีหน้าของเธอดูซับซ้อนเมื่อได้เห็นเขา “จริงๆ แล้วชะตากรรมชอบเล่นตลกร้ายกับบางคน สิบปีก่อน ข้าสัญญากับเจ้าว่า หากเจ้าพร้อมจะลงมือฝึกฝน เจ้าจะต้องกลายเป็นจอมเวทย์น้ำแข็งที่แข็งแกร่งที่สุดของเผ่าเรา แต่ไม่มีใครคิดว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้กับครอบครัวของเจ้า” ชายผู้นั้นเดินมาบนสะพานและเท้าบนราวสะพานพร้อมพูด มู่ หนิงซวิน ไม่ตอบกลับ เธอไม่เข้าใจว่าเหตุใดผู้นี้จึงปรากฏตัวที่นี่ ชายผู้นี้เป็นต้นเหตุหลักที่ทำให้พรสวรรค์ของเธอได้โดดเด่นขึ้น เป็นเขาที่คัดเลือกเธอจากสาขาข้างๆ ของเผ่า และจัดให้เธอได้อาศัยอยู่ในเผ่ามู่อันกว้างใหญ่ราวกับเจ้าหญิง มีโอกาสเข้าถึงทรัพยากรที่ดีที่สุดสำหรับการฝึกฝน กระทั่งตอนนี้ มู่ หนิงซวิน ก็ยังไม่รู้ตำแหน่งที่แท้จริงของเขาในเผ่ามู่ รู้สึกราวกับว่าเขาสามารถเปลี่ยนแปลงข้อตัดสินของทั้งเผ่าได้ด้วยคำพูดเพียงคำเดียว แม้เธอจะไม่ได้เป็นสมาชิกสายเลือดโดยตรง แต่เขาก็สามารถให้ฐานะที่โดดเด่นแก่เธอได้… “เจ้าต้องการรู้มาตลอดใช่หรือไม่ว่าข้าคือใคร?” เมื่อชายผู้นั้นเห็นประกายไฟในดวงตาของมู่ หนิงซวิน เขาจึงยิ้ม “อื้ม” มู่ หนิงซวิน ยอมรับ “ไม่จำเป็นต้องเรียกว่าท่านอีกต่อไปแล้ว เสียงนั้นราวกับว่าข้าเป็นอาจารย์ของเจ้า เจ้าเรียกชื่อข้าว่า ‘ปานซี’ ได้เลย” ชายผู้นั้นบอก “ปานซี… นามสกุลของท่านไม่ใช่มู่หรือ?” มู่ หนิงซวิน ถามด้วยความประหลาดใจ เธอคิดว่าชายผู้นี้ต้องเป็นผู้อาวุโสของเผ่าในระดับหนึ่ง ที่มีอำนาจกำหนดทิศทางของเผ่า ปานซี ส่ายหน้า เขามีสีหน้าเกียจคร้านและเบื่อหน่ายตอบว่า “ในเผ่าข้าก็เป็นเพียงเหมือนผี” “ท่านหมายความว่าอย่างไร?” มู่ หนิงซวิน ถามด้วยใจสงบ ผู้ชายคนนี้ควรจะปรากฏตัวตั้งแต่ตอนที่ครอบครัวของพวกเขาได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงจากการเกี่ยวข้องของมู่เหอในศาลปีศาจดำ แต่ผู้ชายที่มีอิทธิพลสูงในเผ่ากลับไม่ปรากฏตัว มู่ หนิงซวิน สามารถมีโอกาสยืนหยัดในเผ่ามู่ได้เพราะพรสวรรค์ที่โดดเด่นและการสนับสนุนที่ได้รับจากเขา มู่ หนิงซวิน ไม่เคยคาดหวังว่าชายผู้นั้นจะให้ความช่วยเหลือใดๆ แก่เธอ เขาเป็นเพียงเหมือนครูสอนศิลปะการต่อสู้แก่เธอ เนื่องจากเขาได้ชี้แนะทางเดินให้เธอกลายเป็นจอมเวทย์น้ำแข็ง อย่างไรก็ตาม มู่ หนิงซวิน ไม่เคยคิดถึงเขาในฐานะบุคคลที่น่าไว้ใจนัก เนื่องจากเธอเชื่อว่าเขาได้เลือกหลายคนอย่างเธอ หากเธอไม่ได้เป็นจอมเวทย์ที่แข็งแกร่งที่สุดในรุ่นของเธออีกต่อไป เธอก็จะถูกแทนที่ในทันที อย่างไรก็ตาม มู่ หนิงซวิน ไม่เข้าใจ หากชายผู้นั้นละทิ้งเธอแล้วเนื่องจากเหตุการณ์ของศาลปีศาจดำ ทำไมเขาจึงปรากฏตัวขึ้นในตอนนี้? เขาไม่ควรจะไปหามู่ ติงหยิง แทนหรือ? “เจ้าควรรู้ว่าองค์ประกอบน้ำแข็งเป็นรากฐานของเผ่าเรา แม้จะมีเผ่าอื่นๆ ไม่กี่แห่งในประเทศจีนที่เทียบเคียงได้ แต่ไม่มีเผ่าใดสามารถแซงหน้าเราด้านความแข็งแกร่งได้ และไม่มีเผ่าใดสามารถฝึกจอมเวทย์น้ำแข็งชั้นสูงและจอมเวทย์น้ำแข็งระดับสูงสุดได้มากกว่าเผ่าของเรา เจ้ารู้ไหมว่าเหตุผลเบื้องหลังคืออะไร?” ปานซี ถาม มู่ หนิงซวิน จะไปรู้เหตุผลเช่นนั้นได้อย่างไร? เผ่ามู่เป็นเผ่าที่มีขนาดมหึมา แม้แต่สาขาข้างๆ อย่างครอบครัวของเธอก็ได้รับความเคารพในเมืองเล็กๆ และยังมีครอบครัวที่เหมือนครอบครัวของเธออีกนับไม่ถ้วนทั่วประเทศ ส่วนใหญ่ครอบครองอำนาจสูงสุดในเมืองที่พวกเขาอาศัยอยู่ อย่างไรก็ตาม นอกจากอายุของเผ่าที่ยืนยาวแล้ว มู่ หนิงซวิน ไม่สามารถคิดเหตุผลใดๆ ได้ว่าทำไมเผ่าของพวกเขาถึงสามารถเติบโตเป็นอาณาจักรขนาดมหึมาเช่นนี้! “ความจริงคือ ในยุคที่เราอยู่ในช่วงรุ่งเรือง ความเจิดจ้าของเผ่าเราไม่ได้อยู่ที่องค์ประกอบน้ำแข็ง แต่อยู่ที่ธนู ธนูที่ดูราวกับทำมาจากคริสตัล” ปานซี กล่าว มู่ หนิงซวิน ตกใจ เธอนึกถึงธนูน้ำแข็งคริสตัลที่เธอได้ทำสัญญาเกี่ยวพันด้วยทันที! “ใช่แล้ว ธนูนั้นแหละ” ปานซี ยิ้มราวกับว่าสามารถอ่านใจของมู่ หนิงซวิน ได้ “ข้าไม่เข้าใจ” มู่ หนิงซวิน กล่าว “โอ้ มีสิ่งต่างๆ มากมายที่เจ้าไม่เข้าใจ แต่จงฟังความจริงอันโหดร้ายด้วยเถิด” ปานซี ค่อยๆ เปลี่ยนรอยยิ้มให้กลายเป็นหน้าตาจริงจัง “什么？” “เจ้าไม่ได้เป็นคนเดียวที่ทำสัญญา” ปานซี เดินมาหามู่ หนิงซวิน และกล่าวด้วยเสียงเบาๆ “จำได้ไหมที่ข้าบอกกับเจ้าเมื่อตอนเริ่มต้น: ทางเดินของการกระทำของเจ้าเป็นเหมือนบันไดที่ทำจากร่างของผู้อื่น นำไปสู่บัลลังก์ของเผ่า ข้าเดาว่าเจ้าต้องมองว่าเป็นอุปมาเท่านั้น แต่มันไม่ใช่อย่างนั้น” มู่ หนิงซวิน มองชายผู้นั้น ด้วยเหตุผลบางอย่าง เธอสามารถรู้สึกถึงอาณาเขตอันตรายที่เข้ามาใกล้ และชายผู้นั้นแหละคือต้นเหตุของมัน “มีมนุษย์หลายคนอย่างเจ้าในเผ่า เจ้าไม่ได้มีอะไรพิเศษ” ปานซี กล่าว “แต่ข้าไม่เคยเห็นใครใช้มันเลย” มู่ หนิงซวิน กล่าว “พวกเรามักจะไม่ให้ผู้สืบสายเลือดโดยตรงเข้าร่วม มากเท่ากับตอนนี้ เจ้าเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาผู้ที่ทำสัญญากับธนู เรี่ยวแรงของมันอยู่ในมือเจ้า” ปานซี กล่าว ก่อนที่มู่ หนิงซวิน จะถามถึงธนูน้ำแข็งคริสตัล ปานซี ก็เพิ่มเติมว่า “ในวันที่ธนูถูกสร้างขึ้นมา เราได้ทำลายมันออกเป็นชิ้นๆ แล้วแจกจ่ายให้แก่จอมเวทย์ที่มีความสามารถอย่างเจ้า ธนูนี้อยู่ในระดับเริ่มต้นเท่านั้น จึงเหมาะสมกับวิญญาณที่บริสุทธิ์เหมือนกระดาษเปล่า เจ้ายังจำได้ไหมว่าข้าเคยให้ผลึกน้ำแข็งที่คล้ายกันนี้เป็นครั้งคราว?” มู่ หนิงซวิน จำได้ว่าเคยได้รับผลึกน้ำแข็งทุกๆ ไม่กี่เดือน มู่ หนิงซวิน ไม่เคยถามถึงที่มา แต่เพียงวางไว้บนฝ่ามือและรอจนกว่ามันจะละลาย ตามที่ได้รับการสั่งการ ทุกครั้งที่เธอละลายชิ้นส่วน เธอจะรู้สึกว่าการฝึกฝนของเธอพัฒนาขึ้น และธนูน้ำแข็งคริสตัลในจิตวิญญาณของเธอก็จะแข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน สิ่งเดียวกันนี้เกิดขึ้นกับความหนาวเย็นที่เธอต้องทนทุกข์ทรมาน ดังนั้นเธอจึงต้องพัฒนาอย่างต่อเนื่องเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดที่เธอรู้สึก! “สีของเส้นผมของเจ้าจะคืนสภาพอย่างช้าๆ นี่หมายความว่าเจ้ากำลังปรับตัวเข้ากับธนูน้ำแข็งคริสตัล” ปานซี ยื่นมือไปแตะเส้นผมของมู่ หนิงซวิน มู่ หนิงซวิน รู้สึกไม่สบายใจ เธอถอยหลังออกไปหลายก้าวทันที “ทำไมท่านถึงบอกข้าเรื่องนี้ในตอนนี้?” มู่ หนิงซวิน สงสัยมากขึ้น เธอเชื่ออย่างแรงกล้าว่าชายผู้นั้นจะไม่ปรากฏตัวขึ้นมาโดยปราศจากเหตุผล และจะไม่เสียเวลาเล่าความลับเหล่านี้ซึ่งแม้แต่สมาชิกหัวหน้าครอบครัวหลายคนก็ไม่ทราบ “เจ้าจะเข้าใจเมื่อข้าอธิบายจบ ภูติน้ำแข็งต้องการพลังงานเพื่อฟื้นตัว และทางเดียวที่จะทำได้คือการทำลายมันออกเป็นชิ้นๆ และผสมผสานเข้ากับวิญญาณของจอมเวทย์น้ำแข็ง เพื่อให้แน่ใจว่าพลังงานนั้นอยู่ในรูปแบบที่บริสุทธิ์ที่สุด ผู้สมัครต้องเป็นจอมเวทย์น้ำแข็งที่เพิ่งตื่นตัวกับองค์ประกอบน้ำแข็ง เมื่อชิ้นส่วนฟื้นตัวถึงระดับหนึ่ง เราจะเริ่มเก็บชิ้นส่วนและรวบรวมไว้บนบุคคลหนึ่ง เพื่อพยายามประกอบธนูให้สมบูรณ์” ปานซี กล่าวด้วยความเย็นชา “เพราะฉะนั้นการฝึกฝนของข้าจึงพัฒนาขึ้น ทุกครั้งที่ข้าได้รับชิ้นส่วนของธนู!” “ใช่เลย เจ้าสามารถคิดว่าตนเองเป็นราชินีมด มดตัวอื่นๆ กำลังเตรียมชิ้นส่วนไว้สำหรับเธอ ก่อนที่จะนำเสนอมันให้เธอ เพื่อสร้างรังที่สมบูรณ์แบบ!” ปานซี กล่าว เมื่อได้ยินดังนี้ หัวใจของมู่ หนิงซวิน เริ่มลุกโชนด้วยความโกรธแค้น “แล้วคนที่เสียชิ้นส่วนไปล่ะจะเกิดอะไรขึ้น?” มู่ หนิงซวิน ถามด้วยความจริงจัง

React

Discussion