บทที่ 732: รอยจูบแรกของเธอเป็นของฉัน ผู้แปล: Exodus Tales ผู้ตรวจแก้: Exodus Tales แปลโดย: XephiZ ตรวจแก้โดย: Aelryinth สัตว์ประหลาดปิศาจฉีกขาดสีเลือดหมึกลุกขึ้นมาอย่างโงนเงน มันรีบคว้าหิมะรอบตัวมาถูที่ตัวเพื่อดับไฟ มันเงยหน้าลงมาแล้วเห็นรอยร้าวที่ชัดเจนบังเกิดขึ้นที่เกราะหนาทึบบนหน้าอก ตาสีเลือดหมึกที่มันเหลือกมองดูว่างเปล่า แล้วกระพริบเปล่งประกายความโกรธเมื่อสัตว์ประหลาดเหลือบมองมาที่โม่แฟน ปิศาจฉีกขาดสีเลือดหมึกกระโจนเข้ามาเหมือนแสงเลือดสีเลือดหมึกที่พุ่งฉาย มันพุ่งทะลุพุ่มไม้แช่แข็งออกมาในพริบตา มันกำหมัดแล้วชกตรงไปที่หัวของโม่แฟน! สัตว์ประหลาดกำลังพยายามเอาคืน ด้วยพลังของสัตว์ระดับผู้บัญชาการ แรงหมัดนั้นอาจทําให้หินก้อนมหึมาแตกเป็นเสี่ยงๆ ได้! กระแสลมสีเลือดหมึกที่ทําลายล้างล็อกเป้าไว้ที่ร่างของโม่แฟน โม่แฟนพยายามหลบการโจมตีด้วยเงาที่รีบหนี แต่การโจมตีนั้นดันยังคงล็อกเขาไว้ได้ กระแสลมรุนแรงพุ่งเข้าปะทะหน้าเขา ทุกส่วนของสายตาถูกกระแสลมปกคลุม นําพาความกดดันแห่งความตายอันรุนแรงมาด้วย! “เกราะงูดํา!” โม่แฟนไม่กล้าชักช้ารีรออีกต่อไป เขารีบเรียกอุปกรณ์ช่วยชีวิตขึ้นมาทันที เงาร่างงูสีน้ําเงินเข้มแยกออกเป็นสิบเงาร่างพันรอบแขน คอ ศีรษะ ลําตัว และขาของโม่แฟน เกล็ดงูเกือบจะปกคลุมร่างทั้งหมดของเขา ตั้งแต่ฟันจรดข้อเท้า! กระแสลมที่ปิศาจฉีกขาดสีเลือดหมึกปล่อยออกมากระทบโม่แฟน แม้เขาจะพยายามหลบไปทางข้าง แต่เขาก็ยังคงติดอยู่ภายในกระแสลมอันแสนน่าหวาดหวั่น กระแสลมนั้นพยายามจะฉีกเขาออกเป็นชิ้นๆ! โชคดีที่โม่แฟนได้สวมเกราะงูดําทันเวลา มิฉะนั้นแล้วการโจมตีครั้งนี้อาจส่งเขาไปตายได้! สัตว์ประหลาดตัวนี้ท้ายที่สุดก็เป็นระดับผู้บัญชาการ พละกําลังของมันล้ําลึกกว่าสัตว์ระดับนักรบอย่างมาก คาถาป้องกันธรรมดาของนักเวทย์นั้นเป็นแค่เครื่องประดับสําหรับมัน! “โม..โม่แฟน!” นานอวี่ตกตะลึงอย่างสิ้นเชิง เธอวิ่งไล่ตามโม่แฟนทันทีที่กระแสลมพัดจนเขาลอยตัว โม่แฟนถูกพัดไปไกลมาก กระแสลมสีเลือดหมึกยังคงทําร้ายร่างกายของเขาเรื่อยๆ นานอวี่เริ่มตื่นตระหนกเมื่อเธอไม่พบร่างของโม่แฟนในบริเวณนั้น กระแสลมนั้นจะฉีกเขาจนเป็นชิ้นๆ จริงๆ หรือ? “ผม..ผมอยู่นี่..” โม่แฟนยกมือขึ้นมาจากหุบเขา เขาปีนขึ้นมาจากขอบหน้าผาอย่างเหน็ดเหนื่อย ก่อนจะคว่ําตัวและเดินกลับขึ้นมาบนพื้นผิว เขานอนราบกับพื้นหน้าหงายขึ้นฟ้า “ไอ้แสบนั่น ต่อยได้เจ็บจริงๆ!” โม่แฟนหอบหายใจหนัก รู้สึกราวกับกระดูกสันอกของเขาถูกทุบแบนจากการปะทะ ทุกครั้งที่หายใจเข้าก็เจ็บปวด “เจ้าจะยังมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร?” นานอวี่ตกตะลึง เธอตรวจดูเกราะงูดําทันที เกราะงูดําดูยุบเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้แตกเป็นชิ้นๆ เหมือนโล่ไม้หลวยวของนานอวี่ ทั้งๆ ที่โล่อุปกรณ์ส่วนใหญ่มีความต้านทานเหนือกว่าอุปกรณ์เกราะ นานอวี่เริ่มสงสัยว่าเกราะของโม่แฟนทํามาจากอะไร นั่นดูเหมือนจะทนการโจมตีได้อีกหลายครั้ง! “ข้าตายง่ายๆ ได้อย่างไร? ข้าเคยฆ่าสัตว์ระดับผู้บัญชาการมาแล้วไม่น้อย ท่านคิดว่าสิ่งมีชีวิตที่มีหัวเป็นปลานั่นจะฆ่าข้าได้จริงๆ หรือ?” โม่แฟนจัดการหายใจให้หายเหนื่อยลง นานอวี่อ้าปากค้าง เธอเมินใส่เขาเนื่องจากรู้แล้วว่าเขาปลอดภัยดี -สัตว์ระดับผู้บัญชาการไม่น้อย? ข้าไม่อาจหลอกลวงอย่างไม่มีเหตุผลขนาดนั้นได้หรอก!- “ดูสิ ข้าบอกแล้วว่าเขาจะไม่ตายแบบนั้นหรอก” โจวหมนันและไอเจียงตู่มาถึงช้าๆ ไอเจียงตู่ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อรู้ว่าโม่แฟนไม่เป็นอะไร เขาหันหลังกลับแล้วเหลือบมองปิศาจฉีกขาดสีเลือดหมึกที่กรีดร้องและพูดว่า “สัตว์ประหลาดตัวนี้ไม่ใช่เป้าหมายที่ง่าย ข้าจะล่อให้มันออกไปไกล ท่านทั้งหลายไปช่วยคนอื่นๆ ฆ่าปิศาจพุ่งร่อนสีเลือดหมึกให้หมดโดยเร็ว แล้วเราจะมาตอบโต้สัตว์ระดับผู้บัญชาการนี้ร่วมกัน!” โม่แฟน นานอวี่ และโจวหมนันพยักหน้า ไอเจียงตู่มีพลังการกะพริบตัว ปิศาจฉีกขาดสีเลือดหมึกคงตามเขาไม่ทันแม้จะมีความเร็วยอดเยี่ยมเพียงใด ไม่นานไอเจียงตู่ก็ต้องวิ่งไล่กับปิศาจฉีกขาดสีเลือดหมึก 𝑓𝘳𝘦𝑒𝑤𝑒𝘣𝘯ℴ𝘷𝘦𝓁.𝑐𝑜𝑚 ชัดเจนว่าเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่จะยึดปิศาจฉีกขาดสีเลือดหมึกเอาไว้ให้วุ่นอยู่ได้ ดังที่เขาได้กล่าวไปแล้ว งานสําคัญในตอนนี้คือกําจัดปิศาจพุ่งร่อนสีเลือดหมึกทั้งหมดให้หมด พวกเขาต้องการความช่วยเหลือจากทุกคนเพื่อสังหารสัตว์ระดับผู้บัญชาการปิศาจฉีกขาดสีเลือดหมึก! — ทั้งสามคนรีบจากไปและมุ่งหน้าหาหมู่หนิงซวี่ สนามรบได้ย้ายไปยังขอบของเกาะ บางส่วนได้ต่อสู้กับปิศาจพุ่งร่อนสีเลือดหมึกบนน้ําแข็งเหนือมหาสมุทร! ทีมพยายามอยู่ใกล้หมู่หนิงซวี่ กงอวี้อยู่ใกล้เธอที่สุด ความเร็วของเขาเร็วอย่างเหลือเชื่อขณะที่เขามุ่งไปมาระหว่างซ้ายและขวาของหมู่หนิงซวี่ และบางครั้งก็ด้านหลังของเธอ นอกจากปิศาจพุ่งร่อนสีเลือดหมึกแล้ว สัตว์ประหลาดลิงทะเลก็เข้าร่วมศึกด้วย สิ่งมีชีวิตที่เจ้าเล่ห์เหล่านี้พยายามฉวยโอกาสในขณะที่นักเวทย์คนอื่นถูกปิศาจพุ่งร่อนสีเลือดหมึกจับจ้องอยู่ เพื่อสังหารหมู่หนิงซวี่ที่กําลังสวดคาถาคําสาปน้ําแข็ง! วงแหวนของซากศพถูกทิ้งไว้ใกล้หมู่หนิงซวี่ ส่วนใหญ่เป็นฝีมือของกงอวี้ โม่แฟนไม่มีความสุข เขาควรจะเป็นคนที่คอยดูแลหมู่หนิงซวี่ กงอวี้คนนี้ไร้ยางอายมากที่คอยวิ่งไปมาระหว่างหน้าภรรยาสาวใหญ่ของเขาเช่นนั้น! “ข้าควรจะไปจัดการกับกงอวี้นั่น... อ่า ข้าหมายถึง ข้าควรจะไปคุ้มครองหมู่หนิงซวี่ ที่เหลือข้าฝากให้ท่านทั้งสองเถอะ” โม่แฟนพูดกับนานอวี่และโจวหมนัน “ท่านจะมากังวลเรื่องแบบนี้ในสถานการณ์เช่นนี้จริงๆ หรือ!” นานอวี่ตะโกน “ท่านกำลังหึงหรือ?” โม่แฟนล้อเล่น นานอวี่ส่งสายตาเยือกเย็นให้เขา ริมฝีปากของเธอขมวดขึ้นขณะที่เอ่ยออกมา “ไปให้พ้น!” —- กงอวี้ปรากฏตัวในจุดที่ต่างกันสามจุดภายในเวลาน้อยกว่าสองวินาที สกัดกั้นปิศาจพุ่งร่อนสีเลือดหมึกที่พยายามเข้าโจมตีหมู่หนิงซวี่ “อย่ากังวลไปเลย มีฉัน กงอวี้ อยู่ที่นี่ พวกมันจะไม่ได้เข้าใกล้ท่านเด็ดขาด!” กงอวี้กลับมายังด้านข้างของหมู่หนิงซวี่พร้อมรอยยิ้มที่มั่นใจ หมู่หนิงซวี่หลับตา เธอจดจ่ออยู่กับการสวดคาถาอย่างเต็มที่ เธอรู้ถึงระยะห่างของพวกเขาไปยังมหาสมุทร เมื่อน้ําแข็งแตกออก น้ําในทะเลจะเผยตัวออกมา จําเป็นต้องทําให้น้ําแข็งหนาขึ้น เพราะปิศาจพุ่งร่อนสีเลือดหมึกจะกลายเป็นภัยร้ายแรงหากพวกมันได้เข้าถึงน้ํา! “ซวี่ซวี่ อย่ากังวลไปเลย มีฉัน โม่แฟน คอยอยู่ที่นี่ แมลงวันที่น่ารําคาญอย่างนั้นจะไม่มารบกวนท่านอีก” โม่แฟนปรากฏตัวขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่มั่นใจเช่นกัน ต่างจากกงอวี้ที่เข้าหาอย่างระมัดระวัง โม่แฟนเดินเข้าหาหมู่หนิงซวี่อย่างองอาจและเอามือโอบรอบเอวบางๆ ของเธอตอนที่เธอกําลังสวดคาถาอย่างจดจ่อ เพื่อประกาศความเป็นเจ้าของต่อกงอวี้! “ถอยมือสกปรกของท่านไปซะ!” กงอวี้เดือดดาล โม่แฟนเพียงเมินเฉยต่อความต้องการของเขา “ท่านอยากตายหรือ?” เสียงพูดที่ไพเราะแต่มีความเย็นชาฆาตกรกล่าว โม่แฟนสะดุ้งดึงมือกลับมาแล้วพูดว่า “ท่านควรจดจ่ออยู่กับการสวดคาถาให้มากกว่านี้”