บทที่ 742: การไล่ล่าในทะเลไกล! ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย: XephIZ แก้ไขโดย: Aelryinth โม่แฟนได้เรียกเปลวไฟน้อยตัวนั้นออกมา ซึ่งช่วงหลังมันมีพฤติกรรมดีขึ้นมาก ไม่ได้ทำตัวซนเหมือนเมื่อก่อน ดูเหมือนว่าเหตุการณ์ใน “พื้นที่แห่งความตาย” จะทำให้มันโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เปลวไฟน้อยยืนบนไหล่ของโม่แฟนแล้วจูบเขาแก้มเบาๆ ดูตื่นเต้นดีใจเหลือเกิน แต่เมื่อมันเหลือบมองไปรอบๆ และรู้ตัวว่าถูกทะเลโอบล้อม มันก็เริ่มไม่พอใจ เป็นวิญญาณไฟ มันเกลียดน้ำเป็นที่สุด โดยเฉพาะมหาสมุทรอันกว้างใหญ่นี้! “ลองถามเจ้าสัตว์นั่นดูซิว่า มันได้เห็นเด็กถูกลักพาตัวไปเมื่อเร็วๆ นี้หรือเปล่า” โม่แฟนลงมือทันทีโดยไม่สนความรู้สึกของเปลวไฟน้อย เปลวไฟน้อยร้องเบาๆ ส่งความคิดไปยังสัตว์นั้น สัตว์รูปร่างน่าเกลียดจริงๆ! ขณะเดียวกัน ตาของลิงทะเลก็เป็นประกายด้วยความเกรงขามเมื่อมันเห็นเปลวไฟน้อย ในระดับของพวกมันแล้ว เปลวไฟน้อยคงต้องเปรียบเสมือนเทพธิดา! เปลวไฟน้อยบอกกับโม่แฟนว่า สัตว์อสูรมีหลายชนิด บางชนิดสามารถสื่อสารได้ บางชนิดเป็นเพียงสัตว์ที่สื่อสารไม่ได้... โชคดีที่ลิงทะเลตัวนี้อยู่ในกลุ่มแรก คือพวกที่สามารถสื่อสารได้! ไม่นาน ภายใต้การซักถามอย่างเข้มงวดของเจ้าหยวนเหมินและอารมณ์เยี่ยงเทพธิดาของเปลวไฟน้อย ลิงทะเลก็เล่าเรื่องราวออกมา ครั้งนี้พิสูจน์ให้เห็นว่า ลิงทะเลเป็นสัตว์ที่ไร้ความซื่อสัตย์ที่สุดในโลก! โดยพื้นฐานแล้ว ลิงทะเลพูดว่า “ฉันเห็นมัน มีผู้ชายเจ้ากี้เจ้าการมากลับพาเด็กน้อยไป มันจะส่งเด็กให้ราชา มันยังอวดด้วยว่าจะได้เลื่อนตำแหน่งจากราชาแล้วทิ้งพวกเราทั้งหมด” “ถามมันว่า เด็กน้อยยังมีชีวิตอยู่หรือไม่” โม่แฟนกล่าว ลิงทะเลร้องเสียงแหลมแล้วขยับตัวพร้อมสีท่าทางบอกใบ้ ว่าเด็กน้อยยังมีชีวิตอยู่แน่นอน ทั้งปิศาจค้างคาวสีเลือดหมูหรือราชาของพวกมัน ก็จะกินเด็กที่ยังมีชีวิตเท่านั้น เพราะฉะนั้นตอนที่ลิงทะเลพาเด็กไปส่ง พวกมันต้องปกป้องชีวิตเด็กให้ได้ทุกทาง มันยังพูดถึงว่า เคยมีไอ้งั่งคนหนึ่งไม่สามารถปกป้องเด็กทารกไว้ได้ ในที่สุด ราชาของพวกมันจึงกินลิงทะเลทั้งกลุ่มไป! โม่แฟนคลายความกังวลลงบ้างหลังจากฟังคำอธิบายของลิงทะเล แต่เมื่อนึกถึงเด็กๆ ที่ตายไป เขาก็อดเศร้าไม่ได้เช่นกัน “บอกมันว่า พาพวกเราไปหาราชาของมัน” โม่แฟนกล่าว เปลวไฟน้อยสื่อสารกับลิงทะเล แต่มันกลับร้องอุทานขัดขวางทันที เจ้าหยวนเหมินพูดกับโม่แฟนเมื่อเห็นปฏิกิริยาของสัตว์ตัวนี้ว่า “เดาว่ามันกลัวเกินกว่าจะพาพวกเราไปหาราชาของมัน” “เปลวไฟน้อย บอกมันว่า เราได้กำจัดปิศาจค้างคาวสีเลือดหมูไปหมดแล้ว เหลือเพียงปิศาจฉีกขาดสีเลือดหมูตัวสุดท้าย และเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้นที่เราจะตามล่ามัน หากเด็กน้อยตาย เราจะไม่เพียงแค่กวาดล้างปิศาจค้างคาวสีเลือดหมู แต่จะกวาดล้างลิงทะเลด้วย!” โม่แฟนกล่าว เพื่อให้ลิงทะเลเกรงกลัว โม่แฟนชักช่อดวงดาวขึ้นมาทันทีและปล่อยเวทมนตร์ไฟขั้นสูงที่บริเวณหน้า! “พิธีฝังเพลิงแห่งฟ้า” มีความรุนแรงทางสายตาที่น่าตื่นตาตื่นใจ ฝนจากลูกไฟจุดประกายเผาไหม้ทั้งพื้นที่ ลิงทะเลสั่นคลอนด้วยความกลัวเมื่อเห็นเปลวไฟที่น่าตกตะลึง มันไม่เคยคิดมาก่อนว่ามนุษย์จะมีพลังรุนแรงถึงเพียงนี้ ฝนจากลูกไฟสามารถทำลายรังของพวกมันทั้งหมดได้อย่างง่ายดาย! “พาพวกเราไปที่นั่น เราจะฆ่าปิศาจฉีกขาดสีเลือดหมู และพวกเจ้าลิงทะเลต้องย้ายถิ่นฐานไปห่างจากเขตปลอดภัยห้าสิบกิโลเมตร หากเลิกก่อกวนชาวประมง พวกเจ้าจะรอดชีวิต มิฉะนั้น พวกเจ้าทั้งหมดจะต้องตายเพื่อชดใช้กับเด็กๆ!” โม่แฟนเรียกร้อง ลิงทะเลคงรู้ตัวแล้วว่าปิศาจค้างคาวสีเลือดหมูถูกกำจัดไปแล้ว หากมันมีเชาวน์ปัญญาบ้าง มันก็ต้องรู้ว่าควรทำอะไร ลิงทะเลร้องเสียงขึ้นมา ดูเหมือนมันตกลงแล้ว โม่แฟนและเจ้าหยวนเหมินถอนใจด้วยความโล่งอก... พวกเขาไม่ได้ใส่ใจกับการไว้ชีวิตลิงทะเลมากนัก แต่หากมันยังดื้อดึงไม่ยอมนำทาง เด็กเสี่ยวตี้คงอยู่ในอันตรายอย่างยิ่ง... โชคดีที่ลิงทะเลต่างจากสัตว์อสูรส่วนใหญ่ มันเป็นพวกที่ยอมจ้อยฝ่ายเหนือกว่า — โม่แฟนใช้ “เงากำเนิดยักษ์: คู่แฝด” ตรึงลิงทะเลตัวนั้นไว้ หนามหลักแทงทะลุทะลวงเกราะ ส่วนหนามรองยังอยู่ในมือเขา พลังของ “เงากำเนิดยักษ์” สามารถแทงวิญญาณของสิ่งมีชีวิตระดับผู้รับใช้ทะลุได้อย่างง่ายดาย หากลิงทะเลพยายามหลอกลวง โม่แฟนจะไม่ลังเลที่จะยิงหนามรอง ซึ่งจะยุติชีวิตของสิ่งมีชีวิตตัวนั้นอย่างแน่นอน! ลิงทะเลไม่สามารถบอกทิศทางในอากาศได้ ดังนั้นมันจึงว่ายน้ำอยู่ในน้ำ ขณะที่โม่แฟนและเจ้าหยวนเหมินติดตามมันจากบนฟ้า ลิงทะเลว่ายน้ำด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง มันพยายามสุดความสามารถเพื่อให้ทันลิงทะเลตัวที่ลักพาตัวเด็กไป เพราะเผ่าพันธุ์ของมันทั้งหมดขึ้นอยู่กับเรื่องนี้ —𝗳𝚛𝗲𝕖𝚠𝚎𝚋𝗻𝗼𝕧𝗲𝐥.𝚌𝚘𝐦 พวกเขาอยู่ห่างจากเขตปลอดภัยไปแล้วกว่าสิบกิโลเมตร ไม่มีสัญญาณของเกาะใดๆ อยู่ใกล้ๆ น้ำคือสิ่งเดียวที่พวกเขาเห็นโดยรอบ “นั่นมันพยายามหลอกเราหรือเปล่า?” เจ้าหยวนเหมินกล่าวด้วยความกระวนกระวาย “ข้าไม่คิดเช่นนั้น นางหนานร่องนี่ได้กล่าวไว้ว่า ลิงทะเลเป็นเผ่าที่ยอมเชื่อฟังผู้ที่แข็งแกร่งกว่าอย่างเดียว พวกมันส่วนใหญ่จะยอมจำนนต่อฝูงของผู้ที่แข็งแกร่งกว่า เราได้กำจัดปิศาจค้างคาวสีเลือดหมูไปแล้ว ตราบใดที่พวกมันยังไม่เสียสติ พวกมันคงไม่กล้าหลอกเราตอนที่เผ่าพันธุ์ของพวกมันอยู่ในความเสี่ยง... อ้า? ดูนั่นสิ มีอะไรอยู่ข้างหน้า” โม่แฟนกล่าว เจ้าหยวนเหมินเหลือบมองไปข้างหน้า แต่เขาไม่เห็นอะไรเลย เมื่อบินไปไกลขึ้น เจ้าหยวนเหมินก็ได้เห็นแนวปะการังที่โผล่เหนือน้ำในที่สุด โม่แฟนเป็นนักเวทย์ระดับสูง ดังนั้นสายตาของเขาจึงคมกว่าเจ้าหยวนเหมินมาก ลิงทะเลตัวนั้นกำลังร้องครวญครางในน้ำอยู่แล้ว เปลวไฟน้อยบอกกับโม่แฟนทันทีว่า มันได้พบสัตว์ตัวที่ลักพาตัวเด็ก มันอยู่ใกล้แนวปะการังมาก “เด็กน้อยเกือบจะถึงแนวปะการังแล้ว รีบออกแรงให้เต็มที่!” โม่แฟนร้องออกมาด้วยดวงตาที่ลุกโชน เขาไม่รู้ว่ามีสัตว์อสูรกี่ตัวอยู่บนแนวปะการัง แต่เขาไม่มีเวลาจะลังเลอีกต่อไป! “พวกสัตว์เลวทรามเหล่านี้ ข้าไม่อาจรอที่จะได้เห็นหน้าตาสกปรกของพวกมัน ข้าจะฟันพวกมันเป็นชิ้นๆ!” เจ้าหยวนเหมินกระพือปีกอย่างหนักเพื่อเพิ่มความเร็วให้สูงสุด เขาจะบินเร็วขึ้นอีกมากหากไม่ต้องแบกโม่แฟน!.. “โน่น! ข้าเห็นมันแล้ว!” โม่แฟนร้องออกมาด้วยความปีติยินดี พวกเขาเห็นลิงทะเลตัวหนึ่งกำลังเข้าถึงแนวปะการังพอดีเมื่อพวกเขาบินมาถึง มันพาเด็กน้อยที่ถูกมัดด้วยสาหร่ายทะเลมาอย่างระมัดระวัง เด็กน้อยร้องไห้คร่ำครวญราวกับรู้ว่าตัวเองกำลังอยู่ในอันตราย! “ขอบคุณพระเจ้า!” เจ้าหยวนเหมินถอนใจด้วยความโล่งอก! โม่แฟนไม่ได้รอให้เจ้าหยวนเหมินดำน้ำลงไป เขากระโดดลงมาจากฟ้าแล้วเริ่มลงจอดบนแนวปะการังด้วยอาฆาตพยาบาท!