บทที่ 859: ซอมบี้เหล็กแข็งแข็งตาย! แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth “ถ้าหนีไปเรื่อย ๆ แบบนี้เจ้าไม่มีทางชนะ! ก็แค่เรื่องของเวลาเท่านั้นแหละ ซอมบี้เหล็กผ้าสีเทาของข้าจะต้องจับตัวเจ้าได้!” เซเยดกล่าวเสียงเยือกเย็น เขาไม่ได้ส่ง “ซอมบี้ดาบแห่งความตาย” ไปไล่ล่ามู่หนิงเสียแต่อย่างใด เขาอยากรู้ว่าผู้หญิงคนนี้แค่สร้างภาพพจน์ให้ดูสวยหรูหรือไม่ และจะมีประโยชน์อะไรน้อยกว่ารายแรกที่ใช้สายฟ้าอย่างไร ก็หาเรื่องซอมบี้เหล็กผ้าสีเทาของเขาแบบไม่ต่างกัน มู่หนิงเสียไม่ได้หยุดวิ่งเลยนับตั้งแต่การต่อสู้เริ่มขึ้น เธอควบคุม “ทางลม” ได้อย่างคล่องตัว ซอมบี้เหล็กผ้าสีเทาเป็นสิ่งมีชีวิตที่ค่อนข้างว่องไว แต่มันก็ยังไม่อาจแตะต้องแม้แต่เส้นใยเสื้อผ้าของมู่หนิงเสียได้เลย หมัดอีกหมัดหนึ่งถูกส่งออกไป ครึ่งหนึ่งของซอมบี้เหล็กผ้าสีเทาติดอยู่กับพื้นดิน แต่ทั้งหมัดและแรงกระแทกที่เกิดขึ้นกลับไม่อาจทำอันตรายมู่หนิงเสียได้ เธอยืนอยู่ห่างออกไปเพียงนิ้วเดียวจากระยะเข้าประลัยของหมัด “เจ้าดูถูกพลังของซอมบี้เหล็กผ้าสีเทาของข้าเกินไป ข้าเพียงแค่ให้มันใช้ความเร็วเพียงร้อยละเจ็ดสิบเพื่อทดสอบพลังของเจ้า ไม่ช้าก็เร็ว มันจะสอนเจ้าให้รู้ว่าการเคลื่อนไหวโดยไม่ทิ้งเงาไว้เบื้องหลังนั้นเป็นอย่างไร!” เซเยดหัวเราะเยาะ “ข้าเกรงว่ามันคงไม่มีโอกาสอีกแล้ว” มู่หนิงเสียตอบกลับอย่างใจเย็น เธอยืนอยู่เฉย ๆ ไม่ขยับเขยื่อน ลมไม่ได้ปรากฏขึ้นใต้รองเท้าเหลืองสูงของเธออีกต่อไปเมื่อเธอปล่อยให้ “ร่องรอยลม” ของเธอหมดอายุลง เซเยดยิ้มเย้ยหยัน สายตาของเขาเปล่งประกายแสงแดงแปลกประหลาดขณะที่สั่งซอมบี้เหล็กผ้าสีเทาให้โจมตีด้วยความเร็วเต็มที่! “อาห์ไท! โจมตี! “อาห์ไท... รีบดึงกำปั้นออกมาจากพื้นดินแล้วฟาดผู้หญิงคนนั้นซะ! “สารเลว! ทำอะไรอยู่!” เซเยดยังคงสั่งการ แต่ซอมบี้เหล็กผ้าสีเทากลับไม่ตอบสนองต่อคำสั่ง ผู้หญิงคนนี้ใช้สายจิตหรือไม่? ไม่ถูกต้อง ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่จอมเวทย์ขั้นสูง ทั้งยังไม่ได้ดูเหมือนว่าซอมบี้จะหลุดออกจากการควบคุมของเขา นั่นหมายความว่าซอมบี้ของเขาเคลื่อนไหวไม่ได้อีกแล้วกระนั้นหรือ? เซเยดสรุปผลอย่างรวดเร็ว เขาสังเกตดูซอมบี้เหล็กผ้าสีเทาอย่างใกล้ชิด เซเยดตกตะลึงเมื่อมองดูให้ลึกลงไป ซอมบี้เหล็กผ้าสีเทาของเขาถูกปกคลุมด้วยชั้นน้ำแข็งบาง ๆ แม้กระทั่งผิวเหล็กก็กลายเป็นใสด้วยความหนาวเหน็บ ผ่านทางผิวเหล็กที่โปร่งแสง เซเยดเห็นว่าภายในของซอมบี้เหล็กผ้าสีเทาแข็งตัวจนกลายเป็นน้ำแข็งแทบทั้งหมด -เกิดขึ้นได้อย่างไรรวดเร็วนัก?- เซเยดงุนงง เขาไม่อาจเข้าใจได้ว่าทุกสิ่งเกิดขึ้นได้อย่างไร เขาเห็นมู่หนิงเสียใช้ “การแผ่กระจายของน้ำแข็ง” แต่ตามความเข้าใจของเขา แม้แต่หัวใจวิญญาณที่แข็งแกร่งที่สุดก็ไม่มีทางแช่แข็งซอมบี้เหล็กผ้าสีเทาของเขาได้ในเวลาอันสั้นเช่นนี้! —— ซอมบี้เหล็กผ้าสีเทาพยายามเคลื่อนไหวด้วยกำลังดิบ แต่การเคลื่อนไหวของมันคล้ายกับตุ๊กตาไม้แก่ ๆ มู่หนิงเสียยืนอยู่ห่างจากมันไม่ถึงยี่สิบเมตร ขณะที่กระซิบเสียงเบา ๆ พลังความเย็นยังคงซึมซาบเข้าสู่ผิวของสิ่งที่ไม่มีชีวิตนี้ต่อไป ธาตุน้ำแข็งมีประสิทธิภาพอย่างยิ่งต่อซอมบี้หรือโครงกระดูก เนื่องจากร่างกายของสิ่งที่ไม่มีชีวิตแตกต่างจากสิ่งมีชีวิตที่มีหลอดเลือด เส้นเลือด และกล้ามเนื้อ สิ่งที่ไม่มีชีวิตเหล่านี้มีโครงสร้างร่างกายและองค์ประกอบที่เรียบง่าย แม้กระทั่งการโจมตีของพวกมันก็มักคาดเดาได้ง่าย มู่หนิงเสียไม่จําเป็นต้องแช่แข็งร่างกายของซอมบี้ทั้งหมด เธอเพียงแค่ต้องเน้นที่ข้อต่อสําคัญบางจุดเพื่อบกพร่องการเคลื่อนไหวของมัน ไม่ว่าสิ่งที่ไม่มีชีวิตจะแข็งแกร่งหรือแข็งแรงเพียงใด ก็จะกลายเป็นตุ๊กตากลไกที่ถูกทอดทิ้ง ไม่อาจก่อภัยคุกคามใด ๆ เพิ่มเติมได้! “ตายแล้ว รีบขยับไป ใช้พลังของเจ้าเพื่อหักน้ำแข็ง!” เซเยดเรียกร้อง เขาไม่อาจเชื่อว่าซอมบี้เหล็กผ้าสีเทาของเขาถูกจัดการได้ง่ายดายเพียงนี้! ซอมบี้เหล็กผ้าสีเทาได้รับคำสั่ง แต่มันกลับไม่อาจขยับร่างกายได้ มันยังคงนิ่งอยู่เฉย ๆ ณ ที่เดิม “แช่แข็ง!” มู่หนิงเสียบรรจุพลังจนสุด กำลังความเย็นอันรุนแรงถูกส่งทะลวงเข้าสู่สิ่งที่ไม่มีชีวิต ชั้นน้ำแข็งบาง ๆ ที่ปกคลุมซอมบี้เหล็กผ้าสีเทาหนาขึ้น ซอมบี้เหล็กสีเทากลายเป็นสีขาวทั้งตัว ดูราวกับมนุษย์หิมะในตอนนี้ “จานลม!” มู่หนิงเสียใช้มนต์คาถาอย่างคล่องแคล่ว ด้วยการโบกมือ ลมพัดกระโชกแรงกล้าขึ้นหลังจากเดินทางไปไกลจากมู่หนิงเสียระยะหนึ่ง พายุทอร์นาโดเกิดขึ้นเบื้องหน้ามู่หนิงเสีย มันเติมเต็มท้องฟ้าด้วยหิมะขณะค่อย ๆ เข้าใกล้ซอมบี้เหล็กผ้าสีเทาที่ถูกแช่แข็ง! “ตายแล้ว!” เซเยดสาปแช่งทันที โดยปกติแล้ว จานลมเล็ก ๆ ไม่อาจทำอะไรผิวหนังของซอมบี้เหล็กผ้าสีเทาได้เลย ความแข็งแกร่งในการป้องกันของมันยังแข็งแกร่งกว่าซอมบี้ดาบแห่งความตายเสียอีก ทว่า ซอมบี้เหล็กผ้าสีเทาตอนนี้ถูกเคลือบด้วยน้ำแข็ง ซึ่งจะทำให้วัตถุที่แข็งแกร่งที่สุดก็กลายเปราะบาง จานลมจะแหลกสลายซอมบี้เหล็กผ้าสีเทาให้แหลกเป็นเสี่ยง ๆ ในทันที! หากสิ่งที่ไม่มีชีวิตแตกเป็นเสี่ยง ๆ การซ่อมแซมให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมนั้นเป็นไปได้ยากยิ่ง เซเยดรีบสั่งซอมบี้ดาบแห่งความตายให้โจมตีแบบตื่นตระหนก เขาต้องหยุดยั้งจานลมจากการทำลายซอมบี้เหล็กผ้าสีเทาให้ได้ในทุกราคา! ซอมบี้ดาบแห่งความตายย่างเท้าอย่างหนัก มีเนื้อหนังสั่นไหวไปตามก้าวย่างแต่ละก้าว มันชักดาบสีดำขึ้นอีกครั้ง สิ่งมีชีวิตนี้พุ่งเข้าประจันบานและยืนหยัดขวางหน้าซอมบี้เหล็กผ้าสีเทา ก่อนจะฟาดฟาดฟาดฟันพายุทอร์นาโด! แรงกระแทกของดาบสีดำปะทะกับจานลม: พายุทอร์นาโด พายุทอร์นาโดที่สูงอย่างน้อยสิบเมตรถูกหั่นเป็นเสี่ยง ๆ ด้วยกำลังดิบ มันแตกสลายไปเป็นลมหมุนหลายเกลียวที่กระจายตัวไปในทุกทิศทาง บรรดานักเรียนที่เฝ้าสังเกตการณ์การต่อสู้อ้าปากค้าง -มันสามารถหั่นเวทมนตร์ลมระดับกลางให้ขาดได้อย่างนั้นหรือ? ซอมบี้ดาบแห่งความตายแข็งแกร่งเพียงใดเช่นนี้!- มู่หนิงเสียอยู่ใกล้กับจุดที่เกิดการปะทะมาก เธอตอบสนองอย่างรวดเร็วและลอยตัวหนีไปห่างจากซอมบี้ดาบแห่งความตายห้าสิบเมตร! แรงดำที่ถูกดาบส่งออกมาจึงหยุดอยู่ห่างจากเธอราว ๆ สี่เมตร หากมู่หนิงเสียคิดง่าย ๆ ว่าดาบมุ่งเป้าไปที่จานลมเท่านั้น เธอก็คงได้รับบาดเจ็บสาหัสไปแล้วในตอนนี้... เธอเงยหน้าลงมาและเห็นรอยแยกบนแขนเสื้อของเธอ มีเลือดสด ๆ ไหลซึมออกมาจากรอยแยกยาวห้าซนติ สีหน้าของมู่หนิงเสียเยือกเย็น รอยแยกจะไม่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการต่อสู้ของเธอ แต่มันเป็นสัญญาณว่าความไวในการตอบสนองของเธอยังไม่รวดเร็วพอ หากเธอช้าไปเพียงนิดเดียว แขนของเธอคงถูกตัดขาดจากร่างไปแล้ว! มู่หนิงเสียไม่ได้หมดหวังในการต่อสู้ เธอเหยียบพื้นดินอย่างหนัก “แถวน้ำแข็งผนึก!” น้ำแข็งที่ปกคลุมพื้นดินพุ่งขึ้นสู่อากาศ มันไม่ได้ตกลงสู่พื้นดินอีก แต่ลอยอยู่รอบตัวมู่หนิงเสีย... ด้วยความตั้งใจ ผลึกน้ำแข็ง น้ำค้างแข็ง และหิมะเริ่มรวมตัวกันเป็นโซ่ขาวไม่รู้จบ โซ่ดังกล่าวเชื่อมต่อกันกลายเป็นโซ่น้ำแข็งขาวราวกับมีชีวิตที่ยาวประมาณยี่สิบเมตร หลังจากที่โซ่น้ำแข็งเกิดขึ้น มันลอยอยู่รอบตัวมู่หนิงเสียราวกับมีชีวิต...