Chapter 1538 หัวขโมยผู้กล้าหาญ เกรย์ไม่ได้ลงมือทำอะไร เขาทำเพียงยืนดูอยู่ห่างๆ ขณะที่พื้นที่ตรงนั้นตกอยู่ในความโกลาหล บางคนพยายามฉวยโอกาสจากความวุ่นวายเพื่อคว้าสมบัติที่ยังคงเปล่งแสงอันน่าตื่นตะลึงออกมา แต่พวกเขาทั้งหมดกลับถูกโจมตี บ้างก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส บ้างก็ถึงกับถูกสังหารในทันที ผู้ที่ไม่อาจต้านทานการโจมตีเหล่านี้ได้ล้วนจบชีวิตลงในชั่วพริบตา จำนวนของผู้ที่อยู่ในระดับผู้ทรงอิทธิพลขั้นสูงสุด (Peak Venerable) ที่อยู่ที่นั่นมีมากกว่าร้อยคน ทว่าพวกเขากลับเป็นกลุ่มที่กล้าบ้าบิ่นที่สุด แม้แต่ผู้ทรงอำนาจขั้นที่ 1 (First stage Sovereign) บางคนยังไม่กล้าเสี่ยงเข้าไปอย่างสะเพร่า แต่ดูเหมือนผู้ทรงอิทธิพลเหล่านี้จะไม่เห็นค่าชีวิตของตนเอง อย่างน้อยนั่นก็คือสิ่งที่คนอื่นรู้สึก การต่อสู้นั้นนองเลือดและดุเดือด ทุกคนต่างโจมตีเพื่อฆ่าใครก็ตามที่เข้าใกล้จุดนั้น แรงจูงใจนั้นชัดเจน ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้เข้าใกล้สมบัติชิ้นนั้น ผู้ทรงอำนาจขั้นที่ 3 (Third stage Sovereign) ทุกคนที่กำลังต่อสู้อยู่จะร่วมมือกันโจมตีทุกคนที่คิดจะขยับเข้าไป ผู้ทรงอำนาจขั้นที่ 2 (Second stage Sovereign) คงเป็นเรื่องยากที่จะเอาชีวิตรอดจากการโจมตีเช่นนี้หากไม่รีบถอยออกมา นับประสาอะไรกับผู้ทรงอิทธิพลขั้นสูงสุดที่ไม่สนแม้แต่ชีวิตของตัวเอง ผู้คนล้มตาย แต่การต่อสู้ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลง ไม่กี่วินาทีต่อมา ผู้ทรงอำนาจขั้นที่ 3 คนแรกก็เสียชีวิต เขาเป็นชายชราที่พยายามจะคว้าสมบัติมาให้ได้ด้วยทุกวิถีทาง เขาถูกสังหารจากการร่วมมือของทุกคนที่อยู่ที่นั่น แม้แต่เกรย์เองก็ยังแอบโจมตีด้วยเช่นกัน เวลาค่อยๆ ผ่านไป วอยด์ก็สัมผัสได้ถึงบางอย่าง "ถ้าเจ้ายังรอต่อไป สมบัติของเจ้าจะถูกขโมยไปต่อหน้าต่อตาแน่" คำพูดของวอยด์ทำให้เกรย์และเคลาส์ตื่นตัว เกรย์จดจ่อไปที่จุดนั้นและสังเกตเห็นบางคนกำลังค่อยๆ เข้าใกล้สมบัติ สิ่งที่น่าตกใจคือคนผู้นี้อยู่ในช่วงปลายของระดับผู้ทรงอิทธิพล (Late stages of the Venerable Plane) หรือเจาะจงก็คือขั้นที่ 9 หากไม่ใช่เพราะวอยด์ที่มีสัมผัสเฉียบคมยิ่งกว่าผู้ทรงอำนาจขั้นที่ 3 ส่วนใหญ่ ไม่มีทางที่เกรย์จะสัมผัสถึงคนผู้นี้ได้เลย เขายิ้มและเริ่มเคลื่อนไหว ไม่มีทางที่ของสิ่งนี้จะถูกแย่งไปได้ ในเมื่อเขาหมายตาเอาไว้แล้ว เว้นเสียแต่ว่าจะมีผู้ที่อยู่ในระดับกลางหรือปลายของระดับผู้ทรงอำนาจ (Sovereign Plane) ปรากฏตัวออกมา หากไม่เป็นเช่นนั้น เขาไม่มีวันปล่อยมันไปแน่ เกรย์ลงมือด้วยธาตุมิติ สลับตำแหน่งกับผู้ทรงอิทธิพลขั้นสูงสุดแบบสุ่มคนหนึ่ง และสังหารคนที่กำลังต่อสู้อยู่กับคนผู้นั้นทิ้งเสีย ก่อนจะออกจากจุดนั้นในทันทีเพื่อมุ่งตรงไปยังสมบัติ คนอื่นๆ ยังคงต่อสู้กันอย่างดุเดือดในขณะที่เกรย์มุ่งหน้าไปหาของชิ้นนั้นโดยตรง เขาไม่สนใจคนที่กำลังสู้กันอยู่ ตราบใดที่เขาระมัดระวัง ไม่มีทางที่พวกเขาจะสัมผัสถึงการปรากฏตัวของเขาได้ ไม่นานนัก ทันทีที่เกรย์มาถึง เขาก็เห็นร่างหนึ่งในชุดคลุมกำลังคว้าของสิ่งนั้นไป ในจังหวะที่เขาเตรียมจะลงมือ ร่างนั้นก็หายวับไปด้วยความเร็วแสง 'บ้าเอ๊ย!' เขาไม่เสียเวลาเปล่าและพุ่งตัวตามไปทันที ร่างนั้นได้ของไปแล้ว และเขาก็เป็นคนที่ยืนอยู่ใกล้ที่สุด ไม่ว่าจะพยายามอธิบายอย่างไร ทุกคนก็จะพูดว่าเขาเป็นคนเอาไป ดังนั้นเขาจึงไม่กล้ารั้งรอ ในตอนที่เขาวับหายไป เขาสัมผัสได้ถึงการโจมตีบางอย่าง แต่เขาก็สามารถหนีออกจากพื้นที่นั้นได้อย่างสำเร็จ เขาไม่ได้แค่หนีเพียงอย่างเดียว แต่เขากำลังไล่ตามร่างในชุดคลุมนั้นไป คนผู้นี้อาจจะเร็วก็จริง แต่ถึงอย่างไร อีกฝ่ายก็ยังอยู่ในระดับผู้ทรงอิทธิพลเท่านั้น เกรย์ตามทิศทางที่อีกฝ่ายหลบหนีไป และส่งวอยด์กับหัวหน้ากระต่ายไปอีกสองทิศทาง เมื่อทั้งสามคนกระจายกำลังกัน พวกเขาก็ย่อมต้องสัมผัสได้ถึงร่องรอยของหัวขโมย 'เจอตัวแล้ว' หัวหน้ากระต่ายติดต่อเกรย์กลับมา มันคือตัวที่สัมผัสถึงการปรากฏตัวของคนที่ขโมยสมบัติไปได้ เกรย์และวอยด์ตรงไปยังจุดนั้น และหลังจากติดตามคำบอกทางของหัวหน้ากระต่าย เกรย์ก็เข้ามาในถ้ำแห่งหนึ่ง เกรย์กวาดสายตามองไปรอบๆ ไม่เห็นอะไรที่น่าสงสัย เขาจึงเดินลึกเข้าไปในถ้ำและสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป บนผนังมีหินเรืองแสงที่ให้ความสว่างแก่ถ้ำ เขาซ่อนออร่าของตนเองและเดินลึกเข้าไป ไม่นานนักเขาก็เห็นร่างในชุดคลุมอยู่ใกล้กับประตูบานหนึ่ง ร่างนั้นกำลังจะเปิดประตู ในตอนนั้นเองที่เขาเอ่ยขึ้น "ข้าประหลาดใจจริงๆ ที่เจ้าสามารถซ่อนตัวจากพวกเขาทั้งหมดได้" เกรย์กล่าวพร้อมกับเดินออกมา ร่างในชุดคลุมหันกลับมามองเกรย์ อีกฝ่ายไม่สามารถสัมผัสถึงระดับพลังของเกรย์ได้ ซึ่งบ่งบอกว่าเขาแข็งแกร่งกว่า "ข้าไม่ฆ่าคนโดยไม่มีเหตุผล ส่งมันมาแล้วข้าจะปล่อยเจ้าไป" น้ำเสียงของเกรย์เย็นเยียบลง ร่างในชุดคลุมยังคงจ้องมองเกรย์โดยไม่ขยับเขยื้อน เกรย์ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน แต่เขาก็ไม่สนใจ ไม่ว่าคนผู้นี้จะเป็นใคร เขาก็จะชิงของชิ้นนั้นมาให้ได้ "เจ้าแค่ขั้นที่ 9 ข้าสามารถฆ่าเจ้าได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว อย่าบีบให้ข้าต้องลงมือ" เกรย์ไม่ได้อยากกลายเป็นนักฆ่าไร้สติ คนส่วนใหญ่น่าจะยอมส่งสมบัติให้เมื่อเผชิญหน้ากับคนที่แข็งแกร่งกว่า และเกรย์ก็คาดหวังว่าจะเป็นเช่นนั้น แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือ ร่างนั้นกลับไม่มีท่าทีว่าจะยอมส่งของชิ้นนั้นให้เลย เขาพ่นลมหายใจอย่างเย็นชาและก้าวเท้าออกไป ด้วยธาตุลม เขาปลดปล่อยกระแสลมอันทรงพลังซัดร่างนั้นลอยขึ้นไปในอากาศ อีกฝ่ายพยายามขัดขืน แต่เมื่อต้องเจอกับเกรย์ที่อยู่ในระดับผู้ทรงอำนาจขั้นที่ 1 แม้แต่คนในระดับเดียวกันยังแทบจะต้านทานไม่ได้ นับประสาอะไรกับคนที่อยู่ในระดับผู้ทรงอิทธิพลขั้นที่ 9 ผ้าคลุมของอีกฝ่ายปลิวหลุดออกไปในขณะที่ร่างนั้นถูกกระแทกเข้ากับผนังข้างๆ เกรย์ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นใคร แต่เขาก็ไม่หยุดมือ "ส่งมันมา" น้ำเสียงของเขายังคงเย็นชาเช่นเดิม เบื้องหน้าของเขาคือหญิงสาวนางหนึ่ง นางมองเกรย์ด้วยสีหน้าขมขื่น ความดื้อรั้นปรากฏชัดบนใบหน้า "ข้ามตายเสียดีกว่า" นางกล่าวหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง "ข้าไม่มีเวลามาเล่นกับเจ้าหรอกนะ" เกรย์ก้าวไปข้างหน้าและออร่าของเขาก็เปลี่ยนไป จิตสังหารแผ่ซ่านออกมาอย่างเห็นได้ชัด