Chapter 906 เคลาส์ ปะทะ เกรกอรีที่ 3 ผู้ชมสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในท่าทีของนักสู้ทั้งสอง และรู้ดีว่าสถานการณ์กำลังจะพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด ไม่นานนัก การโจมตีก็เริ่มพุ่งกระจายไปทั่วลานประลองจากฝั่งหนึ่งไปยังอีกฝั่งหนึ่ง เคลาส์ใช้ความสามารถน้ำแข็งของเขาอย่างเต็มกำลัง สร้างการโจมตีหลายรูปแบบพร้อมกัน เขาใช้หนึ่งในสุดยอดวิชาของฝ่ายจันทรา ดูราวกับว่ามีดวงจันทร์ปรากฏขึ้นเบื้องหลังเขา พร้อมกับแผ่รัศมีอันเจิดจ้าออกมา เขาดูราวกับเทพเจ้าในรูปลักษณ์นี้ เมื่อมีดวงจันทร์อยู่เบื้องหลัง พลังความสามารถน้ำแข็งของเขาก็เพิ่มขึ้นถึงสิบเปอร์เซ็นต์ แม้มันอาจจะดูไม่มากนัก แต่ในการต่อสู้ระดับนี้ นี่อาจเป็นสิ่งที่เขาต้องการเพื่อพลิกสถานการณ์ให้กลับมาเป็นฝ่ายได้เปรียบ เกรกอรีใช้ดาบสายฟ้าขนาดยาว พยายามฟาดฟันดวงจันทร์น้ำแข็งเบื้องหลังของเคลาส์ให้แตกสลาย เคลาส์ย่อมไม่เปิดโอกาสให้เขาทำเช่นนั้นได้ง่ายๆ เขาป้องกันด้วยกำแพงน้ำแข็ง แต่เขากลับต้องประหลาดใจเมื่อกำแพงนั้นเกิดรอยร้าวจากการโจมตี 'พลังโจมตีของเขาเพิ่มขึ้นงั้นหรือ' เขาตกตะลึง อย่างไรก็ตาม พลังโจมตีของเกรกอรีไม่ได้เพิ่มขึ้นแต่อย่างใด ทว่าวิชาที่เขาใช้นั้นเหนือกว่าการโจมตีครั้งก่อนๆ จึงส่งผลให้พลังโจมตีรุนแรงขึ้น ความสามารถน้ำแข็งของเคลาส์เพิ่มขึ้นสิบเปอร์เซ็นต์ กำแพงน้ำแข็งที่เขาสร้างขึ้นจึงแข็งแกร่งกว่าที่เขาเคยทำมา ก่อนหน้านี้เกรกอรีไม่สามารถเจาะกำแพงน้ำแข็งได้เลย แต่คราวนี้เขากลับทำให้มันร้าวได้ ตู้ม! ปัง! โครม! การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป แม้แต่คนจากตระกูลโรเบิร์ตสันก็ยังไม่อาจซ่อนความตกใจที่มีต่อความแข็งแกร่งของเคลาส์ไว้ได้ เคลาส์กำลังต่อสู้กับเกรกอรี และทั้งคู่ก็แทบจะสูสีกันหลังจากที่เขาสร้างดวงจันทร์น้ำแข็งดวงนั้นขึ้นมา แม้แต่พลังโจมตีของเขาก็เพิ่มขึ้น ซึ่งเป็นสิ่งที่ยอดฝีมือระดับเซียนขั้นต้นขึ้นไปต่างสังเกตเห็น "ฝ่ายจันทรานี่น่ากลัวจริงๆ" โลธาร์ให้ความเห็นเมื่อได้เห็นภาพนั้น "แน่นอน พวกเขาเป็นฝ่ายระดับแนวหน้า คุณคาดหวังอะไรอีกล่ะ?" แม่ของลูเธร่ากล่าวเสริม โลธาร์ไม่ได้พูดอะไรต่อเพราะเขากำลังจดจ่ออยู่กับการต่อสู้ เคลาส์สร้างเสาน้ำแข็งขนาดใหญ่หมายจะฟาดใส่เกรกอรี แต่เกรกอรีโต้กลับด้วยการใช้ดาบสายฟ้ายาวตัดเสาน้ำแข็งนั้นจนขาดเป็นสองท่อน ดาบสายฟ้ายืดขยายออกและพุ่งจู่โจมต่อไปทางเคลาส์ ในที่สุดกำแพงน้ำแข็งเบื้องหน้าเคลาส์ก็ทนไม่ไหวและพังทลายลง ส่งผลให้เขาถูกแรงปะทะจนกระเด็นออกไป เขากระแทกเข้ากับพื้นลานประลองจนตัวลอยขึ้นมาสองครั้ง แต่เขาก็รีบลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็วพร้อมกับส่งเศษน้ำแข็งจำนวนมากใส่เกรกอรีที่กำลังพุ่งเข้ามาหาเขา เกรกอรีถูกบังคับให้หยุดและตั้งรับ เขาไม่สามารถบุกเข้าใส่เคลาส์ตรงๆ ได้เพราะเสี่ยงที่จะได้รับบาดเจ็บ ขณะที่เขากำลังปัดป้องเศษน้ำแข็งอยู่นั้น เขาก็สังเกตเห็นบางอย่างเปล่งประกาย พอเขาเบี่ยงศีรษะหลบ สิ่งที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงก็เฉี่ยวเข้าที่แก้มของเขาจนเริ่มมีเลือดไหลออกมา คราวนี้เขาสามารถหลบเข็มน้ำแข็งของเคลาส์ได้ทัน เคลาส์ซ่อนมันไว้ในกลุ่มเศษน้ำแข็งเพื่อดึงความสนใจก่อนจะปล่อยมันออกมา แต่น่าเสียดายที่เกรกอรีระแวดระวังตัวอยู่จึงหลบได้ทัน บริเวณที่เขาได้รับบาดเจ็บเริ่มแข็งตัวขึ้น แต่เนื่องจากการโจมตีไม่ได้แทงลึกเข้าไป การแข็งตัวจึงหยุดลงหลังจากนั้นครู่หนึ่ง ดาบสายฟ้าที่เขาถืออยู่ขยายขนาดขึ้นอย่างกะทันหันและเขาก็เหวี่ยงมันเข้าใส่เคลาส์ ดาบนั้นทำลายเศษน้ำแข็งทั้งหมดจนหมดสิ้นก่อนจะพุ่งเข้าถึงตัวเคลาส์ เคลาส์สร้างดาบของตัวเองขึ้นมา มันทำจากน้ำแข็ง และด้วยความช่วยเหลือจากดวงจันทร์เบื้องหลัง มันจึงเป็นหนึ่งในดาบน้ำแข็งที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา ดาบทั้งสองปะทะกัน เกิดเป็นกระแสลมรุนแรงกระจายไปทั่วลานประลองจากการปะทะครั้งนี้ ทั้งคู่เหวี่ยงดาบเข้าใส่กันซ้ำแล้วซ้ำเล่า เกรกอรีสร้างค้อนดินขึ้นมาอย่างกะทันหันและฟาดลงบนพื้น ลานประลองสั่นสะเทือนจากการโจมตีและเริ่มเปลี่ยนรูปทรงไป เคลาส์เห็นดังนั้นจึงไม่อยากยอมแพ้ เขาจึงกางมือออกและผืนน้ำก็เริ่มเอ่อล้นขึ้นมาบนลานประลอง 'เล่นแบบนี้ใช่ไหม' เขาคิดในใจ เกรกอรีรู้ว่าเคลาส์คงไม่ยอมให้เขาทำตามใจชอบแน่ จึงล้มเลิกความคิดนั้นแล้วหันมาโจมตีต่อด้วยธาตุสายฟ้าและธาตุดิน เคลาส์ไม่ยอมผ่อนแรงแม้เกรกอรีจะหยุดแผนการไปแล้ว เขาคิดว่าบางทีอีกฝ่ายอาจจะทำต่อในภายหลัง ในขณะที่พยายามจะป้องกันการโจมตีหนึ่ง เขาถูกเสาดินที่โผล่ขึ้นมาจากด้านข้างกระแทกเข้าที่แผ่นหลังอย่างจัง เขาสำลักเลือดออกมาเต็มปาก ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วร่าง นี่เป็นการต่อสู้ตัวต่อตัวที่ยาวนานที่สุดครั้งหนึ่งที่เขาเคยเจอ และสถานการณ์ตอนนี้ก็ดูไม่สู้ดีนักสำหรับเขา แม้เขาจะบีบคั้นเกรกอรีจนถึงขีดจำกัด แต่เขาก็ยังเป็นฝ่ายตามหลังอยู่ดี เกรกอรีฉวยโอกาสจากข้อได้เปรียบของตนเองได้อย่างสมบูรณ์แบบ เมื่อการต่อสู้ดำเนินต่อไป ในที่สุดเกรย์ก็รู้ว่าเคลาส์จะต้องแพ้ 'น่าเสียดาย เขาสู้ได้ดีมากแล้ว' เขากล่าวกับวอยด์ วอยด์พยักหน้า เหล่ายอดฝีมือจากตระกูลโรเบิร์ตสันและตระกูลบราวน์ต่างรู้สึกสงสารเคลาส์อยู่บ้าง แม้จะพยายามอย่างหนักแต่เขาก็ยังไปไม่ถึงจุดหมาย หากเขาอยู่ในระดับเซียนขั้นสาม ผลการต่อสู้อาจจะเปลี่ยนไป และโอกาสชนะของเขาก็คงจะสูงกว่าของเกรกอรี ไม่กี่นาทีต่อมา เคลาส์ก็ล้มลงบนพื้น พ่ายแพ้ไปในที่สุด สภาพของเกรกอรีก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันนัก แต่เขาก็ยังคงยืนหยัดอยู่ได้ การต่อสู้กินเวลาไปกว่ายี่สิบห้านาที และนักสู้ทั้งสองก็ได้ต่อสู้อย่างเต็มที่จนสุดความสามารถ ผู้อาวุโสจากตระกูลบราวน์ปรากฏตัวขึ้นบนลานประลองและหยุดไม่ให้เกรกอรีโจมตีต่อ "เกรกอรีเป็นผู้ชนะ" หลังจากประกาศผล ทุกคนถึงได้สติกลับมา คนส่วนใหญ่รู้สึกเสียดายแทนเคลาส์ที่ต้องพ่ายแพ้ไปหลังจากได้แสดงฝีมือให้เห็นขนาดนั้น เกรกอรีอาจจะเป็นผู้ชนะ แต่เคลาส์คือคนที่ทุกคนจะจดจำเมื่อมีการพูดถึงการต่อสู้ในครั้งนี้ เกรย์เดินขึ้นไปบนลานประลองแล้วประคองตัวเคลาส์ขึ้นมา "นายทำได้ดีมากแล้วเพื่อน" "ฉันก็ยังแพ้อยู่ดี" เคลาส์กล่าวด้วยสีหน้าห่อเหี่ยว "นายจะชนะในครั้งหน้า ฉันมั่นใจ" เกรย์ปลอบใจเขา เขากำลังจะพาเคลาส์ลงจากลานประลองเมื่อเกรกอรีหยุดพวกเขาไว้ "ถึงตาฉันบ้าง" เสียงของเขาดังก้องไปทั่วบริเวณ "หือ? นายหมายความว่ายังไง?" เกรย์หันกลับมา "ถึงตาฉันที่จะพูดถึงข้อตกลงของการต่อสู้บ้างแล้ว" เกรกอรีกล่าวพร้อมรอยยิ้มที่มุมปาก