Chapter 955

เผยแพร่เมื่อ 14 มี.ค. 2569 04:11

บทที่ 955: รีซ – การจับกุม ตอนที่ 1 (เล่ม 5) ~~ รีซ ~~ เราไม่ปล่อยให้เวลาสูญเปล่า ทันทีที่ตกลงกันได้ทุกอย่าง ผมก็รีบออกเดินทางไปกับคนอื่นๆ เพื่อให้แน่ใจว่าเราจะรวบตัวคนพวกนี้ได้ หากเรารอช้านานเกินไป พวกมันอาจระแวงว่าเรากำลังตามมาและนั่นจะทำให้เราเสี่ยงที่จะพลาดตัวพวกมันไป เราไม่ต้องการให้ผู้นำของตระกูลนี้ล่วงรู้ถึงแผนการของเราแล้วมาขัดขวางเราได้ ไม่หรอก การมุ่งหน้าไปเดี๋ยวนี้แหละคือทางเลือกที่ดีที่สุด ไม่ได้มีเพียงแค่พวกเราที่ทรินิตี้เลือกมาปฏิบัติการเล็กๆ นี้เท่านั้น แต่เรายังพาเจ้าหน้าที่หน่วยบังคับใช้กฎหมายไปด้วย ในตอนที่ผมกำลังจะออกไป ผมได้พาเราลินน์, แจ็คสัน, เดวอน, แอนดรูว์ และคนอื่นๆ อีกสองสามคนไปด้วย เราจำเป็นต้องทำให้เรื่องนี้ดูเป็นทางการให้มากที่สุด เรายังเตรียมตัวให้ดูเหมือนตำรวจอีกด้วย แม้เราจะไม่จำเป็นต้องใส่เสื้อกันกระสุนเลยก็ตาม แต่มันก็ช่วยได้เพราะที่หน้าอกมีตัวอักษร POLICE สีเหลืองสว่างพิมพ์ไว้อยู่ เรามีทั้งหมวกแก๊ปและหมวกนิรภัยให้เลือกใส่เพื่อช่วยปิดบังตัวตนของเราจากพวกไอ้สารเลวที่ชอบฆ่าคนพวกนั้น สรุปแล้ว ผมคิดว่าการเนียนเป็นตำรวจจริงๆ คือวิธีที่ดีที่สุด และคนอื่นๆ ก็เห็นด้วยกับผม ยิ่งลดความสงสัยที่มีต่อตัวผมและสมาชิกในทีมที่ไม่ใช่เจ้าหน้าที่กฎหมายได้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี ผมไม่ต้องการให้ภาพเหตุการณ์การบุกจับกุมนี้หลุดออกไปจนมีใครจำผมได้ในฐานะมหาเศรษฐีที่คิดว่าตัวเองจะทำอะไรก็ได้ ไม่เลย นั่นไม่เป็นผลดีแน่ๆ ..... เราไม่ได้เดินทางด้วยเท้าหรืออะไรแบบนั้น เพราะเราไม่ใช่สัตว์ แต่เราใช้รถเอสยูวีสีดำบางคันที่ผมเป็นเจ้าของ และคนที่ไม่ได้นั่งรถไปกับผมก็นั่งอยู่ในรถบรรทุกหน่วยส.ว.า.ท.ที่แอนดรูว์หามาให้เรายืม ซึ่งนั่นก็เป็นที่ที่อุปกรณ์ส่วนใหญ่ของเราถูกเก็บไว้ด้วยเช่นกัน ผมคิดว่าสิ่งหนึ่งที่จะเป็นประโยชน์กับเราในตอนนี้คือการที่มันเป็นเวลาดึกดื่น ซึ่งหมายความว่าคนทั่วไปส่วนใหญ่คงกำลังหลับใหลกันหมดแล้ว นั่นจะช่วยลดความสนใจจากสื่อได้ ในช่วงสิบปีที่ผ่านมาหรือประมาณนั้น ทรินิตี้และผมพยายามที่จะหลบสายตาสื่อมาโดยตลอด มันคงจะอธิบายยากว่าทำไมเราถึงยังดูอ่อนเยาว์ขนาดนี้หลังจากผ่านไปหลายปี ดังนั้นทางที่ดีที่สุดคือหลีกเลี่ยงสื่อไปเลยจะดีกว่า เรานั่งรถมาด้วยความเงียบเชียบจนกระทั่งถึงโรงแรมที่ผมเห็นเมื่อวันก่อน โรงแรมที่ตั้งอยู่ในย่านที่ดูเสื่อมโทรมของเมือง นี่เป็นสถานที่แบบที่ผมไม่เคยคิดอยากจะเหยียบย่างเข้ามา แต่ตอนนี้ผมกำลังจะเข้าไปข้างในนั้นแล้ว ถึงมันจะน่าสะอิดสะเอียนแค่ไหน แต่มันก็เพื่อส่วนรวม อีกอย่าง มันก็เป็นแค่ตึกตึกหนึ่ง ถึงแม้จะเป็นตึกที่สกปรกและน่าจะมีแมลงสาบชุกชุมก็ตาม “ทุกคนพร้อมไหม?” ผมใช้วิทยุที่เรายืมมาจากกรมตำรวจเพื่อติดต่อสมาชิกคนอื่นๆ ในทีมส.ว.า.ท.ปลอม “พร้อมลุยแล้ว” ผมได้ยินเสียงของเชนเป็นคนแรก เขาอยู่กับกลุ่มผู้ชายจำนวนหนึ่งที่หลังรถบรรทุกที่ยืมมา “ไปจับพวกมันกันเถอะ รีซ” ความตื่นเต้นของไรลีย์สัมผัสได้ชัดเจนในตอนที่เขาวิทยุเข้ามาเป็นคนถัดไป “ลงมือกันเลย” คาร์เตอร์เองก็ต้องการปิดบัญชีนี้เช่นกัน และนั่นกำลังกลายเป็นความตึงเครียดที่ก่อตัวขึ้นภายในตัวเขา “เอาล่ะ งั้นเราบุกกันเลย ใช้จมูกของพวกนายดมกลิ่นหาพวกมันให้เจอ” “รีซ?” โนอาห์แทรกเข้ามา “ว่าไง?” ผมเรียกผ่านวิทยุ “เราไปหาพนักงานต้อนรับกะดึกก่อนดีไหม? เราบอกเขาไปว่าเรามีหมายจับสำหรับคนพวกนั้นที่พักอยู่ที่นี่ เผื่อเขาจะบอกเราได้ว่าพวกมันอยู่ห้องไหนกันบ้าง” “ความคิดดี” ผมพยักหน้า เขามีประเด็นที่ถูกต้อง มันจะง่ายกว่าถ้าเราไม่ต้องเสียเวลาค้นหาหนักเกินไป “มากับฉันนะโนอาห์ นายกับฉันจะเข้าไปข้างในนั้น ส่วนเราลินน์กับแจ็คสัน พวกคุณสองคนตามเรามา” เราสี่คนลงจากรถของตัวเองแล้วเดินตรงไปที่หน้าตึก เราสวมอุปกรณ์ครบชุด พร้อมด้วยอาวุธปืนที่เป็นแบบฉบับของทีมส.ว.า.ท. ในระหว่างที่เดิน ผมเห็นโนอาห์กำลังใช้ปากกาเวทมนตร์เล่มหนึ่งที่ทรินิตี้ส่งมาให้เรา “นายทำอะไรน่ะ?” ผมถามเขาตอนที่เขาถลกแขนเสื้อขึ้น “ผมกำลังลงอักขระโน้มน้าวใจไว้บนแขน มันจะช่วยให้เราเกลี้ยกล่อมเขาได้ง่ายขึ้น นายก็น่าจะทำเหมือนกันนะ” “ความคิดดี” ผมพยักหน้าแล้วรับปากกามาจากเขาหลังจากที่เขาทำเสร็จ ตามด้วยผม เราลินน์และแจ็คสันต่างก็ลงอักขระของตัวเองไว้บนแขนเช่นกัน “เอาล่ะ ไปกันเถอะ” ทันทีที่เราก้าวเข้าสู่ตัวอาคาร ผมเห็นว่าตาของพนักงานต้อนรับเบิกกว้างด้วยความตกใจ เขาคงไม่คิดว่าจะมีตำรวจมาบุกกะของเขา แม้นี่จะไม่ใช่การบุกจับกุมของตำรวจจริงๆ ก็เถอะ แต่เราก็กำลังไล่ล่าอาชญากรอยู่ “ม...ม...มีอะไรให้ผมช...ช...ช่วยไหมครับ?” ชายคนนั้นตัวสั่นเทาด้วยความกลัวแทบจะทันที “มีคนกลุ่มหนึ่งพักอยู่ที่นี่ พวกเขาสำเนียงเยอรมัน เพิ่งมาถึงไม่นาน ชื่อบางคนก็มี คลอด, ฟริตซ์, แพทริก, โจนาธาน, มาร์ค, โจนาธาน, คาร์สเทน, ฟิลิปป์, คริสเตียน, ฮันส์ และปีเตอร์” โนอาห์เป็นคนตอบชายคนนั้นก่อน “เอ่อ...ค...ครับ พ...พวกเขาทุกคนเพิ่งเช็กอินเข้ามาเมื่อวันก่อน มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ?” ชายคนนั้นมองดูพวกเราแต่ละคนด้วยความพยายามที่จะไม่ตื่นตระหนก ผมดีใจที่โนอาห์และผมปิดบังใบหน้าเท่าที่จะทำได้ “ฉันคือเจ้าหน้าที่โอซานาจากเอฟบีไอ” เราลินน์ชูตราประจำตัวขึ้น “คนกลุ่มนี้เป็นที่ต้องการตัวในคดีฆาตกรรมต่อเนื่องหลายคดีทั่วโลก สิบสองคนที่เรากล่าวถึงถูกควบคุมตัวไปแล้ว แต่เราได้รับแจ้งว่ายังมีอีกสิบคนที่กำลังพักอยู่ในตึกนี้ เราต้องการเลขห้องของพวกเขาทันที เพื่อความปลอดภัยของตัวคุณและแขกคนอื่นๆ เราขอร้องให้คุณให้ความร่วมมือแล้วค่อยไปหาที่หลบภัยเพื่อปกป้องตัวเองนะ” “ผ...ผมตกอยู่ในอันตรายหรือเปล่าครับ?” กลยุทธ์การใช้ความกลัวได้ผลดีทีเดียว ชายคนนี้หวาดกลัวพวกแจแกนอย่างเห็นได้ชัดในตอนนี้ “เป็นไปได้ค่ะ เราเพิ่งยับยั้งการฆ่าล้างหมู่โดยคนกลุ่มนี้ไปเมื่อตอนเย็นนี้ ตอนนี้เราต้องจับกุมส่วนที่เหลือของกลุ่มมัน โปรดให้ข้อมูลที่เราต้องการมาเถอะค่ะ” แจ็คสันเองก็พูดได้อย่างคล่องแคล่วไม่แพ้คนอื่น ผมอยากจะมีส่วนร่วมบ้าง แต่ผมก็ไม่อยากถูกจำเสียงได้เช่นกัน ดังนั้นผมเลยตัดสินใจนิ่งเงียบไว้ก่อนในตอนนี้ “ต...ตกลงครับ” พนักงานพยักหน้าแล้วเดินไปที่คอมพิวเตอร์ “พวกเขาจองเป็นกลุ่มครับ อยู่ชั้นบนๆ ห้องละสองคน เลขห้องทั้งหมดอยู่ที่นี่ครับ” เขากำลังจดมันลงไป “แ...แ...และนี่คือกุญแจสำรองครับ พ...พวกคุณจะได้ไม่ต้องพังประตูเข้าไป” เขาเอื้อมมือไปในลิ้นชักแล้วหยิบกุญแจออกมาหนึ่งพวง เขายื่นทุกอย่างให้เราลินน์ด้วยมือที่สั่นเทา “ป...โปรดช่วยดูแลให้แขกคนอื่นๆ ของผมปลอดภัยด้วยนะครับ” อย่างน้อยชายคนนี้ก็ยังห่วงแขกคนอื่นที่พักอยู่ที่นี่ เขาดูเป็นคนดีใช้ได้เลย เราไม่ลังเลเลยหลังจากได้รายชื่อห้องและกุญแจมาแล้ว เราส่งวิทยุบอกคนอื่นๆ ให้ล้อมตึกไว้ ดีทริช, ชอว์น, เชน, เดวิด, คาร์เตอร์, เทรเวอร์, ไรลีย์, แลนดอน และวาเลเรียนสมทบกับเราสี่คนในตึก ผมมั่นใจว่าเราจะสามารถจับพวกมันมาได้ทั้งหมดแล้วพาไปที่รถบรรทุก เราค่อยๆ ย่างเท้าขึ้นบันไดอย่างเงียบเชียบ ผมไม่อยากให้แขกคนอื่นตื่นขึ้นมาแล้วแจ้งให้พวกแจแกนรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น มีทั้งหมดสิบเอ็ดห้องที่พวกนั้นอยู่ โดยมีห้องพักชั้นละหกห้อง ตอนนี้พวกมันยึดชั้นบนสุดสองชั้นโดยมีห้องว่างหนึ่งห้องที่ชั้นบนสุด เราแยกออกเป็นสองกลุ่มตอนที่ไปถึงชั้นเก้า ครึ่งหนึ่งอยู่ที่นั่นและอีกครึ่งหนึ่งขึ้นไปที่ชั้นสิบ ผมอยู่ในกลุ่มที่ขึ้นไปชั้นสิบ เมื่อเราเข้าประจำตำแหน่งแล้ว เราก็ส่งสัญญาณผ่านวิทยุ “สาม” ผมกระซิบ “หนึ่ง” ความตึงเครียดเพิ่มสูงขึ้น “สอง” ผมชูมือขึ้นกำแน่น ราวกับว่าเมื่อเสร็จสิ้น ผมจะดึงคันโยกเพื่อให้ปฏิบัติการเริ่มต้นหรืออะไรทำนองนั้น “สาม” มือของผมตบลงทันที และผมก็เสียบกุญแจเข้าไปในแม่กุญแจ ได้เวลาลุยแล้ว มีผู้ชายสองคนอยู่ในห้องที่ผมเปิดเข้าไป โนอาห์และไรลีย์อยู่ขนาบข้างผม ส่วนเทรเวอร์, แลนดอน และแจ็คสันอยู่ข้างหลังผม พวกเขาเปิดประตูพร้อมกันและพวกเราทุกคนก็ตะโกนเข้าไปในห้องพร้อมกัน “อย่าขยับ! ตำรวจ! พวกแกถูกจับแล้ว!” เราวางแผนส่วนนี้ไว้ล่วงหน้าแล้ว “อะไรวะเนี่ย?!” หนึ่งในชายที่กำลังหลับตะโกนขึ้นมาขณะกระโจนลงจากเตียงในห้องที่ผมบุกเข้ามา “เกิดอะไรขึ้น?” ชายอีกคนงัวเงียและดูเหมือนจะยังประมวลผลไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น ผมกำลังเล่นบทตำรวจอยู่ หรืออย่างน้อยพวกมันก็คิดแบบนั้น ผมเลยเล็งปืนไปที่พวกมัน โชคดีที่ชายทั้งสองคนสวมชุดนอนสภาพมอมแมมอยู่ อย่างน้อยพวกมันก็ไม่ได้เปลือยกาย นั่นคือสิ่งที่ผมกังวลที่สุด และในตอนที่พวกมันตื่นขึ้นและประมวลผลสิ่งที่เห็น ผมเห็นความตื่นตระหนกแผ่ซ่านไปทั่วใบหน้าของพวกมัน “พวกแกเป็นใคร?” ชายคนแรกถามด้วยสำเนียงเหน่อหนา “ตำรวจ พวกแกถูกจับแล้ว” ผมย้ำพร้อมเล็งปืนไปที่มัน “ลุกจากเตียงแล้วคุกเข่าลงไป” “คริส เกิดอะไรขึ้น?” อีกคนดูเหมือนจะยังงงอยู่เลย ผมสาบานได้เลยว่ามันดูไม่ต่างอะไรกับเด็กคนหนึ่งเลย พวกแจแกนทำแบบนี้กับพวกมันได้ยังไง? มันไม่ถูกต้องเลยจริงๆ “ลงจากเตียงแล้วลงไปที่พื้น แกต้องไปกับฉัน” “ทำตามที่มันบอกไปก่อนเถอะ อังเดร เดี๋ยวเราก็ไม่เป็นไร ท่านลุงจะช่วยเราออกไปเร็วๆ นี้แหละ” คริสดูเหมือนจะคิดว่าตัวเองไม่มีปัญหาอะไรเลย มันลงจากเตียง คุกเข่าลงที่พื้น และเอามือประสานไว้บนหัว อังเดรทำตามมันและผมก็เดินเข้าไปใส่กุญแจมือพวกมัน โนอาห์ที่ไปดูห้องว่างเดินเข้ามาและใส่กุญแจมืออังเดรในจังหวะนั้น ทุกอย่างราบรื่นกว่าที่ผมคิดไว้มาก เราบุกเข้ามาและจับกุมพวกมันได้โดยไม่มีปัญหาใดๆ เลย ผมไม่คิดว่ามันจะเป็นไปได้ แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นจริงแฮะ ก็พวกนี้มันหลับอยู่เลยไม่ได้ตั้งตัวต่อสู้กับเรา ไม่เพียงเท่านั้น เรายังมีอาวุธร้ายแรงเล็งไปที่พวกมันด้วย พวกมันคงไม่คิดอยากจะขัดขืนเราโดยแลกกับโอกาสที่จะถูกยิงจริงๆ หรอก ใช้เวลาห้านาที แค่นั้นแหละ ห้านาทีเราก็ขนพวกมันขึ้นหลังรถบรรทุกจนหมด พวกมันทุกคนถูกคุมตัวไว้เรียบร้อยแล้ว ต่อไปก็มุ่งหน้าไปที่มหาวิทยาลัยเพื่อจัดการพวกที่เหลือ อยากเห็นภาพวาดตัวละครไหม? เข้าร่วมกลุ่มเพื่อดูภาพตัวละคร!!! https://www.facebook.com/groups/chancepack

React

พูดคุย