บทที่ 3751: ผนึกจันทร์สีชาด “ว้าว อาวุธเต๋าจวิน” ผู้คนต่างสะท้าน บางคนถึงกับมีความรู้สึกอยากคุกเข่าลงกราบเมื่อจ้องมองไปยังผนึกนั้น แม้แต่หูเปิ่นและบุตรศักดิ์สิทธิ์มายาก็ยังจ้องมองสมบัติชิ้นนี้อย่างพินิจพิเคราะห์ “จะมีสักกี่คนที่สามารถหยิบอาวุธเต๋าจวินออกมาได้เหมือนนางกัน?” ยอดฝีมือคนหนึ่งพึมพำ “ศิษย์พี่เสี่ยวเยว่มีอาวุธเต๋าจวินจริงๆ ด้วย...” ศิษย์คนหนึ่งจากสำนักทวิลักษณ์ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง ฝูงชนไม่ได้คาดคิดเลยว่านางจะซ่อนความสามารถไว้ได้ลึกถึงเพียงนี้ “สมแล้วที่เป็นทายาทของเต๋าจวิน” ศิษย์บางคนสูดลมหายใจเข้าลึก คนที่สนิทกับนางกล่าวว่า “ข้าเคยได้ยินข่าวลือว่านางมาจากตระกูลเก่าแก่ที่มีสายเลือดเต๋าจวิน ดูท่าจะเป็นเรื่องจริง” “นางคงเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาห้าอัจฉริยะแล้ว” ศิษย์อาวุโสคนหนึ่งแสดงความเห็น ฉีเสี่ยวเยว่รักษาเนื้อรักษาตัวมาโดยตลอดและแทบไม่เคยประลองกับใคร หากวัดกันที่อำนาจและชื่อเสียง นางยังห่างไกลจากหลี่เซียงเฉวียนและจางหยุนจือมากนัก อันที่จริงแม้แต่หลินเฮ่าก็ยังได้รับความนิยมมากกว่านางเสียอีก ในความเป็นจริง นางมักจะเว้นระยะห่างจากเหตุการณ์และเรื่องราวส่วนใหญ่เสมอ นั่นคือเหตุผลที่แม้แต่วันนี้ที่นางก้าวออกมาก็ยังถือเป็นเรื่องน่าประหลาดใจ ด้วยเหตุนี้ คนส่วนใหญ่จึงไม่ได้จดจำนาง จางหยุนจือและหลี่เซียงเฉวียนนั้นโดดเด่นเกินไปเมื่อเทียบกับนาง ดูเหมือนว่าพวกเขาควรจะให้ความสนใจนางให้มากกว่านี้ เพราะแท้จริงแล้วนางกลับมีทรัพยากรมากที่สุดในบรรดาห้าอัจฉริยะ อีกสองคนมีภูมิหลังที่สูงส่งอย่างแน่นอน ทว่าพวกเขาก็ไม่มีอาวุธเต๋าจวินติดตัวมาด้วยอย่างแน่นอน “สำนักทวิลักษณ์มีเสือหมอบมังกรซ่อนอยู่จริงๆ” ยอดฝีมือที่อยู่ที่นี่ต่างมีความคิดเช่นนี้ หูเปิ่นและมายาที่มีชื่อเสียงโด่งดังกว่ามากอาจจะไม่มีอาวุธระดับนี้ ไม่เหมือนกับฉีเสี่ยวเยว่ มีเพียงตูกูหลานเท่านั้นที่มีสีหน้าสงบนิ่งราวกับว่านี่เป็นเรื่องที่คาดไว้อยู่แล้ว “ผนึกจันทร์สีชาดจากเต๋าจวินจันทร์สีชาด” หลิวหวยสือจำอาวุธชิ้นนี้ได้ “มันเป็นเพียงสมบัติที่ไม่สมบูรณ์ ไม่สามารถเทียบกับของจริงได้” เสี่ยวเยว่ไม่ได้ลำพองใจ “นั่นใช่เต๋าจวินอัจฉริยะที่ชะตากรรมไม่แน่ชัดคนนั้นหรือเปล่า?” บรรพชนคนหนึ่งสนทนากับสหายของเขา เต๋าจวินผู้นี้มีอิทธิพลจำกัดเนื่องจากเขาหายตัวไปหลังจากบรรลุธรรมได้ไม่นาน เขาไม่ได้ทิ้งตำนานหรือผลงานอันโดดเด่นเอาไว้ ในช่วงเยาว์วัย บางคนถึงกับยกย่องให้เขาเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งแปดแดนร้าง ชะตากรรมของเขาช่างน่าเศร้าและผู้คนต่างก็ลืมเลือนเขาไป เขาตายเร็วเกินไปและไม่ได้ขัดเกลาผนึกนี้จนเสร็จสมบูรณ์ มันจึงไม่อาจนับว่าเป็นอาวุธเต๋าจวินที่สมบูรณ์ได้ อย่างไรก็ตาม หลิวหวยสือก็ยังคงมีสีหน้าที่เคร่งขรึม “ดูเหมือนว่าจะมีความหวังแล้ว” ความตื่นเต้นหวนกลับคืนสู่เหล่าศิษย์แห่งสำนักทวิลักษณ์ “นางจะต้องคว้าชัยชนะด้วยสิ่งนั้นได้แน่” ศิษย์อีกคนกล่าว ไม่ต้องสงสัยเลยว่าโอกาสชนะของนางสูงขึ้นมากในตอนนี้ “ที่แท้นางก็รับคำท้าเพราะเตรียมตัวมาดีนี่เอง” อัจฉริยะคนหนึ่งที่เคยเป็นกังวลในตอนแรกสรุป “เริ่มกันต่อเลย แปดมังกรสวรรค์!” หวยสือคำรามและตวัดแส้ “ตูม!” มังกรสิบหกตัวพุ่งลงมาจากเบื้องบน ตวัดกรงเล็บเข้าใส่ฉีเสี่ยวเยว่ “ทำลาย” นางไม่หวั่นเกรงต่อกระบวนท่าพิเศษนี้และกระโจนขึ้นสู่ท้องฟ้าโดยมีผนึกวางอยู่เบื้องหน้า พลังของผนึกนั้นแฝงไปด้วยอานุภาพของเต๋าจวิน แม้แต่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดก็ยังต้องมอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่าน ย่อมเป็นเช่นเดียวกันกับเหล่ามังกร หลิวหวยสือครางออกมาด้วยแรงปะทะและถูกกระแทกจนปลิวไป แส้ในมือของเขาสลายกลายเป็นผุยผง “เยี่ยม!!” ผู้ชมจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างปรบมือ “ทำได้ดีมาก!” อีกคนตะโกนอย่างตื่นเต้นด้วยความยินดี “เจ้าคือความหวังของสำนักเรา!” ศิษย์คนหนึ่งตะโกนก้อง ตอนนี้ผลการต่อสู้เสมอกันแล้ว ทุกคนจึงสามารถผ่อนลมหายใจได้อย่างโล่งอก บรรยากาศก่อนหน้านี้มันกดดันเกินไป อย่างน้อยตอนนี้ก็ดูเหมือนจะเป็นการต่อสู้ที่สูสีระหว่างพุทธะและธรรมะแล้ว “แข็งแกร่งจริงๆ...” หลิวหวยสือกล่าวขณะที่มีเลือดไหลออกมาจากมุมปาก “พี่หลิว ท่านยังไม่ได้ออกแรงทั้งหมดสินะ ถึงเวลาแล้วล่ะ” เสี่ยวเยว่กล่าวอย่างใจเย็นโดยไม่มีวี่แววของความโอหังหลังจากโจมตีสำเร็จ “ข้าคงต้องทำเช่นนั้นหากอยากจะมีชีวิตรอดไปจากที่นี่” หลิวหวยสือยิ้มขมขื่น ฝูงชนไม่อยากจะเชื่อหู พลังของหวยสือก่อนหน้านี้ก็เพียงพอที่จะข่มขวัญอัจฉริยะทุกคนที่นี่ได้แล้ว เขายังออมมืออยู่อีกหรือ? ความวิตกกังวลหวนกลับคืนสู่เหล่าอัจฉริยะอีกครั้งเมื่อได้ยินเช่นนั้น “ไม่ต้องห่วง ศิษย์พี่เสี่ยวเยว่มีอาวุธเต๋าจวิน” ศิษย์คนหนึ่งกล่าว ไม่รู้ว่าเป็นการเชียร์เสี่ยวเยว่หรือแค่พยายามปลอบใจตัวเองถึงโอกาสที่จะชนะกันแน่ “เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!” มือของหวยสือเริ่มสั่นก่อนที่แส้อีกเส้นจะปรากฏขึ้น แส้เส้นนี้แตกต่างจากเส้นก่อนหน้า มันดูเหมือนโซ่หนาที่ประกอบด้วยข้อต่อสีทอง พายุเริ่มพัดพาก้อนเมฆเบื้องบนออกไปหลังจากที่เขากำมันไว้ มันแผ่พลังระดับสูงสุดออกมา ดูเหมือนว่าเขาจะไม่มีใครหยุดยั้งได้หลังจากเรียกอาวุธชิ้นนี้ออกมา