ตอนที่ 103 "คุณครับ...?" สมาชิกกิลด์ไจแอนท์พากันลนลานเมื่อเห็นจู่ๆ เกริดก็ชักอาวุธออกมา จากนั้นพวกเขาก็เริ่มกระซิบกระซาบกันเอง <ทำไมเขาถึงโกรธขนาดนั้นล่ะ? พวกเราทำอะไรผิดไปหรือเปล่า?> <จะเรื่องอะไรได้ล่ะ? อ๋อ! หรือเป็นเพราะพวกเราทำกับอิเบลลินไว้แบบนั้น? ㅡㅡ;> <อะไรนะ? ㅋㅋ เขาโกรธแทนเพื่อนงั้นเหรอ? ㅋㅋㅋ มันจะเป็นไปได้ไง? ข้อมูลบอกว่าเขาเป็นหน้าใหม่ที่เพิ่งเข้ากิลด์เซดาก้ามาได้ไม่กี่วันเองนะ แค่ไม่กี่วันจะไปรู้สึกผูกพันอะไรขนาดนั้น? คนปกติเขาไม่รู้สึกแบบนั้นหรอก> <เขาอาจจะเป็นคนดีก็ได้ หรือไม่ก็อาจจะรู้จักกับอิเบลลินมาก่อนจะเข้ากิลด์เซดาก้า> <ว้าว... ซวยแล้วแบบนี้ ㅡㅡ ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงคงปวดหัวแน่...> ขณะที่สมาชิกกิลด์ไจแอนท์กำลังเข้าใจผิด สมาชิกอีกคนที่มีชื่อไอดีว่า 'เกรย์แบร์' (Grey Bear) ก็เสนอความเห็นใหม่ขึ้นมา <บางทีเขาอาจจะไม่ได้โกรธเพราะเรื่องอิเบลลินก็ได้ ดูสิ คนคนนั้นไม่ได้มองไปทางอิเบลลินเลยด้วยซ้ำ> สมาชิกกิลด์คนอื่นๆ เริ่มหันมาสนใจคำพูดของเกรย์แบร์ <ถ้าไม่ใช่เรื่องอิเบลลิน แล้วเขาจะโกรธเรื่องอะไรล่ะ?> <พวกนายเห็นทั่งตีเหล็กกับพวกอุปกรณ์การผลิตที่วางอยู่หน้าเตาหลอมนั่นไหม? ดูเหมือนเขากำลังสร้างไอเทมอยู่พอดีน่ะ> <อ๋อ~! อย่างนี้นี่เอง! งานของเขาพังเพราะพวกเราสินะ! เขาเลยปรี๊ดแตก!> ด้วยคำอธิบายของเกรย์แบร์ สมาชิกกิลด์ไจแอนท์จึงคลายข้อสงสัยและเอ่ยขอโทษเกริด "พวกเราขัดจังหวะงานของคุณงั้นเหรอ? ต้องขอโทษจริงๆ นะ เดี๋ยวพวกเราจะชดเชยให้ เพราะงั้นใจเย็นๆ ก่อนแล้วเก็บอาวุธลงเถอะ มาคุยกันดีกว่า พวกเราได้รับคำสั่งจากคุณคริสให้มาเชิญคุณเข้ากิลด์ไจแอนท์น่ะ เป็นไง? ถือเป็นเกียรติมากเลยใช่ไหมล่ะ? ดีใจจนหายโกรธหรือยัง?" สมาชิกกิลด์ไจแอนท์ที่อยู่ในโรงตีเหล็กตอนนี้มีมากกว่า 10 คน พวกเขาเคยไปเยือนโรงตีเหล็กมาแล้วหลายครั้งและเคยเห็นขั้นตอนการสร้างไอเทม ซึ่งปกติจะใช้เวลาเฉลี่ย 2-3 ชั่วโมง หรือถ้าใช้เวลานานหน่อย ช่างตีเหล็กก็นั่งอยู่หน้าเตาไฟประมาณ 3-4 ชั่วโมง ในแต่ละเดือนอาจจะมีไอเทมระดับอีปิค (Epic) หลุดออกมาสักชิ้นสองชิ้น ส่วนที่เหลือก็แค่ขยะ แล้ว 'ช่างฝีมือปริศนา' คนนี้จะต่างกันแค่ไหนเชียว? พวกเขาคิดว่าเกริดก็น่าจะทำงานเหมือนช่างตีเหล็กทั่วไป เพียงแค่สร้างไอเทมอีปิคได้บ่อยกว่าเท่านั้น ความคิดของสมาชิกกิลด์ทั่วไปเหล่านี้ช่างตื้นเขิน พวกเขาดูแคลนงานของเกริดอย่างสิ้นเชิง "เอาละ เก็บดาบไปเถอะ มันดูไม่งามเลยนะที่มาโกรธเป็นฟืนเป็นไฟเพียง 'แค่' เพราะพวกเราขัดจังหวะการสร้างไอเทมน่ะ ฮ่าฮ่า!" "...แค่ งั้นเหรอ?" เกริดชะงักมือก่อนที่จะเหวี่ยงดาบออกไป เสียงกัดฟันดัง *กรอด!* แว่วออกมาอย่างชัดเจน "แค่การสร้างไอเทมงั้นเหรอ? พวกแกเคยลองสร้างไอเทมเองบ้างไหม? กำลังดูถูกอาชีพของฉันอยู่หรือไง? เคยคิดถึงความพยายามและความมุมานะของฉันบ้างไหม! หือ? คิดว่าตัวเองมาจากกิลด์เท่ๆ แล้วจะมาดูถูกฉันยังไงก็ได้งั้นเหรอ!" หมับ! เกริดกำดาบไดนส์เลฟแน่นด้วยแรงโทสะ เขาพร้อมที่จะเข้าสู่การต่อสู้เต็มรูปแบบ อิเบลลินซึ่งรอดตายมาได้อย่างหวุดหวิดด้วยสกิลพาสซีฟ 'ความศรัทธาของนักสู้' (Fighter’s Beliefs) รีบกระซิบหาเกริดทันที - เกริด ใจเย็นก่อนครับ! พวกนั้นมีกันถึง 12 คนเลยนะ! ถ้าสู้คนเดียวเกริดจะบาดเจ็บเอาได้! ช่วยถ่วงเวลาไว้ก่อนจนกว่าผมจะฟื้นตัวเถอะครับ! อิเบลลินเคยร่วมในการล่ามาลาคัสมาก่อน เขาจึงรู้ดีว่าเกริดนั้นแข็งแกร่ง ในตอนนั้นเกริดมีโอกาสพิเศษในการแสดงพลังออกมา แต่ศัตรูในตอนนี้มีถึง 12 คน และเป็นระดับยอดฝีมือ เลเวลของพวกมันน่าจะเกิน 150 ในขณะที่เกริดมีเลเวลเพียง 97 เท่านั้น การจะชนะในการต่อสู้แบบ 1 ต่อ 12 แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย อิเบลลินอยากให้เกริดใจเย็นลง แต่นั่นเป็นเพียงความหวังลมๆ แล้งๆ "ไอ้พวกสวะนี่... ขนาดขอโทษ น้ำเสียงพวกแกยังน่ารำคาญฉิบหาย ฉันจะฆ่าพวกแกให้หมด" เกรย์แบร์เดาะลิ้น 'โง่จริงๆ คำพูดพล่อยๆ ของไอ้พวกงี่เง่านี่ไปกระตุ้นโทสะของช่างตีเหล็กเข้าจนได้' คำสั่งที่พวกเขาได้รับคือต้องเกลี้ยกล่อมหรือลักพาตัวเกริดให้ได้ในขณะที่กำลังหลักของกิลด์เซดาก้าถูกดึงตัวไว้ แต่ปัญหาก็คือหัวหน้ากลุ่มของพวกเขาเพิ่งจะตายไปถึงสองครั้งด้วยฝีมือของอิเบลลินจนถูกบังคับล็อกเอาต์ไปแล้ว 'ตอนนี้ไม่มีหัวหน้าคอยเจรจา สถานการณ์เลยกลายเป็นแบบนี้... แต่ก็ช่างเถอะ' คู่ต่อสู้เป็นแค่ช่างตีเหล็ก ถึงหมวกเหล็กหน้าตาประหลาดกับดาบยักษ์นั่นจะดูน่าเกรงขามในตอนแรก แต่มันก็ไม่มีเหตุผลให้ต้องกลัว 'ช่างตีเหล็กไม่มีทางกวัดแกว่งดาบยักษ์ได้คล่องแคล่วหรอก... ต่อให้เหวี่ยงออกมาก็ไม่เป็นภัยคุกคามอะไร ต่อให้โกรธแล้วจะทำอะไรได้? ถ้าคุยกันไม่รู้เรื่อง ก็แค่ใช้กำลังลักพาตัวไปก็สิ้นเรื่อง' เกรย์แบร์และสมาชิกกิลด์ไจแอนท์เตรียมพร้อมที่จะสยบเกริด จากนั้นเกริดก็ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว *เปรี้ยง!* "เอ๊ะ?" รอยยิ้มหายไปจากใบหน้าของสมาชิกกิลด์ไจแอนท์ทันที นั่นเพราะดาบยักษ์ได้ฟาดฟันลงบนร่างของเพื่อนร่วมกิลด์คนหนึ่งอย่างรวดเร็ว "อ๊ากกกก!" เพียงการโจมตีเดียว เขาไม่ได้ใช้สกิลพิเศษอะไรเลย แค่เหวี่ยงดาบออกไปทื่อๆ แต่พลังชีวิตของเพื่อนร่วมทีมกลับลดลงไปมากกว่าครึ่งในการโจมตีเพียงครั้งเดียว "บ้าน่า!" อาชีพของสมาชิกคนที่ถูกโจมตีคือนักฆ่า ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วนักฆ่าจะมีพลังป้องกันต่ำและพลังชีวิตน้อยอยู่แล้ว หากถูกตัวทำดาเมจ (Damage Dealer) โจมตีจังๆ พลังชีวิตหายไปครึ่งหนึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่คู่ต่อสู้เป็นแค่ช่างตีเหล็กไม่ใช่หรือ? ช่างตีเหล็กเป็นสายอาชีพผลิต พลังโจมตีควรจะอ่อนด้อยสิ ทว่าพลังโจมตีของเกริดนั้นรุนแรงจนผิดปกติ 'ช่างตีเหล็กคนนี้มันอะไรกัน?' 'นักฆ่ามีความเร็วสูงนะ แต่เขากลับถูกโจมตีเข้าจังๆ โดยที่หนีไม่พ้น... จากช่างตีเหล็กเนี่ยนะ?' 'แล้วช่างตีเหล็กใช้ดาบยักษ์ได้ยังไงกันตั้งแต่แรก?' ดาบยักษ์เป็นอาวุธที่นักรบสายพละกำลังสูงๆ เท่านั้นถึงจะใช้ได้ แถมดาบเล่มนี้ยังดูใหญ่และหนักกว่าดาบยักษ์ทั่วไปเสียอีก เกริดที่เป็นช่างตีเหล็กจะใช้มันได้อย่างสมบูรณ์แบบขนาดนี้ได้ยังไง? 'บ้าเอ๊ย! นี่มันเรื่องอะไรกัน!' ในขณะที่กิลด์ไจแอนท์กำลังสับสน เกริดก็ซ้ำนักฆ่าที่กำลังติดสถานะมึนงงจากการโจมตีที่รุนแรงทันที [สมาชิกปาร์ตี้ 'คิโดะ' เสียชีวิตแล้ว] "..." เพื่อนร่วมทีมตายจากการโจมตีเพียงสองครั้ง สมาชิกกิลด์ไจแอนท์ถึงกับตกตะลึง อิเบลลินเองก็ประหลาดใจไม่แพ้กัน 'แข็งแกร่งมาก!' ตอนล่ามาลาคัส เกริดไม่ได้แสดงทักษะการต่อสู้ที่พิเศษอะไรออกมาเลย เขาแค่เป็นคนปิดฉากปลิดชีพมาลาคัสเท่านั้น อิเบลลินจึงคิดว่าเกริดแค่มีค่าสถานะที่สูงและมีเทคนิคการต่อสู้บ้างเพราะเป็นอาชีพลับ แต่บทบาทหลักคือช่างตีเหล็ก ทว่านั่นเป็นการคาดการณ์ที่ผิดมหันต์ เกริดกวัดแกว่งดาบได้อย่างชำนาญราวกับผ่านศึกมานับครั้งไม่ถ้วน สายตาของอิเบลลินมองไม่ผิด เกริดเล่นเป็นนักรบสายดาบยักษ์มานานถึงหนึ่งปี เขาออกล่าในพื้นที่เดิมๆ กับมอนสเตอร์เลเวลต่ำทุกวัน แม้เลเวลจะขึ้นช้า แต่เขาก็ได้สร้างพื้นฐานที่แน่นหนาขึ้นมา และพื้นฐานนั้นก็ได้ผลิบานหลังจากที่เขากลายเป็นผู้สืบทอดของแพ็กม่าและได้รับค่าสถานะที่มหาศาล โดยมีดาบไดนส์เลฟทำหน้าที่เป็นดั่งปีกที่เสริมพลังให้เขา 'ไดนส์เลฟ... สุดยอดจริงๆ!' เกริดรู้สึกทึ่งในอานุภาพของไดนส์เลฟ --- [ไดนส์เลฟ (เลียนแบบ)] ระดับ: ยูนีค (Unique) ความทนทาน: 500/500 พลังโจมตี: 451~635 (+165) ความเร็วโจมตี: -8% * สร้างความเสียหายเพิ่มเติมเท่ากับ 10% ของพลังป้องกันปัจจุบันของเป้าหมาย * ยิ่งจำนวนศัตรูมากเท่าไหร่ พลังโจมตีจะยิ่งเพิ่มมากขึ้น * เพิ่มสกิล 'ประกายแสงสีทอง' (Golden Flash) --- 'ฉันรู้อยู่แล้วว่ามันเป็นอาวุธที่เน้นจัดการกับศัตรูจำนวนมาก แต่ไม่นึกว่าดาเมจจะรุนแรงขนาดนี้...' หลังจากฆ่าคิโดะ สมาชิกอีก 11 คนที่เหลือของกิลด์ไจแอนท์ต่างระบุว่าเกริดคือศัตรู ดาบไดนส์เลฟจึงได้รับพลังโจมตีเพิ่มขึ้นอีก 165 หน่วย (พลังโจมตีเพิ่มขึ้น 15 หน่วยต่อศัตรูหนึ่งคน ซึ่งหากเผชิญหน้ากับศัตรู 100 คน เขาจะได้รับพลังโจมตีเพิ่มถึง 1,500 หน่วย) เมื่อพิจารณาว่าไดนส์เลฟมีพลังโจมตีสูงสุดถึง 635 หน่วย ซึ่งถือว่าเป็นหนึ่งในอาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดในขณะนี้ พลังโจมตีที่เพิ่มเข้ามานี้มากพอที่จะทำลายสมดุลของเกมได้เลย 'ถ้าคำนึงถึงสมดุล... ดาเมจส่วนเพิ่มน่าจะมีขีดจำกัดอยู่มั้ง? แต่อย่างไรก็ตาม ของชิ้นนี้มันสุดยอดจริงๆ' เกริดอดไม่ได้ที่จะชื่นชมมัน 'เมื่อเทียบกับไอเทมระดับยูนีคที่ฉันสร้างเอง ประสิทธิภาพของไดนส์เลฟนั้นโดดเด่นกว่ามาก ฝีมือของฉันในตอนนี้ยังไปไม่ถึงระดับของอัลบาทิโน่เลย' ผู้สร้างดาบไดนส์เลฟคือช่างตีเหล็กเผ่ามนุษย์นามว่า 'อัลบาทิโน่'! เขาเป็นยอดฝีมืออย่างไม่ต้องสงสัย แต่เขาก็ยังไปไม่ถึงระดับ 'ตำนาน' อย่างแพ็กม่า ในทางกลับกัน เกริดเป็นตำนานไปแล้วในฐานะผู้สืบทอดของแพ็กม่า ถึงอย่างนั้นฝีมือเขาก็ยังไม่ทัดเทียมอัลบาทิโน่ มันยังยากเกินไปที่เกริดจะยืดอกยอมรับว่าเขาคือผู้สืบทอดของแพ็กม่าได้อย่างเต็มภาคภูมิ 'ฉันต้องพยายามมากกว่านี้ อันดับแรกฉันต้องข้ามผ่านอัลบาทิโน่ให้ได้ แล้วค่อยไปให้ถึงระดับแพ็กม่า แต่ก่อนหน้านั้น...' เขาต้องกำจัดไอ้พวกสวะนี่ก่อน "ฉันจะทำให้พวกแกต้องชดใช้ที่มาทำลายงานของฉัน! ความโกรธของช่างตีเหล็ก (Blacksmith’s Rage)!" [สกิล 'ความโกรธของช่างตีเหล็ก' ทำงาน พลังโจมตีและความเร็วโจมตีของคุณจะเพิ่มขึ้นอย่างมากเป็นเวลา 20 วินาที] "ย้ากกกกก!" พละกำลังของเกริดพุ่งสูงขึ้น เขาเหวี่ยงดาบไดนส์เลฟออกไปในแนวขนาน สมาชิกกิลด์ไจแอนท์สองคนที่ยืนอยู่ข้างกันถูกฟาดเข้าอย่างจัง *ตูม!* "อั้ก!" "อะไรกัน!" สมาชิกกิลด์คนนั้นใช้อาวุธและโล่ป้องกันการโจมตี แต่พวกเขาก็ไม่สามารถต้านทานน้ำหนักของดาบยักษ์ได้จนต้องถอยกรูดไปหลายก้าว วินาทีที่สัมผัสได้ถึงพลังโจมตีอันน่าสะพรึงกลัว สมาชิกกิลด์ไจแอนท์ก็มั่นใจทันที "นี่มัน... ไม่ใช่แล้ว เขาไม่ใช่ช่างตีเหล็ก!" เกรย์แบร์ตัวสั่นเทิ้ม "พวกเราโดนหลอก! เขาไม่ใช่ช่างฝีมือปริศนา! ไอ้พวกกิลด์เซดาก้าสารเลวนั่นวางกับดักพวกเรา!" "หนีเร็ว! ถอยก่อน!" เมื่อคิดว่าเป็นกับดัก พวกเขาก็ไม่อาจอยู่ต่อได้อีกต่อไป สมาชิกกิลด์ไจแอนท์เริ่มกังวลถึงสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดและเริ่มล่าถอย แต่เกริดไม่มีความคิดที่จะปล่อยพวกมันไป "คิดจะหนีงั้นเหรอ?" เกริดเปิดช่องเก็บของ เขาหยิบ 'มีดสั้นในอุดมคติ' (Ideal Dagger) ออกมาและใช้สกิล 'เคลื่อนที่รวดเร็ว' (Quick Movements) [สกิล 'เคลื่อนที่รวดเร็ว' ทำงาน ค่าความคล่องตัวและอัตราการหลบหลีกของคุณจะเพิ่มขึ้นอย่างมากเป็นเวลา 1 นาที] "ดี" หลังจากยืนยันว่าร่างกายเบาหวิวขึ้นแล้ว เกริดก็พุ่งตามกิลด์ไจแอนท์ไป เขากระโดดเหยียบไหล่ของผู้คนที่มุงดูอยู่ และเหวี่ยงดาบไดนส์เลฟฟาดลงมาจากกลางอากาศ *เปรี้ยง!* "อ๊ากกกก!" สมาชิกกิลด์ไจแอนท์คนหนึ่งที่กำลังวิ่งหนีร้องลั่นและล้มลง เขาตัวสั่นสะท้านเมื่อสัมผัสได้ถึงอานุภาพของดาบไดนส์เลฟ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง หน้าต่างแจ้งเตือนปรากฏขึ้นรัวๆ [คุณถูกโจมตีอย่างรุนแรง!] [คุณได้รับความเสียหาย 5,900 หน่วย] [ความทนทานของ 'เกราะแผ่นเหล็กอดอล์ฟ' ลดลง 80 หน่วย] [ชิ้นส่วนเกราะที่แตกหักปักลึกลงไปในร่างกาย จะเกิดสถานะเลือดไหลต่อเนื่องจนกว่าชิ้นส่วนจะถูกกำจัดออก] "แค่อั่ก! เป็นไปไม่ได้...!" ชายที่ร้องตะโกนออกมามีชื่อว่า 'มาเซบุน' เขาเป็นแทงค์พันธุ์แท้ที่หายาก ซึ่งลงค่าสถานะทั้งหมดไปที่ความอึด (Stamina) เพื่อเพิ่มพลังป้องกัน แต่ด้วยผลของสกิลพาสซีฟ 'วิชาดาบของแพ็กม่า' เกริดจึงได้รับความเสียหายกายภาพเพิ่มขึ้น 20% และอัตราคริติคอลอีก 10% ผนวกกับ 'ความโกรธของช่างตีเหล็ก' ที่เพิ่มพลังโจมตี และผลพาสซีฟของไดนส์เลฟที่จะ 'สร้างความเสียหายเพิ่มเติมเท่ากับ 10% ของพลังป้องกันเป้าหมาย' ดังนั้น พลังป้องกันของมาเซบุนจึงไร้ความหมาย 'ต่อให้เป็นความอึดของออก้า (Ogre) ก็รับการโจมตีนี้ไม่ไหวหรอก!' พวกเขาควรจะเฉลียวใจตั้งแต่เห็นช่างตีเหล็กถือดาบยักษ์แล้ว ชายคนนี้แข็งแกร่งกว่าอิเบลลินที่เป็น 1 ใน 10 ยอดรุกกี้เสียอีก เกริดคืออาวุธลับที่กิลด์เซดาก้าซ่อนไว้ชัดๆ! 'พวกเราพลาดแล้ว' 'ต้องหนีให้พ้น!' สมาชิกกิลด์ไจแอนท์ไม่สนใจสายตาของคนดูรอบข้างอีกต่อไป พวกเขาทิ้งมาเซบุนที่บาดเจ็บไว้เบื้องหลังแล้วโกยแน่บ เกริดชักมีดสั้นในอุดมคติออกมาอีกครั้งแล้วใช้สกิล 'ลมกรรโชก' (Wind Blast) เพื่อสกัดการถอยหนี จากนั้นเขาก็พุ่งตามไปพร้อมกับสลับกลับมาใช้ดาบไดนส์เลฟ และร่ายสกิล 'วิชาดาบของแพ็กม่า, คลื่น' (Wave) เข้าใส่ทันที