Chapter 1230: การเก็บฟันให้แน่น ผู้แปล: Nyoi-Bo Studio บรรณาธิการ: Nyoi-Bo Studio มันเป็นอาจารย์หวงเก๋ที่ก้าวเข้ามาก่อน เขามาจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิอีสต์ มีหลายร่างกาย แต่คนอื่น ๆ พบว่า​ความสามารถในการเข้าใจของเขาต่ำกว่า จึงอยากก้าวออกมาช่วยเหลือเผ่าพันธุ์ “เจ้าอาจารย์แท้เจ็ด​, ป้อมหินศิลาที่เยือกแข็งนั้น…” อาจารย์หวงเก๋退后รอให้เจ้าอาจารย์แท้เจ็ด​หยิบของล้ำค่าที่สุดออกมา อาจารย์แท้จากจักรวาลอื่น ๆ ต่างพากันมองดูเขา “ฮ่าฮ่า, นายคิดว่าข้าต้องโง่พอที่จะให้ของนั้นไปเพียงอย่างนั้นหรือ?” เจ้าอาจารย์แท้เจ็ด​สบตาอาจารย์หวงเก๋พร้อมยิ้มเย้า “ของล้ำค่าที่แท้จริงนั้นคือของศักดิ์สิทธิ์ที่สุด หากนายเอาไปแล้วไม่คืนในภายหลัง ข้าจะทำอย่างไร? ข้ามีข้อเสนอ… นายให้ของศักดิ์สิทธิ์ที่สุดหรือของแท้ชั้นยอดบ้างให้เรา หลังจากเราจัดการกับมนุษย์ทางช้างเผือกนั้นเสร็จ เราจะคืนของแท้ให้กันและกัน” “ฮึม! แล้วถ้าของศักดิ์สิทธิ์นั้นถูกดวนดงรีเวอร์ เอ่ย?” อาจารย์หวงเก๋พูดอย่างเย็นชา เจ้าอาจารย์แท้เจ็ด​ส่ายหัวแล้วส่งเสียงกลับ “ของแท้ชั้นยอดนั้นไม่ได้มีค่าอะไรกับข้าหรือแม้กระทั่งของศักดิ์สิทธิ์ที่อาจถูกดวนดงรีเวอร์เอ่ยมาคือของที่มีค่าเท่ากับของแท้ชั้นยอดทั้งหมด นอกจากนี้ พวกเราผู้เป็นอาจารย์จักรภพอาจถูกฆ่าเพราะมรดกนี้—โดยเฉพาะเราผู้เป็นอาจารย์จักรภพสูงสุด เราไม่มีหลายร่างกาย หากถูกฆ่า เราก็จะตายตลอดกาล นายคิดว่าข้าจะยอมรับหรือ? ” ขยะแขยง “ป้อมหินศิลานี้ของข้าสำคัญมาก ขึ้นอยู่กับนาย หากนายไม่จริงใจ ข้าจะขอของศักดิ์สิทธิ์ที่สุดโดยตรง” มีอาจารย์จักรภพจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิอีสต์เกินสิบคน ทั้งหมดเป็นเอกชนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์นั้น มีสองคนถือของศักดิ์สิทธิ์ที่สุด! ส่วนอาจารย์จักรภพจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดวงจันทร์สีม่วงก็มีสองคนถือของศักดิ์สิทธิ์ที่สุดเช่นกัน เจ้าอาจารย์แท้เจ็ด​อาจเสียของศักดิ์สิทธิ์ที่สุดได้ ดังนั้นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิอีสต์ไม่อยากเสี่ยง เผ่าตาอ้วนและดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิอีสต์ทำข้อตกลงทันที “ตกลง, ไปกันเถอะ!” “พวกเรายอมรับ” เผ่าตาอ้วนคัดเลือกของแท้ชั้นยอดระดับบนแปดชิ้น ที่สามชิ้นสามารถเทียบเท่ากับชุดเกราะเทพเจ้าแห่งการทำลายปีศาจบ้า “นี่คือป้อมหินศิลา” เจ้าอาจารย์แท้เจ็ด​พูด เขาโบกมือขึ้น น้ำแข็งแขวนกลายเป็นภูเขาน้ำแข็งในฟากฟ้า พร้อมปรากฏคฤหาสน์สวยงามข้างๆ น้ำแข็งใสสวยงามจนดูเหมือนศิลปะ ดวงตาอาจารย์หวงเก๋เปล่งประกาย พยายามทำให้ของแท้รับรู้ว่าเขาเป็นเจ้าของ ****** หอคอยดวงดาวยังคงตั้งตระหง่านในห้องโถง ในห้องควบคุม, หลัวเฟิงมองดูภายนอกอย่างระมัดระวัง อย่างไรก็ตาม สิ่งมีชีวิตใหญ่หลากหลายที่อยู่ข้างนอกต่างใช้พลังเทพเพื่อส่งเสียง จึงทำให้เขาไม่เข้าใจแผนการของพวกเขา เมื่อเขาเห็นทุกคนล้วงของแท้ขึ้น—โดยเฉพาะเมื่อเจ้าอาจารย์แท้เจ็ด​หยิบป้อมหินศิลาออกมา—หลัวเฟิงเข้าใจแผนทันที “ป้อมหินศิลานั้น? ของศักดิ์สิทธิ์ที่สุดที่เป็นที่รู้จักของเจ้าอาจารย์แท้เจ็ด​?” หลัวเฟิงรู้สึกตกใจ “ดูเหมือนพวกเขาจะใช้ของแท้ประเภทพระราชวังเพื่อยึดหอคอยดวงดาวของข้าดังกล่าว” ของศักดิ์สิทธิ์เทียบกับของศักดิ์สิทธิ์; ยากจะคาดเดาว่าอันไหนแรงกว่ากัน หอคอยดวงดาวเป็นของศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงตามหลัวเฟิง ไม่มีใครในจักรวาลดั้งเดิมสามารถยึดได้เลย นั่นแค่ในจักรวาลดั้งเดิมเท่านั้น… หอคอยดวงดาวยังไม่เคยเจอกับป้อมหินศิลานี้ หากมันเอาไปจากข้าก็หมายถึงการพินิจชะตากรรม หากไม่สามารถนำมันไปได้ ข้าก็จะปลอดภัย แต่หอคอยจะเปิดเผย! เพราะถ้าป้อมหินศิลาที่ยังไม่สามารถยึดได้ ทุกคนก็จะรู้ว่าหอคอยอันเป็นเลือดเย็นนี้คือของศักดิ์สิทธิ์ที่สุด ความคิดพลุ่งพล่านในใจหลัวเฟิง “ต้องทำอย่างไรดี? ทำอย่างไรดี?” หลัวเฟิงหน้ากังวลคอยคิดต่อไป ทั้งสองกรณีก็แย่สำหรับเขา เขามองออกไปข้างนอกแล้วคิดหนัก “อืม…” หลัวเฟิงสังเกตเห็นเสาแร่คริสตัลและหิน ดวงตาเปล่งประกาย “ได้เลย, ผมจะลองทำแบบนั้น” ****** เพียงแค่ อาจารย์หวงเก๋พยายามให้ป้อมหินศิลายอมรับว่าเขาเป็นเจ้าของ ปราสาทเลือดก็โบยบินผ่านเสาแร่คริสตัลขณะฐานของปราสาทย่อลงอย่างทันทีทันใด มันยาวขึ้นหลายเท่าแล้วกระทบกับเพดานของห้องโถง เสาแร่คริสตัลถูกฝังอยู่ในฐาน “ฮ่า! นายคิดว่านี่จะได้ผลหรือ?” อาจารย์หวงเก๋หัวเราะพร้อมถือป้อมหินศิลาในมือ เขาโยนป้อมหินศิลาวางในอากาศโดยใช้พลังเทพของตน เพันท์วับหนึ่ง ป้อมหินศิลาจู่โจมลอยขึ้นและหันหน้าไปที่ปราสาทเลือด ฮง! ป้อมหินศิลาเดี๋ยวนี้ทำการดูดซับพลังเหนือหอคอยดวงดาวอย่างมหาศาล ทำให้ปราสาทสั่นสะเทือน ดูเหมือนจะได้ผล แต่กลับไม่ได้ “นี่เป็นไปได้อย่างไร?” อาจารย์หวงเก๋ตกใจและโกรธแค้นมองมาที่เจ้าอาจารย์แท้เจ็ด​ “เป็นไปไม่ได้ หากไม่ใช่ของศักดิ์สิทธิ์ที่สุด” “ไม่” ชายคนหนึ่งจากเผ่าตาอ้วนขมวดคิ้วพูด “ไม่ใช่ของศักดิ์สิทธิ์ที่สุด! แท้จริงแล้วมนุษย์ทางช้างเผือกเพิ่งเคลื่อนของแท้ของเขาไปผสานกับเสาแร่คริสตัล เสาแร่คริสตัลนั้นเป็นมรดกของดวนดงรีเวอร์ เชื่อมต่อกับเรือสุสาน หากเราต้องการปิดมนุษย์นั้น เราต้องทำลายเสาแร่คริสตัลนั้น” “อา!” “นี่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน” “เป็นไปอย่างไรได้?” ทุกคนต่างหยุดนิ่ง ****** หลัวเฟิงนั่งอยู่ในห้องควบคุม พร้อมรอยยิ้ม หอคอยดวงดาวเป็นของแท้ประเภทพระราชวังจึงทำให้ฐานสามารถแตกและมีพลังดูดซับทุกอย่าง ด้วยการช่วยเหลือของ “ไข่มณีเมฆเลือด” รูปทรงของมันสามารถเปลี่ยนแปลงได้ ณ ขณะนี้ฐานของหอคอยดวงดาวฝังแน่นกับเสาแร่คริสตัล แม้หอคอยดวงดาวจะไม่ใช่ของศักดิ์สิทธิ์ที่สุด ก็มักต้องแยกออกจากเสาแร่คริสตัลก่อนถึงจะถูกนำออกได้ หากฐานของหอคอยดวงดาวหรือเสาแร่คริสตัลแตก พวกมันอาจถูกยกไปด้วยกันได้ อย่างไรก็ตาม เสาแร่และเสาหินของดวนดงรีเวอร์นั้นไม่มีที่สิ้นสุด “เหตุการณ์แบบนี้ไม่ค่อยเกิด” หลัวเฟิงกระซิบ “เมื่อสิ่งมีชีวิตใหญ่ถูกดูดซับ ตัวเลือกเดียวของพวกเขาคือใช้พลังเทพที่ลุยลามเพื่อกันหรือซ่อนตัวในศาลาต่างๆ มีวัตถุที่ไม่สามารถเคลื่อนย้ายโดยของศักดิ์สิทธิ์ที่สุดได้บ้าง—แม้ในดินแดนสามแห่งของเอ็กซ์เทริมียส” ในดินแดนสามแห่งของเอ็กซ์เทริมียส มีสภาพแวดล้อมหลากหลาย—ลาวา, พายุและทะเลสาบ—แต่ไม่มีวัตถุใดที่ใช้เป็นที่พึ่งได้ เหมือนคนธรรมดาถือไม้ต้นในพายุทอร์นาโด; ไม้แตกหรือคนปล่อยมือ ไม้แล้วถูกพัดพาออกไป บางเทพอาจเป็นที่ยิ่งใหญ่จนไม่มีอะไรให้จับ! แม้ในดินแดนสามแห่งยังมีวัตถุบางอย่างที่อาจารย์จักรภพสูงสุดก็ทลายไม่ได้ เรือสุสานและเสาหินที่มีลายสีดำเป็นข้อยกเว้น สำหรับวัตถุธรรมชาติในเซกเตอร์ยอดชันและภูเขาไหลไม่มีใครสามารถทำลายได้ง่าย นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมของที่อาจารย์ใหญ่สามารถถือมั่นได้จำนวนน้อย แต่หลัวเฟิงอยู่ใน “เรือสุสาน” ที่ดินอ่อนธรรมดาก็สามารถต้านทานการโจมตีของอาจารย์จักรภพสูงสุด! ส่วนเสาหินและเสาแร่คริสตัลนั้นถูกใช้เป็นมรดก จึงทำลายไม่ได้ เรือสุสานเป็นข้อยกเว้น และสิ่งมีชีวิตใหญ่พยายามใช้ของแท้ประเภทพระราชวังเพื่อดูดหลัวเฟิง จึงเข้าใจความลับของที่นี่ได้ทันที “ทำแทนเถิด” “โชคดีจัง” “แม้ว่าของศักดิ์สิทธิ์ที่สุดจะแรง แต่อาจยังทำลายเสาแร่คริสตัลนั้นไม่ได้ พอทำลายของแท้ชั้นยอดก็ทำไม่ได้ เราทำอะไรไม่ได้แล้ว” “อา! เสาแร่คริสตัลที่มนุษย์ทางช้างเผือกเคร่งครัดนั้นคือเสาแร่ที่เขาใช้เอง! แม้เขาจะอยู่ที่นั่นตลอดกาลก็ยังสามารถศึกษาเกมจักรพรรดิแรดได้!” ทุกสิ่งมีชีวิตใหญ่ได้เข้าใจความลับแล้ว พวกเขาโกรธเคืองแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ “อา!” “เราไม่สามารถฆ่าเขาได้” “อาจารย์หวงเก๋, คืนป้อมหินศิลามาให้ข้าด้วย” เจ้าอาจารย์แท้เจ็ด​กล่าว อาจารย์หวงเก๋ลังเลเล็กน้อย เขาจับตาสายตากับสิ่งมีชีวิตใหญ่คนอื่น ๆ แล้วคืนของแท้กลับไป พลังสามฝ่ายต่างไม่พอใจ “ตอนนี้เราต้องใช้วิธีที่ง่ายที่สุด” “โจมตีมัน!” “โจมตีแบบสาระ, โจมตีแบบวิญญาณ! แค่ของแท้ระดับหัวเมืองเท่านั้น อาจทนต่อการโจมตีแบบสาระได้ดี แต่ต่อการโจมตีแบบวิญญาณจะอ่อนแรงกว่า ฉันไม่คิดว่าเขาจะยังศึกษาเกมจักรพรรดิแรดได้เมื่อวิญญาณของเขาถูกกระทบ! เราอาจจะฆ่าวิญญาณของเขาได้!” “ตกลง” “โจมตีเขาด้วยกัน” อาจารย์จักรภพเจ็ดคนเริ่มโจมตีหลัวเฟิงอีกครั้ง อย่างไรก็ตามหลัวเฟิงอยู่ภายในหอคอยดวงดาวจึงไม่ถูกกระทบจากการโจมตีใดเลย “อา!” “การโจมตีแบบวิญญาณไม่สามารถทะลุเข้าได้แม้เล็กน้อย ของพระราชวังของเขานั้นพิเศษมาก ต้องทำมาจากวัสดุพิเศษ พลังเทพไม่สามารถทะลุผ่านได้เลย” อาจารย์จักรภพเจ็ดคนทันใดนั้นเข้าใจแล้ว วัสดุบางอย่างสามารถบังพลังเทพได้จริง—เช่น “ชุดเกราะพลัง” ที่สามารถลดการโจมตีแบบวิญญาณเหลือ 1/10 ส่วน “ชุดเกราะเทพเจ้าแห่งการทำลายปีศาจบ้า” ลดลงเหลือ 1/100 ส่วน “เรือสุสาน” สามารถบังการโจมตีแบบวิญญาณได้อย่างสมบูรณ์ หอคอยดวงดาวเป็นของศักดิ์สิทธิ์ระดับสูง หากใส่ไว้ในร่างกายสามารถป้องกันวิญญาณได้ เมื่ออยู่ภายนอกก็สามารถต้านการโจมตีแบบวิญญาณได้เป็นอย่างดี ส่วนการโจมตีแบบสาระ บางคลื่นแรงอาจทะลุเข้าไปได้เพราะไม่มีของศักดิ์สิทธิ์ใดบังคลื่นได้อย่างสมบูรณ์ แต่ว่าด้วยการปกป้องของศักดิ์สิทธิ์ระดับสูง การโจมตีแบบสาระก็ไม่สามารถทำลายของมีค่าได้ “ของแท้นั้นบังการโจมตีแบบวิญญาณได้อย่างสมบูรณ์!” “ของแท้จริง ๆ ชั้นหนึ่ง รองจากของศักดิ์สิทธิ์ที่สุดแล้ว!” “ไอ้ละอาย!” “แล้วเราจะใช้การโจมตีแบบสาระ!” “มันเป็นของแท้ระดับหัวเมืองเท่านั้น ภายใต้คลื่นแรง เขาก็จะไม่สามารถศึกษาเกมได้” อาจารย์จักรภพเจ็ดคนตีหอคอยดวงดาวซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหมือนช่างตีเหล็กตะลุยตีตะกั่ว ทำให้หอคอยสั่น แน่นอนว่าการสั่นนั้นเป็นเพียงภาพลวงตา การโจมตีเหล่านั้นไม่มีผลต่อหอคอยดวงดาวเลย.