บทที่ 1230: ถูกทิ้งโดยทุกคน แปลโดย XephiZ บรรณาธิการโดย Aelryinth เปลวไฟพลุ่งขึ้นเต็มท้องฟ้าและเฉือนปากอันยักษ์ของตัวตะขาบที่ประกอบด้วยแมลงพิษจนแหลกเหลว เปลวไฟยังเผาผลาญแมลงปีกแข้งพายุทรายที่อยู่ในระยะไกลอีกด้วย แมลงพิษและแมลงปีกแข้งพายุจํานวนนับไม่ถ้วนถูกเผาจนเป็นเถ้าถ่านจากเปลวไฟป่าที่แผ่ลามไปหลายกิโลเมตร! ถนนและหลังคาคลุมไปด้วยเขม่าถ่าน มอย แฟนตะบึงขึ้นบนท้องฟ้าสีเมฆอย่างอินทรีทกปีกประกาศอาณาเขตในบัดเดียว! สีเฉียนซูซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางฝูงแมลง พวกมันคืออาวุธและเกราะของเขา แต่ถูกเปลวไฟบ้าคลั่งของมอย แฟนเผาผลาญไปแล้วครึ่งหนึ่ง เขาต้องใช้เวลามากพอที่จะเรียกพวกมันกลับมา และสําคัญยิ่งกว่านั้น เขาต้องเสียพลังงานมหาศาล! ร่างกายของสีเฉียนซูมีรอยไหม้เล็กน้อยจากความร้อน เขาลงจอดบนถนนที่ปกคลุมไปด้วยเศษซากด้วยความกังวล แมลงพิษที่เหลือบินวนรอบตัวเขาอย่างกระวนกระวายพร้อมเสียงรบกวนประสาท มอย แฟนร่อนลงมาจากท้องฟ้าและเหยียบย่างบนถนนเช่นกัน มอย แฟนหัวเราะเมื่อเห็นสีเฉียนซูได้รับบาดเจ็บ “ดูตัวเองสิ เจ้าเหมือนหยากเยื่อหมูที่มีแมลงวันวงเวียน รู้ไหม หยากเยื่อหมูสุดสยอง! เจ้าควรขุดหลุมส้วมแล้วล่อตัวเองลงไปขัง จะได้เสพกลิ่นเหม็นคลุ้งทะลุกระดูกและวิญญาณไปพร้อมๆ กับแมลงของเจ้า!” สีเฉียนซูหน้าบิดเบี้ยว เขาคือแม่ทัพและนายกเทศมนตรีของเมืองในอนาคต ทุกคนจะต้องธุรงค์แกให้เช่นเดียวกับแมลงของเขา พลัง อํานาจ และอิทธิพลของเขาห่างไกลกับสิ่งที่มอย แฟนกล่าวไว้อย่างสิ้นเชิง! “คนโง่อย่างเจ้าจะไม่มีวันเข้าใจ เจ้าจะไม่มีวันเทียบเท่าความคุ้มครองข้าที่มีให้ในดินแดนตะวันตก แม้จะใช้หลายชีวิต! ฝ่ายบนขี่เราอยู่บนคอขณะที่เราขยายอาณาเขตให้พวกเขา แต่พวกเขาไม่ยอมสลักชื่อเราไว้ในดินแดนที่เฟื่องฟูนี่เลย!” สีเฉียนซูพูดด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว “เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าผู้คนจะอยู่กันอย่างสงบสุขในเมืองที่สร้างทับซากศพนับไม่ถ้วน?” มอย แฟนพูดด้วยการดูหมิ่น “เมืองไหนๆ ก็ไม่ต่างกันนี่” “ช่างมันเถอะ ข้าชินกับการต่อยหน้าคนคลั่งมากกว่าจะมาพูดจาอวดดีให้เข้าใจ!” “แล้วยังมาเป็นพ่อมดขั้นสูงด้วย?” “ข้าเคยปราบคนแกร่งกว่าเจ้าหมื่นเท่ามาแล้ว! นอกจากนั้น ข้ายังเกลียดแมลง!” มอย แฟนไม่เสียเวลาประจบเอาใจสีเฉียนซูอีก สองเปลวไฟพันกันบนมือขวาค่อยๆ ก่อรูปเป็นดาบเพลิงภัยพิบัติและพระอาทิตย์อัสดง! ดาบดุ้มด้วยสองเปลวไฟที่แตกต่างกัน วงแหวนเปลวไฟหมุนวนล้อมรอบดาบอันยักษ์ มอย แฟนรู้สึกว่าดาบเพลิงมีน้ําหนักมากกว่าเดิมกว่าสองเท่า สิ่งสําคัญคือดาบนั้นให้ความรู้สึกแน่นหนา มันไม่ใช่แค่กายภาพของพลังงานอีกต่อไป แต่เป็นดาบเพลิงของจริง! น้องนางฟ้าเปลวไฟเล็กๆ แข็งแกร่งขึ้น ดาบที่นางเรียกมาก็คล้ายกับอาวุธเวทมนตร์แท้ นี่เหมาะกับมอย แฟนที่คลั่งไคล้ความรุนแรงจริงๆ! 1 เขาเงยหน้ามองที่ดาบเพลิงยาวเกินสิบเมตร มอย แฟนเชื่อว่าจําเป็นต้องเปลี่ยนนิสัย เขาไม่ควรจะชกหน้าต่อ ๆ ไป เขาควรทําตัวเป็นสุภาพบุรุษกระบี่ผู้มีใจฮึกเหิมเฉือนสิ่งต่างๆ ออกเป็นสองท่อนและตัดหัวคนเลวๆ อย่างสีเฉียนซูให้ขาด! ดาบเพลิงสองเปลวฟาดไปพร้อมระเบิดมหึมา ถนนทั้งสายเต็มไปด้วยเปลวเพลิงที่ทําลายล้าง ดาบเล่นงานสีเฉียนซูที่พยายามถอยหลังตัวสั่น ตึกแถวทั้งสองข้างถนนพังถล่มลงกับพื้น ถนนทนทานต่อการบุกรุกของแมลงปีกแข้งพายุทราย แต่ถูกมอย แฟนรื้อราบคาบ! ดาบยังคงสภาพสมบูรณ์ แต่มันหนักเกินกว่าจะถือด้วยมือเดียว มอย แฟนจึงจับด้วยสองมือและไล่ตามสีเฉียนซู เมื่อเห็นชายคนนั้นซ่อนตัวอยู่หลังตึก เขายกดาบฟันลงหนักมากแม้จะมีตึกขวางทาง! เปลวไฟแผ่กระจายอย่างรวดเร็วจากดาบ สีเฉียนซูคิดว่ามอย แฟนจะแทง แทง และฟัน แต่ชายคนนั้นไม่รู้วิธีใช้ดาบเลย เขาฟาดลงมาเหมือนค้อน! สีเฉียนซูหลีกเลี่ยงการฟันดาบเพลิงได้ง่ายๆ เพราะเขาบินได้ด้วยความช่วยเหลือของแมลงพิษ แต่การฟาดอย่างหนักและมีระยะกว้างทําให้เขาปวดหัวอย่างรุนแรง เปลวไฟกลิ้งตัวจากแต่ละครั้งที่กระทบเผาผลาญแมลงของเขาจนตาย หากไม่มีแมลง พลังของเขาจะลดลงอย่างมาก! เขาไม่อาจปฏิเสธได้ว่าพ่อมดขั้นสูงมีพลังแรงกว่าที่คิดมากนัก ไม่เพียงแค่เปลวไฟระดับวิญญาณคู่เท่านั้น แต่ยังมีวิญญาณเพลิงครอบงําอีกด้วย แมลงพิษของเขายังถูกเปลวไฟกดขี่อย่างหนัก! การใช้ธาตุพิษมีหลากวิธี การเพาะเลี้ยงแมลงพิษจํานวนมากเป็นหนึ่งในนั้น มันทอดทิ้งการใช้เวทมนตร์พิษแบบดั้งเดิมเพราะแมลงพิษสามารถใช้ทั้งรุกและรับ เขายังสามารถแปรสภาพแมลงพิษเป็นสิ่งมีชีวิตหลากรูปแบบคล้ายผู้เรียกสัตว์ ปกติแล้วพ่อมดพิษที่ใช้วิธีนี้จะแข็งแกร่งกว่าพ่อมดพิษธรรมดามาก เพราะทําอะไรได้หลากหลายในการต่อสู้ จุดอ่อนเดียวคือหากพึ่งพาแมลงพิษมากเกินไปจะตกเป็นรองอย่างยิ่งเมื่อเจอกับผู้ใช้ไฟอย่างมอย แฟนที่ไฟเป็นจุดอ่อนตายตัวของแมลง! อีกชนิดคือพ่อมดพิษที่ใช้ธาตุพิษล้วนๆ เพื่อโจมตี รบกวน และทรมานคู่ต่อสู้ สีเฉียนซูหวังว่าตัวเองเป็นแบบนั้น เพราะเขาสามารถกัดกร่อนร่างมอย แฟนให้สลายได้ด้วยเวทมนตร์พิษระดับสูงเพียงครั้งเดียว! แต่เกราะเวทมนตร์ที่มอย แฟนใส่อยู่เป็นที่น่าระคายเคือง มันดูดซับพิษทั้งหมดที่สีเฉียนซูปล่อยออกมา เขาไม่อาจไม่สงสัยได้ว่าคนหนุ่มนี้ได้สมบัติล้ําค่านั้นมาจากไหน! “ตายซะ!” มอย แฟนเกลียดแมลง! เขาฟาดออก ส่งคลื่นเปลวไฟกระหน่ําสีเฉียนซู สีเฉียนซูถอยหลังอย่างรวดเร็ว ควบคุมแมลงพิษสร้างกําแพงขวางเปลวไฟไม่ให้เข้าถึงตัว เด็กผึ้งตายอย่างน่าตกตะลึง เปลวไฟดุจหมาป่าอันหิวโหยพุ่งเข้าหาแมลง พวกมันไม่มีทางสู้เปลวไฟพระอาทิตย์อัสดง! แมลงพิษเริ่มหนี พวกมันท้อแท้หลังจากเห็นพี่น้องตายอย่างสยดสยอง สีเฉียนซูหวังว่าแมลงจะซื้อเวลาให้เขา แต่ที่ไม่คาดคิดคือเปลวไฟพุ่งเข้าหาทันทีที่แมลงบินหนีไป สีเฉียนซูไม่มีทางเลือกนอกจากเรียกเกราะเวทมนตร์ เห็นได้ชัดว่าสีเฉียนซูไม่ได้เป็นแม่ทัพที่ร่ํารวย เพราะเกราะของเขาไม่ได้คุณภาพดีเลิศ มอย แฟนเคยอยู่ในทีมชาติ สมาชิกทุกคนได้รับการสนับสนุนจากตระกูลหรือกลุ่มการเงิน จึงมีอุปกรณ์ระดับยอดเยี่ยม บางคนมีอุปกรณ์หรูหรายิ่งกว่าพ่อมดขั้นเหนือธรรมชาติซะอีก สีเฉียนซูน่าจะใช้เงินเก็บส่วนใหญ่ไปกับการเพาะเลี้ยงแมลงพิษ อุปกรณ์ของเขาจึงดูไม่ได้เรื่องสักเท่าไร เกราะเวทมนตร์ของเขาอดทนเปลวไฟได้ แต่มอย แฟนเชื่อว่าทนการโจมตีได้อีกไม่กี่ครั้ง ถ้าแมลงพิษไม่ยอมเชื่อฟังคำสั่งเพราะท้อแท้ สีเฉียนซูก็จบสิ้น! “ไอ้เวร มาเถอะ มาเร็วเข้า!” สีเฉียนซูคำรามด้วยความเดือดดาลเมื่อเห็นแมลงพิษหนีหาย แมลงพิษต้องเชื่อฟังคำสั่งของนาย แต่แม้แต่สิ่งมีชีวิตต่ําต้อยที่สุดก็ยังปฏิบัติตามสัญชาตญาณเมื่อเผชิญความตาย “เจ้าทำตัวป่าเถื่อนต่อบ่าว และตอนนี้กระทั่งแมลงที่ภักดีที่สุดต่างพากันทรยศเจ้า!” มอย แฟนเดินหน้า มองดูสีเฉียนซูที่แมลงพิษกำลังละทิ้ง “อย่ามาสอนข้าว่าจะใช้เวทมนตร์!” สีเฉียนซูตาขยิบแดงราวปีศาจ การหนีหายของแมลงพิษเป็นฝ่ามือสู่ความตายของสีเฉียนซู โดยไม่มีพวกมันจะใช้เวทมนตร์ได้ยากยิ่ง! “หากเจ้าไม่ได้ทำตัวเช่นนั้น แมลงพิษเหล่านี้เต็มใจจะพันรอบกายเจ้าเพื่อปกป้องเจ้าโดยสละชีพทุกเมื่อ ข้าเคยเห็นหลายตัวที่พยายามปกป้องนายอย่างบ้าบิ่น เจ้าควรไตร่ตรองดูว่าเจ้าเป็นพวกเลวทรามแค่ไหน ไม่มีใครอยากติดตามเจ้าอีกต่อไป ไม่เว้นแม้แต่แมลงที่เจ้าเพาะเลี้ยง!” มอย แฟนฟาดดาบเพลิงใส่ผู้ชายโดยปราศจากความเมตตา การชนส่งสีเฉียนซูกระเด็น เกราะของเขาช่วยชีวิตไว้ได้ แต่เริ่มร้าวแตก มันจะทนได้อีกไม่กี่ครั้ง! “ตายซะ!” สีเฉียนซูลุกขึ้นยืน ไม่มีแมลงพิษเหลืออยู่แม้ตัวเดียว รัศมีธาตุพิษของเขายับยั้งแมลงปีกแข้งพายุทรายไม่ให้เข้าใกล้ แต่แมลงปีกแข้งพายุทรายเป็นปัญหาน้อยที่สุดของเขา สิ่งที่คุกคามเขามากที่สุดคือมอย แฟนที่มีเปลวไฟระดับวิญญาณคู่! น้องนางฟ้าเปลวไฟเล็กๆ ที่กลับมาเกิดใหม่ปลดปล่อยเปลวไฟทรงพลังบางอย่างให้มอย แฟน! “แม้เจ้าจะแข็งแกร่งกว่าข้าในนี้ ข้าก็ยังบี้เจ้าให้ตายด้วยมือเดียวข้างนอก!” สีเฉียนซูลุกขึ้นยืน เขาไม่ต่อสู้กับมอย แฟนท่ามกลางฝูงแมลงปีกแข้งพายุทรายต่อ เขาปกคลุมตัวเองด้วยหมอกพิษ เขาใช้หมอกพิษบังคับให้แมลงพิษกลับมา เข้ามาเร็วๆ นี้แมลงพิษก็มาอยู่รอบกายเขา กลับมาอยู่ภายใต้การควบคุม พวกมันยกสีเฉียนซูขึ้นฟ้าและลากเขาไปให้ห่างจากแมลงปีกแข้งพายุทราย มอย แฟนรู้ว่าชายคนนี้วางแผนจะหนี แต่ถ้าพ่อมดขั้นเหนือธรรมชาติวางแผนจะหนีจริงๆ เขาก็คงทำอะไรไม่ได้มาก “小 Flame Belle เราห้ามให้เขาหลุดไป!” มอย แฟนกล่าว น้องนางฟ้าเปลวไฟเล็กๆ เรียกขนเปลวไฟขึ้นอีกเพื่อผลักมอย แฟนให้พุ่งไปข้างหน้า แต่ไม่ว่ามอย แฟนจะแข็งแกร่งแค่ไหนในร่างปัจจุบันและจะแรงกระตุ้นความเร็วชั่วคราวสักเพียงไร เขาก็ยังขาดความเร็วในการเดินทางระยะไกล หากยังใช้ธาตุเงาและธาตุอวกาศอยู่ เขาสามารถตามทันสีเฉียนซูได้อย่างง่ายดายในไม่กี่วินาที! มอย แฟนไล่ตามสีเฉียนซูด้วยสิ้นสุดกำลัง แต่ชายคนนั้นค่อยๆ หนีห่างออกไป เขาเร็วๆ นี้ก็ถึงขอบนอกของแมลงปีกแข้งพายุทราย ผลของเสียงรบกวนจะอ่อนลงเรื่อยๆ ตามระยะห่างจากแมลงปีกแข้งพายุทราย “ฮ่าฮ่าฮ่า มาล่าข้าสิ ข้าจะทำลายเจ้าเมื่อเจ้าก้าวเท้าออกมาที่นี่!” สีเฉียนซูออกมาจากทอร์นาโดของแมลงปีกแข้งพายุทราย มีเพียงฝูงแมลงปีกแข้งพายุทรายลาดตระเวนอยู่แถวนี้ เสียงที่พวกมันทำมานั้นไม่เพียงพอที่จะรบกวนเวทมนตร์ของสีเฉียนซู ที่จริงแล้วจิตใจของมอย แฟนไม่ได้รับผลกระทบจากเสียงรบกวนอีกต่อไป หมายความว่าตอนนี้เขาสามารถใช้ธาตุอื่นๆ ได้! ปัญหาคือธาตุอื่นๆ ของสีเฉียนซูน่าจะอยู่ในระดับเหนือธรรมชาติเช่นกัน ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหนกับเปลวไฟคู่ระดับวิญญาณจากน้องนางฟ้าเปลวไฟเล็กๆ เขาก็ยังสู้พ่อมดขั้นเหนือธรรมชาติไม่ได้! “ไอ้ขี้แพ้ เจ้าทั้งหมดจะต้องตายเพราะไม่เชื่อฟังคำสั่งข้า!” สีเฉียนซูยืนอยู่บนเนินทราย ลมแรงพัดมาและกวาดทรายรอบตัวเขาขึ้นไปในอากาศ ทรายหมุนวนอย่างน่าอัศจรรย์! ทรายเจาะแมลงพิษรอบตัวสีเฉียนซู เลือดพวกมันพุ่งกระจายเป็นหมอกในอากาศ ทรายสังหารแมลงพิษที่เหลือด้วยความป่าเถื่อนทันที! มอย แฟนเกิดความโกรธแค้นเมื่อเห็นสีเฉียนซูฆ่าแมลงพิษของเขาเองแบบนั้น! สีเฉียนซูคนนี้เสียสติไปแล้ว เกินกว่าจะไถ่ถอนได้!