ตอนที่ 1744 - เลือกธาตุมาหนึ่งอย่าง ไอ้คนโง่เง่านี่ไปเอาความกล้ามาจากไหนกัน ถึงได้กล้ามาสวมรอยเป็นเขา!? เขาเป็นคนดีมีศีลธรรมที่ยึดมั่นในความรับผิดชอบอย่างเคร่งครัดในการปกป้องหญิงงามทุกคนบนโลกนี้ แม้แต่กับหญิงสาวแสนสวยมากมายเขาก็ยังไม่เคยคิดจะแตะต้อง แต่หากมีใครบังอาจใช้ชื่อของเขาเพื่อไปล่อลวงสาวๆ ล่ะก็ เขาขอสาบานว่าจะหักขาทั้งสามข้างของไอ้คนสวมรอยนั่นเป็นการลงโทษ! มู่ฟานเดินตรงเข้าไปหาฝูงชนและฝ่ากลุ่มรุ่นน้องที่โง่เขลานั่นเข้าไปอย่างเกรี้ยวกราด เขาชี้ไปที่ตัวปลอมซึ่งยืนอยู่ข้างรถสีดำแล้วกล่าวว่า "แกคิดว่าแกเป็นใครกันหะ?" คำพูดของมู่ฟานดึงดูดความสนใจของนักศึกษาในทันที มีคนกล้าด่าต่อหน้ามู่ฟานจริงๆ น่ะเหรอ? ไม่รู้หรือไงว่าพลังของมู่ฟานนั้นไร้สาระที่สุดในโรงเรียนแห่งนี้? "สหาย ฉันไปล่วงเกินอะไรนายหรือเปล่า?" ชายหนุ่มคนนั้นยิ้ม "โอ้พระช่วย สมกับที่เป็นรุ่นพี่มู่ฟานจริงๆ เขามารยาทดีจัง ไอ้บ้านนอกนี่มาจากไหนกัน? นายรู้ไหมว่ากำลังคุยอยู่กับใคร?" นักศึกษาหญิงคนหนึ่งตะโกนขึ้น "นั่นสิ เขาคงเป็นพวกขี้อิจฉาที่ทนไม่ได้เวลาเห็นคนอื่นโดดเด่น มีชื่อเสียง และหล่อเหลากว่าตัวเองล่ะมั้ง!" ตัวปลอมยังคงยิ้มอยู่ ส่วนคนอื่นๆ ในกลุ่มต่างพากันตำหนิมู่ฟานก่อนที่เขาจะได้พูดอะไรด้วยซ้ำ "พวกแกกล้าหลอกนักศึกษาใหม่ที่หน้าสถาบันมิ่งจู! พวกแกกำลังหาเรื่องใส่ตัวแล้ว" มู่ฟานกล่าว "ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ว่านายพูดเรื่องอะไร เราเคยมีปัญหาอะไรกันมาก่อนหรือเปล่า? ต้องขอโทษด้วยนะ ฉันเคยหาเรื่องคนมาเยอะพอสมควร เลยจำไม่ได้จริงๆ ว่านายเป็นใคร ทำไมนายไม่บอกชื่อมาล่ะ?" ตัวปลอมดูใจเย็นอย่างยิ่ง "นั่นสิ แกเป็นใครกันแน่? ไสหัวไปซะ อย่ามาขวางทางไอดอลของพวกเรา!" "ใช่ ไปให้พ้น!" มู่ฟานเป็นคนอารมณ์ร้อนมาโดยตลอด คงเป็นเรื่องแปลกหากเขาจะมานั่งถกเถียงด้วยเหตุผลกับพวกงี่เง่า เขาไม่มีวันเสียเวลาเถียงหากการใช้กำลังแก้ปัญหาได้ มู่ฟานสังเกตเห็นนักศึกษาจำนวนไม่น้อยล้อมเขาไว้ ราวกับจะสั่งสอนเขาโทษฐานที่ไปยุ่งกับดาวรุ่งพุ่งแรงของสถาบันมิ่งจู "ไม่เคยเห็นใครใจแคบขนาดนี้มาก่อน ถ้าแกไม่ไสหัวไปตอนนี้ พวกเราไม่ไว้หน้าแน่!" นักศึกษาจากคณะอัคคีประกาศกร้าว "จะไว้หน้าฉันงั้นเหรอ?" มู่ฟานรู้สึกขบขัน ตั้งแต่ที่มู่ฟานเข้าสถาบันมิ่งจูมา เขาอัดรุ่นพี่มาแล้วตั้งกี่คน ไม่ต้องพูดถึงนักศึกษาปีเดียวกันเลย ไม่อย่างนั้นเขาจะได้ฉายาจอมมารมาได้ยังไงกัน? ดูท่ารุ่นน้องพวกนี้คงอยากจะมีส่วนร่วมในธรรมเนียมรับน้องสุดพิเศษของสถาบันมิ่งจู นั่นก็คือการโดนอัดตั้งแต่วันแรก! "พวกสมองนิ่ม!" มู่ฟานสบถ ดวงตาของมู่ฟานเปล่งประกายสีเงินเฉียบคม เมื่อแสงสว่างถึงขีดสุด พลังอันมหาศาลก็ระลอกออกมาจากใต้ฝ่าเท้าของเขา! แรงปะทะนั้นซัดคนรอบข้างมู่ฟานกระเด็นออกไป พวกที่มีระดับพลังบ่มเพาะสูงกว่าหน่อยแค่ถอยหลังไปสองสามก้าว ส่วนที่เหลือถูกซัดจนลอยเคว้งก่อนจะร่วงลงไปกองกับพื้นใต้ต้นไม้ทั้งสองฝั่ง! ไม่มีใครคาดคิดว่าชายผู้หยิ่งผยองคนนี้จะลงมือก่อน นักศึกษาต่างพากันด่าทอมู่ฟานหลังจากลุกขึ้นยืน ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจะร่ายเวทมนตร์โต้กลับ! มู่ฟานบิดริมฝีปากอย่างดูแคลนเมื่อเห็นวงเวทดาวกำลังก่อตัวขึ้น "ไปพักหายใจที่นั่นซะ!" มู่ฟานโบกมืออย่างไม่ใส่ใจแล้วซัดนักศึกษาคนหนึ่งที่กำลังวาดวงเวทน้ำแข็งจนกระเด็น คลื่นพลังนั้นแฝงไปด้วยธาตุมิติ นักศึกษาจากคณะเหมันต์หมุนเคว้งกลางอากาศก่อนจะตกลงไปในสระน้ำใกล้ๆ "ช้าเกินไป เข้ามาเรียนในวิทยาเขตหลักได้ยังไงกัน?" มู่ฟานหันกลับมาพร้อมดวงตาที่เปล่งประกาย พลังที่แฝงอยู่ในสายตาของเขานั้นรุนแรงเกินกว่าที่นักศึกษาคนถัดไปจะรับไหว เขาถูกซัดจนลอยกระเด็นออกไปทั้งที่เพิ่งวาดวงเวทไปได้แค่ครึ่งเดียว! เขาบินตามนักศึกษาจากคณะเหมันต์ลงไปในสระน้ำตัวเดียวกัน! หลังจากกำจัดนักศึกษาที่คิดจะเล่นงานเขาไปสองคนอย่างง่ายดาย มู่ฟานก็สังเกตเห็นนักศึกษาจากคณะอัคคีคนหนึ่งถือลูกไฟอยู่ในมือขวา "อะไรกัน? ไม่กล้าสู้กับฉันรึไง?" มู่ฟานยิ้มพลางจ้องเขม็งไปที่นักศึกษาคนนั้น "ทำไมฉันจะไม่กล้าสู้นาย? อย่างมากฉันก็แค่โดนทำโทษ แต่มันจำเป็นต้องสั่งสอนพวกขยะที่ไม่รู้จักเคารพรุ่นพี่แบบแก! คนอื่นถอยไป!" นักศึกษาคณะอัคคีคนนี้ดูเหมือนจะมีระดับพลังบ่มเพาะที่สูงกว่า หมัดอัคคีที่เขารวบรวมเอาไว้เผาไหม้ไปทั่วเส้นทางที่นำไปสู่ทางเข้าสถาบัน มีนักศึกษาใหม่จำนวนมากเพิ่งเข้าเรียนได้ไม่นาน ส่วนใหญ่จึงอยู่ในระดับพื้นฐาน พวกเขาจึงรีบหลบไปด้านข้างเมื่อเห็นหมัดอัคคีถูกขว้างออกมา นักศึกษาหญิงบางคนถึงกับกรีดร้อง มู่ฟานยืนนิ่งโดยไม่มีท่าทีจะหลบหลีกเวทมนตร์นั้นแต่อย่างใด หมัดอัคคีที่มีขนาดกว้างถึงสองเมตรแผ่กระจายออกราวกับพัดและครอบคลุมร่างของมู่ฟานไว้ มู่ฟานยกมือขึ้นอย่างเชื่องช้า นั่นคือท่าหยุดมาตรฐานของตำรวจ ทันใดนั้นมิติก็สั่นสะเทือน คนอื่นๆ สังเกตเห็นหมัดอัคคีที่พุ่งเข้ามาหยุดชะงักลง เปลวไฟที่กำลังแผ่ขยายก็ถูกกดเอาไว้ด้วยเช่นกัน! หมัดอัคคีหยุดลงห่างจากมือของมู่ฟานไม่ถึงสองเมตร เปลวไฟสั่นไหวอย่างบ้าคลั่ง แต่กลับไม่สามารถรุกคืบเข้าไปได้แม้แต่นิดเดียว! เหล่านักศึกษาต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก บ้าไปแล้วหรือไงที่สามารถหยุดเวทอัคคีที่ทรงพลังและพุ่งมาด้วยความเร็วสูงขนาดนั้นได้? เขาใช้หมัดอัคคีระดับสองเชียวนะ แต่คนคนนี้กลับหยุดมันได้ด้วยการยกมือเพียงข้างเดียว! "ถ้ามีเวลาว่างไปชื่นชมไอ้คนปัญญาอ่อนแบบมันล่ะก็ เอาเวลาไปฝึกเวทมนตร์ดีกว่าไหม? แค่นี้ยังโจมตีสัตว์อสูรระดับนักรบในป่าไม่ได้เลยด้วยซ้ำ!" มู่ฟานหัวเราะเบาๆ ก่อนจะกำหมัดแน่น! หมัดอัคคีขนาดเท่าตัวคนถูกดับลงในทันที มู่ฟานทำราวกับแค่หยิกเปลวเทียน ทุกสิ่งที่ถูกเปลวไฟเผาไหม้กลับสู่สภาพปกติในทันใด เหล่านักศึกษาไม่สามารถรักษาความสงบได้อีกต่อไปหลังจากเห็นเหตุการณ์นี้ โดยเฉพาะนักศึกษาจากคณะอัคคีที่ช็อกที่สุด เขาเคยคิดว่ามู่ฟานน่าจะอายุมากกว่าเขาแค่ปีหรือสองปี ไอ้หมอนี่คงมีลูกเล่นซ่อนอยู่แน่ถึงได้กล้าทำตัวหยิ่งผยองขนาดนี้ เขาคิดว่าตัวเองน่าจะยื้อได้สักสิบกระบวนท่า แต่แล้วจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของเขากลับถูกดับวูบลงเหมือนหมัดอัคคีนั่น ก่อนที่จะได้เริ่มสู้เสียด้วยซ้ำ! "ตัวปลอม ฉันรู้ว่าแกมาที่นี่เพื่อหลอกนักศึกษาใหม่เพราะแกแค่หน้าตาคล้ายฉันนิดหน่อย ฉันมีวิธีเป็นร้อยที่จะแฉแก แต่ฉันเชื่อว่าการพิสูจน์ด้วยการต่อสู้นั้นง่ายที่สุดแล้ว!" มู่ฟานเดินเข้าไปหาชายหนุ่มที่สวมรอยเป็นเขา ชายหนุ่มเริ่มมีท่าทีตื่นตระหนกเล็กน้อย "แน่นอนว่าแกไม่มีทางชนะฉันได้หรอก คนอายุรุ่นราวคราวเดียวกับฉันที่มีโอกาสชนะฉันนั้นนับนิ้วได้เลย ดังนั้นฉันจะไม่ทำให้แกต้องลำบากเกินไป ธาตุสายฟ้า ธาตุอัคคี ธาตุเงา ธาตุอัญเชิญ หรือธาตุมิติของฉัน แกเลือกมาได้เลย! ถ้าแกชนะธาตุไหนของฉันได้สักหนึ่งธาตุ แกเอาชื่อมู่ฟานไปใช้ต่อได้เลย เดี๋ยวฉันจะเปลี่ยนชื่อเอง!" มู่ฟานประกาศด้วยความมั่นใจอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา!