บทที่ 319: ธาตุใหม่, อสูร! “ผู้หญิงบ้าที่ในหัวมีแต่ความคิดจะฆ่าคนอย่างคุณ ควรจะอยู่ห่างจากผมให้มากที่สุดจะดีกว่า ไม่อย่างนั้น ผมก็ไม่รังเกียจที่จะฆ่าพวกคุณทิ้งซะตอนนี้เลย” โม่ฟานหมดความอดทนกับคำพูดไร้สาระของเจียงอี้แล้ว เขาต้องรีบหาวิธีเข้าใกล้รังในขณะที่มังกรดินหางดาบยังคงงัวเงียหลังจากตื่นจากนิทราอันยาวนาน! “นี่เป็นทางเดียวเท่านั้น หากเธอต้องการจะช่วยพวกเขาจริงๆ” เจียงอี้กล่าวอย่างสงบ บนมือที่เปื้อนฝุ่นของเธอมีภาชนะสีแดงเจิดจ้าลอยอยู่ ภายในดูเหมือนหยดของเหลวบางอย่าง มันบอกไม่ได้เลยว่าเป็นพลังของธาตุไหนจากแสงเงาที่ดูประหลาดนั้น อย่างไรก็ตาม เจียงอี้สัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลที่อัดแน่นอยู่ภายในได้อย่างง่ายดาย! สมาคมเวทมนตร์ทั่วทั้งห้าทวีปต่างไม่เต็มใจที่จะยอมรับการมีอยู่ของมัน ถึงขั้นที่รัฐบาลของทุกประเทศสั่งห้ามการทดลองสิ่งนี้อย่างเด็ดขาด บางทีมันอาจจะดูชั่วร้ายและป่าเถื่อน แต่ก็ไม่มีใครปฏิเสธพลังที่ไร้คู่ปรับของมันได้ มันเป็นเช่นนี้เสมอเมื่อมีการคิดค้นธาตุใหม่ขึ้นมา โลกทั้งใบมักจะต่อต้านมันในช่วงเริ่มต้น มนุษย์มักหวาดกลัวต่อสิ่งที่ไม่รู้จัก และตัดสินว่ามันคือความชั่วร้าย... ทว่า พลังจะถูกตัดสินว่าเป็นธรรมะหรืออธรรมได้อย่างไร? เพียงเพราะมันทรงพลังเกินไปงั้นหรือ? หากใครสักคนสามารถควบคุมมันได้อย่างสมบูรณ์ ผู้นั้นต่างหากที่จะเป็นคนตัดสินว่ามันคือความชั่วร้ายที่แท้จริงหรือไม่! พรสวรรค์ธาตุคู่ติดตัวมาแต่เกิด ชายหนุ่มผู้ครอบครองถึงสามธาตุในระดับกลาง เขาไม่เกรงกลัวและเฉลียวฉลาด เจียงอี้ไม่เคยพบจอมเวทคนไหนที่กล้าจะกระตุ้นการเลื่อนระดับท่ามกลางวงล้อมของสัตว์อสูรมาก่อน เจียงอี้เชื่อว่าเขาเป็นเพียงคนเดียวที่สามารถควบคุมธาตุใหม่นี้ได้ “บางทีมันอาจเป็นความผิดของพวกเราที่ทำให้เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้น พวกเรายินดีที่จะยอมรับชะตากรรม แต่นั่นเป็นเพราะบาปที่พวกเราได้ก่อไว้ เธอและเพื่อนๆ ของเธอไม่ควรถูกปฏิบัติเหมือนเครื่องสังเวย “มันเป็นการตัดสินใจที่ง่ายมาก ไม่ว่าเธอจะบุกเข้าไปหาพวกสัตว์อสูรและตายเหมือนคนโง่ หรือจะบดขยี้สรีระโลหิตชิ้นนี้ให้แตกละเอียด หรือเธอจะเลือกหันหลังกลับไปซะก็ได้ บางทีคนในตาข่ายนั่นอาจจะไม่ได้สำคัญสำหรับเธอขนาดนั้นก็ได้นะ” เจียงอี้แบมือขึ้นเพื่อให้โม่ฟานได้มองดูสรีระโลหิตใกล้ๆ หันหลังกลับและจากไปงั้นหรือ? โม่ฟานชำเลืองมองอินทรีสวรรค์ที่กำลังเข้าใกล้เจ้ามังกรดินหางดาบเข้าไปทุกที... หากโม่เจียซินอยู่ในตาข่าย โม่ฟานจะไม่ลังเลเลย หากซินเซี่ยอยู่ในตาข่าย โม่ฟานก็จะไม่ลังเลเช่นกัน แล้วพวกเขาล่ะ? แม้ว่าเขาจะพยายามทำใจให้สงบ แต่แรงผลักดันที่จะช่วยพวกเขาก็แข็งแกร่งกว่าความกลัวที่จะต้องเผชิญหน้ากับเหล่ากิ้งก่ายักษ์แน่นอน! ความจริงมันไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลย ความคิดเดิมยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเขาตลอดเวลา: ไม่ว่าใครก็ห้ามแตะต้องพวกเขา ไม่ว่าจะเป็นปีศาจลู่เหนียน หรือมังกรดินหางดาบ! ในที่สุด โม่ฟานก็เอ่ยกับเจียงอี้ว่า “เอาไอ้ของพรรค์นั้นมาให้ผม” “พวกเราเรียกมันว่า อสูร หรือเธอจะเรียกว่าธาตุอสูรก็ได้ มันยังถูกจัดอยู่ในประเภทมนตร์ดำ” เจียงอี้ส่งภาชนะนั้นให้โม่ฟาน โม่ฟานไม่มีเวลามาเสียกับเจียงอี้ เขาไม่สนใจขั้นตอนเฉพาะเจาะจง และไม่สนใจว่ามันจะถูกเรียกว่าอะไร สรีระโลหิตดูเหมือนหยดเลือดที่ถูกแช่แข็งไว้กลางอากาศ ทว่ามันกลับให้ความรู้สึกเหมือนทำจากแก้ว เขาสามารถบดขยี้มันให้เป็นชิ้นๆ ได้ด้วยปลายนิ้วอย่างง่ายดาย “เธอมีดาราโคจรถึงสามแห่งเนื่องจากพรสวรรค์ธาตุคู่ เธอควรจะสามารถให้พลังงานที่เพียงพอแก่สรีระโลหิตได้ นอกจากนี้เธอยังมีธาตุอัญเชิญ จากข้อมูลที่พวกเราเก็บรวบรวมได้จากหนูทดลองหมายเลข 788 เธอจะได้รับผลกระทบจากสายเลือดของสัตว์อัญเชิญเมื่อทำการเปลี่ยนร่าง ดังนั้น การกลายร่างของเธอจะเอนเอียงไปทางสิ่งที่เกี่ยวข้องกับสายเลือดเผ่าพันธุ์หมาป่า” เจียงอี้รีบอธิบายให้โม่ฟานฟัง น่าเสียดายที่โม่ฟานไม่ได้ฟังเลยสักคำ มังกรดินหางดาบเกือบจะตื่นขึ้นอย่างเต็มที่แล้ว ในแง่ดีคือตอนนี้ความสนใจของมันถูกดึงดูดไปยังการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวระหว่างสองจอมเวทระดับสูง มิเช่นนั้น มันคงจะเข้าถึงตัวมู่หนิงเซวียและคนอื่นๆ ได้ง่ายๆ เพียงแค่สะบัดปีก โม่ฟานกัดฟันกรอด ก่อนจะบดขยี้สรีระโลหิตด้วยนิ้วมือของเขา! เจียงอี้ที่ยังพูดไม่จบถึงกับตกตะลึงกับการกระทำของโม่ฟาน ในขณะเดียวกัน เหล่าทหารที่ซ่อนตัวอยู่ห่างออกไปต่างพากันตกตะลึงเมื่อเห็นการกระทำของโม่ฟาน ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ราวกับว่าพวกเขากำลังจะได้เห็นการถือกำเนืองของปีศาจร้าย เมื่อสรีระโลหิตแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ชั้นหมอกโลหิตหนาทึบก็ค่อยๆ เข้าปกคลุมร่างกายของโม่ฟาน... เจียงอี้ถอยหลังออกมาทันที เธอรู้ดีว่าหมอกโลหิตนี้สยดสยองเพียงใด ในขณะที่หมอกโลหิตวนเวียนอยู่รอบตัวโม่ฟาน มันดูเหมือนกำลังตรวจสอบเขา ราวกับว่ามันมีชีวิต มันกำลังตัดสินใจว่าลูกแกะที่ถูกสังเวยนี้จะถูกปากมันหรือไม่ ราวกับเป็นบางสิ่งที่เพิ่งถูกปลดปล่อยออกมาจากกล่องแพนโดร่า! ทันใดนั้น หมอกโลหิตก็พุ่งเข้าสู่ร่างกายของโม่ฟานผ่านทางรูขุมขน โม่ฟานตกใจมาก ขณะที่เขากำลังจะสำรวจร่างกาย ร่างของเขาก็แข็งทื่อไป สีของนัยน์ตาเขาเปลี่ยนเป็นสีเข้ม ความลึกซึ้งของมันราวกับบรรจุแกแล็กซี่ทั้งจักรวาลเอาไว้ มันเปลี่ยนจากความมืดมิดที่ไร้ก้นบึ้งไปเป็นสีเงินที่ลึกลับ จากนั้นก็กลายเป็นมหาสมุทรเพลิง และตามด้วยประกายสายฟ้าสีม่วงที่บ้าคลั่ง! ในขณะเดียวกัน เส้นผมของเขาก็ยาวขึ้นด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ จากสีดำเปลี่ยนเป็นสีขาว ราวกับขนที่เรียบเนียนของหมาป่าดาวตก! กระดูกของเขาส่งเสียงลั่นในขณะที่มันขยายตัว กล้ามเนื้อขยายใหญ่อย่างรวดเร็ว โม่ฟานคำรามออกมาขณะที่เขารู้สึกถึงความเจ็บปวดอันมหาศาลที่ส่งมาจากจิตวิญญาณ เขี้ยวที่แหลมคมของหมาป่าปรากฏออกมาจากปากของเขา... หมอกโลหิตเลือนหายไปแล้ว ทว่าเจียงอี้กลับพบเค้าโครงที่น่าขนลุกรอบตัวโม่ฟาน ตามมาด้วยเส้นสีเลือดที่แผ่กระจายอยู่ใต้ผิวหนังของเขา รูปร่างนั้นเติบโตอย่างรวดเร็ว ราวกับทารกแรกเกิด! ค่อยๆ ปรากฏภาพเงาที่ลอยอยู่เหนือร่างกายของโม่ฟาน จนในที่สุดมันก็ดูเหมือนบางอย่าง... มันคือเงาร่างที่ดุร้ายและชั่วร้ายของมนุษย์หมาป่า! “หมาป่าดาวตก... เลือดของเขาได้รับอิทธิพลจากสัตว์อัญเชิญจริงๆ ผู้อัญเชิญที่มีพันธะสัญญาที่แข็งแกร่งกับสัตว์อัญเชิญจะสามารถควบคุมจิตใจและวิญญาณได้ดีขึ้น และพวกเขาจะได้รับพลังพิเศษจากการกลายพันธุ์ของสายเลือด” เจียงอี้โพล่งออกมาด้วยความตื่นเต้นหลังจากมองดูเงาวิญญาณนั้นใกล้ๆ จำนวนเส้นเลือดสีแดงยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ พวกมันเชื่อมต่อกันจนกลายเป็นลวดลายที่คล้ายกับสิ่งที่อยู่บนร่างของหมาป่าดาวตก ทว่าพลังของสายเลือดที่พวกมันบรรจุอยู่นั้นกลับเหนือกว่าหมาป่าดาวตกอย่างเห็นได้ชัด! เสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังออกมาจากปากของโม่ฟาน แม้ว่าเขาจะยังคงรักษารูปลักษณ์ของมนุษย์เอาไว้ได้แม้จะมีเส้นเลือดปกคลุมไปทั่วร่างกาย แต่กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากตัวเขานั้นน่าเกรงขามยิ่งกว่าสัตว์อสูรเสียอีก! ดวงตาที่ไม่ใช่มนุษย์และเส้นผมสีขาวที่ยาวถึงข้อเท้าแสดงให้เห็นถึงความเป็นปีศาจของเขาอย่างเต็มที่ เท้าเปล่าของเขาเหยียบลงบนพื้นอย่างหนักแน่น ทิ้งรอยเท้าที่ไหม้เกรียมเอาไว้ ทางที่เขาเดินผ่านกลายเป็นขุมนรกเพลิงในพริบตา ทั่วทั้งร่างกายของเขาถูกล้อมรอบด้วยโซ่สายฟ้าที่สั่นไหวพันธนาการอยู่รอบตัว ซึ่งแท้จริงแล้วมันกำลังก่อตัวเป็นเขตแดนแห่งการทำลายล้าง! เงาวิญญาณของมนุษย์หมาป่าลอยเด่นอยู่เหนือแผ่นหลังของเขา แสดงให้เห็นถึงพลังและความมืดที่เขาควบคุมได้อย่างเบ็ดเสร็จ! มนุษย์มักจะชอบจินตนาการถึงบางสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง พวกเขาจะนำสิ่งที่พวกเขารู้จักมาผสมผสานกันเพื่อสร้างสิ่งใหม่ และหากสิ่งที่พวกเขาสร้างขึ้นมานั้นชั่วร้าย พวกเขาก็จะเรียกมันว่าปีศาจ ธาตุอสูรเป็นสิ่งที่ไม่สามารถยอมรับได้โดยมวลชน แต่ในขณะเดียวกันมันก็มีศักยภาพที่ไร้ขีดจำกัด! ในตอนนี้ ธาตุที่แตกต่างกันทั้งสี่ธาตุได้ถูกผสมผสานเข้าด้วยกันอย่างสมดุลในร่างกายของโม่ฟาน เขาคือภาพลักษณ์ที่แท้จริงของอสูรที่เคยปรากฏอยู่ในภาพวาดโบราณ!