บทที่ 297: มหาสงครามกับแมงมุมยักษ์ หมาป่าดาราผู้รวดเร็วกลับไปพักผ่อนแล้ว หากมันอยู่ที่นี่ โมฟานคงรับมือกับแมงมุมมนตราล่อลวงได้ง่ายกว่านี้ ตอนนี้เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องพึ่งพาตัวเอง แม้แต่สัตว์อสูรระดับนักรบก็ยังมีความแข็งแกร่งที่แตกต่างกัน ตัวอย่างเช่น อสูรคำสาป, อสูรกายหนังเกล็ดตัวแม่ และหมาป่ามนตราสามตา ถูกจัดว่าเป็นระดับค่าเฉลี่ยท่ามกลางสัตว์อสูรระดับนักรบ ในทางกลับกัน ปีศาจอสูรจำแลงก็ถูกนับว่าเป็นระดับนักรบเช่นกัน แต่ความแข็งแกร่งอันท่วมท้นของมันไม่ใช่สิ่งที่พวกเขากลุ่มนี้จะรับมือได้ในตอนนี้ มันถูกถือว่าเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งที่สุดในระดับนักรบ สำหรับแมงมุมมนตราล่อลวงที่อยู่ตรงหน้าเขา หากตัดสินจากออร่าเพียงอย่างเดียว มันน่าจะแข็งแกร่งกว่าสัตว์อสูรระดับนักรบทั่วไปสามตัวนั้น แต่ยังไม่น่าหวาดกลัวเท่ากับปีศาจอสูรจำแลง โมฟานสวมสร้อยคอสมาธิอยู่ ดังนั้นจิตใจของเขาจึงปลอดภัยจากการถูกล่อลวง มู่หนิงเสวี่ยหมกมุ่นอยู่กับการสังหารสัตว์อสูรตนนี้ ดังนั้นมันจึงไม่มีความแตกต่างอะไรไม่ว่าเธอจะถูกล่อลวงหรือไม่ก็ตาม หากปราศจากผลของการล่อลวง แมงมุมมนตราล่อลวงระดับนักรบก็คงไม่ยากเกินจะรับมือ สิ่งสำคัญในตอนนี้คือต้องกำจัดมันให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพราะพวกเขาไม่ต้องการให้คนในกลุ่มมีจุดจบเหมือนกับพวกหมาป่ามนตราตาเดียว แมงมุมมนตราล่อลวงสะบัดขาหน้าของมันอย่างบ้าคลั่ง ฟาดฟันไปข้างหน้าในลักษณะไขว้กันเหมือนกับดาบหลายเล่ม มันยืนอยู่ห่างจากโมฟานและมู่หนิงเสวี่ยสามสิบเมตร โดยปกติแล้วมันไม่ควรจะโจมตีถึงด้วยระยะขนาดนี้ ทว่าสิ่งที่น่าประหลาดใจก็คือ แมงมุมมนตราล่อลวงตัวนี้ไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็น การฟาดฟันจากรยางค์ของมันกลายเป็นคลื่นกระแทกแหลมคมสองสาย ก่อเกิดเป็นกระแสลมหมุนพุ่งตรงเข้าหาโมฟานและมู่หนิงเสวี่ย! โมฟานรีบกลิ้งตัวหลบไปด้านข้างด้วยความตื่นตระหนก และก้มหัวลงโดยสัญชาตญาณ เขารู้สึกถึงลมเย็นวาบพัดผ่านเหนือศีรษะ เมื่อเงยหน้าขึ้น เขาก็เห็นกำแพงด้านหลังพังทลายลงมาจากการถูกตัดอย่างเฉียบคม! การฟาดฟันเหล่านั้นคมกริบขนาดไหนกัน!? เดิมทีโมฟานคิดว่าสัตว์อสูรที่ล่าเหยื่อด้วยการล่อลวงเข้ากับดักคงไม่แข็งแกร่งนักในด้านการต่อสู้ แต่เขาคิดผิด... การโจมตีเมื่อครู่เกือบจะตัดหัวเขาขาดกระเด็นในทันที! ส่วนทางด้านมู่หนิงเสวี่ย เธอพยายามสร้างบาเรียด้วยโซ่น้ำแข็ง แต่โซ่ที่แข็งแกร่งกลับถูกตัดขาดเป็นสองท่อนในทันทีและร่วงลงสู่พื้นในขณะที่เธอสูญเสียการควบคุมพวกมัน โซ่น้ำแข็งของมู่หนิงเสวี่ยถูกทำลายลงในพริบตา ท่าที่เธอเหลืออยู่ตอนนี้มีเพียงธาตุลมเท่านั้น เธอเคลื่อนที่ออกไปในระยะที่ปลอดภัยกว่าเดิมด้วยทางลม และเริ่มเรียงร้อยวงเวทดารา ลมพายุรุนแรงหมุนวนรอบกายเธอ พัดพาชายเสื้อให้ลอยขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งอันน่าทึ่ง เส้นผมสีเงินสะดุดตาพริ้วไหวไปตามลม เครื่องหมายบนหน้าผากของเธอวูบวาบในขณะที่ดวงตาแสดงความมุ่งมั่นที่จะสังหารอย่างแรงกล้า เธอได้เปลี่ยนร่างเป็นพรายวายุผู้พิโรธอย่างสมบูรณ์แบบ ซึ่งการโจมตีเพียงครั้งเดียวจะนำมาซึ่งภัยพิบัติแห่งสายลม! เมล็ดพันธุ์ธาตุลมระดับจิตวิญญาณนั้นดุดันยิ่งกว่า มันได้อัญเชิญทอร์นาโดทำลายล้างครอบคลุมพื้นที่ภายในหนึ่งร้อยเมตรภายใต้การควบคุมของมู่หนิงเสวี่ย กงล้อวายุ: ตาข่ายฟ้านั้นร่ายออกมาอย่างรวดเร็ว มันเปลี่ยนจากสายลมเอื่อยๆ กลายเป็นกำแพงลมอันยิ่งใหญ่ภายในเวลาเพียงไม่กี่วินาที แมงมุมมนตราล่อลวงอยู่ตรงใจกลางพายุพอดี มันแผดเสียงกรีดร้องแหลมคมและใช้กรงเล็บโจมตีกำแพงลมที่กำลังหดตัวอย่างรวดเร็ว กำแพงลมบีบอัดเข้าหากันอย่างรวดเร็ว แมงมุมมนตราล่อลวงปักขามันลงในดินอย่างลึกเพื่อต้านทานแรงของกงล้อวายุ ซึ่งมีความสามารถมากพอที่จะถอนรากถอนโคนตึกทั้งหลังได้ แรงยึดเกาะของแมงมุมมนตราล่อลวงนั้นแข็งแกร่งอย่างน่าเหลือเชื่อ มันกึ่งหมอบคลานอยู่บนพื้นในขณะที่กงล้อวายุ: ตาข่ายฟ้ากำลังฉีกกระชากร่างกายของมัน กงล้อวายุ: ตาข่ายฟ้านั้นกินเวลานานที่สุดในบรรดามนตราระดับกลาง อย่างไรก็ตาม นอกจากอาการสั่นไหวเล็กน้อยแล้ว แมงมุมมนตราล่อลวงกลับไม่ถูกพัดลอยขึ้นไปบนอากาศ มู่หนิงเสวี่ยขมวดคิ้ว สัตว์อสูรตัวนี้แข็งแกร่งกว่าสัตว์อสูรระดับนักรบทั่วไปมาก สัตว์อสูรระดับนักรบส่วนใหญ่จะไม่สามารถรอดพ้นจากพลังทำลายล้างของเวทมนตร์ลมขั้นที่สอง ซึ่งยังได้รับการเสริมพลังด้วยเมล็ดพันธุ์ธาตุระดับจิตวิญญาณได้ “โมฟาน ตาคุณแล้ว!” มู่หนิงเสวี่ยกล่าวกับโมฟาน เธอตระหนักดีว่าการโจมตีของเธอนั้นรุนแรงไม่เพียงพอ “ล่อมันไว้ก่อน ผมเชื่อว่ามันรวดเร็วมากเหมือนกัน!” โมฟานตอบกลับ “อื้ม!” ธาตุลมมีพื้นที่ส่งผลกระทบกว้างขวาง แต่มันไม่ได้รุนแรงโดยตรงเหมือนกับธาตุไฟและธาตุสายฟ้า แมงมุมมนตราล่อลวงที่ไร้รอยขีดข่วนเป็นข้อพิสูจน์ที่ชัดเจนถึงคำกล่าวนี้ “หมัดอัคคีเปลวเพลิงกุหลาบ: พิภพกัมปนาท!” โมฟานใช้ท่าไม้ตายที่แข็งแกร่งที่สุดในทันที เขาสั่งสมพลังธาตุไฟจนถึงขีดจำกัด ก่อนจะชกหมัดอัคคีพุ่งตรงไปยังเป้าหมาย กุหลาบแห่งความตายอันลุกโชนผลิบานตรงตำแหน่งที่แมงมุมมนตราล่อลวงอยู่ เปลวไฟที่น่าสะพรึงกลัวกลืนกินพื้นที่ทั้งหมดอย่างรวดเร็วพร้อมกับเสาลาวาที่พุ่งขึ้นมาจากพื้นดิน! พิภพกัมปนาทเป็นเวทมนตร์ทำลายล้างที่มีขอบเขตการโจมตีกว้างมากเช่นกัน น่าเสียดายที่มันดูออกได้ง่ายเกินไปว่าการโจมตีจะมาจากไหน เนื่องจากพลังงานจะพลุ่งพล่านออกมาจากใต้ดินก่อนที่จะเกิดการระเบิด แมงมุมมนตราล่อลวงมีประสาทสัมผัสที่เฉียบคมอย่างยิ่ง มันรีบย่อตัวลงทันทีที่รู้สึกถึงความร้อนรุนแรงที่มาจากพื้นด้านล่าง ในจังหวะที่พิภพกัมปนาทระเบิดออกมา แมงมุมมนตราล่อลวงก็กระโดดลอยตัวขึ้นไปในอากาศสูงกว่าสิบเมตร ยากที่จะจินตนาการว่าสิ่งมีชีวิตที่เทอะทะเช่นนั้นจะมีความสามารถในการกระโดดที่น่าทึ่งเพียงนี้ มีเพียงลาวาจำนวนเล็กน้อยจากพิภพกัมปนาทที่กระเซ็นไปโดนตัวที่มีขนดกของมัน ซึ่งไม่แม้แต่จะทำให้มันรู้สึกระคายเคืองด้วยซ้ำ “คุณต้องแช่แข็งมัน!” โมฟานรีบถอยฉากออกมาทันทีเมื่อเขาสังเกตเห็นว่าแมงมุมมนตราล่อลวงกำลังกระโดดมาทางเขา ทว่าสิ่งที่น่าตกใจก็คือ แมงมุมมนตราล่อลวงกลับโจมตีอย่างไม่ลดละ มันมีความเร็วบนพื้นดินที่น่าประหลาดใจเช่นกัน รยางค์ทั้งแปดขยับสลับกันอย่างรวดเร็ว ส่งแรงกระแทกจนดินกระเซ็นไปทั่วด้านหลังของมัน ความเร็วของมันเกือบจะเทียบเท่ากับอสูรกายหนังเกล็ดตัวแม่ ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ อสูรกายหนังเกล็ดตัวแม่มีขนาดใกล้เคียงกับมนุษย์ ในขณะที่แมงมุมมนตราล่อลวงนั้นเหมือนกับรถขุดดิน เมื่อสัตว์อสูรขนาดมหึมาเช่นนี้วิ่งด้วยแรงส่งในปัจจุบัน มันสามารถบดขยี้เนินเขาให้กลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยได้ นับประสาอะไรกับมนุษย์! โมฟานไม่กล้าใช้โล่ยมโลกของเขา เขายังจำได้ว่าครั้งหนึ่งตอนที่เขากำลังไถเวยป๋อในมือถือด้วยความเบื่อหน่าย เขาเห็นเรื่องราวที่เด็กน้อยคนหนึ่งกำลังทดสอบความแข็งแกร่งของเคสโทรศัพท์ เขาฟาดเคสด้วยค้อนหลายครั้ง แต่เคสกลับปกติดี ทว่าเมื่อเขาพลิกเคสกลับมา โทรศัพท์ข้างในกลับแหลกละเอียด! มันจะเป็นสถานการณ์เดียวกันหากเขาพยายามป้องกันตนเองด้วยโล่ยมโลก ตัวโล่จะปกติดีแน่นอน โมฟานมีความมั่นใจในคุณภาพของมันอย่างเต็มที่เนื่องจากเขาเสียเงินซื้อมันมาไม่น้อย อย่างไรก็ตาม แรงกระแทกจากการปะทะนั้นยังเพียงพอที่จะทำให้กระดูกของเขาหักสะบั้นได้ “รองเท้าอสูรโลหิต!” โมฟานตัดสินใจใช้อุปกรณ์อีกชิ้นหนึ่ง แสงสีแดงฉานปรากฏขึ้นและพันรอบขาของโมฟาน รองเท้าอสูรโลหิตเชื่อมต่อตัวเองเข้ากับหลอดเลือดในขาของโมฟานและส่งพลังมหาศาลเข้าไปในนั้น โมฟานรู้สึกว่าร่างกายส่วนล่างของเขาเต็มไปด้วยพละกำลัง แมงมุมมนตราล่อลวงพุ่งเข้าหาเขาอย่างบ้าคลั่ง บดขยี้กองซากปรักหักพัง กำแพง และพืชพรรณที่ขวางทาง ขาของมันคมกริบอย่างเหลือเชื่อ ไม่ทิ้งสิ่งใดที่ขวางทางมันไว้ในสภาพดีเลยแม้แต่ชิ้นเดียว โมฟานไม่กล้าประเมินสัตว์อสูรตนนี้ต่ำเกินไป เขารีบพุ่งไปยังกองซากปรักหักพังที่อยู่ด้านหลัง เมื่อเขาไปถึงกองซากปรักหักพัง แมงมุมมนตราล่อลวงก็อยู่ห่างจากเขาเพียงไม่กี่นิ้ว โมฟานถีบกำแพงอย่างแรงและกระโดดขึ้นไปในอากาศเหนือแมงมุมมนตราล่อลวง “ลิ้มรสไอ้นี่หน่อยเป็นไง!” โมฟานร่ายมนตราอัคคีระดับกลางเสร็จสิ้นในระหว่างที่เขากำลังตีลังกากลับหลัง ร่างกายทั้งหมดของเขาถูกปกคลุมไปด้วยเปลวเพลิง!